Psycholog Hanna Sagała

20/11/2025

👉Depresja u mężczyzn często wygląda inaczej niż u kobiet. Zamiast smutku, przygnębienia czy płaczu częściej pojawiają się drażliwość, wybuchy złości, impulsywność albo uciekanie w pracę. Mężczyźni częściej tłumią emocje i maskują je działaniem, a objawy męskiego kryzysu psychicznego na pierwszy rzut oka mogą nie kojarzyć się z depresją.

📢Typowe zachowania obserwowane u mężczyzn z depresją:
🔹 drażliwość, impulsywność, łatwe wpadanie w złość,
🔹zwiększona konfliktowość, wybuchy agresji,
🔹uciekanie w pracę i nadmierne obciążenie obowiązkami,
🔹nadużywanie alkoholu i innych substancji,
🔹wzrost ryzykownych zachowań, np. szybkiej jazdy, hazardu, przypadkowych relacji,
🔹 wycofywanie się z życia rodzinnego, izolacja emocjonalna.

U mężczyzn częściej występuje depresja maskowana, czyli taka, gdzie objawy psychiczne są przykryte objawami somatycznymi, agresją lub uzależnieniami. Częste są:
🔹przewlekły ból, migreny, problemy żołądkowe,
🔹 stałe zmęczenie bez wyraźnej przyczyny,
🔹 spadek libido i problemy seksualne.

Jeśli coś w Twoim życiu lub w zachowaniu bliskiego Ci mężczyzny budzi niepokój,
porozmawiaj ze specjalistą lub zachęć go do takiej rozmowy.🫶❤️

13/11/2025

📢 W listopadzie postanowiłam pisać o zdrowiu psychicznym mężczyzn. A nie ma zdrowia psychicznego bez wyrażania emocji. Tymczasem…

🔹Wielu mężczyzn od dziecka słyszy, że emocje trzeba kontrolować: nie płakać, nie bać się, nie okazywać słabości.�Zamiast rozumieć emocje, uczą się je tłumić.
🔹Zamiast mówić o bólu - milczą.

👉W praktyce terapeutycznej widać, że te „zakazane” uczucia wcale nie znikają. Zamieniają się w napięcie, złość, dystans, bezsenność czy poczucie pustki.�
A przecież emocje nie są wrogiem. Są informacją o tym, co ważne, co boli, czego brakuje.

❓Która z tych emocji jest Twoim zdaniem najtrudniejsza do wyrażenia przez panów?

30/10/2025

Dziękuję za ogrom ciepłych słów i gratulacji pod ostatnim postem.🫶

👉Dziś chciałabym wyjaśnić, co tak naprawdę zmienia się dla mnie i dla moich pacjentów, czyli czym różni się psycholog od psychoterapeuty.
Oba zawody zajmują się zdrowiem psychicznym, ale ich rola i zakres pracy są inne:

Psycholog
🔹osoba po pięcioletnich studiach magisterskich z psychologii
🔹zajmuje się diagnozą, wsparciem i poradnictwem psychologicznym
🔹pomaga zrozumieć emocje, mechanizmy zachowań, przygotowuje pacjenta do zmiany lub pomaga przejść przez kryzys.
🔹nie każdy psycholog prowadzi terapię
Psychoterapeuta
🔹 ukończył co najmniej czteroletnie szkolenie w określonym nurcie, np. poznawczo-behawioralnym
🔹prowadzi psychoterapię – dłuższy proces, który pomaga dotrzeć do źródeł trudności, zmienić sposób myślenia, reagowania i przeżywania emocji
🔹 pracuje pod superwizją i nieustannie rozwija swoje kompetencje.

📢Dlaczego to rozróżnienie jest ważne?�
Bo wybierając specjalistę, warto wiedzieć, czego potrzebujesz – czy diagnozy i konsultacji, czy procesu, który prowadzi do trwałej zmiany.
Obie role są potrzebne – i uzupełniają się nawzajem.

23/10/2025

Ponad cztery lata temu podjęłam decyzję, która na zawsze zmieniła moje życie zawodowe.

😊Dziś mogę z dumą i wdzięcznością napisać, że oficjalnie zostałam certyfikowaną terapeutką poznawczo-behawioralną. Za tym zdaniem stoją setki godzin nauki, pracy własnej, superwizji i praktyki klinicznej.

👉To cztery lata nieustannego sprawdzania wiedzy, konfrontowania się z własnymi ograniczeniami i nauki, jak pomagać jeszcze skuteczniej, z większym zrozumieniem i empatią. Zdobyłam ogrom wiedzy nie tylko z zakresu psychopatologii, ale też sposobów rozumienia pacjenta: jego schematów myślenia, emocji, historii i mechanizmów, które podtrzymują trudności.


❤To czas, który wymagał wytrwałości, samodyscypliny i pokory, ale też przyniósł ogrom satysfakcji.

📢Dlaczego to takie ważne?
Bo certyfikat terapeuty to nie tylko dokument. To gwarancja jakości pracy i bezpieczeństwa pacjentów.

To potwierdzenie, że wiedza i umiejętności są weryfikowane przez ekspertów, a terapia prowadzona jest w oparciu o rzetelne, naukowe standardy.


🧠Jako terapeutka pozostaję w procesie ciągłej superwizji i rozwoju, bo w tym zawodzie nauka nigdy się nie kończy.
Certyfikat to nie koniec drogi, ale kolejny krok w kierunku jeszcze skuteczniejszej i bardziej świadomej pomocy.


Dziękuję wszystkim, którzy towarzyszyli mi w tej drodze – pacjentom, superwizorom, nauczycielom i bliskim.
To dzięki Wam ta praca ma sens.🫶

16/10/2025

Dlaczego natłok prowadzi do wyczerpania fizycznego? Dlaczego Twoja głowa nieustannie pracuje na pełnych obrotach, analizując, planując i „wałkując” w kółko te same scenariusze, a Ty odczuwasz skutki w ciele? Dlaczego intensywne myślenie jest tak męczące i jak można przerwać to błędne koło? Odpowiadam na wszystkie te pytania.👇

Twoja głowa nieustannie pracuje na pełnych obrotach, analizując, planując i „wałkując” w kółko te same scenariusze, a Ty odczuwasz skutki w ciele?

02/10/2025

🧠Twój układ nerwowy każdego dnia pracuje na wysokich obrotach. Reaguje na stres, bodźce, natłok informacji – często nie zdając sobie z tego sprawy, pozostajesz w trybie „czuwania” przez większość dnia, a nawet w nocy.


👉Dobra wiadomość jest taka, że układ nerwowy można wyciszać – świadomie i w prosty sposób. To jak nauczenie organizmu, że nie musi być cały czas gotowy do walki.

Sprawdź, w jaki sposób możesz się wyciszyć tu i teraz.

24/09/2025

HIPOKRATES 2025 to plebiscyt medyczny, w którym to pacjenci głosują na pracowników ochrony zdrowia, cieszących się ich uznaniem i sympatią.



W tym roku po raz pierwszy nagrody zostaną przyznane także psychiatrom i psychologom.



Tym samym, z pewną nieśmiałością, ale także satysfakcją, chcę Was poinformować, że otrzymałam nominację, z której jestem bardzo dumna!



Dziękuję za zaufanie i za każdy głos.



Jeśli chcesz wesprzeć moją nominację, zagłosuj tutaj:

https://polskanews.pl/hipokrates-2025/pl/2012847

24/09/2025

Brak umiejętności stawiania granic to jeden z tematów, które nieustannie pojawiają się w gabinetach psychologów, także w moim. I przyznaję – to nie jest łatwy temat, z którym można się uporać podczas jednej sesji.

Sama nauka stawiania granic nie jest łatwa. Towarzyszy jej lęk o to, czy kogoś nie skrzywdzę? Czy nie stracę relacji? Czy nie wyjdę na egoistkę?

Zapraszam do przeczytania artykułu 👇

Nauka stawiania granic nie jest łatwa. Towarzyszy jej lęk o to, czy kogoś nie skrzywdzę? Czy nie stracę relacji? Czy nie wyjdę na egoistkę?

11/09/2025

03/09/2025

🤯 Powakacyjny stres to realne zjawisko – dotyka wielu osób, które po urlopie czują spadek nastroju, napięcie i brak motywacji. To normalna reakcja. Twój układ nerwowy potrzebuje czasu, by przejść z trybu „odpoczynek” w tryb „codzienne obowiązki”.

👉Możesz ułatwić sobie ten proces, wprowadzając kilka prostych zasad:

🔹Zaplanuj coś przyjemnego w pierwszym tygodniu pracy – może to być spotkanie z przyjaciółką, seans kina domowego, masaż albo wieczorny spacer. Utrzymanie drobnych przyjemności w codzienności łagodzi kontrast między wakacjami a pracą.

🔹Wracaj stopniowo do rytmu – jeśli możesz, nie bierz na siebie wszystkich obowiązków od razu. Zacznij od najważniejszych zadań i stopniowo zwiększaj tempo pracy.

🔹Znajdź chwilę na oddech – kilka razy w ciągu dnia zatrzymaj się na 3–5 spokojnych, świadomych oddechów. To obniża napięcie w ciele i sygnalizuje, że jesteś w bezpieczeństwie.

🔹Ustal priorytety – spisz zadania i zaznacz te, które naprawdę musisz zrobić dziś. Świadomość, że nie wszystko wymaga natychmiastowej reakcji, zmniejsza presję.

🔹Dbaj o sen i nawodnienie – zmiana rytmu dnia może zaburzyć regenerację. Regularny sen i odpowiednia ilość wody wspierają koncentrację i odporność na stres.

🔹Unikaj nadmiernej ilości kofeiny – może ona potęgować napięcie i rozdrażnienie. Postaw na zieloną herbatę lub matchę.

🔹Bądź łagodna/y dla siebie – spadek energii po powrocie do pracy to norma, a nie oznaka słabości.



Łagodny powrót po urlopie to inwestycja w Twój dobrostan. A jeśli stres, przytłoczenie i spadek energii utrzymują się dłużej – warto skonsultować się z psychologiem.

31/08/2025

📢 W dzieciństwie uczymy się funkcjonować w rodzinie poprzez role, które często nie są naszym wyborem. To odpowiedź na potrzeby otoczenia, atmosferę domu, niewypowiedziane oczekiwania. Te role pomagają nam „przetrwać” emocjonalnie, ale z czasem mogą kształtować nasze przekonania, lęki i relacje.

Rola w rodzinie a styl przywiązania:
🔹 Bohater rodzinny – często przejmuje odpowiedzialność za emocje innych, staje się „opiekunem”. W dorosłości może mieć trudność z proszeniem o pomoc (unikanie zależności, styl lękowo-ambiwalentny).
🔹Złote dziecko – spełnia oczekiwania, by czuć się kochane. W dorosłości często
perfekcjonista z trudnością odpuszczania, uzależniony od aprobaty.
🔹Mediator/pocieszyciel – reguluje napięcia między członkami rodziny. Jako dorosły może mieć trudność z wyrażaniem własnych emocji, skupiony na innych.
🔹Kozioł ofiarny – obarczany winą. W dorosłości może mieć problemy z samooceną, być buntowniczy lub wycofany.
🔹Niewidzialne dziecko – stara się nie przeszkadzać. W dorosłości często ma trudność z określaniem potrzeb i tożsamości i z niską samooceną.

👉Z roli wyrastają też przekonania o sobie i świecie:
„Muszę być silna, żeby zasłużyć na miłość.”
„Nie ma miejsca na moje potrzeby.”
„Jeśli nie spełniam oczekiwań – zawiodę.”
„Bliskość jest niebezpieczna – lepiej nie polegać na nikim.”
Twoja dziecięca rola była kiedyś strategią przetrwania.
Dziś możesz ją zauważyć, zrozumieć i zdecydować, czy nadal Ci służy.

Zapisz ten post, jeśli chcesz do niego wrócić. A jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak Twoja rola rodzinna wpływa na Twoje dorosłe relacje, granice i poczucie wartości - to temat, który warto wziąć pod lupę w gabinecie psychologicznym. 💚