FamilyMed, Ulica Księdza Stanisława Kozierowskiego 4/101, BIZPARK B, Skórzewo (2026)

19/12/2025

Napad padaczki to jeden z tych momentów, których żaden rodzic nie chciałby przeżyć, a jednocześnie warto wiedzieć, jak wtedy reagować.

✅ Zabezpiecz dziecko i otoczenie
Najważniejszym celem jest ochrona przed urazami.
Delikatnie połóż dziecko na boku lub na plecach, jeśli nie ma możliwości ułożenia bocznego.
Usuń z otoczenia twarde i ostre przedmioty. Jeśli dziecko ma na szyi szalik, kaptur lub cokolwiek, co mogłoby utrudniać oddychanie – poluzuj to.
Nie próbuj powstrzymywać drgawek! To ani nie zatrzyma napadu, ani nie pomoże dziecku, a może za to doprowadzić do kontuzji.

✅ Nigdy nie wkładaj niczego do ust
To mit, który przez lata narobił dużo szkód. Dziecko w trakcie napadu nie jest w stanie „przegryźć języka”, ale próba włożenia czegokolwiek do ust może doprowadzić do złamania zębów, uszkodzeń jamy ustnej, a nawet zadławienia.

✅ Kontroluj czas trwania napadu
Czas jest ważnym elementem diagnostycznym.
Większość napadów trwa od 30 sekund do 2 minut. Jeśli trwa dłużej niż 5 minut – to sytuacja nagła i wymaga wezwania pogotowia.

✅ Obserwuj przebieg napadu
Podczas wizyty u neurologa te informacje są bezcenne. Zwróć zatem uwagę na: ruchy kończyn (czy drga jedna strona, czy całe ciało), kolor skóry, czy dziecko oddycha, czy w trakcie napadu była utrata przytomności, czy dziecko reagowało wcześniej na bodźce, co wydarzyło się tuż przed napadem (emocje, wysiłek, niewyspanie, gorączka).

✅ Po napadzie zadbaj o dziecko emocjonalnie i fizycznie
Dziecko zwykle jest wtedy zmęczone, zdezorientowane, senne. Może nie pamiętać, co się stało. Dlatego zostań z nim do momentu, aż odzyska pełną świadomość. Mów spokojnie, zapewnij o bezpieczeństwie oraz pozwól odpocząć.

Kiedy natomiast trzeba wezwać pogotowie?
👉 napad trwa dłużej niż 5 minut,
👉 pojawia się kilka napadów jeden po drugim,
👉 dziecko ma problemy z oddychaniem po napadzie,
👉 to pierwszy w życiu napad,
👉 doszło do urazu,
👉 dziecko ma cukrzycę lub infekcję z wysoką gorączką.

Napad padaczki to sygnał, że trzeba skontaktować się z neurologiem dziecięcym.
Lekarz zleci diagnostykę, która pozwoli ustalić przyczynę napadu.

Zapraszamy do kontaktu. Chętnie Ci pomożemy!

📞 504 03 66 33

17/12/2025

Szkoła potrafi być wyzwaniem dla każdego dziecka, ale dla uczniów z ADHD – często podwójnym.

Hałas, szybkie tempo lekcji, konieczność siedzenia w jednym miejscu, presja ocen, bodźce z każdej strony…
Dziecko z ADHD naprawdę chce „dać radę”, tylko jego mózg funkcjonuje inaczej – dlatego potrzebuje wsparcia, a nie oceniania.

Przyjrzyjmy się zatem, jak możemy wspierać dziecko z ADHD w środowisku szkolnym!

✅ Wspólna praca z nauczycielem
Najważniejszym krokiem jest partnerska rozmowa z wychowawcą i nauczycielami. Warto opowiedzieć, jak ADHD objawia się u Waszego dziecka.
Wspólnie możecie ustalić: krótkie, jasne polecenia, miejsce w klasie z mniejszą liczbą bodźców (np. pierwsza ławka), możliwość robienia przerw ruchowych, wydłużony czas na wykonanie zadań.

✅ Zrozumiałe zasady i rutyny
Dzieci z ADHD lepiej funkcjonują, gdy dzień jest przewidywalny. Pomocne są więc: harmonogramy lekcji i obowiązków, checklisty dotyczące rzeczy do spakowania, stałe miejsce na książki i materiały.

✅ Krótkie sesje nauki i przerwy ruchowe
Mózg dziecka z ADHD szybko się przegrzewa, gdy musi długo koncentrować się na jednym zadaniu. Dlatego w domu sprawdzają się: nauka w blokach 10–15-minutowych, krótkie przerwy na ruch, zamiana miejsca pracy (biurko, podłoga, tablica), materiały angażujące różne zmysły.
Dzięki temu dziecko pracuje efektywniej, a frustracja jest mniejsza.

✅ Wsparcie emocji
Szkoła bywa miejscem porównywania, oceniania i krytyki. U dziecka z ADHD może to prowadzić do obniżonej samooceny i poczucia, że „jest gorsze”.
Rodzic może zatem: chwalić za wysiłek, nie tylko wynik, pomagać w nazywaniu emocji, uczyć strategii radzenia sobie z frustracją, przypominać, że ADHD to jedna z cech, a nie definicja dziecka.

✅ Regularny kontakt ze specjalistami
Dobrze, jeśli dziecko korzysta ze wsparcia psychologa, terapeuty pedagogicznego lub psychiatry dziecięcego. Specjalista może zaproponować np.: trening umiejętności społecznych, strategie poprawiające organizację i koncentrację, wsparcie w regulacji emocji, dostosowanie edukacyjne w ramach opinii z poradni.

Zapraszamy do kontaktu z naszą placówką - chętnie wspomożemy Cię w tym zakresie!
📞 504 03 66 33

15/12/2025

Zimą nietrudno o sytuację, w której dziecko budzi się z katarem, kaszlem i podwyższoną temperaturą.

Pierwsza myśl wielu rodziców wtedy to: „Czy to tylko wirus, czy już coś bakteryjnego?”.
Różnica ta ma znaczenie, bo to właśnie od niej zależy sposób leczenia.

Jak więc rozpoznać, kiedy mamy do czynienia z wirusem, a kiedy z bakterią? 🧐

🔷 Początek infekcji – nagły czy stopniowy?
👉 Infekcje wirusowe najczęściej rozwijają się stopniowo. Dziecko ma katar, później pojawia się lekki kaszel, następnie gorączka. Objawy narastają przez 1–2 dni.
👉 Infekcje bakteryjne mogą mieć bardziej gwałtowny przebieg, ale najczęściej pojawiają się jako powikłanie po wirusie, czyli kilka dni później, kiedy dziecko, zamiast zdrowieć – zaczyna czuć się gorzej.

🔷 Gorączka – jak wygląda w obu przypadkach?
👉 W wirusach gorączka często jest wysoka na początku, ale w ciągu kilku dni zaczyna spadać. Może towarzyszyć jej wodnisty katar i kaszel.
👉 W infekcji bakteryjnej gorączka może być uporczywa, trwać powyżej 3 dni lub powrócić po okresie poprawy.

🔷 Katar i kaszel – wodnisty czy gęsty?
👉 Wirus: katar jest zazwyczaj przejrzysty, wodnisty, niekiedy bardzo obfity. Kaszel bywa mokry lub suchy i zmienia się w trakcie choroby.
👉 Bakteria: wydzielina może być gęsta, żółta lub zielona, a dziecko ma problemy z oddychaniem przez nos przez dłuższy czas.

🔷 Samopoczucie dziecka
👉 W infekcji wirusowej dziecko mimo objawów często ma lepsze momenty – bawi się, ma apetyt, jest aktywne między epizodami kaszlu.
👉 W infekcji bakteryjnej zwykle jest marudne, osłabione, apatyczne, a objawy są bardziej uporczywe.

🔷 Czas trwania choroby
👉 Infekcja wirusowa mija zazwyczaj po 7–10 dniach.
👉 Jeśli objawy nie ustępują, a wręcz narastają po 5–7 dniach, może to wskazywać na nadkażenie bakteryjne.

Najważniejsze, by pamiętać, że antybiotyki działają tylko na bakterie, a nie na wirusy. Ich niepotrzebne stosowanie może prowadzić do antybiotykooporności!

Jeśli widzisz u Twojego dziecka niepokojące objawy - zapraszamy na wizytę!
📞 504 03 66 33

10/12/2025

Okres dojrzewania to czas zmian, który dla każdego nastolatka bywa trudny. Jednak dla młodzieży w spektrum autyzmu ten etap może być wyjątkowo wymagający. Świat staje się głośniejszy, emocje silniejsze, a oczekiwania otoczenia – mniej zrozumiałe. Wtedy właśnie wsparcie rodziców, nauczycieli i specjalistów ma ogromne znaczenie.

Jak wspierać nastolatka w spektrum w tym czasie?

✅ Zrozumieć, że emocje mogą być przytłaczające
Młodzież w spektrum często intensywniej odczuwa emocje, ale ma trudność z ich nazwaniem i kontrolą. Tutaj pomaga spokojna rozmowa, unikanie ocen („nie przesadzaj”, „nie rób scen”) i wspólne szukanie sposobów na rozładowanie napięcia.

✅ Dbać o strukturę dnia
W okresie dojrzewania zmienia się rytm snu, a mózg nastolatka potrzebuje więcej odpoczynku. Warto zatem utrzymywać stały plan dnia, przewidywalność i jasno określone obowiązki. To daje poczucie bezpieczeństwa, którego młody człowiek bardzo potrzebuje.

✅ Pomóc w relacjach z rówieśnikami
Okres dorastania to czas, gdy potrzeba akceptacji staje się silna. Nastolatki w spektrum często czują się odrzucone, nie rozumieją ironii, żartów, zasad społecznych. Rolą dorosłych jest wspieranie ich w budowaniu relacji – poprzez rozmowę, trening umiejętności społecznych lub wspólne zajęcia w bezpiecznym środowisku.

✅ Wspierać samodzielność
To dobry moment, by uczyć planowania, podejmowania decyzji, gospodarowania pieniędzmi czy organizacji dnia. Młodzi ludzie w spektrum często potrzebują więcej czasu, ale systematyczne ćwiczenie tych umiejętności przynosi ogromne efekty.

Warto też pamiętać, że dojrzewanie u osób w spektrum nie kończy się w tym samym momencie co u rówieśników. Czasem wymaga więcej cierpliwości, delikatności i zrozumienia, ale dobrze poprowadzony, może stać się okresem wzmacniania samoświadomości i budowania niezależności, a nie tylko wyzwaniem.

03/12/2025

Bilanse zdrowia dziecka, czyli okresowe badania profilaktyczne. Chyba wszyscy o nich słyszeli? 🧐
Dziś jednak trochę usystematyzujemy sobie tę wiedzę!

Bilanse obejmują ocenę rozwoju fizycznego, emocjonalnego i poznawczego dziecka, a także profilaktykę chorób, które często można wychwycić zanim pojawią się objawy.

Najważniejsze bilanse zdrowia dziecka to:
👉 Bilanse niemowląt i małych dzieci (do 2. roku życia)
W tym okresie dziecko uczy się siadać, chodzić, mówić. Można tutaj wykryć się m.in. wady wzroku, słuchu, napięcia mięśniowego czy wczesne objawy zaburzeń rozwojowych.
Lekarz ocenia tutaj przyrost masy ciała i wzrost, rozwój motoryczny (np. chwytanie, raczkowanie, chodzenie), rozwój mowy, reakcji na bodźce, kontakt wzrokowy i ogólny stan zdrowia (skórę, mięśnie, układ oddechowy, krążenia, brzuch).

👉 Bilanse przedszkolne (3–6 lat)
Pomagają ocenić gotowość przedszkolną i szkolną: rozwój psychoruchowy i emocjonalny, wady postawy, płaskostopie, wzrok i słuch, mowę i umiejętność koncentracji, nawyki żywieniowe i styl życia.
Jest to moment, w którym można wychwycić np. zaburzenia integracji sensorycznej, problemy z mową czy napięciem mięśniowym.

👉 Bilanse szkolne (7, 10, 14, 16, 18 lat)
Tu nacisk kładziony jest na rozwój fizyczny i psychiczny w okresie dojrzewania. Lekarz ocenia: wzrost, masę ciała, BMI, ciśnienie, układ ruchu, krążenia i oddechowy, wzrok, słuch, postawę, rozwój dojrzewania płciowego, kondycję psychiczną i stres szkolny.

No dobrze... Ale czemu te bilanse są tak ważne?
Bo pozwalają wcześnie wykryć nieprawidłowości, np. wady postawy, problemy ze wzrokiem czy słuchem. Mamy więc tutaj do czynienia z profilaktyką.

A dodatkowo warto wspomnieć, że regularny kontakt z lekarzem pomaga dziecku oswoić się z badaniami i dbać o zdrowie w dorosłym życiu. Nie powinniśmy więc ich unikać!

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | bilans zdrowia

01/12/2025

Przed Tobą wizyta w sklepie. Gra muzyka, ludzie rozmawiają, światła odbijają się od półek, a ktoś obok przypadkowo dotyka Twojego ramienia.

Dla większości z nas to zwykła, codzienna sytuacja. Ale dla dziecka w spektrum autyzmu może to być przytłaczające i wywoływać ogromny stres.

Dla dzieci w spektrum świat odbierany jest z intensywnością, której większość z nas nie potrafi sobie nawet wyobrazić. A wszystko przez zaburzenia przetwarzania sensorycznego, które sprawia, że ich mózg inaczej odbiera i interpretuje bodźce z otoczenia - dźwięki, zapachy, faktury, światło czy dotyk.

Najczęstsze formy wrażliwości sensorycznej to:

👉 Nadwrażliwość (hiperreaktywność)
Dziecko może bardzo silnie reagować na bodźce, które dla innych są neutralne. Np. Dźwięk odkurzacza może być nie do zniesienia, światło jarzeniówki może powodować ból oczu, a sztywna metka w ubraniu może wywoływać dyskomfort tak duży, że dziecko odmawia jego noszenia.

👉 Podwrażliwość (hiporeaktywność)
Zdarzają się jednak też sytuacje odwrotne, kiedy to dziecko może poszukiwać silnych bodźców. Np. Uwielbia się kręcić, huśtać, dotykać różnych faktur, może nie reagować na ból czy zimno i często bywa w ruchu, bo potrzebuje mocniejszych wrażeń, by czuć swoje ciało.

👉 Mieszane reakcje sensoryczne
Czasem dziecko jest nadwrażliwe na jedne bodźce (np. dźwięki), a podwrażliwe na inne (np. dotyk).

Zrozumienie świata sensorycznego dziecka w spektrum to zdecydowanie jeden z kluczowych kroków do tego, by pomóc mu czuć się bezpiecznie. Bo kiedy otoczenie przestaje być źródłem lęku, dziecko ma przestrzeń, by się rozwijać, uczyć i cieszyć codziennością.

A jeśli potrzebujesz wsparcia, np. w diagnozie autyzmu, zapraszamy do naszej przychodni.
📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | autyzm | diagnoza autyzmu

30/11/2025

Neurologia kojarzy się z bardzo specjalistycznymi tematami. Ale wbrew pozorom, podstawowe badania neurologiczne nie zawsze oznaczają skomplikowane testy i drogie sprzęty.

Jak wyglądają podstawowe badanie neurologiczne?🧐

✅ Ocena świadomości i funkcji poznawczych
Lekarz może poprosić pacjenta o wykonanie prostych obliczeń, narysowanie zegara lub powtórzenie zdań. Te zadania pomagają ocenić pamięć, koncentrację i mowę - czyli to, jak funkcjonuje mózg.

✅ Ocena nerwów czaszkowych
To 12 par nerwów, które odpowiadają m.in. za wzrok, słuch, mimikę, połykanie czy ruchy gałek ocznych. Neurolog może więc np. sprawdzić reakcję źrenic na światło, poprosić o szeroki uśmiech, czy dotknąć delikatnie twarzy, by ocenić czucie.

✅ Badanie siły i napięcia mięśniowego
Lekarz prosi o wykonanie prostych ruchów – np. oparcie dłoni o jego rękę, podniesienie nogi, zaciśnięcie palców. Pozwala to ocenić, czy siła mięśniowa jest symetryczna i czy nie ma oznak osłabienia lub nadmiernego napięcia.

✅ Ocena odruchów
To klasyczny moment, kiedy neurolog używa młoteczka - by sprawdzić np. odruch kolanowy. Odruchy mówią wiele o tym, jak działa komunikacja między nerwami a rdzeniem kręgowym.

✅ Koordynacja i równowaga
Chodzenie po linii, dotknięcie nosa palcem przy zamkniętych oczach, czy próba Romberga (stanie z zamkniętymi oczami i złączonymi stopami) to proste testy, które pozwalają ocenić pracę móżdżku.

✅ Badanie czucia
Neurolog może też delikatnie dotknąć skóry końcem długopisu lub igiełką, by sprawdzić, czy pacjent jednakowo odczuwa dotyk, ból i temperaturę po obu stronach ciała.

Podstawowe badanie neurologiczne to w gruncie rzeczy rozmowa i obserwacja - ale przeprowadzona przez lekarza, który potrafi zauważyć najdrobniejsze szczegóły.

Kiedy widzimy więc niepokojące obawy, wizyta u tego specjalisty to konieczność!
Oczywiście zapraszamy do odwiedzenia naszej placówki!

📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | neurolog dziecięcy

28/11/2025

ADHD to nie „brak wychowania”, czy „wymysł naszych czasów”. Jest to realne zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na funkcjonowanie mózgu.

Dlatego też diagnoza ADHD to proces złożony. Wymaga uważnej obserwacji, rozmowy i współpracy specjalistów.

Jak wygląda to w praktyce? 🧐

👉 Wywiad z rodzicami i dzieckiem
Rozmowa o rozwoju dziecka, jego zachowaniu w domu, szkole, relacjach z rówieśnikami i sposobach radzenia sobie z emocjami. Lekarz lub psycholog pyta o pierwsze objawy, o to jak długo trwają i w jakich sytuacjach się nasilają.

👉 Kwestionariusze i skale oceny
Np. Conners 3 (ocenia m.in. impulsywność, problemy z uwagą, nadaktywność), czy SDQ (Kwestionariusz Mocnych Stron i Trudności).
Pomagają one zobiektywizować obserwacje z różnych środowisk. ADHD musi bowiem występować w więcej niż jednym obszarze życia (np. w domu i w szkole).

👉 Obserwacja dziecka
Specjalista obserwuje sposób komunikacji, koncentrację, zachowania społeczne. Czasem odbywa się to podczas zabawy, czasem w trakcie rozmowy lub zadań wymagających skupienia.

👉 Badanie psychologiczne lub neuropsychologiczne
Psycholog może ocenić funkcje poznawcze: pamięć roboczą, uwagę, tempo pracy, kontrolę impulsów. Wykorzystuje się m.in. testy uwagi lub testy inteligencji.

👉 Wykluczenie innych przyczyn
Objawy podobne do ADHD mogą dawać: zaburzenia lękowe, depresja, zaburzenia snu, niedosłuch, problemy z tarczycą czy nawet nieprawidłowa dieta. Dlatego w diagnostyce często uczestniczy też pediatra, neurolog lub psychiatra dziecięcy.

👉 Diagnoza psychiatryczna
Ostateczne rozpoznanie ADHD stawia lekarz psychiatra (dziecięcy lub dorosłych) na podstawie całości obrazu klinicznego i kryteriów z klasyfikacji ICD-10 lub DSM-5.

Warto pamiętać, że diagnoza ADHD nie jest etykietą, ale kluczem do zrozumienia, dlaczego dziecko działa „inaczej”. A to pozwala nam dowiedzieć się, jak można mu pomóc.

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | adhd | adhd u dziecka

30/10/2025

Rozwój mowy u dzieci to bardzo ciekawy proces, który... w dużej mierze odzwierciedla rozwój całego układu nerwowego!

Każde dziecko rozwija się oczywiście w swoim tempie, jednak pewne etapy są uważane za kluczowe. Ich opóźnienie może być natomiast sygnałem, że warto skonsultować się ze specjalistą.

U dzieci takie kluczowe etapy to:
👉 W pierwszych miesiącach życia dziecko wydaje dźwięki, gaworzy i reaguje na głos rodziców.
👉 Około 12. miesiąca zaczyna używać pierwszych słów, a w wieku 18–24 miesięcy powinno już tworzyć krótkie kombinacje słów.
👉 W wieku 3 lat dziecko zazwyczaj tworzy zdania złożone z kilku słów i jest w stanie być rozumiane przez osoby spoza rodziny.

Jakie są więc sygnały mówiące o tym, że warto skonsultować się ze specjalistą?

❌ Brak gaworzenia lub ograniczone wydawanie dźwięków po 12. miesiącu życia.
❌ Nieumiejętność łączenia słów w zdania po 2. roku życia.
❌ Niezrozumiałość mowy dla osób spoza rodziny lub regres w umiejętnościach językowych.
❌ Brak reakcji na imię, ignorowanie prostych poleceń lub trudności w nawiązywaniu kontaktu społecznego.
❌ Nadmierne powtarzanie słów lub fraz w sposób utrudniający komunikację.

Warto wiedzieć, że tego typu objawy mogą wynikać z zaburzeń neurologicznych, niedosłuchu lub wad anatomicznych narządów mowy.

Jeśli więc obserwujesz u swojego dziecka niepokojące sygnały - zapraszamy na wizytę.

📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | rozwój dziecka | rozwój mowy | neurolog dziecięcy

29/10/2025

Dzieci w spektrum często mają trudności z rozpoznawaniem emocji, interpretowaniem języka niewerbalnego i przewidywaniem konsekwencji społecznych. Właśnie dlatego odpowiednie podejście w komunikacji jest tutaj kluczowe! Tak, by móc budować zaufanie i wspierać rozwój najmłodszych.

O czym warto zatem pamiętać?

✅ Używaj jasnego i prostego języka.
Dzieci w spektrum autyzmu lepiej rozumieją komunikaty krótkie, konkretne i pozbawione wieloznaczności. Zamiast mówić „Zachowuj się grzecznie”, warto użyć konkretniejszego: „Proszę, usiądź na krześle i poczekaj”.

✅ Daj czas na odpowiedź.
Dzieci w spektrum mogą potrzebować więcej czasu na przetworzenie informacji i udzielenie odpowiedzi. Po zadaniu pytania odczekaj zatem kilka sekund, nie przerywaj i nie kończ zdania za nie.

✅ Używaj powtarzalności i rutyny.
Stałe zwroty i powtarzalne schematy wypowiedzi/rozmowy pomagają dziecku przewidzieć, co nastąpi. To natomiast zmniejsza niepokój i ułatwia komunikację.

✅ Skup się na zainteresowaniach dziecka
Rozmowy o tym, co dziecko lubi, mogą być świetnym punktem wyjścia do nauki nowych słów, wyrażania emocji i budowania relacji.

✅ Modeluj emocje i reakcje
Pokazuj, jak nazywać i wyrażać uczucia. Na przykład: „Czuję smutek, bo pada deszcz i nie możemy iść na plac zabaw”. To uczy dziecko rozpoznawania emocji własnych i innych.

Nie zapominaj też o współpracy ze specjalistami!
Pedagodzy specjalni, terapeuci mowy, logopedzi czy diagności autyzmu mogą pokazać Ci dopasowane do potrzeb dziecka strategie wspierające komunikację.

Chętnie pomożemy Ci w tym aspekcie!
Zapraszamy do zapisów!

📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | autyzm | autyzm u dziecka | wsparcie w autyźmie

28/10/2025

Nauka może być wyzwaniem dla każdego dziecka, ale dla tych z ADHD codzienne obowiązki szkolne mogą być prawdziwą męczarnią!
I nie! Wcale nie chodzi tutaj o lenistwo czy brak chęci do nauki. A o sposób, w jaki funkcjonuje mózg dziecka z ADHD – koncentracja, planowanie i kontrola impulsów bywają bowiem utrudnione.

Co więc możemy zrobić, by wesprzeć dziecko

👉 Tworzenie przewidywalnej rutyny.
Dzieci z ADHD często lepiej funkcjonują w stałych ramach dnia. Regularny harmonogram nauki, przerw i czasu wolnego pozwala im wiedzieć, czego się spodziewać, co zmniejsza ich frustrację.

👉 Krótkie i konkretne zadania.
Podziel materiał na małe części. Zamiast mówić „przeczytaj cały rozdział”, lepiej ustalić: „Przeczytaj pierwsze trzy akapity i zrób notatki z najważniejszych informacji”. Małe kroki ułatwiają utrzymanie koncentracji.

👉 Różnorodne metody nauki
Dzieci z ADHD lepiej zapamiętują informacje, gdy angażują różne zmysły. Można stosować kolorowe notatki, mapy myśli, nagrania audio, fiszki czy naukę w ruchu, np. chodząc po pokoju podczas powtarzania materiału.

👉 Pozytywne wzmocnienie
Chwal za wysiłek, a nie tylko za wynik! Krótkie pochwały, naklejki czy małe nagrody bardzo dobrze motywują do dalszej pracy.

👉 Przerwy i ruch
Kilka minut ruchu fizycznego, czy krótkiej zabawy pomaga zredukować nadpobudliwość i ułatwia skupienie przy kolejnej części zadania.

👉 Środowisko sprzyjające koncentracji
Postaraj się stworzyć takie pomieszczenie do nauki, które minimalizuje bodźce zewnętrzne.

Oczywiście warto też skorzystać ze wsparcia specjalistów - np. nas! ☺️

Odezwij się - chętnie pomożemy Ci w tym i innych przypadkach związanych ze zdrowiem Twojego dziecka!

📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | adhd | adhd u dziecka

27/10/2025

Nadchodzi jesień i zima.
Czyli ten okres, kiedy słońca jest jak na lekarstwo, a my coraz częściej spędzamy nasz czas w pomieszczeniach.

Obie te rzeczy sprawiają, że nasz organizm ma utrudnione zadanie w produkcji witaminy D.

Jej niedobór może prowadzić do:
❌ Większej podatności na infekcje.
❌ Problemów z koncentracją.
❌ Osłabienia mięśni i bólu kości.
❌ Gorszego samopoczucia, a nawet obniżenia nastroju.

Czy więc suplementacja jest konieczna?
W miesiącach letnich organizm ma możliwość samodzielnego wytwarzania odpowiedniej ilości witaminy D.
Jednak od października do marca (w naszej szerokości geograficznej) słońce znajduje się zbyt nisko, aby synteza skórna była wystarczająca.
Dlatego też wszystkim zaleca się suplementację tej witaminy właśnie w tym okresie.

Oczywiście dawkę najlepiej jest ustalić z lekarzem.
Zależy ona bowiem od wieku, masy ciała, trybu życia i stanu zdrowia.

Chętnie Ci w tym pomożemy!
Zapraszamy na wizytę!

📞 504 03 66 33

Przychodnia | Pediatra | Pediatra Poznań | Lekarz Poznań | odporność | witamina D

FamilyMed

19/12/2025

17/12/2025

15/12/2025

10/12/2025

03/12/2025

01/12/2025

30/11/2025

28/11/2025

30/10/2025

29/10/2025

28/10/2025

27/10/2025

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria