Integracja Strukturalna ciała Wojtek Karwowski

08/05/2026

06/04/2026

John Sharkey:

„Jestem niezmiernie zachwycony, widząc głębokie, rosnące zainteresowanie moim modelem „anatomii XXI wieku”, który zmienia sposób, w jaki rozumiemy ludzkie ciało.

Coraz więcej terapeutów wszelkiej maści dąży do lepszego zrozumienia ludzkiej formy jako żywego, ciągłego zjawiska. Mówiąc o powięzi, musimy przezwyciężyć pokusę postrzegania jej jako rzeczy, struktury, którą należy zlokalizować, nazwać i leczyć w oderwaniu od jej rzeczywistości, jako specjalności tkanki łącznej w spektrum, tkanki, która nadaje świadomości lokalny głos. Powięź nie jest przedmiotem. Powięź jest procesem.

Powięź jest nieustającym wyrazem samego życia, naszą dynamiczną, adaptacyjną, responsywną matrycą, poprzez którą energia, informacja i doświadczenie są nieustannie negocjowane.

To była esencja tego, co Ida Rolf tak głęboko rozumiała. Ida Rolf pracowała z żywą architekturą, która nieustannie reorganizuje się w relacji do grawitacji, otoczenia, emocji i intencji.
Angażowanie się w powięź jako proces to zbliżanie się do prawdy.
Zmiękczenie i słuchanie dłońmi pozwala uniknąć narzucania planu, który nie jest specyficzny dla „Tej” osoby, dla „Tej” chwili.

Na zbliżającym się sympozjum European Guild for Structural Integration wspólnie wejdziemy w to głębsze zrozumienie, jako głębszy, znaczący sposób widzenia, myślenia i bycia z ludzką formą.

Jeśli jesteś gotów porzucić stare, mechaniczne metafory i zanurzyć się w bogactwie żywej architektury opartej na tensegrity (tj. Fasciategrity), nie tylko rozwiniesz swoje umiejętności, ale razem przekształcimy charakter Twojej praktyki klinicznej.

I być może, robiąc to, zbliżysz się do pierwotnego etosu, który zainspirował tę pracę. Zarezerwuj miejsce już teraz, a ja nie mogę się doczekać, aby spotkać się z Tobą w czerwcu w pięknej, historycznej Pradze.”

https://idarolf2026.com/

29/03/2026

Koncepcja Taśm Anatomicznych (ATSI) wg Thomasa Myersa a Integracja Strukturalna (SI) w tradycji dr Idy Rolf. (Część 5).

Thomas Myers opracował Anatomy Trains w latach 90, kiedy wykładał anatomię powięzi w Rolf Institut. Zainspirowała go dr Ida Rolf, od której nauczył się praktykowanej przez niego od 1976 roku pracy z powięzią W tamtym czasie wszystkie książki promowały teorię „pojedynczego mięśnia”, natomiast dr Ida Rolf powtarzała:
„Wszystko jest połączone powięzią”.

Pomysł łączenia mięśni z powięzią zrodził się, gdy przeczytał artykuł Raymonda Darta (antropologa i studenta Techniki Alexandra), w którym autor opisywał połączenie mięśni tułowia w układzie podwójnej spirali. T. Myers twierdził, że nie można na tym poprzestać i rozszerzył ideę Darta na całe ciało, wskazując powiązania i łączenie mięśni przez powięź. „Zasady” mówią, że połączenia muszą przebiegać mniej więcej wzdłuż włókien tkanki powięziowej, bez przerw i zmian poziomów. Wcześniejsze i podobne podejścia można znaleźć w meridianach akupunktury, szkicach Leonarda da Vinci, pracach Hoepkego (niemieckiego anatoma z lat 30. XX wieku) oraz pracach Françoise Meziére we Francji.

obraz pochodzi ze strony https://www.anatomytrains.com/about-us/

13/03/2026

Koncepcja Taśm Anatomicznych (ATSI) wg Thomasa Myersa a Integracja Strukturalna (SI) w tradycji dr Idy Rolf. (Część 4).

W poprzednich postach poznaliśmy istotne fakty z życia dr Idy Rolf. Dzisiaj czas na przedstawienie osoby Thomasa Myersa (ur.1949r.) - twórcy Anatomy Trains Structural Intergration. Swoją przygodę z terapią manualną rozpoczął jako masażysta. Wiedziony ciekawością i chęcią osobistego rozwoju w tej dziedzinie wziął udział jako obserwator w szkoleniu prowadzonym przez dr Idę Rolf. Ze zdziwieniem zobaczył jak pozytywne zmiany zachodzą w ciałach, w sposobie poruszania się osób poddanych terapii SI. Został modelem podczas prowadzonych przez dr Idę Rolf szkoleń, by w końcu stać się jej uczniem. Brał udział w licznych szkoleniach prowadzonych przez innych rolferów, a po dwóch latach wrócił do Idy Rolf na szkolenie zaawansowane. Po kilku latach praktykowania IS rozpoczął szkolenie u Mosze Feldenkraisa, którą to metodę chciał praktykować już na stałe. Jednak zdobyta dotychczas wiedza przeniosła go z powrotem w świat Integracji Strukturalnej.
Kilka lat później rozpoczął zgłębiać osteopatię, a zwłaszcza osteopatię czaszkową. W swojej praktyce zajmował się tzw. powięziami ciemieniowymi, czyli mięśniami i otaczającą je tkanką.
Później zapoznał się ze światem osteopatii wisceralnej Jean-Pierre’a Barralla, co dało mu nową i szerszą perspektywę na połączenia powięziowe i wewnętrzne ruchy w jamie brzusznej.
Dodatkowo jego pracę ukształtowały intensywne studia nad medytacją ruchową zwaną Continuum Movement, stworzoną pod koniec lat 50-tych przez Emilie Conrad. Uczył się również terapii ruchowej od Judith Aston, która stworzyła Aston Kinetics jako edukacyjny system ruchu i pracy z ciałem. Judith w 1968 roku, na prośbę dr Idy Rolf, opracowała program edukacji ruchowej dla Rolfing SI i prowadziła go do 1977 roku. C.D.N.

11/03/2026

🌿 Siła tkwi w budowaniu sieci terapeutów Integracji Strukturalnej 🌿

Tworzenie silnej sieci praktyków/terapeutów/gabinetów Integracji Strukturalnej to nie tylko kwestia wzajemnego polecania — to podnoszenie standardów całej naszej profesji.

W EGSI od samego początku podkreślamy wagę wspólnego działania.

Kiedy łączymy się ze sobą, możemy:

✨ Dzielić się wiedzą i doskonalić nasze umiejętności
✨ Wspierać standardy etyczne praktyki
✨ Współpracować przy złożonych przypadkach klientów
✨ Ograniczać izolację zawodową
✨ Tworzyć ścieżki mentoringowe dla nowych praktyków
✨ Zwiększać świadomość Integracji Strukturalnej w naszych społecznościach
✨Tworzyć możliwości prowadzenia badań i współpracy interdyscyplinarnej.

A co najważniejsze 🤝 budowanie sieci Integracji Strukturalnej sprzyja naszemu wspólnemu rozwojowi 🌱 - a nie - konkurencji.

04/03/2026

https://rolfguild.eu/BasicTrainingWAW.html

01/03/2026

Koncepcja Taśm Anatomicznych (Anatomy Trains Structural Integration - ATSI) wg Thomasa Myersa a Integracja Strukturalna (Structural Integration - SI) w tradycji dr Idy Rolf. (Część 3).
Kontynuując życiorys dr Idy Rolf należy podkreślić, że w swoich badaniach była mocno osadzona w naukowym punkcie widzenia, ale uznawała też wartość rozwiązań uzyskanych dzięki intuicji i medycynie alternatywnej. Uznawała, że skoro ciało ludzkie jest poddawane wpływom grawitacji to nierównowaga w strukturze ciała będzie stawiała większe wymagania tkankom – mięśniom, więzadłom, ścięgnom, powięzi tworząc kompensacje w całej strukturze ciała.
Dr Ida Rolf pod koniec lat 40-tych XX wieku rozpoczęła szkolenia terapeutów. Szkoliła w Stanach Zjednoczonych i za granicą zyskując reputację osoby, która w znaczący sposób poprawiała postawę i dysfunkcje układu mięśniowo-szkieletowego.
Dużo podróżowała, demonstrując swoje metody grupom osteopatów i chiropraktyków. Rozwijała swoją szkołę, prowadziła badania, publikowała i występowała publicznie. Jej jedyna książka „Rolfing: The Integration of Human Structures” zawiera niezwykłe bogactwo fotografii i ilustracji anatomicznych. Druga książka o Integracji Strukturalnej, to zbiór wykładów i rozmów z dr Rolf, napisana przez Rosemary Feitis, która przez wiele lat była jej osobistą sekretarką: „Ida Rolf Talks About Rolfing and Physical Reality”, wydana w 1985r.
W 1967 r. powstał Guild for Structural Integration z siedzibą w Boulder w stanie Colorado w USA, który w 1971 r. został przekształcony w Rolf Institute of Structural Integration (RISI). Zmarła 19 marca 1979r.

Grupa redakcyjna (treść Wojtek Karwowski)
Zdjęcie pochodzi ze https://www.anatomytrains.com/about-us/history/

22/02/2026

Warto czasem zaglądać co mówią nam badania naukowe na temat tej wieloaspektowej, wielopłaszczyznowej metody. Journal of Clinical Medicine to międzynarodowe recenzowane czasopismo naukowe. Poniżej przedstawiamy Wam streszczenie badania, ale zachęcamy też do przeczytania całości w formie pdf. (gdzie “1. Introduction” jest ciekawe)

Tytuł artykułu: „Influence of Rolfing Structural Integration on Active Range of Motion: A Retrospective Cohort Study”
Autorzy: Andreas Brandl, Katja Bartsch, Helen James, Marilyn E. Miller, Robert Schleip
Czasopismo: Journal of Clinical Medicine, 2022

Badanie „Influence of Rolfing Structural Integration on Active Range of Motion: A Retrospective Cohort Study” autorstwa Brandla i wsp. analizowało wpływ Rolfing Structural Integration (SI) na czynny zakres ruchu (AROM) w stawach barkowych i biodrowych. Autorzy przeanalizowali dane 383 pacjentów, którzy ukończyli serię 10 sesji SI.

Wyniki wykazały istotną poprawę ruchomości stawów po terapii SI, szczególnie w zakresie zgięcia barku, rotacji zewnętrznej i wewnętrznej oraz zgięcia biodra. Najbardziej wyraźną poprawę zaobserwowano w rotacji wewnętrznej barku — średni wzrost wynosił 17–18°, co prawdopodobnie wiąże się ze zmniejszeniem sztywności mięśniowo-powięziowej oraz wpływem terapii na napięcie mięśniowe.

Co ciekawe, efekty terapii różniły się w zależności od płci — mężczyźni doświadczyli większej poprawy niż kobiety, zwłaszcza w zakresie zgięcia i rotacji zewnętrznej lewego barku. Autorzy nie stwierdzili natomiast różnic w skuteczności terapii związanych z wiekiem pacjentów.

Podsumowując, Rolfing Structural Integration może skutecznie zwiększać ruchomość głównych stawów, wspierać utrzymanie prawidłowej postawy ciała oraz redukować napięcie mięśniowo-powięziowe i kompensacyjne wzorce ruchowe.

Ponadto artykuł jest zgodny z wytycznymi STROBE dla badań obserwacyjnych — w przejrzysty sposób przedstawia metody, wyniki i ograniczenia. W celu wzmocnienia dowodów dotyczących skuteczności Rolfing Structural Integration zaleca się prowadzenie randomizowanych badań kontrolowanych.

Mocne strony:
• Obszerne dane pochodzące od dużej liczby pacjentów.
• Jasna definicja oraz szczegółowy opis metodologii i wyników.
• Przejrzysta dyskusja ograniczeń.

Ograniczenia:
• Retrospektywny charakter badania (ograniczenia w zakresie wnioskowania o przyczynowości).
• Brak grupy kontrolnej ogranicza siłę wniosków.
• Potencjalne ryzyko błędu selekcji.

Grupa redakcyjna