Paweł Kucharski - Poradnia Psychologiczna „Spe Salvi” Caritas
Działając w porozumieniu z Poradnią Psychologiczną „Spe Salvi” Caritas siedz.
Plac Matki Teresy z Kalkuty 5/19 (II piętro) w Szczecinie zachęcamy do korzystania z rodzinnego poradnictwa psychoterapeutycznego.
27/03/2026
System wsparcia psychologicznego dla młodych ludzi jest dziś niewystarczający. Tylko 22% młodzieży otrzymuje realną pomoc, mimo że aż 43% deklaruje taką potrzebę
W latach 2013–2024 liczba prób samobójczych wśród młodzieży wzrosła sześciokrotnie – to jeden z najbardziej alarmujących trendów ostatnich lat
Świat młodych coraz bardziej przenosi się do internetu:
71% badanych przyznaje się do uzależnienia od telefonu
73% dzieci (12–14 lat) wie, gdzie znaleźć pornografię
67% ofiar cyberprzemocy nie zgłasza doznanej krzywdy
Źródło: (tvn24.pl) Autor: Anna Bielecka
21/03/2026
Osobowość unikająca
Ludzie z osobowością unikającą odczuwają nieustanne rozdarcie pomiędzy pragnieniem bliskości a obawą przed odrzuceniem. Pragną autentyczności i intymności w relacjach, jednak silny lęk przed brakiem akceptacji sprawia, że boją się te potrzeby jasno wyrażać i realizować
Często poddają swoich bliskich różnego rodzaju „testom”, sprawdzając ich lojalność i zaangażowanie
Koncepcje psychologiczne podkreślają przede wszystkim rolę zakłóconej więzi z rodzicami lub opiekunami w dzieciństwie. Taka więź może kształtować się zarówno w warunkach zaniedbania, jak i w doświadczeniu silnych nadużyć
Osoby z osobowością unikającą częściej niż inne skłonne są do autorefleksji i poszukiwania zrozumienia siebie. Relatywnie często korzystają także z pomocy psychoterapeutycznej, próbując dotrzeć do źródeł swoich trudności i wewnętrznych konfliktów
Źródło: „Sens. Psychologia dla Ciebie”, nr 12 (grudzień 2024), artykuł „Chciałabym, a boję się”, s. 49, autor: Paweł Janowski
19/03/2026
23/02/2026
Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia szacuje się, że na całym świecie około 5,7% dorosłych cierpi na depresję. To choroba cywilizacyjna, złożona i trudna do zdiagnozowania. Pierwsze objawy depresji często pozostają niezauważone, nie tylko przez bliskich, ale nawet samych pacjentów. Depresja nie jest chwilowym obniżeniem nastroju. To choroba, która znacznie utrudnia dotychczasowe funkcjonowanie w wielu sferach życia
Nie lekceważ oznak choroby u siebie lub innych. Najczęstsze objawy depresji to:
• obniżony nastrój, stałe odczuwanie smutku i przygnębienia
• utrata zainteresowania, zobojętnienie, brak wiary w siebie
• problemy ze snem
• poczucie bezsilności, bezsensu życia
• chęć izolacji
• myśli samobójcze
• problemy z pamięcią i koncentracją
• zaburzenia apetytu: brak lub nadmierne objadanie się
Pomoc uzyskasz, dzwoniąc pod numer:
116 111 Bezpłatny Telefon zaufania dla Dzieci i Młodzieży (czynny całą dobę przez 7 dni w tygodniu)
116 123 Bezpłatny Telefon zaufania dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym (czynny przez 7 dni w tygodniu w godz. 14.00 – 22.00)
800 12 12 12 Infolinia pomocy psychologicznej dla dzieci i młodzieży (bezpłatny, czynny całą dobę przez 7 dni w tygodniu)
800 70 22 22 Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym (bezpłatny, czynny całodobowo przez 7 dni w tygodniu)
Psychoterapia rodzinna jest najczęściej stosowana w trudnościach występujących w ramach rodzin dwupokoleniowych (relacja rodzice – dzieci), ale także w konfliktach między rodzeństwem, czy też z innymi osobami włączonymi w system rodzinny. Jest szczególnie rekomendowana w sytuacjach, kiedy kłopoty wiążą się z trudnościami funkcjonowania dzieci i młodzieży, a także w przypadku zaburzeń psychicznych jednego z członków rodziny, np. ze spectrum schizofrenii, zaburzenia odżywiania czy uzależnienia
Psychoterapia rodzinna pomaga zrozumieć, w jaki sposób zachowania jednego członka rodziny wpływają na pozostałych i na odwrót. Najistotniejszą korzyścią z psychoterapii rodzinnej jest to, że umożliwia ona zmiany i pomoc nie tylko osobie dotkniętej objawami, ale całej rodzinie. W efekcie zmienia się funkcjonowanie całego systemu rodzinnego
Psychoterapia jest adresowana do rodzin, w których występują:
• zaburzenia zachowania, emocji, funkcjonowania społecznego u małych dzieci
• trudności wychowawcze
• problem depresji, bulimii, anoreksji
• zaburzenia osobowości, nerwice
• zaburzenia psychotyczne
• trudne wydarzenia, np. rozstanie, śmierć, rozłąka
• konflikty w rodzinie
Krótka historia Psychoterapii
Psychoterapia osób cierpiących psychicznie jest stosunkowo świeżą dziedziną. Poprzedziły ją wieki szarlatańskich, często okrutnych metod leczenia. Kiedy w IV w. n.e. chrześcijaństwo stało się w Europie religią panującą, zaburzenia psychiczne wyjaśniano działaniem sił nieczystych. Dla większości obłąkanych były w ofercie: tortury i egzekucje, wygnanie lub umieszczanie w jednym z przytułków. Na przełomie XVIII i XIX w. francuski psychiatra Philippe Pinel jako jeden z pierwszych uwolnił pacjentów z łańcuchów i był dla chorych bardzo miły. Uspokajał ich oraz dbał, by zajmowali się pracą. W Wiedniu Franz Anton Mesmer wprowadził metodę leczenia zaburzeń poprzez przywracanie równowagi za pomocą energii zwanej magnetyzmem. Był to początek oddziaływania przy pomocy siły sugestii. Metoda ta dała później początek poważniej potraktowanej hipnozie. Za pomocą hipnozy leczono histerię (tj zaburzenia nerwicowe). Na przełomie XIX i XX wieku pojawił się Freud ze swoją psychoanalizą. Psychoanaliza była pierwszą w miarę spójną metodą pracy z osobami cierpiącymi na zaburzenia psychiczne.
W latach 20 psychoanaliza stała się w USA główną konkurentką psychologii eksperymentalnej w rywalizacji o miano najwiarygodniejszego źródła wiedzy o ludzkich emocjach i poznaniu. Z czasem kozetkę, na której kładł się pacjent, zastąpił fotel, a w ostatnich latach także zwykłe krzesło obrotowe przy biurku z komputerem umożliwiającym rozmowę za pośrednictwem wideokonferencji
Źródła: Poradnik Psychologiczny Ja My Oni [Tom 20] 2015 Psychoterapia - dla kogo, u kogo. Rady i przestrogi. Joanna Cieśla „Historia kozetki” s. 6
16/12/2025
Nie wszyscy potrzebują 8 godzin snu
Osiem godzin snu to bardzo uśredniona wartość. W rzeczywistości możesz czuć się dobrze już po 6 przespanych godzinach. Istnieje prosty test, który pomoże Ci zorientować się, jaka dawka nocnego odpoczynku jest dla Ciebie optymalna. Dr Tony Cunningham podpowiada, jak przeprowadzić test, dzięki któremu określisz swoją idealną ilość snu. Oto instrukcja:
Krok 1. Wyznacz kilka dni z rzędu, podczas których możesz spać tyle, ile chcesz. Test przeprowadź, wiedząc, że nazajutrz nie musisz nastawiać budzika
Krok 2. Dobrze zaciemnij sypialnię. Chodzi o to, aby poranną pobudkę wyznaczał wyłącznie Twój wewnętrzny zegar biologiczny
Krok 3. Ustal godzinę, o której łatwo i szybko zasypiasz. Jeśli oczy same Ci się zamykają, nie próbuj przetrwać tego momentu ani zajmować się czymś innym — po prostu idź od razu spać
Krok 4. Sprawdź, o której godzinie budzisz się naturalnie
Jeśli dobrze spełnisz warunki testu, powinieneś naturalnie obudzić się po tylu godzinach snu, ile potrzebuje Twój organizm, aby w pełni wypocząć. Po kilku dniach schemat, który będzie się najczęściej powtarzał, stanie się Twoim wzorcem zdrowego snu
Czy musimy śnić? Czy zadaniem snów jest zapewnienie nam zdrowia psychicznego w dzień, dzięki temu, że możemy być wariatami w nocy? Mawia się, że z poważnym problemem warto się przespać. Kładąc się w złym nastroju budzimy się z lepszym. Profesorowie uważają, że takie zmiany podczas snu nie są przypadkowe. Sądzą oni, że podczas snów mózg pracuje nad rozwiązaniem naszych problemów emocjonalnych. Często kładąc się spać nasza podświadomość zaprzątnięta jest dręczącymi nas problemami. Podczas fazy REM mózg stara się je rozwikłać. Negatywne emocje wyzwalają łańcuch procesów mających na celu odtworzenie podobnych sytuacji z przeszłości. Podczas 1 fazy REM śniący umysł zanurza się w tych negatywnych emocjach. Następnie odreagowuje je w postaci marzenia sennego. Oznacza to, że pierwszy sen każdej nocy ma prawo być szczególnie niepokojący. Zły sen to dopiero pierwszy etap procesu. W 2 fazie REM mózg pracuje nad rozwikłaniem naszych problemów emocjonalnych. Przeszukuje zasoby pamięci w poszukiwaniu właściwego rozwiązania. Kolejne sny danej nocy stają się coraz mniej niepokojące ukazując nasze lęki z innej perspektywy, pozwalając nam się z nimi oswoić. Marzenia senne zapewniają nam zdrowie psychiczne i to niemal automatycznie bez udziału naszej świadomości
Źródła: „The Secrets Of Sleep” (Tajemnice snu. Rozmarzony mózg) Dokument Discovery
14/11/2025
Mówi się na nich "kanapowcy", ani nie pracują, ani się nie uczą, ani nie szkolą zawodowo.
W naszym kraju 16,1 proc. osób w wieku 20-35 lat nie pracuje ani nie uczy się. Pocieszające jest, że wskaźnik ten systematycznie spada. Różnice w ujęciu Polska-UE są nieznaczne, możemy przyjąć, że Polska wypada jak unijna średnia. Trzeba jednak powiedzieć, że osoby bierne tu i teraz, będą też prawdopodobnie bierne w przyszłości. Bo im dłużej pozostają poza rynkiem pracy, tym trudniej będzie im na niego kiedykolwiek wejść. Nie będą miały aktualnych kompetencji, ich zawodowe portfolio będzie puste
„Pokolenie Ani-Ani”
Młodych dorosłych, którzy utknęli w swoich dziecięcych pokojach jest coraz więcej. Mają mniej więcej od dwudziestu do czterdziestu lat. Nie uczą się, nie studiują, nie pracują. Po raz pierwszy to pokolenie opisano pod koniec lat 90. Po polsku często nazywane pokoleniem ani-ani. Są już dorośli, ale żyją w swoich dziecięcych pokojach, z rodzicami. Nie dokładają się do domowych rachunków, nie szukają pracy.
Pokolenie ani-ani. Jak je opisać
Dr Katarzyna Szumlewicz: w dużym skrócie są to osoby, które rezygnują z tradycyjnych ambicji: nie podejmują pracy, nie uczą się, nie zakładają rodzin, nie uniezależniają się od rodziców. Nie próbują wyrwać się z domu, nie chcą, albo nie potrafią wejść w tradycyjnie rozumianą dorosłość. Takie osoby zdarzały się w każdym pokoleniu, natomiast badacze społeczni uważają, że dziś w pokoleniu Z jest to powszechniejsze. Żyją obsługiwani przez rodziców nawet do czterdziestki. Ale ci rodzice muszą się na to godzić, więc w pewnym sensie wynika to także z wychowania. Można nie szukać pracy, nie edukować się, być trochę obrażonym na świat, ale jakoś tam żyć. To postawa unikowa, lękowa. Wielu młodym osobom obce jest poczucie, które mieli starsi, że mieszkać u rodziców do 35, czy nawet 40 roku życia to porażka
Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego
W Polsce wsparcia psychicznego udzielają: Centra Zdrowia Psychicznego, Poradnie zdrowia psychicznego, Poradnie psychologiczno-pedagogiczne, Ośrodki psychoterapii, Środowiskowe ośrodki opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży, Specjalistyczne poradnie i szpitale psychiatryczne, Fundacje i Stowarzyszenia a także telefony zaufania i infolinie kryzysowe
Na koniec 2024 roku na terenie Polski funkcjonowało 161 Centrów Zdrowia Psychicznego dla dzieci i młodzieży oraz 6 centrów psychiatrycznej opieki stacjonarnej. Oprócz tego działało 465 środowiskowych ośrodków psychologicznej i psychoterapeutycznej opieki dla dzieci i młodzieży
Według danych Ministerstwa Zdrowia i Najwyższej Izby Kontroli:
• ok. 9–11% dzieci i młodzieży w Polsce (czyli ok. 600–700 tys. osób) zmaga się z zaburzeniami psychicznymi
• każdego roku wzrasta liczba interwencji związanych z próbami samobójczymi wśród nieletnich (np. w 2023 roku odnotowano ponad 2200 prób)
• rośnie liczba młodych osób wymagających stałej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej
Przy takiej skali problemu jedno centrum przypada średnio na ok. 6 powiatów lub 100 000 dzieci i młodzieży. To wywołuje duże obciążenie dla personelu i długie kolejki!
Kolejki i dostępność specjalistów
• średni czas oczekiwania na pierwszą wizytę w ośrodku I poziomu wynosi od 3 tygodni do kilku miesięcy, zdarzają się przypadki że nawet do 12 miesięcy
• w wielu miejscach brakuje psychoterapeutów dzieci i młodzieży (to wąska specjalizacja),
• część ośrodków formalnie istnieje, ale działa w ograniczonym zakresie z powodu braków kadrowych
Szacuje się, że by zapewnić realną dostępność pomocy psychicznej dla dzieci i młodzieży, Polska potrzebuje ok. 1000–1200 takich ośrodków o pełnym zakresie działania (czyli o 60–80% więcej niż obecnie)
Z takich powodów, część osób zmuszona jest korzystać z alternatywnej formy pomocy w prywatnych gabinetach psychoterapeutycznych choć wiąże się to z kosztami. Średni koszt sesji na terenie Szczecina w zależności od rodzaju usługi wynosi od 180 zł do ponad 400 zł
Źródła: Raport Ministerstwa Zdrowia (2024), Narodowego Funduszu Zdrowia (2024), Analiza dotycząca niedoboru zasobów kadrowych i terytorialnych kontroli NIK z 2023 roku
Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Paweł Kucharski - Poradnia Psychologiczna „Spe Salvi” Caritas umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.
Skontaktuj Się Z Praktyka
Wyślij wiadomość do Paweł Kucharski - Poradnia Psychologiczna „Spe Salvi” Caritas:
Działając w porozumieniu z Poradnią Psychologiczną „Spe Salvi” Caritas siedz. ul. Papieża Pawła VI nr 2 w Szczecinie zachęcamy do korzystania z rodzinnego poradnictwa psychoterapeutycznego. Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacji i jest bezpłatne. Można się na nie umówić dzwoniąc pod nr: 517 957 185.
ZESPÓŁ :
mgr Karina Smolińska
Ukończyłam studia psychologiczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego (specjalność: psychologia kliniczna) oraz podstawowy kurs psychoterapii w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej. Pracowałam m.in. w Klinice Hematologii, oraz w Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej, udzielałam konsultacji psychologicznych także na oddziałach: reumatologii, anestezjologii i intensywnej terapii, chirurgii i innych. Prowadziłam Grupę Wsparcia Dla Osób Z Chorobą Nowotworową i Ich Bliskich. Zdobywałam doświadczenie współpracując z organizacjami charytatywnymi oraz angażując się w projekty pomocy potrzebującym. Brałam udział w wielu warsztatach i szkoleniach m.in. z zakresu interwencji kryzysowej, zaburzeń psychosomatycznych, uzależnień behawioralnych, wsparcia osób niepełnosprawnych ruchowo na rynku pracy, psychoonkologii, Racjonalnej Terapii Zachowania. Pracując w szpitalu towarzyszyłam zarówno dorosłym pacjentom jak i tym najmłodszym oraz rodzinom na różnych etapach choroby, od momentu rozpoznania, przez trudny i długi okres leczenia. Dzieliłam radość z wyzdrowienia, ale też smutek towarzyszący stracie najbliższych. Obecnie prowadzę konsultacje psychologiczne w ramach działań Biura ds. Osób Niepełnosprawnych Uniwersytetu Szczecińskiego oraz udzielam wsparcia terapeutycznego.
mgr Paweł Kucharski tel. kontaktowy: 798 231 762
Z wykształcenia jest pedagogiem. Licencjat ze specjalności: Diagnoza i terapia pedagogiczna, dyplom magistra z: pedagogiki opiekuńczo - wychowawczej. Jest członkiem nadzwyczajnym Wielkopolskiego Towarzystwa Terapii Systemowej oraz certyfikowanym terapeutom systemowym pierwszego stopnia. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując z dziećmi i młodzieżą w świetlicy wsparcia dziennego w Centrum Opieki nad Dzieckiem w Szczecinie. W Miejskim Ośrodku Socjoterapii im. Św. Brata Alberta w Szczecinie odbywał praktykę zawodową. Pracował z osobami niepełnosprawnymi świadcząc usługi opiekuńcze i asystenckie. Jako wolontariusz współpracował z należącą do Caritasu Świetlicą Wsparcia Dziennego „Barnimki”. Obecnie związany umową wolontariacką ze świetlicą „Wesoła Chatka” Polskiego Czerwonego Krzyża.
W swojej pracy stawia na pomoc dzieciom i młodzieży zagrożonym niedostosowaniem społecznym: „ ..najważniejsze nie jest to, czym jest dziecko, ale czym być może i czym być powinno ..” J. Korczak.
