24/09/2025
Coraz częściej słyszysz, że Twoje dziecko „ma trudności”? Że „nie radzi sobie w grupie”, „jest bardzo wrażliwe”, „nie reaguje jak inne dzieci”? A może ktoś zasugerował diagnozę albo orzeczenie?
🔍 Diagnoza. Opinia. Orzeczenie.
Brzmi podobnie, ale różnią się znaczeniem i konsekwencjami. Co oznaczają? Od czego zacząć?
🧩 Diagnoza
To punkt wyjścia. Dzięki niej można zrozumieć, co dzieje się z dzieckiem. Może dotyczyć obszarów, np.: psychologicznego, rozwojowego, logopedycznego, neurologopedycznego czy integracji sensorycznej. Czasem wystarczy jedno spotkanie, czasem cały proces. Ważne, by był dopasowany do potrzeb i dawał jasną odpowiedź: czy dziecko potrzebuje terapii, wsparcia w szkole czy po prostu większej uwagi w domu.
📝 Opinia z poradni psychologiczno-pedagogicznej (PPP)
To dokument z zaleceniami dla szkoły lub przedszkola. Może dotyczyć np. koncentracji, emocji, gotowości szkolnej. Na tej podstawie placówka może wprowadzić zmiany – np. indywidualne podejście, więcej czasu na zadania – ale nie ma takiego obowiązku. Opinia jest więc wsparciem, ale nie gwarancją.
📄 Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego
To formalny dokument, który zobowiązuje placówkę do działania: przygotowania indywidualnego planu, zapewnienia nauczyciela wspomagającego czy dostosowania metod nauczania. Dotyczy poważniejszych trudności, np. spektrum autyzmu, afazji, niepełnosprawności sprzężonej, ADHD w nasilonej formie. Orzeczenie wydaje państwowa PPP – na podstawie własnej diagnozy, czasem z uwzględnieniem opinii z zewnątrz.
👉 Nie każde dziecko potrzebuje orzeczenia.
👉 Nie każde dostanie opinię z PPP.
Ale każde potrzebuje zrozumienia – i działania w odpowiednim momencie.
📍 W Kalejdoskopie Rozwoju nie wystawiamy orzeczeń, ale możemy być pierwszym miejscem, od którego zaczniesz drogę do zrozumienia swojego dziecka.
📩 Napisz do nas, jeśli chcesz wiedzieć, od czego zacząć.
Zapisz ten post na później, żeby mieć go pod ręką.