10/12/2025
OPÓR
-to nie jest „brak chęci”, „stwarzanie problemów” ani „ucieczka przed zmianą”.
To jedna z najbardziej naturalnych reakcji człowieka na dotykanie trudnych, wrażliwych i bolesnych miejsc w sobie.
Opór pojawia się wtedy, gdy coś zbyt mocno zbliża się do naszej wewnętrznej rany — tej, którą nauczyliśmy się chronić, ukrywać, ignorować lub maskować.
Jest jak psychiczny odruch obronny:
„To za dużo. To za blisko. Potrzebuję ochrony.”
To dlatego, paradoksalnie, opór często jest informacją, że właśnie trafiliśmy w coś ważnego.
Nie przeszkodą — ale sygnałem.
🔸Opór w związkach
To zjawisko nie dotyczy tylko pracy terapeutycznej.
W relacjach opór pojawia się, gdy partner — świadomie albo zupełnie nieświadomie — dotknie miejsca, które boli.
Czasem jednym zdaniem. Czasem spojrzeniem. Czasem ciszą. TRAFI w czule miejsce,.na które ta osoba nie chce patrzeć, sama unika, nie chce czuć, słyszeć, woli zakładać maskę, grać dalej, niż zajrzeć w miejsce, które boli od lat.
I wtedy uruchamia się reakcja obronna:
agresja,
wybuch,
ironia,
chłód,
wycofanie,
zamknięcie,
milczenie,
„zostaw mnie”,
„nic się nie stało”,
albo dramatyczne: „odchodzę”.
To nie brak miłości ani „zła wola”.
To ego broniące tej części, która kiedyś została zdeptana, odrzucona, zawstydzona, pominięta.
Tej, która nadal nosi w sobie niskie poczucie wartości lub lęk przed zranieniem.
Tutaj często następują rozjazdy pociągów, każdy swoim torem.
Gdyż większości jest trudno, popatrzeć, poczuć, skąd taka emocjonalną reakcja. A skoro jest tak mocna, to oznaka, że umysł bardzo dobrze zna to od lat.
Długo dłużej niż znasz żonę czy męża.
🔸Dlatego w terapii pacjenci czasem chcą przerwać
Tak samo jak w relacjach ludzie chcą „odsunąć się”, „uciec”, „przerwać rozmowę”, tak w terapii pojawia się chęć wycofania, zrezygnowania, ucieczki.
Ale to wcale nie znaczy, że coś idzie źle.
Bardziej, że dotknęliśmy miejsca, którego od dawna nikt nie dotykał.
I które potrzebuje uwagi — nie ucieczki.
Trzeba tu cierpliwości, delikatności ale też świadomości i otwartości do zobaczenia gdzie to się zaczęło.
🔸Co wtedy pomaga?
📌 Zatrzymać się i pobyć chwilę z tą reakcją.
📌 Z ciekawością zobaczyć, co tak naprawdę zostało poruszone.
📌 Dać sobie łagodność i czas.
Opór nie jest przeszkodą.
Opór jest drogowskazem — wejściem do głębszej prawdy o sobie i o relacji ze sobą.
Opór wzmaga ciśnienie w nas, by nie patrzeć, choć w środku i tak to czujemy.
Wdech
Wydech.
A gdybyś tak spojrzał, spojrzała
Na to przed czym się bronisz..?
Bez oceny..
Jak obserwator..
Co Ci to pokaże?
Może rozwiązanie wielu spraw, odpowiedź na -
-czemu mi się to przytrafia?-
Strach ma wielkie oczy, a my jesteśmy już dorośli, dorosły da radę..gdy już emocjonalnie się zbuduje 😊
Już da.
I choć wtedy właśnie najmniej chce się przytulać, gdyż ego chroniąc nas, każe nam uciekać, oddalać się, nie patrzeć, nie czuć.
Tam pod spodem, zawsze jest taka część, która chciała być przytulona,.kochana, doceniona..
Może otworzysz na siebie dziś, swoje własne ramiona...?
A.
Zdjęcie Pinterest 🙏
