dr Agata Potapska

25/12/2025

23/12/2025

22/12/2025

04/12/2025

Ku refleksji

02/12/2025

Bardzo polecam!

Jak powstaje narcyzm? Z psychologiem Igorem Rotbergiem📩 Psychologiczny newsletter Dawida Straszaka: https://dawidstraszak.pl/newsletter__Współpraca reklamow...

23/11/2025

Na "fali" wypowiedzi na temat aktualnego filmu Wojciecha Smarzowskiego "Dom dobry" chciałam przypomnieć dokument Marcina Koszałki.
Ku refleksji.

Film dokumentalny Marcina Koszałki o przemocy (głównie psychicznej) w jego domu ze strony rodziców (prym wiodła matka, ale ojciec przyzwalał). Świadomość o p...

16/11/2025

Jesteśmy przekonani, że ciągłe niepokoje o bliskich to dowód zaangażowania i głębokiej więzi. Jeżeli więc się nie martwimy, to znaczy, że nie kochamy naprawdę. Czy jednak kochać kogoś na pewno oznacza ciągle martwić się o niego? Okazuje się, że martwienie się to nie jest jedyny sposób okazywania miłości. Możemy wyrażać ją również przez zaufanie, empatię i głęboką akceptację.

Skąd zatem w nas przekonanie, że kochać oznacza nieustannie się martwić? Często to spuścizna dawnych doświadczeń i przeszłych pokoleń. Kiedy nasi przodkowie doświadczali wojen, represji, niebezpieczeństw czy nagłych strat, mogło się w nich wykształcić przekonanie, że kochać znaczy nieustannie czuć lęk o bliskich. W warunkach ciągłego zagrożenia zamartwianie się wydawało się uzasadnioną formą troski o bezpieczeństwo. Problem w tym, że owe przekonanie nie „zaktualizowało się”.

Z kolei miłość przez zaufanie nie oznacza naiwności czy zaprzeczania realnym zagrożeniom. Nie chodzi w niej o zaklinanie rzeczywistości: „Na pewno wszystko będzie dobrze”. Osoba kochająca z ufnością nadal troszczy się o bezpieczeństwo bliskiego, ale priorytetem staje się dobro relacji i wzajemne zaufanie.

Więcej o tym, czym jest rozróżnienie „kochać to martwić się” a „kochać to ufać” w artykule, który napisałem dla Newsweek Psychologia. Linki do artykułu w komentarzu.

Fot. J W / Unsplash

12/11/2025

https://www.facebook.com/share/r/19o28xAPgd/

15/09/2025

🥰🥰🥰