Psychoterapia Egzystencjalna

05/05/2026

5 lekcji o nadziei, które przywiozłam z Kongresu w Lindau.

Lekcja 1: Nadzieja zaczyna się tam, gdzie kończy się działanie.
Dopóki masz na coś wpływ – działaj. Walcz, poprawiaj, zmieniaj. Nadzieja nie jest wymówką dla bierności. Ona pojawia się dopiero wtedy, gdy zrobiłaś już wszystko, co w Twojej mocy, a reszta nie zależy od Ciebie.

Lekcja 2: To nie jest tani optymizm.
Optymizm często naiwnie zakłada, że „będzie dobrze”. Nadzieja jest odważniejsza. Ona mówi: „To jeszcze nie jest przesądzone”. Nie daje gwarancji sukcesu, ale daje przestrzeń na to, by on nastąpił.

Lekcja 3: Nadzieja jest bardziej realistyczna, niż myślisz.
Często myślimy, że nadzieja to ucieczka od rzeczywistości. Längle uczy, że jest odwrotnie. Prawdziwa nadzieja opiera się na twardym fakcie: przyszłość jest otwarta. Dopóki coś się nie wydarzyło, każda karta jest w grze.

Lekcja 4: Nie myl nadziei z życzeniowością.
Fałszywa nadzieja to często tylko przebrane życzenie: „Chcę, żeby było po mojemu”. Prawdziwa nadzieja zostaje w kontakcie z faktami – nie zniekształca rzeczywistości, by poczuć się lepiej.

Lekcja 5: To decyzja, a nie tylko emocja.
Czekasz, aż „poczujesz” nadzieję? Możesz się nie doczekać. Nadzieja to egzystencjalna postawa: „Zostaję przy życiu i przy tym, co dla mnie ważne – nawet bez gwarancji zwycięstwa”.

04/05/2026

Ostatni dzień kongresu przyniósł coś, czego nie da się zapisać w notatniku.

Znacie to uczucie, kiedy po dniach pełnych chaosu i nowych informacji, nagle wszystko wskakuje na swoje miejsce? Wykład Alfrieda Längle był właśnie takim momentem.

Patrzyłam na salę pełną ludzi z telefonami w górze – jakby każdy chciał uwiecznić slajdy, „złapać” tę wiedzę skondensowaną w kilku (jak zawsze u Alfrieda) klarownych zdaniach; w pigułce na temat nadziei.

A więc nadzieja nie polega na tym, że będzie dobrze.
Polega na tym, że nie zamykam się na życie, nawet jeśli nie wiem, jak będzie. Trwam przy życiu - nie rezygnuję z niego, nawet jeśli tak niewiele wskazuje na happyend.

Najbardziej pracuje we mnie to zdanie:
to, czego dziś nie ma, nie jest jeszcze wykluczone.

02/05/2026

Czy jest nadzieja na „wyleczenie” dla osób ze skłonnościami pedofilnymi?

Z dużą ciekawością czekałam na wystąpienie Ingo Zirksa, który prowadzi grupy terapeutyczne dla sprawców przemocy seksualnej wobec dzieci.

Jedna konkluzja jest dla mnie szczególna:
praca terapeutyczna ze sprawcami przemocy seksualnej jest w istocie pracą na rzecz dzieci.

Jak to rozumieć?
Czy pomoc nie powinna być skierowana wyłącznie do ofiar?

Przecież skłonności pedofilnych nie da się po prostu „usunąć”.
Nie znikają pod wpływem terapii — są trwałe.

I właśnie dlatego ta praca jest tak ważna.
Jeśli nie można zmienić impulsu, trzeba zmienić sposób, w jaki człowiek się do niego odnosi.

Celem staje się:
– uczenie odpowiedzialności — przyjęcie prawdy o swoich słonnościach bez uciekania w wyparcie (większość pacjentów Zirksa jest przekonanych, że nie zrobiła nic złego!)
– zatrzymanie się w porę — wypracowanie mechanizmów, które chronią przed działaniem
– ochrona potencjalnej ofiary, zanim w ogóle nią się stanie

To nie jest „praca po stronie sprawcy”.
To praca z myślą o bezpieczeństwie dzieci — prowadzona tam, gdzie jest najtrudniej.

Wymaga jednocześnie:
empatii wobec człowieka,
jasnych granic wobec jego impulsów,
i stałej pamięci o cierpieniu, jakie niesie przemoc.

Skłonności mogą pozostać.
Ale krzywda nie musi się wydarzyć.

01/05/2026

2 godziny samolotem.
3 godziny pociągiem.
1 godzina spaceru.

I w ten sposób dotarłam do Lindau, gdzie odbywa się tegoroczny kongres Analizy Egzystencjalnej i Logoterapii. Tematem przewodnim jest nadzieja.

Czuję – i mam nadzieję! – że wrócę z dużą dawką inspiracji i wiedzy.

Dziś szczególnie zapadły mi w pamięć słowa Eriki Loginbühl o tym, że czasem… nie trzeba kurczowo trzymać się nadziei.

Że można pozwolić sobie poczuć beznadzieję – i z tego miejsca zadać pytanie: co w tych warunkach jest jeszcze możliwe?

Że czasem chodzi o odwagę, by nazwać, że coś nieuchronnie się kończy, że naprawdę nie ma dobrego wyjścia…

Po co?
Po to, by nie przegapić momentu, w którym jeszcze można coś dobrze domknąć – zamiast czekać na happy end.

30/04/2026

Pierwszym krokiem do tego, aby uważnie obchodzić się ze swoim wstydem jest jego rozpoznanie.

29/04/2026

Zawstydzenie nie działa jak jednorazowe doświadczenie.
Ono zostaje.

Zostaje w sposobie, w jaki patrzymy na siebie.
W tym, co pokazujemy — i czego już nie.
W decyzjach, żeby się wycofać, przemilczeć i nie wychylać...

28/04/2026

Od kłębka myśli do rzeczywistości…

Wczoraj miałam przyjemność poprowadzić pierwszy webinar dla Stowarzyszenie Psychoterapii Egzystencjalnej GLE-Polska w ramach nowego cyklu „Godzina dla sensu”. Dziś porządkuję przemyślenia i czuję dużą wdzięczność.

Praca z tematem wstydu to zawsze dotykanie czegoś bardzo delikatnego i intymnego — a jednocześnie głęboko ludzkiego. Choć dzieliły nas ekrany, czułam w grupie uważność i gotowość do bycia w tym temacie. Dziękuję wszystkim obecnym za współtworzenie tej bezpiecznej przestrzeni.

To spotkanie było dla mnie szczególne także dlatego, że cykl „Godzina dla sensu” powstał z inicjatywy, którą miałam przyjemność współtworzyć z Krzysztofem Kropiszem (wiceprezesem GLE-Polska) oraz zespołem Sekcji Naukowej. Widzieć, jak coś, co było jeszcze niedawno tylko kłębkiem myśli, zaczyna mieć swoją realną formę — to dla mnie ogromna radość.

Co dalej?

Zapraszam Państwa do śledzenia całego cyklu — to przestrzeń na tematy, które realnie karmią duszę i dają chwilę zatrzymania w codziennym biegu.

13/03/2026

W psychoterapii egzystencjalnej lęk nie jest tylko objawem, który trzeba usunąć.
Często jest drogowskazem, który pokazuje, gdzie znajdują się nasze wartości, pragnienia i to, co dla nas naprawdę ważne.

Czy słuchasz tego, co mówi Ci Twój lęk?

11/03/2026

Czy lęk zawsze jest problemem, który trzeba usunąć?
Pozbyć się - jak nieproszonego wroga?
W psychoterapii egzystencjalnej rozumiany jest raczej jako sygnał, że coś ważnego - jakaś istotna dla nas wartość - jest w naszym poczuciu zagrożone. W tym sensie lęk staje się dobrym przewodnikiem, którego warto wysłuchać.

Nowy artykuł o lęku na blogu.

UncategorizedCzym jest lęk w perspektywie egzystencjalnej?Zaktualizowany w dniu 11 marca, 202611 marca, 2026 adminZamieść komentarz we wpisie Czym jest lęk w perspektywie egzystencjalnej? „Lęk jest jak zawrót głowy nad otchłanią życia” – pisze Alfried Längle, austriacki psychoterape...

07/03/2026

Dlaczego czasem najbardziej boimy się tego, na czym najbardziej nam zależy?

W pracy terapeutycznej często spotykam osoby, które bardzo chcą zrobić coś dobrze — napisać książkę, zdać egzamin, wystąpić publicznie.
Nie brakuje im kompetencji ani przygotowania.

A jednak w chwili działania pojawia się blokada.

Kiedy wynik działania zaczyna oznaczać coś więcej niż samo zadanie, stawka rośnie.
Sukces przestaje być jednym z możliwych rezultatów — staje się dowodem wartości osoby.

Wtedy napięcie nie dotyczy już tylko zadania.
Dotyczy pytania: **czy jestem wystarczający/wystarczająca?**

Im bardziej próbujemy wymusić sukces, tym trudniej działać.

Dlatego w terapii nie chodzi tylko o „pozbycie się lęku”.
Chodzi o odzyskanie czegoś ważniejszego — doświadczenia, że wartość osoby nie zależy od wyniku.

14/02/2018

Irvin Yalom - amerykański psychoterapeuta egzystencjalny - znany jest szerokiemu gronu czytelników w Polsce między innymi ze zbioru opowieści terapeutycznych ukazanych na kartach książki „Kat miłości". O pracy z zakochanymi pacjentami pisał tak:

10/02/2018

Logoterapia stanowi propozycję terapeutyczną, która jest skierowana dla osób zmagających się z poczuciem pustki i braku sensu. W procesie poszukiwania sensu chodzi o rozpoznanie zadania, przed którym człowiek został postawiony w bieżących okolicznościach swojego życia oraz sformułowanie na to konkretne wezwanie najbardziej wartościowej odpowiedzi w ramach aktualnie dostępnych możliwości.