Co to jest strona internetowa?

http://www.pozytywnypsycholog.pl/

Pozytywny Psycholog dziecięcy, Magda Beissert-Kaczmarek, edukator PD, Szkolna 13, Rokietnica (2026)

02/09/2025

🌿 Którym zwierzęciem jesteś jako rodzic?

W pozytywnej dyscyplinie mówi się o czterech symbolicznych typach rodziców. To oczywiście metafory – ale bardzo trafnie pokazują, jak różne mamy sposoby reagowania w trudnych sytuacjach. Każdy z nas ma w sobie coś z każdego zwierzęcia, ale zwykle jeden styl dominuje.

🐢 Żółw – wycofuje się w konflikcie, „chowa się w skorupie”. To rodzic spokojny, który nie reaguje pochopnie. Daje dziecku przestrzeń, ale czasem zostawia je samo z emocjami. Dziecko może czuć się bezpieczne, ale też niesłyszane.

🦎 Kameleon – dopasowuje się, by uniknąć napięcia. Chce zadowolić wszystkich, nawet kosztem własnych potrzeb. Uczy empatii i elastyczności, ale bywa, że granice są zbyt rozmyte. Dziecko wtedy nie zawsze wie, gdzie kończy się „tak” a zaczyna „nie”.

🦅 Orzeł – widzi wszystko z góry, planuje, organizuje i przejmuje kontrolę. Zapewnia strukturę i poczucie bezpieczeństwa, ale czasem ogranicza samodzielność dziecka, bo narzuca gotowe rozwiązania.

🦁 Lew – silny, stanowczy, jasno stawia granice. Chroni i daje poczucie porządku, ale w nadmiarze może budzić bunt albo lęk, jeśli brakuje mu empatii i łagodności.

✨ Każdy styl ma swoje mocne i słabsze strony. Klucz nie polega na tym, żeby całkowicie zmieniać swoją „osobowość rodzica”, ale żeby świadomie korzystać z mocnych stron i równoważyć je empatią i konsekwencją.

👉 A Ty? Którym zwierzęciem jesteś najczęściej w relacji ze swoim dzieckiem? 🐢🦎🦅🦁

fot. mumme.pl

29/08/2025

Uwaga!!

Rodzice z Poznania poszukuję rodziny z noworodkiem do darmowego wsparcia psychologicznego oferowanego przez specjalistkę, z którą współpracuję.

Poniżej przesyłam szczegóły.

"Poszukuję rodziny z noworodkiem (może urodzić się na dniach ), która zdecydowałaby się przyjąć mnie "pod swój dach" w ramach projektu obserwacji niemowląt i szkolenia całościowego Parents Infant Psychotherapy. Poszukuję rodziny z Poznania lub z gminy Kórnik. Celem obserwacji jest przyglądanie się relacji rodzic - zdrowe niemowlę i rozwojowi niemowlęcia.

Obserwator nie występuje w roli eksperta. Po prostu uczy się obserwować relacje rodzica z niemowlęciem i kontenerować to co w tej przestrzeni się wydarza. Nie nagrywa, nie robi zdjęć, nie wtrącą się, nie udziela rad, nie robi notatek podczas spotkania.
Obserwacje odbywają się co tydzień, o stałej porze i trwają 60 minut, przez 12 miesięcy. To, co zgodnie z programem "otrzymuje" rodzina to uważna obecność obserwatora. Praktyka pokazuje, że ten czas, gdy rodzice są skupieni na dziecku (trochę jest to jest cennym czasem w opinii rodziców."

Zainteresowane osoby proszę o kontakt bezpośrednio z Moniką pod nr tel. 798 413 600 lub mailowo: kontakt@monikajerzyk.pl powołując się na Pozytywnego Psychologa :)

06/04/2025

„Pytanie zamiast polecenia” – sprytna strategia na codzienne wyzwania wychowawcze

W pozytywnej dyscyplinie jednym z kluczowych narzędzi jest zadawanie pytań zamiast wydawania poleceń.
Dlaczego? Bo dzieci – tak jak dorośli – lepiej reagują, gdy czują się zaangażowane, a nie sterowane.

Zamiast mówić:
❌ „Załóż kurtkę!”
Spróbuj:
✅ „Co zakładamy, żeby nie zmarznąć?”

Zamiast:
❌ „Nie baw się jedzeniem!”
Spróbuj:
✅ „Do czego służy widelec?”

Zamiast:
❌ „Natychmiast wyłącz tablet.”
Spróbuj:
✅ „Co musimy zrobić, zanim pójdziemy spać?”

Zamiast:
❌ „Posprzątaj pokój!”
Spróbuj:
✅ „Od czego chcesz zacząć porządki – od książek czy klocków?”

Dlaczego to działa?

Dziecko czuje się kompetentne i ważne

Uczy się samodzielnego myślenia i planowania

Wzmacniamy relację opartą na współpracy, nie kontroli

Unikamy niepotrzebnej walki o władzę

Czy to oznacza, że wszystko nagle zacznie działać bez zgrzytów?
Nie. Ale to jeden z kroków, który pomaga budować bardziej spokojną i partnerską codzienność.

Spróbuj dziś – wybierz jedną sytuację i zamień polecenie na pytanie.

Powodzenia rodzicu!!!

Fot. badamysie.pl

27/03/2025

👨‍👩‍👧‍👦 Różne role w rodzinie – jak kształtują nasze relacje? ❤️

Rodzina to system naczyń połączonych – każdy członek pełni w niej określoną rolę, a te role wpływają na dynamikę relacji i poczucie bezpieczeństwa. Mama często przyjmuje rolę opiekuna emocjonalnego – to ona reguluje napięcia, daje przestrzeń na trudne emocje i tworzy atmosferę akceptacji. Tata bywa strażnikiem granic – wnosi strukturę, bezpieczeństwo i uczy, jak radzić sobie z wyzwaniami świata zewnętrznego.

Dzieci z kolei naturalnie testują granice i uczą się poprzez obserwację – ich rola w rodzinie to często bycie katalizatorem zmian. Poprzez swoje potrzeby, emocje i zachowania zmuszają dorosłych do refleksji i rozwoju. Starsze rodzeństwo może pełnić rolę opiekuna lub przewodnika, a młodsze – wprowadzać spontaniczność i lekkość w codzienność.

Nie możemy zapomnieć o roli dziadków – często są symbolem ciągłości i mądrości. Ich obecność daje dziecku poczucie przynależności i korzeni. W rodzinie, nawet jeśli role czasem się zmieniają, kluczowe jest to, by każdy czuł się widziany, słyszany i akceptowany.

Bo w rodzinie nie chodzi o to, żeby wszyscy byli tacy sami – chodzi o to, by różnorodność ról budowała więź, a nie podział. Gdy każdy ma swoje miejsce i czuje się ważny, powstaje przestrzeń na prawdziwe zrozumienie i bliskość. ❤️

👉 A Ty jaką rolę pełnisz w swojej rodzinie? Podziel się w komentarzu! Która z tych ról najbardziej do Ciebie pasuje?
✅ Opiekun – zawsze dbasz o emocje i komfort innych.
✅ Lider – wyznaczasz kierunek, dajesz poczucie bezpieczeństwa.
✅ Mediator – łagodzisz konflikty i budujesz mosty między innymi.
✅ Dusza towarzystwa – wprowadzasz lekkość i humor do codzienności.
✅ Obserwator – stoisz z boku, ale dostrzegasz więcej, niż inni myślą.

Ciekawa jestem Twojej odpowiedzi! 👇😊

Fot.zwierciadlo.pl

21/10/2024

Co ma temperament do wychowania?🤔🤔

Temperament ma ogromny wpływ na proces wychowania, ponieważ kształtuje sposób, w jaki dziecko reaguje na otoczenie, wyzwania i emocje.

Proces wychowawczy warto dostosować do typu temperamentu waszego dziecka. Nie każda zasada czy reguła o jakiej usłyszycie będzie się sprawdzała w przypadku waszego dziecka. Wpływ na to będzie miał właśnie typ temperamentu.

Oto kilka sposobów, w jakie temperament może wpłynąć na relacje wychowawcze:

1. Reakcje na stres:

Dzieci o bardziej wrażliwym temperamencie mogą łatwiej się denerwować i potrzebują więcej wsparcia emocjonalnego, by uspokoić się w stresujących sytuacjach. Z kolei dzieci o silnym, spokojnym temperamencie mogą lepiej radzić sobie z wyzwaniami samodzielnie. Rodzice muszą dostosować swoje metody radzenia sobie z frustracjami dziecka – dla jednego sprawdzi się spokojna rozmowa, a inne potrzebuje aktywnego zaangażowania w rozładowanie napięcia.

2. Aktywność i energia:

Dzieci o wysokim poziomie energii potrzebują dużo ruchu i wyzwań, co może być trudne dla rodziców o bardziej spokojnym, wycofanym temperamencie. Z drugiej strony, rodzice o równie aktywnym temperamencie mogą czerpać radość z intensywnych zabaw z dzieckiem, ale też mogą potrzebować wyznaczania granic, by zachować równowagę i nie dopuścić do przestymulowania.

3. Dostosowywanie podejścia:

Każdy temperament wymaga innego podejścia do dyscypliny i nauczania. Dzieci impulsywne, szybko reagujące, mogą potrzebować jasnych i konsekwentnych zasad, aby czuć się bezpiecznie. Z kolei dzieci spokojniejsze i bardziej wycofane mogą potrzebować więcej czasu na adaptację i zrozumienie reguł, dlatego cierpliwość i delikatność będą tu kluczowe.

4. Emocje i relacje:

Dzieci o otwartym, towarzyskim temperamencie łatwiej nawiązują relacje, ale mogą też być bardziej podatne na wpływy rówieśników. W takich przypadkach wychowanie musi uwzględniać budowanie poczucia własnej wartości i uczulenie na zdrowe relacje. Dzieci zamknięte w sobie, ciche i powściągliwe, mogą potrzebować więcej wsparcia w budowaniu pewności siebie i otwieraniu się na innych.

5. Dopasowanie rodzica i dziecka:

Relacje rodzic-dziecko mogą być łatwiejsze, gdy ich temperamenty są do siebie dopasowane, ale to nie gwarantuje sukcesu. Czasami podobieństwa mogą prowadzić do konfliktów, np. gdy oboje są bardzo uparci lub impulsywni. Natomiast duże różnice mogą stać się źródłem frustracji, ale także doskonałą okazją do rozwoju – ucząc się wzajemnie, jak radzić sobie z różnymi cechami osobowości.

Temperament wpływa na wychowanie, ponieważ wymaga od rodziców elastyczności i umiejętności dostosowywania swoich metod do potrzeb dziecka. Kluczem jest nie zmienianie temperamentu dziecka, ale rozpoznanie go i wsparcie w rozwoju, co prowadzi do budowania silnej, zrozumiałej więzi.

Jeśli jesteś ciekawy jak rozkłada się mapa temperamentów twojej rodzinie zapraszam na konsultacje indywidualne.

12/03/2024

Cztery kroki do współpracy powodują, że jeśli Ty wysłuchasz dziecko, ono wysłucha Ciebie i będzie chętne do współpracy, nawet jeśli do tej pory tego nie robiło.

4 kroki do współpracy:

1. Wyraź zrozumienie dla uczuć dziecka, niczego nie zakładaj, słuchaj i nazwij jego uczucia, powiedz co widzisz. 🥰👀

2. Okaż empatię – empatia nie oznacza, że akceptujesz zachowanie dzieci i godzisz się na nie, pokazuje, że rozumiesz jego perspektywę. W ramach empatii możesz opowiedzieć o własnej historii kiedy czułeś się podobnie jak dziecko. Taka opowieść buduje mosty. 🤗

3. Powiedz dziecku co TY w związku z ta sytuacja czujesz i co o niej myślisz. Jeśli w dwóch powyższych punktach byłeś autentyczny i nie manipulowałeś w tym kroku dziecko zrozumie Twój punkt widzenia, jeśli nie – to nie metoda jest kiepska a sposób jej zastosowania ;) i wróć do punktu 1. 👌

4. Zachęć dziecko do szukania rozwiązań. Spytaj czy ma pomysł jak uniknąć podobnej sytuacji w przyszłości i czego w związku z ta sytuacją potrzebuje. Najpierw wysłuchaj propozycji rozwiązań dziecka, jej ich nie ma przedstaw swoje. Powiedz też czego oczekujesz Ty a następnie wybierzcie coś z obu stron i co każdy z Was może zrobić np. Ja mogę nie wydawać kilku poleceń naraz tak jak wspomniałeś, że tego nie lubisz, a Ty co możesz zrobić ze swojej strony biorąc pod uwagę to co ode mnie usłyszałeś? 🧐

Technika ta działa TYLKO w atmosferze przyjaźni, troski i szacunku. Jeśli dwa pierwsze punkty są szczerze przeprowadzone w kroku 3 dziecko chętnie nas wysłucha. Krok 3 to moment na tłumaczenie zasad rządzącym światem lub reguł na nim panujących, zasad ekonomicznych czy tłumaczenie emocji ludzkich i ich wpływu na relacje.

Uczucie, które za nami stoi jest ważniejsze niż nasze słowa lub czyny. 80% przekazu to mowa niewerbalna. Jak więc dorosły, który ma wrogie nastawienie do dziecka lub dystansuje się odrzucając je może mieć na nie pozytywny wpływ?

fot. portaloswiatowy.pl

26/02/2024

Już w najbliższą niedzielę na Targach MTP w Poznaniu zapraszam wszystkich rodziców dzieci na DARMOWE, godzinne warsztaty ze mną.

Warsztaty będą dotyczyć temperamentu i odporności psychicznej dzieci, prowadzone oczywiście w duchu Pozytywnej Dyscypliny.

Liczba miejsc ograniczona, zapisy w linku poniżej.

Przybywajcie!

21/02/2024

Przekazy rodzicielskie - niewypowiedziane a obecne 👥👥

Poniżej znajdują się niektóre role rodzinne. Role te to komunikat rodzica do dziecka, dotyczący tego jak ma się zachowywać i jaką rolę pełni w rodzinie. Komunikat jest niewypowiedziany, nieświadomy, jest jak zapach, obecny ale niewidoczny, a jednak przekazywany w relacji rodzic-dziecko.

1. To przez Ciebie - jesteś przyczyną naszych problemów, to Twoja wina, gdybyś był inny nie byłoby lżej.

2. To dzięki Tobie - bądź wspaniały, jeśli poniesiesz porażkę to mnie bardzo rozczaruje, wszyscy na ciebie liczymy.

3. Nie obciążaj mnie - nie mam siły zajmować się Twoimi kłopotami, boję się Ciebie i Twoich emocji, bądź grzeczny, stonowany, nie dokładaj mi zmartwień.

4. Bądź moją miłością nie opuszczaj mnie, mam tylko Ciebie, tylko Ty jesteś moją radością, nie miej własnego życia, bądź ze mną na zawsze.

5. Bądź moim oparciem - ty jesteś dla mnie, a nie ja dla ciebie, to ty mnie wspieraj, poprawiaj nastrój, ratuj, pocieszaj.

Role te opisują nie tylko to, jak traktujemy nasze dziecko ale również to, w jaki sposób my byliśmy traktowani przez naszych rodziców czy bliskich.

Czasami sprawdzenie na ile są one "o mnie" już potrafi poruszyć ważne struny w nas i wskazać kierunek możliwej pracy.

Chodzi tu o zrozumienie jaki wpływ mamy na nasze dzieci i dlaczego czasem zachowują się tak jak się zachowują, na ile jest to zależne od nas.

www.pozytywnypsycholog.pl

fot.pelnykoszyk.pl

31/01/2024

Drodzy Rodzice już w marcu zapraszam na stacjonarne warsztaty rodzicielskie z pozytywnej dyscypliny.

Warsztaty to 6,5h profesjonalnej wiedzy przekazanej w praktyczny sposób.

Będą ćwiczenia, rozmowy, pytania, dyskusje, scenki. Będzie praktycznie i konkretnie, a to wszystko w towarzystwie innych rodziców, którzy przeżywają podobne problemy do Twoich.

W czasie warsztatów Uczestnicy:

👉Poznają założenia Pozytywnej Dyscypliny.

👉Zyskają większe rozumienie swoich dzieci.

👉 Dowiedzą jak wspierać naturalny potencjał dzieci i wychowywać je na mądrych, pewnych siebie, odpowiedzialnych i wrażliwych dorosłych.

👉Poznają skuteczne techniki wychowawcze i przećwiczą ich używanie w praktyce.

Zapraszam serdecznie - zapisy na stronie www.pozytywnypsycholog.pl

24/11/2023

Różnice w stylach wychowawczych rodziców.

I co dalej? 🤯🤔🫣

Dzieci bardzo szybko uczą się, kto co myśli, kto pozwoli im na to czy tamto, a do kogo pójść z konkretną potrzebą.

I nie ma w tym niczego krzywdzącego o ile różnice w stylach wychowawczych rodziców nie maja znamienia walki, rywalizacji, chęci dominacji, czy braku szacunku w stosunku do drugiego partnera. Krzywdząca dla dzieci jest również sytuacja kiedy jeden rodzic próbuje „nadrobić” zło i krzywdy (w jego subiektywnym świecie) wyrządzone przez drugiego. Lub gdy różnice w stylach dają dziecku możliwość rządzenia stosunkami rodzinnymi poprzez manipulowanie jednym rodzicem przeciwko drugiemu.

Dotyczy to na równi rodzin pełnych, rozbitych i wielopokoleniowych, gdzie w wychowywaniu dzieci biorą udział także dziadkowie.

Rzadko się zdarza, by rodzice we wszystkim się ze sobą zgadzali, to nierealne, ale mogą nauczyć się tak ze sobą komunikować czy zarządzać relacjami w rodzinie, że ów różnice nie będą siały spustoszenia w ich rodzinnym życiu.

Jak? 🧐🥸

Przeczytajcie poniższe zalecenia:

👉 Doceniajcie dzielące was różnice. Dostrzegajcie wkład, jaki każde z was
wnosi w wychowanie dzieci. Każdy z Was jest inny i posiada inne umiejętności wychowawcze. Jeden rodzic ma to czego nie ma drugi i odwrotnie. Co to jest u Was? Co masz Ty czego nie ma drugi rodzic i odwrotnie?

👉 Jeśli drugie z rodziców dyscyplinuje dziecko, nie wtrącaj się, chyba że posunie się za daleko (przemoc fizyczna, psychiczna, wyzwiska, poniżanie). Dlaczego? Bo to oczach dziecka jeden z rodziców pełni wówczas role wybawcy a drugi okrutnika, bo to podważa autorytet rodzica dyscyplinującego, bo to zmienia układ sił w relacjach między Wami, bo tworzycie wtedy komitywę – dziecko i ja kontra drugi rodzic. Jeśli ojciec rozpoczął jakąś sytuację z synem – zostaw to, daj mu dokończyć proces, niech chłopaki/dziewczyny załatwią sprawę między sobą.

👉 Jeśli podejrzewasz, że dzieci wygrywają was wzajemnie przeciwko sobie, porozmawiaj najpierw z partnerem/partnerką, a potem powiedz im, co o tym sądzisz. Kiedy dzieci domagają się zgody na jakieś działanie, wyjaśnij, że muszą ją uzyskać osobno od każdego
z rodziców.

👉 Nie obgaduj drugiego z rodziców w obecności dzieci i nie proś ich, żeby mu coś od ciebie przekazały. To Wy jesteście dorośli i komunikacja powinna odbywać się na poziomie dorosły-dorosły, jeśli jest inaczej, oznacza t, że wciągacie dzieci w swoją grę (tak samo zresztą powinno się postępować w komunikacji z nauczycielami, dzieci nie są od tego żeby przekazywać od Was dorosłe wiadomości). Nie skarż się na niego przed dziećmi i nie oczekuj od nich pomocy w naprawianiu relacji z obecnym lub byłym współmałżonkiem.

Co jeszcze możecie zrobić?

Zastanówcie się, jaki bagaż wyobrażeń rodzinnych dźwiga każde z was, jakie macie przekonania dotyczące tego jaki powinien być rodzic a jakie dziecko? Czy te przekonania są budujące, wspierające czy raczej obciążające i nierealne? Czy nie jesteście w pewnych tematach przewrażliwieni? Czy nie straciliście z oczy czegoś ważnego?

fot. paenting.pl

02/11/2023

No dobrze ale co dalej z tym marudzeniem? Jak sobie z takim marudzeniem i jęczeniem poradzić?

Oto kilka jak zwykle u mnie bywa PRKATYCZNYCH wskazówek:

1. Zanim zaczniesz cokolwiek robić Weź trzy głębokie wdechy lub upewnij się, że masz zasoby aby udźwignąć sytuację (jesteś najedzona, względnie wypoczęta, nie gonni Ciebie tygrys szablozębny, młodsze dziecko nie płacze wniebogłosy w łóżeczku a teściowa jest w sanatorium więc z pewnością nie wpadnie na herbatkę).

2. Zignoruj marudzenie i jęczenie – nie dopytuj o co chodzi, dlaczego, ale co chcesz, pokaż, powiedz spokojnie itp. Po prostu kontynuuj czynność, którą robiłaś mówiąc głośno co robisz, dlaczego to robisz, jak to robisz kierując swoje słowa do dziecka ale spoglądając na nie sporadycznie i krótko. „Zobacz Kasiu, teraz obieram marchewkę, marchewka to rośnie na polu, marchewkę jedzą króliki, konie, słonie – hmmm ciekawe czy słonie też” - w tym momencie nawiązujemy już kontakt wzrokowy, z dzieckiem i zachęcamy go do wysłuchania opowieści dalej.

„Obieram ją ostrym nożem, chcesz zobaczyć jak wygląda taki ostry nóż? A Ty wiesz, że taki ostrym nożem to można się skaleczyć? A powiedz mamie gdzie, pokaż gdzie można się skaleczyć? W rączkę można? Taaaak można, a gdzie ty masz rączkę? O tu, a tu ja mam swoją, a teraz rączka złapie rączkę i podskoczymy dwa razy a później powiesz mi spokojnie co chciałaś mi powiedzieć" - w tym miejscu bądźcie gotowi żeby dziecko wysłuchać.

3. Metoda ta to przekierowanie uwagi – jedna z najskuteczniejszych u małych dzieci. Przekierowania uwagi nie mylimy z odwróceniem. Różnica jest znaczna. W odwróceniu pomijamy temat sporu i mówimy o innych sprawach co często powoduje, że za chwile dziecko wraca do wcześniejszego marudzenia. W przekierowaniu odwracamy uwagę żeby obniżyć napięcie, skupić uwagę dziecka i je uspokoić a następnie wracamy do tematu sporu. Kiedy uwaga dziecka jest przekierowana a atmosfera spokojniejsza mówimy: „Jasiu bolą mnie uszy kiedy tak głośno/niewyraźnie mówisz. Następnym razem kiedy będziesz tak mówił zatkam je i poczekam aż powiesz spokojnie czego oczekujesz. Jestem obok Ciebie ale nie chcę słuchać marudzenia, chcę posłuchać jak mówisz”.

Próbujcie, trenujcie i dawajcie znać w wiadomościach, komentarzach, gołębiami pocztowymi ;)

fot.źródło https://czysty-zysk.com/

25/10/2023

Marudzenie 😫😫😖😣,

kto ma dzieci ten wie! Wie ile energii potrafi takie marudzenie wyciągnąć, jak łatwo się wówczas odpalić i zacząć krzyczeć, jak bardzo mamy ochotę uciec albo zamknąć się w podziemnym lochu. To nic, że będzie tam zimno i w ciemnościach. Ważne, że nie będzie słychać jęczenia i marudzenia.

Dlaczego dzieci marudzą?

👉 Bo wiedzą, że mogą wtedy liczyć na reakcję rodzica.
👉 Bo są zmęczone lub przestymulowane,
👉 bo ich mechanizm przywiązaniowy woli złość i gniew rodzica niż obojętność – to nie jest działanie świadome, tu włączają się działania podświadome,
👉 bo wyrasta w schemacie poznawczym „przynależę tylko wtedy, kiedy rodzice poświęcają mi uwagę” - im więcej niezdrowej uwagi poświęcamy dziecku tym więcej jej się domaga.
👉bo nie potrafimy postawić granicy naszym dzieciom i nauczyć respektowania też naszych potrzeb,
👉bo ma za dużo – wyboru, zabawek, swobody, rodzica.

Przyczyn tak naprawdę może być więcej, to zaledwie kilka z nich. W takich przypadkach zawsze indywidualnie przyglądam się sytuacji rodziny podczas sesji. Może zdarzyć się tak, że marudzenie i jęczenie pełni ważną funkcję w życiu rodziny. Ale o tym kiedy indziej.

No dobrze ale co dalej? Jak sobie z takim marudzeniem i jęczeniem poradzić? W następnym poście napiszę kilka jak zwykle praktycznych wskazówek.

A do tego czasu zaobserwujcie jaka jest prawdopodobna przyczyna marudzenia u Was. Zaobserwujcie i przyporządkujcie do jednej z powyższych kategorii. Dopiero później możecie podjąc działania typu - co zrobić?

Pozytywny Psycholog dziecięcy, Magda Beissert-Kaczmarek, edukator PD

02/09/2025

29/08/2025

06/04/2025

27/03/2025

21/10/2024

12/03/2024

26/02/2024

21/02/2024

31/01/2024

24/11/2023

02/11/2023

25/10/2023

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria