Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna Tuptusie

27/04/2026

Kilka kolorowych elementów i kulka, która spada w dół…
A teraz zobacz to oczami terapeuty 👇
- To moment, w którym dziecko zatrzymuje się i skupia uwagę.
- To chwila, kiedy jego dłonie zaczynają działać coraz pewniej.
- To doświadczenie, że „jeśli coś zrobię — coś się wydarzy”.
- To nauka czekania… nawet jeśli jeszcze wczoraj było to bardzo trudne.
- To dźwięk, który pomaga się wyciszyć, kiedy w środku jest za dużo emocji.
I nagle okazuje się, że to nie jest „tylko zabawa”.
To narzędzie, które wspiera rozwój, buduje sprawczość i daje dziecku coś bardzo ważnego:
poczucie, że potrafię. ❤️

Kulisy terapii często nie są spektakularne.
Ale to właśnie w takich małych momentach dzieją się największe zmiany. ❤️

Zaobserwuj nas.
Bo to, co wygląda niepozornie… często zmienia wszystko. ❤️

10/04/2026

🚸 „Wyrośnie z tego” – ale co, jeśli nie?
To jedno zdanie uspokaja… ale czasem opóźnia reakcję.
Jeśli Twoje dziecko:
– garbi się
– siedzi w literze W
– szybko się męczy
– unika ruchu
👉 to nie „etap” – to sygnał, że warto to sprawdzić.

W poradni Tuptusie pomagamy dzieciom wrócić do swobodnego ruchu i prawidłowej postawy.
⏰ Ostatnie wolne terminy popołudniowe!
☎️ Zadzwoń już teraz i umów wizytę
690 930 699
📍 Pruszcz Gdański, ul. Mickiewicza 2b

04/04/2026

Niech ten czas przyniesie:
- więcej bliskości,
- uważność na małe momenty,
- przestrzeń na bycie razem.
Niech będzie mniej pośpiechu,
a więcej rozmów, przytulenia i zwyczajnej radości.

Dla dzieci – poczucia, że są ważne i widziane.
Dla rodziców – chwili oddechu i łagodności dla siebie.
Nie wszystko musi być idealne, żeby było wystarczająco dobre.

I właśnie o to chodzi w tych Świętach. ❤️

Spokojnych, dobrych Świąt Wielkanocnych!

odpoczywajcie

29/03/2026

Polecamy webinar, który wspołtworzy nasza zaprzyjaźniona logopedka 💪❤️🤗

Szkoła, poradnia, szpital. Co łączy te trzy miejsca? 🤔 W każdym z nich pracują logopedzi 🙌🏻

Ale czy wiesz, że w zależności od placówki ta praca może wyglądać zupełnie inaczej? 😮

Jeśli właśnie stoisz przed wyborem specjalizacji lub chcesz zapisać się na kolejne szkolenie, warto żebyś wiedziała, jak te różnice przejawiają się codziennej pracy logopedów. 🎯

👉🏻 Właśnie o tym opowiemy na darmowym webinarze 8 kwietnia.

Startujemy o godz. 19:00 i jeśli chcesz dowiedzieć się, w jakim kierunku warto rozwijać się jako logopeda - praktycznym czy naukowym - to zapisz tę datę w kalendarzu i dołączaj do wydarzenia! 🩵

Zapisy są bardzo proste - klikasz w link poniżej i wypełniasz formularz na naszej stornie ✅

https://speechflow.org/darmowy-webinar-logopeda-jako-zawod-medyczny-gdzie-twoje-miejsce-w-tym-ukladzie/

Zapraszamy serdecznie, nie może Cię zabraknąć!

logopedia | terapia mowy | specjalizacje logopedyczne | co robi logopeda | logopeda w poradni | logopeda w szkole | logopeda w szpitalu | darmowy webinar dla logopedów

24/03/2026

Turbulencje w rodzicielstwie są normalne.
Dziecko, które rzuca się na podłogę w sklepie, bo nie dostało zabawki.
Nastolatek, który trzaska drzwiami i mówi, że go nie rozumiesz.
Wieczór, kiedy wszyscy są głodni, zmęczeni i nikt nie chce słuchać.
Poranek, kiedy jeden but zaginął, śniadanie się przypala i za 10 minut odjedzie autobus.
To nie są oznaki, że coś jest nie tak.
To turbulencje. Normalny element lotu.
Pytanie nie brzmi: czy będą turbulencje?
Pytanie brzmi: jak reagujesz, kiedy się zaczną?
Wpadasz w panikę?
Krzyczysz, trzaskasz, potem masz wyrzuty sumienia?
Albo zamrażasz się i milczysz, bo nie wiesz, co zrobić?
A może — mówisz spokojnie: to normalne, zaraz minie.
Nie dlatego, że masz nerwy ze stali.
Dlatego, że turbulencje to nie katastrofa.
Bo wiesz, co robi pilot podczas turbulencji?
Nie wybiega do pasażerów z przeprosinami.
Nie wpada w panikę.
Mówi spokojnie: to normalne zjawisko, już za chwilę.
I właśnie to widzą pasażerowie.
I właśnie to widzą Twoje dzieci.
Twoja reakcja na trudny moment — to pierwsza lekcja regulacji emocji, jaką dostają.
Nie ta z książki. Nie ta z YouTube.
Ta z kuchni, z samochodu, z korytarza o 7 rano.

💬 Jak reagujesz, gdy w domu robi się turbulentnie? :-)
Napisz szczerze w komentarzu — bez oceniania siebie.
Tu mamy strefę wolną od ideału rodzicielstwa.

23/03/2026

Prosisz córkę, żeby zajęła się młodszym rodzeństwem, bo jesteś zmęczona.
Syn słucha Twoich problemów z mężem i pociesza Cię.
Dziecko rezygnuje z zabawy, bo „mama potrzebuje pomocy".
To nie jest dojrzałość. To parentyfikacja.

Parentyfikacja to sytuacja, w której dziecko przejmuje role emocjonalne lub opiekuńcze należące do dorosłych. Nie dlatego, że chce — ale dlatego, że czuje, że musi.

Kiedy to NIE jest parentyfikacja:
→ dziecko pomaga przy nakryciu do stołu
→ starsze rodzeństwo chwilę zagaduje młodsze
→ dziecko wyraża troskę i pyta „jak się czujesz?"
Kiedy JEST:
→ dziecko reguluje Twoje emocje zamiast swoich
→ czuje się odpowiedzialne za Twoje szczęście
→ odkłada własne potrzeby, żeby zadbać o Ciebie

Zdrowa rodzina to miejsce, gdzie dorosły jest dorosłym — nawet gdy jest zmęczony, smutny i niedoskonały.
Twoje dziecko nie musi Cię ratować. Może po prostu być dzieckiem. ❤️

💬 Czy rozpoznajesz któryś z tych wzorców? Napisz w komentarzu.

20/03/2026

Obejrzyjcie ❤️❤️❤️

13/03/2026

Jeśli lecisz samolotem, słyszysz to zdanie.
„W razie nagłej utraty ciśnienia, najpierw załóż maseczkę sobie — potem dziecku."
Za pierwszym razem brzmi brutalnie.
Bo przecież instynkt mówi — najpierw dziecko.
Ale powiemy ci coś, czego nikt ci nie powie wprost.
Poświęcanie się dla dziecka kosztem siebie — nie jest zasługą.
To błąd.
Nieprzytomny rodzic nie pomoże nikomu.
Zasada istnieje z konkretnego powodu.
I dokładnie tak samo działa rodzicielstwo w codziennym życiu.
Rodzicu, możesz dać dziecku uwagę, miłość, spokój —
tylko jeśli sam masz czym oddychać.
Dbanie o siebie to nie egoizm.
To fundament. To pierwsza zasada bezpieczeństwa.

Kiedy ostatnio naprawdę odpoczęłaś / odpoczałeś?
Nie „siedziałam cicho, bo dzieci spały".
Naprawdę.
Czy masz w swoim życiu swoją "maseczkę tlenową"?
Napisz w komentarzu jedną rzecz, którą możesz zrobić dla siebie w ten weekend. ❤️

12/03/2026

Wspieraj swoje dziecko z ADHD w cyfrowym świecie!

Technologia to dziś codzienność — ale dla dzieci z ADHD może być zarówno narzędziem, jak i pułapką.
Mózg z ADHD jest szczególnie wrażliwy na natychmiastowe nagrody, jakie oferują ekrany: szybkie filmiki, kolejny poziom w grze, powiadomienia. To nie jest kwestia słabej woli — to neurologia.

Co możesz zrobić jako rodzic?
- Obserwuj, nie oceniaj. Wybuchy emocji po ekranie to często sygnał przeciążenia układu nerwowego — nie złości. Zamiast „masz już dosyć ekranów!", zapytaj: „Jak się teraz czujesz?"
- Twórz strukturę zamiast zakazów. Konkretne zasady („ekran po 17:00, przez 30 minut") działają lepiej niż ogólne ograniczenia. Mózg z ADHD kocha przewidywalność.
- Proponuj alternatywy, które dają podobną stymulację. Puzzle, audiobooki, rysowanie, gry planszowe — to aktywności, które rozwijają skupienie i dają satysfakcję bez przeciążenia.
- Bądź sojusznikiem, nie kontrolerem. Ustalajcie zasady razem. Kiedy dziecko współtworzy reguły, chętniej ich przestrzega.
- Daj przestrzeń na eksplorację technologii z sensem.

Aplikacje do nauki, podcasty, tutoriale — ekran może wspierać rozwój, jeśli jest narzędziem, a nie ucieczką.
Pamiętaj — Twoje dziecko nie walczy z Tobą. Walczy z własnym mózgiem. A Ty jesteś jego największym sprzymierzeńcem.

27/02/2026

Masz opinię o Wczesnym Wspomaganiu Rozwoju? Skontaktuj się z nami jeszcze dziś, żeby realizować terapie w ramach WWR już od marca. 🤗

Nasza Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Tuptusie to miejsce, gdzie każde dziecko znajdzie przestrzeń do rozwoju pod okiem doświadczonych specjalistów.

Odwiedź nas i przekonaj się, jak możemy wspólnie wspierać Twoje dziecko!

💪 Zapewniamy indywidualne podejście i kompleksową pomoc:
✔️ psycholog,
✔️ logopeda,
✔️ pedagog,
✔️ fizjoterapeuta,
✔️ terapeuta integracji sensorycznej.

☎️ 690 930 699
Skontaktuj się z nami, aby realizować u nas WWR, umówić diagnozę lub konsultację, zapisać dziecko na terapię lub trening 🤩

23/02/2026

Głód można zaspokoić.
Ale brak bliskości zostaje na całe życie.
Harry Harlow wiedział to już w 1958 roku.
W jego eksperymencie małe rezusy miały do wyboru dwie "matki" – drucianą z jedzeniem i miękką bez niego.
Wybierały ciepło. Za każdym razem.
Bo potrzeba bliskiej relacji jest u naczelnych silniejsza niż cokolwiek innego.
My też jesteśmy naczelnymi.
Twoje dziecko nie jest inne. Ono nie płacze "bez powodu". Ono szuka dokładnie tego samego, czego szukała ta małpka – bliskości, ciepła, poczucia że ktoś jest.
Jak tę potrzebę spełnić?
Przez obecność, nie perfekcję. Przez kontakt – przytulenie, spojrzenie w oczy, wspólne milczenie. Przez odpowiadanie na sygnały dziecka, nawet gdy jesteś zmęczona/y.
Nie musisz robić wszystkiego idealnie.
Bądź. To wystarczy.

I wasn’t expecting a baby monkey and a stuffed toy to hit me in the chest like that, but Punch did!

Punch is a baby Japanese macaque at a zoo in Japan, and from what’s been shared publicly, his start in life hasn’t been easy. He was rejected by his mother and has been receiving extra care from zookeepers while they try to support him and help him gradually adjust. Someone gave him a big, soft toy for comfort, and the recent photos and clips went viral for a reason: a tiny macaque moving through the world with a soft toy almost as big as him. It’s not just “cute” (though it is). It’s the look of relief you can almost feel through the screen, like he’s found something that makes the world slightly less frightening.

It immediately brought to mind a classic (and controversial) attachment study from the 1950s. Psychologist Harry Harlow separated infant rhesus monkeys from their mothers and provided them with two “surrogates”: one made of wire that gave milk, and one covered in soft cloth with no food. The infants consistently chose the soft cloth mother, especially when scared.

The lesson was uncomfortable but clear: attachment isn’t solely about feeding. It’s also (and often more) about comfort, safety, and regulation. It’s important to note: these studies are widely debated today for ethical reasons, and rightly so. However, the core insight they offer often plays out in real life, as in the case of Punch. When a nervous system is stressed or separated from safety, it doesn’t just seek calories; it seeks safety. It seeks calm, softness, warmth, familiarity, or something to hold onto.

And that’s not only a “monkey thing.” Humans do it too: hoodies, blankets, routines, a trusted person, a pet, a favourite corner of the sofa, or the same song on repeat. When life gets overwhelming, we reach for what makes us feel grounded.

Punch warmed my heart and quietly reminded me: comfort isn’t weakness. It’s biology.

Sources (for the curious):
• ABC News (Australia). (2026, February 21). Report on Punch, a baby macaque at Ichikawa City Zoo.
• Harlow, H. F. (1958). The nature of love. American Psychologist.

(Just so you know, this page offers psychological insights for educational and reflective purposes, not medical advice.)