Patryk Broś-Bąk - psychoterapeuta

Patryk Broś-Bąk - psychoterapeuta Psycholog, psychoterapeuta CBT trzeciej fali w Trójmieście
Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Integracji Psychodelicznej

Dzisiaj chcę Ci powiedzieć, że jeśli czujesz się spięty, nieprzyjemnie pobudzony i wewnętrznie rozkojarzony po powrocie ...
07/01/2026

Dzisiaj chcę Ci powiedzieć, że jeśli czujesz się spięty, nieprzyjemnie pobudzony i wewnętrznie rozkojarzony po powrocie z miasta, wiedz, że prawdopodbnie to efekt jego działania na Twój układ nerwowy. Zastanawiam się, co mnie motywowało do tego, aby mieszkać przez wiele lat w bloku lub domu przy ruchliwej ulicy. Przecież nieustannie dźwięk – a raczej hałas – miasta, pędzących samochodów, tramwajów, pociągów oddziałuje na moje ciało, nawet wtedy kiedy śpię!

Zdałem sobie sprawę, że miasto mnie znieczuliło. Trudniej jest mi zwracać uwagę na korzyści, które daje mi miasto. Częściej odczuwam irytację, napięcie, zmęczenie.
Zrozumiałem, że jeśli nie ochronię swojej wrażliwości, stupor, zamrożenie i niewrażliwość jako mechanizm obronny stoją u bram ciała i pytają sieć istotności: „To co, zamykamy dostęp do uczuć?” :-).

Miasto zabiera subtelne części mnie, zwłaszcza teraz, kiedy nasz ośmiomiesięczny kot został śmiertelnie potrącony przez pędzące auto na osiedlowej ulicy, na ktorej obowiązuje limit 30 km/h!
Rozumiem człowieka, który sięga po używki, aby poczuć się lepiej. „Trzeba” trwać w mieście dla pracy, relacji, wewnętrznych przekonań – wierząc, że to ma sens. I zapewne ma, na etapie życia i rozwoju, w którym tego człowiek potrzebuje.

Prosta technika medytacyjna dla Ciebie dzisiaj:
- zatrzymaj się na 30 sekund.
- Zauważ oddech.
- Popatrz wokół siebie:
- Co widzisz? Pokój, ulicę, las, człowieka?
- Co słyszysz? Dźwięk gotującej się wody w czajniku, przejeżdżający samochód za oknem.
- Co czujesz? Ciało, napięcie, rozluźnienie. Jeśli tak, to gdzie? Jakie to uczucie ma częstotliwość, rozmiar?
- Gdzie chcesz być za 5 minut?
- Pozwól sobie tam pójść.

Dziękuję za Twoją uwagę.
P.

W drugi dzień świąt rozmawiamy z Ewą o duchowości i enteogenach! Co za zbieg kontekstówlink do wydarzenia w komentarzu :...
23/12/2025

W drugi dzień świąt rozmawiamy z Ewą o duchowości i enteogenach!
Co za zbieg kontekstów
link do wydarzenia w komentarzu :)
Polskie Towarzystwo Integracji Psychodelicznej

Cześć,tutaj Patryk Broś-Bąk i uprzejmie Cię informuję, że byłem na szkoleniu z seksualności i terapii par. To kilkugodzi...
17/12/2025

Cześć,
tutaj Patryk Broś-Bąk i uprzejmie Cię informuję, że byłem na szkoleniu z seksualności i terapii par. To kilkugodzinne spotkanie z panem dr. Dariuszem Skowrońskim zainspirowało mnie do tworzenia genogramu seksualności pacjentów, z którymi pracuję, u których widzę jego zastosowanie. Jest to rozwinięcie techniki, jaką jest genogram, który poznałem już wcześniej w trakcie szkoły Gestaltu. Pan Dariusz pracuje w swoim gabinecie w Tokio; było to ciekawe doświadczenie zobaczyć jego perspektywę zza oceanu.
P.S. Mamy fajne kolory!
Sajoonara!

Ludzie się spieszą a ja wolno chodzę ;)Dziś pragnę zwrócić uwagę na to, że głównym problemem jest dość często to, że czł...
25/11/2025

Ludzie się spieszą a ja wolno chodzę ;)

Dziś pragnę zwrócić uwagę na to, że głównym problemem jest dość często to, że człowiek skupia więcej uwagi na innych, a nie na sobie. To bardzo ciekawy mechanizm.

Teraz spaceruję po plaży w Sopocie i obserwuję ludzi wokół siebie. Mijamy się w odległości kilku lub kilkunastu metrów, a ja trzymam dyktafon w dłoni i mówię do niego.

Osoba z lękiem społecznym mogłaby pomyśleć: „Nie dam rady, będą na mnie patrzeć i co sobie o mnie pomyślą”. Osoba neuroatypowa mogłaby poczuć, że ją to przekracza, w sensie, że nie jest w stanie iść wolnym krokiem po piasku i mówić do dyktafonu, bo zwracałaby na siebie uwagę. Osoba o unikającym stylu mogłaby zareagować podobnie: nie chce przyciągać uwagi obcych ludzi, bo jeszcze coś jej zrobią. Osoba z traumą mogłaby zareagować jeszcze inaczej: ktoś podejdzie, powie, że mam to wyłączyć, a w skrajnej sytuacji nawet zareaguje fizycznie. To tylko kilka pomysłów, które przyszły mi do głowy, patrząc na tę sytuację z dyktafonem.

A teraz przejdźmy do rzeczy. Potrzebuję mieć dobrą relację z ciałem – relację opartą na uważności, spokoju i kontakcie, aby być w nim obecnym. Twoje ciało jest twoją świątynią, twoją kaplicą, twoim statkiem. Warto znać jego zakamarki i systemy, które sprawiają, że funkcjonujesz, chodzisz, mówisz, doświadczasz.
Jeżeli żyjesz w głowie, jeśli cały czas jesteś w myślach, bardzo łatwo przenieść uwagę z siebie na innych i zapomnieć o swoich emocjach, potrzebach i granicach. Wtedy najprawdopodobniej zaczynasz robić rzeczy, które nie są twoje i które ci nie służą.
Jedną z praktyk, które polecam, jest chodzenie wolno – jeden krok na trzy sekundy – i wchodzenie w kontakt z ciałem. Dostrój się i pozostań z tym, co czujesz w ciele. Rozluźniaj ciało w ruchu, synchronizuj ruch z oddechem i dostrajaj się do siebie. Ja tak chodziłem przez rok po mieście.
Dla mnie stało się jasne, że miasto jest głośne, chaotyczne. Pasy, światła na przejściach dla pieszych wymuszają szybkie przechodzenie.

Na przykład jest takie skrzyżowanie w Sopocie, na którym ja – młody, wysportowany, 31-letni mężczyzna – mam problem, żeby zdążyć przejść w czasie, gdy świeci się zielone światło. Przechodzę tamtędy codziennie – idąc do gabinetu, do sklepu, czy na plażę.

Szybkie, duże prędkości samochodów, które pędzą w mieście, mimo że limit to przecież tylko 50 km lub 30 km na godzinę. Głośne motory. Neony. Za głośne komunikaty dla pasażaerów kolejki podmiejskiej.
Tak jest.
I nic z tym nie mogę zrobić. Oprócz wyprowadzenia się na wieś – ale to za niedługo, w swoim czasie.

Proszę, podziel się swoim doświadczeniem w komentarzu poniżej – co zauważasz, żyjąc tam, gdzie jesteś, kiedy zaczął_ś chodzić wolno i zwracać uwagę na swoje ciało.
P.

𝕁𝕒𝕜 𝕨𝕪𝕘𝕝𝕒̨𝕕𝕒 𝕟𝕒𝕤𝕫𝕒 𝕨𝕤𝕡𝕠́𝕝𝕟𝕒 𝕡𝕣𝕒𝕔𝕒?Prowadzę sesje w duchu uważności.Słucham ciała. Patrzę na komunikaty werbalne i cieles...
08/11/2025

𝕁𝕒𝕜 𝕨𝕪𝕘𝕝𝕒̨𝕕𝕒 𝕟𝕒𝕤𝕫𝕒 𝕨𝕤𝕡𝕠́𝕝𝕟𝕒 𝕡𝕣𝕒𝕔𝕒?
Prowadzę sesje w duchu uważności.
Słucham ciała. Patrzę na komunikaty werbalne i cielesne.

To Ty jesteś ekspertem od swojego życia — ja wnoszę wiedzę psychologiczną, obecność i uwagę.
Nie oceniam Ciebie ani Twoich wyborów. Jeśli różnimy się wartościami, mogę przekierować Cię do innego specjalisty — z troski o Twoje dobro.

Zwracam uwagę na słowa i położenie ciała. Na fakty.
Interpretuję je, odnosząc do moich doświadczeń z innymi pacjentami — ale ostatecznie to Ty wybierasz, co jest dla Ciebie pomocne.

Dopasowuję się do Ciebie, zachowując przy tym autentyczność.
Każda sesja jest unikalna — szyta na miarę Twoich potrzeb i oczekiwań.
Reaguję żywo na to, co wnosisz.
Lubię ruch, bo ciało też potrzebuje przestrzeni. Nie zastygamy w doświadczeniu.
Często się szczerze uśmiecham — Twoja obecność jest dla mnie cenna.

W pracy korzystam z rozmowy, doświadczeń, ćwiczeń, pisania, „papier-ołówek”.
Na co dzień spaceruję, tańczę, śpiewam, gram, podziwiam naturę.
Najczęściej — chodzę na saunę.
Opiekuję się dwoma kotami i mieszkam w Sopocie.

Jestem współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Integracji Psychodelicznej.
Prowadzę grupę integracji doświadczeń psychodelicznych w Trójmieście.

Zachęcam Cię do słuchania swojego wewnętrznego głosu.
Do zaufania intuicji i mądrości ciała.
Uczymy się być ze sobą w dobry sposób — ufać sobie, wierzyć w siebie, rozumieć racjonalnie i czuć bezpiecznie.

P. 💛

Jesteś? Jestem.Jak nie wiesz, co zrobić – zrób krótką praktykę uważności.W kawiarni, w metrze, przed snem, w drodze do p...
02/11/2025

Jesteś? Jestem.
Jak nie wiesz, co zrobić – zrób krótką praktykę uważności.
W kawiarni, w metrze, przed snem, w drodze do pracy, tuż po wstaniu z łóżka. Idąc. Znajdź miejsce nawet na pierwszy rzut oka niesprzyjające.

Nie ma właściwego momentu na uważność – każdy jest odpowiedni.

Jak to zrobić?
Czujesz, że „coś byś zrobił”, ale nie wiesz co. Może chciałbyś o czymś pomyśleć, coś przeanalizować.

Zatrzymaj wzrok.
Zauważ ciało. Rozluźnij je.
Zauważ pracujący umysł – podziękuj mu, że jest.
Skieruj uwagę na dźwięki dookoła: ile ich jest, w jakiej są odległości, czy maleją, czy rosną. Nie oceniaj ich.
Spójrz panoramicznie na to, co przed tobą. Jakie kolory i kształty widzisz?

Oddychaj. Poczuj pojemność wdechu, kształt ciała.
Zauważ przestrzeń z tyłu, za głową.

Bądź.
Przez chwilę nie myśl.
Uśmiechnij się.

A ty gdzie najczęściej praktykujesz uważność?
Napisz pod zdjęciem

Są takie momenty na sesji, kiedy mówię: „i teraz wchodzi zdrowy dorosły”. I wtedy wstaję.Ostatnio pacjentka zapytała mni...
30/10/2025

Są takie momenty na sesji, kiedy mówię: „i teraz wchodzi zdrowy dorosły”. I wtedy wstaję.
Ostatnio pacjentka zapytała mnie: „a czemu, kiedy Ty mówisz o zdrowym dorosłym, to Ty wstajesz, a ja siedzę?”.

Zdrowy dorosły to taki koncept w terapii schematów, który mówi o tej części nas, która potrafi reagować elastycznie, słuchać, rozumieć, być obecna tu i teraz. To część, która działa w sposób adaptacyjny, wspierający, troskliwy.

I ten zdrowy dorosły jest jak mięsień – można go ćwiczyć.
Czasem to bieganie w słońcu, a czasem w deszczu.
Czasem wysoko w górach, a czasem w ciemności, w świetle księżyca.
Różne sytuacje, różne warunki, ale wciąż to samo ćwiczenie – jak być w kontakcie ze swoim zdrowym dorosłym.

Czasem pomaga pytanie:
Co zrobiłby teraz mój zdrowy dorosły?
Jakby się zachował?
Co byłoby dla mnie dobre właśnie teraz?
Czego chcę zapraszać do swojego życia?

Z czasem ten głos staje się coraz bardziej naturalny.
Jak kapitan statku, który wie, w którą stronę płynąć – nawet wtedy, gdy mgła zasłania dziób, a fale uderzają w burcie.

Zapraszam Cię do przeczytania mojego artykułu na stronie twój psycholog.
I do stawania z krzesła, kiedy wchodzi Twój zdrowy dorosły.

Link do artykułu
https://twojpsycholog.pl/blog/zdrowy-dorosly-jak-radzic-sobie-psychicznie-terapia-schematu

Nie wszystko, co ktoś do Ciebie mówi, jest dla Ciebie.I to jest w porządku.Zdarzyło Ci się kiedyś mieć wrażenie, że ktoś...
24/10/2025

Nie wszystko, co ktoś do Ciebie mówi, jest dla Ciebie.
I to jest w porządku.

Zdarzyło Ci się kiedyś mieć wrażenie, że ktoś mówi do Ciebie coś, czego nie czujesz, o czym nie myślisz, czego nie doświadczasz?
Mi się to zdarzyło.

Doświadczam tego też jako specjalista zdrowia psychicznego — ktoś, kto zna te wszystkie psychologiczne mechanizmy w relacjach.
A jednak… czasami ja też.

Dziękuję za uwagę.
Dziękuję za uwagę.
Dziękuję za uwagę.
Dziękuję za uwagę.
Dziękuję za uwagę.
Dziękuję za uwagę.

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem — chyba chcesz zakończyć tę relację?
Powiedz.
Ty na pewno chcesz zakończyć tę relację.
Wszystko to widać po Twojej twarzy.

Ten drugi komunikat to już przekroczenie granic.
Wejście na teren tej osoby.
Na jej ogródek.

Jak często wchodzisz na czyjś ogródek?
A jak często ktoś wchodzi na Twój?

Zachęcam, żebyś sprawdzał i bronił swoich granic.
I żebyś wiedział, kiedy chcesz je bronić.

Jeśli ktoś wchodzi na Twój ogródek, a Ty tego nie chcesz — możesz skorzystać z jednego z poniższych zwrotów:

👉 „Nie chcę tego słuchać, nie jestem odbiorcą tej treści.” lub „Nie chcę tego słuchać, to nie jest o mnie ".
👉 „Nie interesuje mnie to — czy możemy porozmawiać o czymś innym?”
👉 „To mnie przekracza, proszę, nie mów do mnie w ten sposób.”
👉 „Chciałbym, abyś zachował to dla siebie.”

Granice to nie mur.
To sposób, w jaki mówisz: „tu kończę się ja, a zaczynasz Ty.”

Dzisiaj chcę się z Tobą podzielić czymś wyjątkowym – sesją Ponownych Narodzin, którą przeprowadziliśmy z moją pacjentką ...
09/10/2025

Dzisiaj chcę się z Tobą podzielić czymś wyjątkowym – sesją Ponownych Narodzin, którą przeprowadziliśmy z moją pacjentką w gabinecie w Gdańsku.

Spotkanie było dość spontaniczne – pojawiło się takie poczucie, że właśnie teraz ma to sens. Mieliśmy już za sobą dziesięć miesięcy wspólnej pracy poznawczo-behawioralnej i poczuliśmy, że warto zrobić krok dalej.

Sesja trwała około 50 minut. Pracowaliśmy z bębnem szamańskim, rapowaniem, śpiewem oraz z tubą materiałową, która symbolizowała „wyjście na świat”. Pierwszy punkt, niezwykle ciekawy dla pacjentki, to pytanie: czy jest gotowa się urodzić, czy chce wyjść na zewnątrz?

W trakcie rozmowy po sesji pacjentka zauważyła, że towarzyszyły jej silne oczekiwania – że coś musi poczuć, coś musi się wydarzyć. Miała też poczucie, że ja również czegoś od niej oczekuję. Gdy to omówiliśmy, okazało się, że tak naprawdę nie czuła presji z mojej strony, ale że odzwierciedla to jej codzienność: stawianie sobie wymagań, które odbierają radość bycia „tu i teraz”.
P.

💃 Taniec. Ceremonie Ayi. Śpiew. Gra na instrumencie. Daje mi przestrzeń. Daje mi coś, czego nie mam i czego nie doświadc...
28/09/2025

💃 Taniec. Ceremonie Ayi. Śpiew. Gra na instrumencie. Daje mi przestrzeń. Daje mi coś, czego nie mam i czego nie doświadczam, kiedy jestem w swoim umyśle i w ciele, które od dawna się nie ruszało i nie zwracało na siebie uwagi. Trafiam tam, gdzie na płaszczyźnie umysłu kończy się iluzoryczna granica pomiędzy mną, jako poczuciem tożsamości, a światem dookoła. To poetyckie.

🧠 Jednak operacjonalizacja procesów umysłowych jest wielkim atutem terapii poznawczo‑behawioralnej, ale też jej ogromnym ograniczeniem. Humanizm jest… Humanizm nie poddaje się operacjonalizacji. I dobrze — przynajmniej na ten moment jest to niełatwe.

💪 Przestrzeń w ciele — jak ją mierzyć? Za pomocą hormonów, napięcia mięśni, układu nerwowego i jego tonusu? Taniec. Ceremonie Ayi. Śpiew i gra na instrumencie prowadzą mnie do prostego, obecnego doświadczenia siebie jako całości: trochę umysłu, trochę ducha, trochę ciała.

⚖️ Jeżeli chcę zachować równowagę pomiędzy tymi elementami, muszę pamiętać o tendencjach, skłonnościach, nieprzewidywalnych sytuacjach i niezaplanowanych wydarzeniach. Czasami nie chce mi się rozciągać ani zwracać uwagi na oddech, ale tylko to, w danym kontekście, pomaga mi się zrelaksować i spokojnie położyć spać.

🌞 Nieoglądanie filmu przed snem, a zamiast tego wyłączenie dostępu do internetu oraz włączenie trybu samolotowego w telefonie na dwie godziny przed spaniem, pomaga mi rano wstać rześkim. To są decyzje — moje wybory.

💫 Kiedy równowaga pomiędzy tymi elementami jest zachowana, decyzje stają się oczywiste, ale też bardziej dostępne. Podejmuję je.

P.S. Zdjęcie wykonane podczas grupy wsparcia integracji w Sopocie.

Serdecznie zapraszam na regularne spotkanie Grupy Wsparcia Integracji Doświadczeń Psychodelicznych w Trójmieście.📅 Czwar...
21/09/2025

Serdecznie zapraszam na regularne spotkanie Grupy Wsparcia Integracji Doświadczeń Psychodelicznych w Trójmieście.
📅 Czwartek, 25 września, godz. 18:15
📍 Galeria Petit Atelier, ul. Bohaterów Monte Cassino 11, Sopot

Spotkanie odbędzie się w przestrzeni, w której aktualnie trwa wystawa Polskiego Towarzystwa Integracji Psychodelicznej (20 września – 4 października). W czasie spotkania galeria będzie zamknięta dla odwiedzających i otwarta wyłącznie dla uczestników grupy.

Grupa wsparcia powstała, aby:

dzielić się doświadczeniami,

wymieniać wiedzą, obserwacjami i wglądami,

wspólnie integrować przeżycia.

Tworzymy bezpieczną, nieoceniającą przestrzeń, w której każdy jest równy – niezależnie od tego, czym zajmuje się na co dzień. Spotykamy się po prostu jako ludzie.

O prowadzącym

Patryk Broś-Bąk – psycholog, psychoterapeuta. Prowadzi gabinet psychologiczny w Gdańsku, zajmuje się diagnozą ADHD i autyzmu oraz terapią indywidualną. Pracuje w podejściu ACT (terapia akceptacji i zaangażowania), CBT trzeciej fali, CFT i terapii schematów.

👉 Grupy wsparcia integracji doświadczeń psychodelicznych spotykają się także online, a także w: Warszawie, Szczecinie, Krakowie, Łodzi i Radlinie.

Jezeli chcesz dołączyć do spotkania w Sopocie napisz do mnie wiadomość prywatną.

Link do wydarzenia
https://www.facebook.com/share/1FMFYYu5Us/

14/08/2025

Ulica Sztuki

To ciekawe doświadczenie – być w przestrzeni, w której stykają się różne pomysły na ekspresję siebie. Z jednej strony instrumenty muzyczne, z drugiej – farby i płótno. Gdzieś pośrodku ruch i taniec, kształt ciała. To wszystko w innej odsłonie. Takie środowisko sprzyja fuzji poznawczej, która w formie kreatywnego wyrażania siebie tworzy niecodzienną, unikalną jakość.

Gdzieś na ulicy, w okolicach Petit Atelier, na sztaludze będzie wystawiony plakat Polskiego Towarzystwa Integracji Psychodelicznej, który przygotowaliśmy wspólnie z Kaliną. Plakat informuje i promuje nadchodzącą wystawę, która odbędzie się prawdopodobnie pod koniec września. Wystawa będzie mówić o ludziach i obrazach PTIPu, o integracji oraz o ważności tego tematu w kontekście poszukiwania sensu życia i kryzysu zdrowia psychicznego we współczesnym świecie.

Jeżeli masz ochotę pograć na swoim instrumencie – lub nie masz własnego – przyjdź. Coś znajdziemy.

Jeżeli chcesz porysować w rytmie melodii gitar, bębnów, może akordeonu, może werbla – weź ze sobą szkicownik, rysik lub farbę. Jeżeli nie masz – u Dawida w pracowni Petit Atelier na pewno się coś znajdzie.

Jeżeli masz ochotę poeksperymentować wokalnie, Przemek z Wolnych Brzmień z pewnością cię w tym wesprze.

Serdecznie zapraszam cię do współtworzenia tej przestrzeni w Sopocie – w sobotę i w niedzielę. Gdzieś pomiędzy miastem a snem, w rytmie tętniącej energii oddechu i ciepła.

-
-
-

Adres

Antoniego Abrahama 14
Sopot
81-825

Godziny Otwarcia

18:15 - 20:15

Strona Internetowa

https://www.znanylekarz.pl/patryk-bros-bak/psycholog/gdansk

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Patryk Broś-Bąk - psychoterapeuta umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Patryk Broś-Bąk - psychoterapeuta:

Skróty

Udostępnij

Kategoria