PoMoc

Firma Szkoleniowo-Terapeutyczna Izabela Tenus-Rosół

16/03/2026

Chyba coś robię nie tak w moim życiu.
Otwieram Facebooka, przeglądam Instagram.
Ludzie jakoś inaczej ogarniają codzienność. Mają pasje i przyjaciół.Pieniądze też mają. Czas.
Mają też figurę i ubrania takie dobrane.
Ludzie tutaj wyjeżdżają i zwiedzają. Zazwyczaj się uśmiechają i mają partnerów. Kochających takich.
W moim życiu jest szaro, jakoś mi tak ciężko w nim. Inni mają inaczej, chyba łatwiej.
Czuję…wstyd.
Wstyd, że ja tak nie ogarniam.
Czuję także smutek. Ciężar strat.
Niby nie jestem już nastolatka, ale jednak mój kąt oka fokusuje te obrazy innych, lepszych żyć i odbiera mi mój kąt życia.
… mojego życia, do którego nie wychodzę.
A gdybym tak rano obudził (a) się w moim życiu, w moim ciele, w mojej rodzinie, w moim tu i teraz i podjela decyzję, że biorę to wszysko takie jakie jest?
I siebie też biorę.
I daje lajka pod zdjęciem pt. „ Być w swoim realnym życiu obecnym”.

02/03/2026

Odwaga.
Co tak naprawdę myślę i czuje? Ale tak naprawdę - co jest we mnie?
Co stanowi rdzeń mojego ja? Moje prawdziwe imię? Nie to ulepione z „bycia grzecznym”, posłusznym, zmuszanym do „idź się przywitać z wujkiem”, albo że tak wypada lub nie wypada.
Samotność i poczucie opuszczenia nie bierze się z braku bliskich, ale z niezrozumienia nas szczególnie wtedy, gdy byliśmy dziećmi.

No coś Ty taka dziwna, wrażliwa, w głowie Ci się poprzewracało, czemu nie zrobisz tak/siak. A najlepiej to zrób tak „bezpiecznie”, nie wychylaj się.

Odwaga, to wierność sobie.
Wówczas „idziesz do życia”, poznajesz ludzi, którzy myślą i czują podobnie.
Nie ma samotności, nie ma opuszczenia. Jest więź.

O tym też jest terapia i tym powinna być - wyjściem z wygodnego, gabinetowego fotela i podjęciem tego jednego wyzwania …wlasnego życia♥️

23/02/2026

Dzień walki z depresją.

Internet przypomina, uświadamia.
A Ty to czytasz i myślisz, że przecież i tak dla Ciebie nie ma wyjścia. Twoje ciało jest jakby obolałe i niemożliwie ciężkie. Czujesz ból, czasem rozpacz, obojętność.
Spowolnienie.

Zjesz „cokolwiek”, zrobisz dziś „cokolwiek”.
I tak, jak się budzisz to „nie masz siły”, ani nie widzisz sensu.
Wśród ludzi całkiem ogarnięty, nie dajesz poznać, że … No raczej…

Jednak pewnego dnia już nie wstajesz z łóżka. I słyszysz, „weź się w garść”. Chciałbyś,
jednak nie dajesz rady wpłynąć na swą garść.

I dlatego depresję nazywamy chorobą.
Bo nie jest zależna od naszego chcenia/niechcenia.
Ta bezsilność nie równa się bezradności. W niej nie musisz tkwić.

Skuteczna w leczeniu depresji jest porządna terapia połączona z faramakoterapia.
Jeśli nie masz sił sam, to poproś o pomoc.
Nie bierz się w garść, weź się w ramiona.

17/02/2026

Klienci, z którymi pracuje wiedza, że ich nie ratuje. Nie jest moim celem poprawa samopoczucia, polepszenie nastroju. W pewnym momencie pytam-co wybierzesz dla siebie? Jaka jest Twoja decyzja?
Z delikatnością towarzysze nie przyspieszając, ze stanowczością pokazuje, że życie jest w Twoich rękach i że jak boli, to jedynie Ty możesz wybrać, co zrobisz z tym bólem. Twoja praca pomiędzy sesjami, to czy jesteś obecny, to co bierzesz jest Twoje. Ja daje moje zaangażowanie, wiedzę i doświadczenie. Nie mówię jak żyć, ani co powinieneś. To żadna psychologiczna papka. To konkret.

Tak oto wyglada nasz „‚kontrakt terapeutyczny”😊

15/02/2026

Gramy?
Czy naprawdę kochamy?
Pomagamy, czy ratujemy siebie? Czy można stosować cudownie komunikaty „ja”, perfekcyjnie wymieniać uczucia, emocje i potrzeby a jednoczenie być wrażliwym narcyzem?
Po co nam aż tyle psychologicznych treści skoro mamy wrażenie, że kręcimy się w kółko, że niby nowy związek, inna praca, a jakbyśmy wchodzili do tej samej rzeki?
A co jeżeli szef nie docenia, że jestem na każde zawołanie, że daję z siebie 150 procent, a finalnie jak sam potrzebuję to nie ma nikogo?
Reaguje na to zloscia, czy rozżaleniem?

O tych grach właśnie rozmawiałam w trakcie szkolenia cudownego zespołu z Flying School - Języki i Wyobraźnia.
Dziękuję za zaufanie - jesteście mega, że staracie się bardziej siebie rozumieć, a przez to jeszcze lepiej i autentycznie pracować!

04/02/2026

„Jak jeszcze raz usłyszę, że jestem silna to zwymiotuję, bo ja nie chcę być silna. Chce żyć, chcę zapytać Ciebie co gotujesz, czy już widać wiosnę i ponarzekać na to, że jest ślisko i zima nie odpuszcza. Chce sie pośmiać z Twoich „przygód” i powiedzieć, że w sumie to mam ochotę na sernika. Jak będę chciała, to pogadam też o następnej chemii, albo że ten lekarz mnie zwyczajniej wkurza, a drugi jest taki śmieszny.
Chce płakać i nie udawać, że jest okey kiedy się boje, nie po to abyś mnie ratował, ale byś był.
Wkurw mam też często, jednak chyba to już za mną. Bo dlaczego musiałam zmieniać tę moją codzienną, dobrą rutynę? Czemu ja?
Dziś po prostu wiem, że to moje życie i biorę je takie, jakie jest. Chce żyć. Brzydzę się udawaniem i dziwnym skrępowaniem jak nie wiesz co powiedzieć. Nie czuję też, że „za mało sie modłę o uzdrowienie”, bo uważam że wystarczająco. Przecież, to żadna ilościowa transakcja, tylko błaganie od środka mego serca.
Biorę moje życie takie, jakie jest.
Nie płacz nade mną, bo przecież ja żyję i chętnie zjem sernika z Tobą. Ta choroba to moja rutyna.”- jestem dziś z przesłaniem od idących po zdrowie pacjentów…

Dzień świadomości raka.

03/02/2026

Rok temu zrezygnowałam z pracy, która dawała mi poczucie bezpieczenstwa i stabilizację.
Zrezygnowałam, bo czułam, ze potrzebuje isc za głosem serca.
Tak powstała firma PoMoc
Dzis są jej piersze urodziny.

Praca psychologa i psychoteraputy jest bardzo angazująca. Pracuje całą sobą - emocjami, ciałem, umysłem. Od 23 lat nieustannie się uczę i szkolę.
I kocham moj zawód!

Ten rok wiele mi pokazal, bardzo rozwinał, zwerifikował osobiste relacje, a nade wszystko nauczył wdzięcznosci.

Dziekuje!

15/01/2026

Czy wiesz, że sami sobie to robimy?
Tworzymy to napięcie.
Presję. Ciśnienie. Brak czasu.
Gonitwę.
Upychamy „czucie”, by nie czuć, bo nie ma na to czasu.
Ewentualnie zajadamy, zapijemy, zatrenujemy się, zanetflixujemy się.
A ciało się upomni, da sygnał, że coś zagraża, że nie wytrzymuje tego napięcia. Przeciążony system nerwowy się upomni.
Ot, przepis na zaburzenia lękowe.
Voilà

Adres

Jagiellońska 15, Piętro IV
Przemysl
37-700

Strona Internetowa

http://www.przemyslpomoc.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy PoMoc umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Przemysl?