Połączenie fundacja

13/03/2026

Nigdy nie mogłam zgodzić się z myślą, że karmienie piersią to sprawa tylko mamy i dziecka. Podobnie jak fantazje wokół dziecka, starania się o nie, czas ciąży, połogu, wczesnego rodzicielstwa… zdecydowanie bliżej mi do myśli, że procesy te od początku dzieją się w relacji trójkątnej, co nie anuluję rzecz jasna faktu jak wiele intensywnych procesów pojawia się w parze mama - niemowlę.

Tata - ten obecny zarówno w umyśle, ale też życiu zewnętrznym niemowlęcia i partner - ten obecny w umyśle i życiu młodej mamy jest absolutnie ważny i znaczący dla wielu procesów psychicznych i emocjonalnych, a także dla rozwoju swojego dziecka.

Odstawienie od piersi to tkliwy, wrażliwy i ważny moment. Obecny tata może dać zarówno dziecku jak i jego mamie potrzebny w tym ścisłym związku oddech, przestrzeń, miejsce. Zajmując bliską pozycję opiekuna daje dziecku ważne doświadczenie, że istnieje świat poza mamą, który może przynosić zaspokojenie, wsparcie i kontakt. Czułe i uważne wchodzenie pomiędzy mamę i dziecko wspiera w odwadze do robienia ruchów rozwojowych - od mamy do taty, od mamy do świata.

A dla partnerki? Każda z nas, która miała lub ma doświadczenie ojca dziecka który pomieszcza nasze wątpliwości, lęki i niepokoje, który słyszy i widzi co się z nami dzieje, który odważa się wnieść inną, czasem mocną, swoją perspektywę wie, jak bardzo to pomaga przetrwać i przeżyć trudniejsze momenty w parze z dzieckiem (odstawienie od piersi miewa te momenty) jak bardzo odciąża z poczucia winy i jaką może dać ulgę.

Co ciekawe… same chęci taty i partnera czasem nie wystarczają. Potrzeba aktywnego ruchu mamy i głębokiego czucia sensu tego, by pozwolić ojcu dziecka wejść między nas a malucha.

____________________________________________

karmienie piersią | odstawienie od piersi | psychologia | psychoanaliza | mama i dziecko | tata i dziecko | rola taty

11/03/2026

Jeśli chciałabyś, aby odstawienie dziecka od piersi przebiegło u Was z uważnością na potrzeby dziecka i Twoje, aby nie odwracać się od emocji które Wam mogą towarzyszyć, aby szanować tempo tego procesu i zrobić to wyrozumiale… warto pewnych rzeczy unikać.

• spróbuj nie nakładać odstawienia od piersi na czas wielu zmian, wydarzeń. Jeśli maluch adaptuje się do żłobka lub przedszkola, Ty wracasz do pracy, w środę rodzeństwo albo wyprowadzka w toku… równoległość zmniejszania karmień i pomieszczani w tym uczuć dziecka i swoich to może być po rosołu za dużo

• nie znikaj, mimo że może Ci się wydawać, że to ułatwi Tobie lub dziecku rozstanie z piersią. Zniknięcie mamy z oczu i zabranie karmienia w sposób nagły może mieć duże konsekwencje emocjonalne

• nie obrzydzaj dziecku piersi i mleka - klasyczne smarowanie brodawek czymś tam, żeby dziecko nie chciało piersi jest kiepskim pomysłem. Zależy nam na tym, aby doświadczenie karmienia piersią i bliskości z mamą pozostały w dziecku czymś dobrym i ciepłym. Frustracja związana z odstawieniem nie popsuje tego tak, jak nagłe doświadczenie, że pierś “jest niedobra”.

• nie zawstydzaj dziecka - uważność i czułość przy odstawianiu to nazywanie emocji, tłumaczenie i rozmowy bez nacisków, specjalnych sposobów czy przywierania dziecka do muru zawstydzaniem

Czy coś byście dodali do tej listy?

• odstawienie od piersi • karmienie piersią • psychologia dziecka

09/03/2026

To najważniejsza - psychiczna, emocjonalna i relacyjna praca, która czeka mamę i dziecko gdy zaczyna się moment odstawiania od piersi.

Bywa bardzo kuszące… by zrobić to szybko, „bezboleśnie”, sprawnie, często w rozumieniu mam oznacza to „aby dziecko tego nie odczuło odstawiania od piersi, aby nie przeżywało”.

Sytuacja jest nieco przewrotna :) to właśnie jak najpełniejszy kontakt z uczuciami dziecka i swoimi, a więc smutkiem, ambiwalencją, złością, zadowoleniem i niezadowoleniem sprawia, że ten proces realnie wspiera nie tylko zdrowy rozwój dziecka w tym momencie. Takie pełne doświadczenie utraty wraz z próbami rozumienia tego co się dzieje, wraz z czułą obecnością najbliższego opiekuna, wraz z brakiem uciekania od emocji wyposażą na całe życie.

Utraty, frustracje, poczucie że kończy się coś dobrego czeka Wasze dziecko w życiu niejednokrotnie. Jeśli zbudujecie w nim stabilne poczucie że można wraz z oparciem to świadomie przeżyć… przetrwać i pójść dalej wzbogaconym, zbudujecie w nim bardzo potrzebny grunt kontaktu ze światem i ze sobą 🤍

__________________________________________

odstawienie od piersi • webinar • psycholog Rzeszów • psychoanaliza

07/03/2026

Częste pytanie mam dotyczy tego, jak zacząć rytm odstawiania dziecka od piersi. Uznając, że nie ma konieczności nagłego odstawienia i nie gonią nas jakieś zewnętrzne warunki, dobrze jest to robić małymi kroczkami z tolerancją na to, że każdy krok potrzebuje jakiegoś czasu.

• zaobserwowałaś, że dziecko z powodzeniem sięga po inne karmienie :) zjada swoje posiłki, dzielicie z nim wspólny stół i mleko przestaje być numerem 1

• znasz Wasz rytm karmień i macie między sobą pewne rytuały i przyzwyczajenia - karmienie po obudzeniu, po spacerze, przed snem, w nocy. Obserwujesz (to się często zdarza), że jedno z tych karmień (najczęściej nie będzie to nocne czy do snu) ale to „w międzyczasie” nie jest już dla dziecka takie konieczne i niezbędne. Mówiąc prościej, przełamanie schematu po spacerze / podanie dziecku czegoś do zjedzenia zamiast piersi nie powoduje bardzo silnych, skrajnych odczuć u malucha

• nie wychodzisz przed szereg? My też jesteśmy przyzwyczajone do rytmu karmień :) to ważne, by działanie (siadam w fotelu gdzie się karmimy od razu po spacerze) zamienić w obserwowanie czy na pewno dziecko tam od razu pobiegnie? No i jeszcze… czy złapiesz uczucia które towarzyszą wówczas Tobie jeśli nie pobiegnie? Co to jest?

• możesz też oprócz obserwacji i podążania za dzieckiem działać aktywnie, wprost powiedzieć, że mleko będzie za moment i zaproponować coś na miejsce tego. Przykładowo nie chcesz już karmić poza domem bo wiesz, że w tym momencie to nie potrzeba głodu a bliskości, możesz wyprzytulać dziecko i spróbować je pocieszyć / wesprzeć inaczej niż podaniem piersi i zobaczyć jak Wam będzie

• nie zaczynaj od najtrudniejszych i najbardziej potrzebnych dziecku czy Tobie karmień. Z opowieści mam wynika że to karmienia nocne by spokojni dalej zasnąć po przebudzeniu czy wieczorne by się wyciszyć. Nie rób sobie pod górkę i Wam pod górkę

• dbaj o swoje zasoby i nie oceniaj się, nie katuj jeśli Wasz krok do przodu, spokojna rezygnacja z jakiegoś karmienia nagle się zakłóca. Tak po prostu bywa i jest normalne.

• korzystaj z pomocy i wsparcia gdzie się da! ❤️

06/03/2026

W wielu miejscach przeczytamy i usłyszymy „zaleca się karmienie piersią tak długo jak potrzebują tego dziecko i mama”. Brzmi dobrze… ale w moim odczuciu takie stwierdzenie nie tylko spłaszcza głęboki, szeroki i złożony temat karmienia piersią, ale też zamyka drogę do rozmyślania i dyskutowania o tym, czy można karmić malucha za krótko? A czy można karmić dziecko zbyt długo?

Pytania które wydają się w tym obszarze znaczące… jak rozpoznać że dziecko jeszcze potrzebuje karmienia? A jak rozpoznać że ta potrzeba już się wycisza i wygasza? Co to właściwie znaczy że mama potrzebuje karmić piersią? Jakie potrzeby zaspakaja przystawiając dziecko do piersi a jakie potrzeby zaspokaja odstawiając je od piersi?

Co zrobić kiedy potrzeby dziecka i mamy zaczynają się różnić? Czy to ma znaczenie emocjonalne jeśli potrzeba dziecka bycia przy piersi jest zaspokojona kiedy u mamy ona się już wygasza, a jakie znaczenie ma sytuacja odwrotna? Kiedy dziecko odsuwa się od piersi ale mama nie odsuwa się od kontynuacji karmienia?

Zgodzę się, że każda para mama - dziecko jest inna, że jeśli sięgają po pomoc w tym obszarze to wymagają głębokiego, osobistego spojrzenia na ich interakcje i uczucia.

Ale nie zgodzę się że zdanie „tyle ile mama i dziecko potrzebują” zamyka temat, bo takie zdanie właściwie niewiele nam mówi i wyjaśnia 👀

22/02/2026

Spotkanie z rodzicami, którzy są na etapie odstawiania dziecka od piersi, albo rozmyślają o tym by się do tego przygotować. O czym rozmawiamy?

🤍 gotowość dziecka do odstawienia od piersi - rozwojowy punkt widzenia, jak ją rozpoznać | nie pospieszać, ale też nie zatrzymywać w tej drodze
🤍 emocje malucha, mamy oraz taty - jak bardzo na siebie wpływają i jak wielkie mają znaczenie
🤍 czy można karmić za krótko, albo za długo?
🤍 czego unikać i nie robić
🤍 jak przejść przez ten czas z łagodnością ale jednocześnie bez zaprzeczania trudnym uczuciom
🤍 czas na rozmowę z Wami - Wasze historie, pytania i wątpliwości

Webinar to wynik ogromu spotkań, konsultacji z rodzicami i maluszkami, pracy szpitalne i gabinetowej, wiedzy ze szkoleń i doświadczeń. To wsparcie dla Was w tym ważnym czasie.

Spotkamy się online, na zoom.
8 marca o godzinie 10.
Webinar trwa zazwyczaj 2 godziny.

Zapisy tutaj bądź mailowo fundacja@po-laczenie.pl
Koszt 150 zł.

Zapraszam ✨
Marzena Jarosz

11/02/2026

Przedwczesny poród przerywa ciążę, zakłóca więc naturalne procesy, które przygotowują mamę i tatę na przyjęcie malucha. Mówimy często o “przedwczesnych narodzinach rodzica”, nie tylko dziecka.

Zdecydowanie częściej skupiamy uwagę wokół przeżyć mamy, czujemy jak trauma przedwczesnych narodzin wpływa na macierzyństwo i może zakłócić wiele procesów tworzącej się więzi. Jeśli dostrzegamy tatę, to najczęściej w kontekście najważniejszego źródła wsparcia dla mamy oraz dla pary mama - niemowlę. Sama nierzadko w swojej pracy czułam jak ogromnym zasobem jest dla kobiety partner, który bierze na siebie kontakt z neonatologiem, słuchanie informacji o maluszku, przekazywanie ich żonie w łagodniejszej już formie. Postrzegamy ojców jako tych lepiej radzących sobie na oddziale intensywnej terapii noworodka. Tymczasem ojcowie są bardzo dotkliwie i silnie skonfrontowani z przedwczesnymi narodzinami dziecka, stają przed dramatycznym lękiem o życie i zdrowie nie tylko maluszka, ale nierzadko też partnerki. Często to tata jest pierwszą osobą która widzi dziecko w inkubatorze, nawiązują z nim kontakt i włącza się w opiekę. Badania pokazują, że ojcowie wcześniaków w porównaniu z ojcami dzieci urodzonych o czasie przeżywaj silniejszy stres rodzicielski i mają więcej objawów depresji.

Post przygotowałam zainspirowana ostatnim prowadzonym przeze mnie seminarium, gdzie omawiałyśmy rozdział książki Pani Profesor Grażyny Kmity “Przedwczesne narodziny rodzica: z badań nad doświadczeniem wcześniactwa w przeżyciach ojców i umysłową reprezentacja więzi ojca z dzieckiem”

____________________________________________

wcześniak • OION • tata

10/02/2026

24/01/2026

Dziś czeka nas jeszcze szkolenie. Mega polecamy!!! Przystępniej niż od Tomka się nie nauczycie i nie dowiecie ☺️

Dostęp jest bezpłatny ✨

KSeF to nie jest temat tylko dla księgowych.
To przede wszystkim obowiązek organizacji.

To organizacja:
👉 loguje się do systemu
👉 nadaje i odbiera uprawnienia
👉 decyduje, kto i w jakim zakresie korzysta z KSeF

Księgowi i biura rachunkowe mogą wspierać, ale nie zrobią tego za Was.

Dlatego zapraszamy na darmowy webinar o KSeF, który poprowadzi Tomek. Skierowany on jest bezpośrednio do organizacji, które chcą zrozumieć, jak działa system w praktyce.
Będzie konkretnie i z przestrzenią na Wasze pytania.

📌 Zapisy przez formularz
https://forms.gle/z8jLGVD8YyAoVNaL9
---------------------------
Projekt NGOup finansowany jest ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach rządowego programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021-2030

24/01/2026

Pilnie robiliśmy notatki!
Dziś kolejne spotkanie za nami, dużo organizacyjnych spraw ale już widać koniec tej części tworzenia Fundacji ❤️

Wsparcie, merytoryka, prowadzenie za rękę krok po kroku i cierpliwie, wszystko zasługa Tomka ✨ dziękujemy Fundacja Przestrzenie

Bo to tak z nami jest… umiemy leczyć ludzi i umiemy pomagać, ale już księgowość, Zusy, podatki i systemy wychodzą poza granice swobodnego poruszania się 😆