08/01/2026
Co psychoterapeuta–psycholog powinien wiedzieć o poprawkach do art.23?
Dziękujemy za wasze pytania. Rzeczywiście, projekt ustawy o zawodzie psychologa ma znaczenie wykraczające poza samą regulację świadczeń psychologicznych.
Po pierwszej analizie przygotowaliśmy krótkie zestawienie tego, co projekt 1344 oznacza dla psychoterapeutów, którzy są jednocześnie psychologami. To informacje ważne szczególnie po przyjęciu poprawki do art. 23 ust. 2 pkt 5 i dodaniu ust. 3a.
Po zmianach psychoterapia nie będzie traktowana jako świadczenie psychologiczne.
Jednocześnie, aby zapewnić ochronę osobom korzystającym z psychoterapii prowadzonej przez psychologów, wprowadzono nowe zasady i obowiązki:
🔹 Spełnienia wymogów z odrębnych przepisów, dotyczących psychoterapii (np. dziś ustawy o ochronie zdrowia psychicznego).
🔹 Prowadzenia dokumentacji zgodnie z art. 27.
🔹 Przestrzegania tajemnicy zawodowej psychologa (art. 22).
🔹 Uzyskania świadomej zgody od osoby korzystającej z psychoterapii (art. 25).
🔹 Zapewnienia prawa do odmowy i odstąpienia od psychoterapii (art. 26).
🔹 Zapewnienia właściwych warunków organizacyjnych, jak dla świadczeń psychologicznych (art. 28).
🔹 Podlegania odpowiedzialności dyscyplinarnej samorządu psychologów (rozdział 5).
🔹 Korzystania z ochrony prawnej jak dla funkcjonariusza publicznego (art. 23 ust. 6).
To szeroki pakiet nowości, które będą obowiązywać psychologów–psychoterapeutów do czasu wejścia w życie ustawy o zawodzie psychoterapeuty.
Na ostatnim posiedzeniu komisji parlamentarzyści przyjęli poprawkę dalej idącą.
⭐ Dlaczego PRP nadal podnosi konieczność wprowadzenia zmian do projektu 1344?
PRP konsekwentnie wskazuje na potrzebę dalszych zmian, np.
🔸Art. 23 ust. 5 w obecnej formie – w naszej ocenie będzie generować skutki systemowe. Przepis różnicuje psychologów wykonujących te same świadczenia zdrowotne wyłącznie na podstawie posiadania lub braku statusu „zawodu medycznego”.
Zgodnie z projektem psycholog ze specjalizacją w dowolnej dziedzinie ma uzyskiwać taki status (obecnie ok. 1800 osób), natomiast absolwenci np. pedagogiki, pracy socjalnej, nauk o rodzinie, socjologii czy nauk o zdrowiu – którzy również wykonują te świadczenia zdrowotne i zdali taki sam państwowy egzamin w CEM (z psychoterapii dzieci i młodzieży, psychoterapii uzależnień, zdrowia publicznego, itd.) – już nie.
Ważne, tego statusu nie uzyska psycholog bez specjalizacji ani psycholog w trakcie jakiejkolwiek specjalizacji.
Dodatkowo sformułowanie „niezbędne kwalifikacje” rodzi pytanie: czy psycholog z PWZ będzie z definicji niewystarczająco wykwalifikowany, by nadal wykonywać świadczenia zdrowotne?
🔸 Art. 145 wymaga doprecyzowania, aby chronić osoby korzystające z pomocy psychologicznej i samych psychologów. Potrzebne są jasne zasady weryfikacji oświadczeń składanych pod rygorem odpowiedzialności karnej przez tysiące psychologów w okresie przejściowym.
Te i inne przepisy wymagają uważnego przepracowania.
⭐ Co dalej?
Przed nami rozpatrzenie kolejnych zgłoszonych poprawek, dotyczących m.in.:
▪wprowadzenia kwalifikowanych tytułów zawodowych dla psychologów z dodatkowymi kwalifikacjami,
▪zapewnienia realnej partycypacji członków samorządu w podejmowaniu decyzji organów krajowych i regionalnych,
▪zastąpienia obowiązkowej „opieki” rozwiązaniem systemowym, czyli okresem adaptacji zawodowej realizowanym we współpracy z mentorem, bez ryzyka utraty prawa wykonywania zawodu na końcu współpracy.
⭐ Podsumowanie
Prace nad projektem nadal trwają. Naszym celem pozostaje bezpieczeństwo osób korzystających z pomocy oraz przejrzyste, proporcjonalne i sprawiedliwe zasady wykonywania zawodu psychologa i psychoterapeuty.
Warto, aby ta informacja dotarła do wszystkich zainteresowanych.
