11/11/2025
Oddychanie → spokój → koncentracja. Zobacz, jak to łączymy w gabinecie 🍀
Wiele dzieci ma trudność z koncentracją nie dlatego, że „nie potrafią się skupić”, ale dlatego, że ich ciało jest w ciągłym pobudzeniu. Układ nerwowy działa wtedy jak na lekkim „alarmie” i mózg nie jest gotowy do pracy. Dlatego w gabinecie zaczynamy od czegoś, co naprawdę robi różnicę: od spokojnego oddychania metodą Butejki.
To kilka minut cichego, nosowego oddechu, który pomaga dziecku rozluźnić mięśnie, obniżyć napięcie i uspokoić rytm pobudzenia. Dopiero w takiej bazie mózg może wejść w stan sprzyjający uwadze. Właśnie wtedy stabilizują się fale SMR – te, które odpowiadają za koncentrację, uważność i płynne przechodzenie do zadań.
Rodzice zauważają, że dzieci po takiej regulacji są spokojniejsze, mniej reagują „impulsywnie”, szybciej zaczynają ćwiczenia i rzadziej frustrują się zadaniami. To dlatego, że uczymy je nie tylko samego skupienia, ale przede wszystkim umiejętności, które to skupienie umożliwiają.
Jeśli chcesz, żeby Twoje dziecko uczyło się koncentracji w sposób łagodny, oparty o naukę regulacji i pracę mózgu, zapraszamy do gabinetu. Spokojny oddech naprawdę potrafi zmienić całą sesję.
🍀 Instrukcja: jak ćwiczyć oddech Butejki w domu (razem z dzieckiem)
Cel: spokojny, cichy, nosowy oddech i delikatne zmniejszenie objętości oddechu, aby ciało się rozluźniło.
Czas: 3–5 minut, 1–2 razy dziennie (np. przed lekcjami, czytaniem, snem).
1. Pozycja i cisza – usiądźcie wygodnie, plecy długie, barki luźne. Usta zamknięte, oddychamy tylko nosem.
2. Mikro-oddech – przez 30–60 s oddychajcie nieco mniej niż zwykle: krótszy, cichy wdech nosem → dłuższy, miękki wydech nosem. Ma się pojawić lekki głód powietrza (na 2–3/10), ale bez dyskomfortu.
3. Mini-pauzy – po każdym wydechu zróbcie 2–3 sekundy pauzy (nos zamknięty palcami lub po prostu bez wdechu), potem spokojny wdech nosem. Powtórzcie 10–15 razy.
4. Ciepłe dłonie – połóżcie ciepłe dłonie na brzuchu (poniżej żeber). Brzuch porusza się mało i miękko, klatka piersiowa nie unosi się wysoko.
5. Nos, nie usta – jeśli pojawia się odruch otwierania ust, wróć do mniejszego, cichszego wdechu nosem.
6. Test „kontrolnej pauzy” (opcjonalnie, dla starszych dzieci) – po spokojnym wydechu zatkajcie nos i liczcie sekundy do pierwszej wyraźnej potrzeby wdechu. Zapiszcie wynik. Z czasem, przy regularnej praktyce, wynik zwykle rośnie.
7. Zakończenie – 3 zwykłe, ciche oddechy nosem i chwila uważności: „Co czuję w ciele? Czy jest ciszej?”.
❗Wskazówki bezpieczeństwa
Ćwiczymy bez bólu i zawrotów głowy. Jeśli się pojawią – przerwijcie, wróćcie do zwykłego oddechu.
U dzieci z chorobami przewlekłymi, po infekcjach, przy niedrożnym nosie lub astmie – skonsultujcie ćwiczenia z terapeutą/lekarką prowadzącą.
To nie są hiperwentylacje ani długie wstrzymania oddechu – kluczem jest spokój i minimalizm.
W komentarzu dodałam informację o Treningu Funkcji Poznawczych jaki oferuję w moim gabinecie. Rozpoczęłam zapisy na styczeń☺️ Zapraszam do zapoznania się 😍
