Barbara Plutowska - Trening Umiejętności Społecznych TUS & Trening Mentalny

18/05/2026

To nie będzie ckliwy post.
To będzie post o tym, że większość z nas ubrała się z wygodę narzekania. Narzekania na sprawy, które u innych są w obszarze luksusu.

Bo kiedy ostatni raz pomyślałeś o tym, że możesz samodzielnie umyć zęby, przejść się na spacer albo bez zastanowienia przejść tip-topami po krawężniku?

Właśnie.

Dla wielu z nas to "nic".
Dla Julii przez lata było to coś, co wymagało ogromnego wysiłku, determinacji i pracy.

Dla Julii, która stała się inspiracją do ułożenia myśli w słowa, przejście tip-topami paru kroków jest Everestem.

I sobą, swoją historią, determinacją, doprowadziła mnie do łez.

Opowiedziała mi o swojej babci. O kobiecie, która nie mówiła jej:

☝️ odpuść,
☝️nie musisz,
☝️to za trudne.

Wręcz przeciwnie, kazała jej próbować:

🫴 chodzić po krawężniku,
🫴 schylać się,
🫴 robić rzeczy, które były trudne i niewygodne.

Bo wierzyła, że Julka może więcej, niż jej się wydaje.

Podczas naszego poprzedniego spotkania Julka zacytowała słowa swojej babci, której już nie ma:

"będziesz latać" 🪽🪽🪽

Nie: "może kiedyś".
Nie: "spróbujesz".
Nie: "mam nadzieję".

tylko: "będziesz latać".

I pomyślałam sobie, że czasami jedno zdanie wypowiedziane przez właściwego człowieka potrafi zmienić całe nastawienie.

Dlatego może zamiast skupiać się na tym, czego nam brakuje, warto czasem zatrzymać się i docenić to, co już mamy:

🤸‍♀️ sprawność,
📊 możliwości,
💪 zdrowie,
codzienność, która dla kogoś innego jest walką.

I warto też doceniać naszych aniołów za życia. Ludzi, którzy popychają nas do rozwoju, wierzą w nas bardziej niż my sami i dodają nam skrzydeł, zanim ich słowa staną się tylko wspomnieniem.

14/05/2026

ADHD u dziecka to nie

❌️ złe wychowanie,
❌️ lenistwo
❌️ czy brak zasad.

I choć łatwo przerzucać odpowiedzialność między szkołą a rodzicami - dziecko najbardziej potrzebuje dorosłych, którzy zaczną współpracować, zamiast szukać winnych.

W tej rolce pokazuję:

🫴 jak drobna zmiana komunikacji może obniżyć napięcie u dziecka,
🫴 czego dzieci z ADHD potrzebują od dorosłych, albo w sumie... czego nie
🫴 co możesz zrobić już dziś, jako rodzic lub nauczyciel.

Bo mamy wpływ na nasze reakcje. A te warunkują dobre relacje.

Jeśli te treści są Ci bliskie, zostań tutaj na dłużej.
A jeśli szukasz wsparcia dla swojego dziecka lub rodziny, albo dla siebie, zapraszam na bezpłatną rozmowę wstępną. ✨

13/05/2026

Z erupcją wulkanu jest tak, że w końcu się kończy.

Ale zanim... to narasta ciśnienie. Wulkan, jeśli aktywny, wrze w środku. Tego nie widać. Pozornie wygląda spokojnie, a pod powierzchnią... energia, magma, napięcie.

I im dłużej trwa bez ujścia, tym bardziej gwałtowna erupcja. Jakby wszystko, co tłumione, w końcu znalazło ujście.

Erupcja sieje spustoszenie. Lawa nie pyta. Zabiera. Niszczy. Aż w końcu zastyga, zmieniając krajobraz.

A wtedy trzeba posprzątać. Ale najpierw trzeba poczekać, aż wszystko ostygnie.

No, to tyle w temacie złości.

12/05/2026

To był lipiec 2025.
Najpiękniejszy egzamin mojego życia 👩‍🎓.

(Brzmi jak oksymoron. A jednak... ;))

Tydzień przed egzaminem Aneta Opała zaprosiła nas na spotkanie online. Nie po to, żeby straszyć procedurami, ale żeby zaopiekować się emocjami i dopytać:

➡️ czy coś jest jeszcze niejasne?
➡️ w czym nie czujecie się pewni?
➡️ czego potrzebujecie?
➡️ jak mogę Wam pomóc?

Nie pamiętam z własnej szkoły, żeby ktoś przed egzaminem interesował się tym, czego potrzebuję. A byłam tym (nie)szczęśliwcem, który kończył egzaminem podstawówkę, gimnazjum i liceum. Raczej uwaga była skupiona na tym, czy mam dwa czarne długopisy i legitymację.

Przygotowując się do egzaminu dostaliśmy konkretne wskazówki:

💛 jak się przygotować,
💛 jak zadbać o siebie dzień wcześniej,
💛 co zabrać,
💛 jak wspierać swoje ciało,
💛 co zjeść na śniadanie, czego unikać,
💛 jak zatroszczyć się o układ nerwowy.

A sam egzamin został poprzedzony:

🧡 medytacją,
🧡 wizualizacją,
🧡 ćwiczeniami oddechowymi,
🧡 treningiem koncentracji,
🧡 samotroską.

Nie było:

👀️ atmosfery polowania na błąd,
😶️ napięcia budowanego przez ciszę,
📊 procedur i rubryczek do uzupełnienia,
😱 paraliżującego, podsycanego strachu.

Przed oczami mam ósmoklasistów i maturzystów siedzących w szkolnych korytarzach. I te minuty przed egzaminem wypełnione stresem, kontrolą, komunikatami proceduralnymi. Albo ciszą.

Tyle energii wkładamy w pilnowanie procedur,
a tak mało w zadbanie o człowieka.

🤯 A przecież mózg w poczuciu zagrożenia nie pracuje najlepiej. Człowiek w stresie nie pokazuje pełni swoich możliwości.

Marzę o edukacji, która przed egzaminem:

😮‍💨 uczy oddechu, a nie tylko kodowania arkusza,
🫂 buduje poczucie bezpieczeństwa zamiast atmosfery kontroli,
👩‍🏫 pyta nie tylko "czy jesteś przygotowana?",
ale też:

"czy czujesz się zaopiekowana?" 🥹.

I tak wobec uczniów, których wspieram, którym kibicuję, ale też nauczycieli będących w komisji, a muszącym sprostać odgórnym oczekiwaniom. Wiem, rozmawiam - gros z nich nie czuje zgody na to, jak ten maj przebiega.

Chciałoby się rzec: pobudka, oświato!

Ale nie powiem, bo już i tak za dużo słów padło.
A ja się narażam... 😅🤭

10/05/2026

Dyrektorze, Wychowawco, Nauczycielu
- polecam!

📚✨ Edukacja zaczyna się od nauczyciela.

Współczesna szkoła i przedszkole to nieustanne nowe wyzwania, dlatego tak ważne jest wsparcie osób, które każdego dnia pracują z dziećmi i młodzieżą. 👩‍🏫🧠

Szkolenia dla nauczycieli i rad pedagogicznych pomagają rozwijać kompetencje, lepiej radzić sobie w wymagających sytuacjach oraz skuteczniej wspierać uczniów w codziennej edukacji. 🤝

Najważniejsze są praktyczne rozwiązania i narzędzia, które można od razu wykorzystać w pracy z dziećmi i młodzieżą. ✨

Dostępne formy szkoleń:
📍 stacjonarnie – w placówce lub wybranej lokalizacji
💻 online – wygodnie z każdego miejsca
🌿 wyjazdowo – łącząc rozwój z integracją zespołu

Rozwój nauczyciela to realne wsparcie dla całej społeczności szkolnej. 💙

https://centrumtamaradusko.pl/dla-edukacji

10/05/2026

Pozwolę sobie na odrobinę prywaty nie bez przyczyny załączając akurat to zdjęcie zrobione podczas egzaminu ATM Juniorów.

Takie nieidealne:

➡️ z wyrazem twarzy, który niektórzy nazywają "suczystym",
➡️ podwójnym podbródkiem,
➡️ nierównym biustem,
➡️ przydużym nosem,
➡️ okularami, których szkiełka wskazują na sporą wadę wzroku,
➡️ włosami w ujarzmionym chaosie, zbyt często traktowanych prostownicą, a przez to popalonych.

Dziś się na wszystko powyższe uśmiecham. Kiedyś bym tego zdjęcia nie udostępniła. Albo solidnie zretuszowała. Chociaż nie, nie udostępniłabym nawet po retuszu.

Bo przez długi czas siebie szukałam 👀. I nawet, pozornie przekonana o swojej fantastyczności, nie wiedziałam, że to robię.

Trójka starszego (o 9, 10 i 11 lat) rodzeństwa była dla mnie wyznacznikiem: zachowania, wartości, wyboru szkoły. Przecież to naturalne, że patrzyłam na nich: co myśleć, co robić, a czego nie i jaką być. I że wszyscy muszą mnie lubić. A ja wszystkich.

Do tego system szkolny, który uczył, że we wszystkim muszę być dobra, a że nie byłam, to kombinowałam, jak się dopasować. Porównywałam się (i inni mnie), oceniałam się (i inni mnie) bardzo surowo.

Czułam się bardzo... nie dość.

Jakbym musiała cały czas zasługiwać na

❤️ miłość,
👩‍🎓 uznanie,
👥️ akceptację.

Aż przyszedł moment, w którym zrozumiałam, że żadna relacja nie będzie zdrowa, jeśli ja sama nie jestem w relacji ze sobą.

I wtedy zaczął się proces. Nieszybki. Niełatwy.

Ale najważniejszy w moim życiu:

📚 uczenia się SIEBIE.
🧐 słuchania SIEBIE.
🫂 wyrozumiałości DLA SIEBIE.
🤝 dawania SOBIE prawa do błędów.

Dziś mogę z dumą powiedzieć:

ja nie tylko siebie kocham ❤️
ja siebie naprawdę lubię 🫂.

I to zmienia wszystko.

Bo kiedy przestajesz walczyć ze sobą - inaczej budujesz relacje z innymi:

🫳 mniej oczekujesz,
🫳 mniej udowadniasz,
🫴 więcej rozumiesz,
🫴 więcej czujesz,
🫴 więcej dajesz - bez tracenia siebie.

Trening mentalny nie zaczął się u mnie od "silnej głowy". Zaczął się od znalezienia SIEBIE.

A w tym miejscu powinno znaleźć się zaproszenie do współpracy. Ale ja nie potrafię w sprzedaż - i to też akceptuję, to też jest moje.

A Ty, jeśli to czujesz, wiesz co robić.

06/05/2026

Nie ma mojej zgody na to, żeby dzieci z ADHD były nazywane

❌️ niegrzecznymi,
❌ ️trudnymi,
❌️ niewychowanymi,

kiedy tak naprawdę mierzą się z czymś, co trzeba doświadczyć, żeby zrozumieć. Albo chociaż spróbować. A zamiast tego... przykleja się etykietę.

I to byłoby całkiem spoko, gdyby etykieta dotyczyła kabelków, kartonów, żelek, zabawek...

Ale za tą etykietą jest dziecko!
Dziecko, które się stara.
Dziecko, które często samo nie rozumie, co się z nim dzieje.

ADHD to nie kwestia złej woli,
nie brak wychowania,
nie lenistwo,
nie brak zasad,
nie "bo kiedyś tego nie było",
nie efekt dzisiejszych czasów.

To ⚠️ REALNE TRUDNOŚCI ⚠️
które wymagają naszej uwagi, wiedzy i empatii.

Jako dorośli mamy obowiązek:

☝️ najpierw zrozumieć,
✌️ potem (się!) edukować,
🤝 na końcu wymagać.

To my: rodzice, nauczyciele, wychowawcy i wszyscy, którzy pracują z dziećmi - powinniśmy wziąć odpowiedzialność za to, żeby nie bagatelizować objawów, tylko się nimi zaopiekować.

Dzieci nie potrzebują kolejnych uwag w dzienniku.

Potrzebują dorosłych, którzy

👥️ słuchają i... słyszą,
👀 patrzą i... widzą,
🫂 obserwują i... nie oceniają.

Dziś brałam udział w wykładzie otwartym w Grudziądzu dotyczącym dysregulacji emocjonalnej osób z ADHD. Darmowym. Przy mikrofonie Specjalista przez wielkie "S", psychiatra, naukowiec, diagnosta, a do tego sympatyczny człowiek: dr Jarosław Jóźwiak. Serio. Jakie więc było moje zdziwienie, że nie wszystkie krzesła były zapełnione.

Myśli mam dużo. Ogrom.
A wśród nich ostrości nabierają:

ADHD to nie jest wymysł.
To nie jest fanaberia.
To jest.

Po prostu jest.

05/05/2026

Pogadamy o TUSie? ✌️

05/05/2026

Dzieci i młodzież nie potrzebują telefonów najnowszej generacji, wypasionych tabletów, gier z najwyższej półki, zabawek (edukacyjnych, ehe), czy lego z tegorocznej edycji. No, może trochę. Ale nie priorytetowo.

Potrzebują kartki i długopisu.
Ustalenia zasad.
W grupie - odrobiny rywalizacji.
Indywidualnie - sensu, celu, satysfakcji.
Wzmocnienia.
Uznania.
Nagrody.

I tak na zajęciach, jak i w życiu.

I nagle czterdzieści pięć minut mija nie wiadomo kiedy. I nagle - żeby zadanie dokończyć - są w stanie poświęcić cenne trzy minuty z przerwy.

Mam jeszcze myśl na temat neuronów podróżujących w mózgu. I że w sumie to nasze neurony podróżują wypasionym lamborghini po kostce brukowej przekraczając dozwoloną prędkość. To taka analogia do wymagań względem możliwości. Ale to już na kiedy indziej.

04/05/2026

To tylko kilka dni. Kilka chwil napięcia, stresu, niepewności. I to jest w porządku - tak właśnie bywa, gdy coś jest dla nas ważne.

Pamiętaj jednak, że matura to… tylko rubryczki do wypełnienia. Serio. Nie definiują tego, kim jesteś ani kim będziesz.

Jeśli pójdzie świetnie: cudownie! Będzie powód do dumy i świętowania. A jeśli coś nie wyjdzie? To nadal nie koniec świata. To informacja, lekcja, wskazówka, co można zrobić inaczej następnym razem.

Nie ma takiego błędu, którego nie dałoby się naprawić. Albo z którego nie da się wyciągnąć wniosków.

Mówi się, że to "egzamin dojrzałości". Ale prawdziwą dojrzałość i tak zweryfikuje życie.
Ten dokument jest trochę jak prawo jazdy: kiedy go dostajesz, to nie znaczy, że już wszystko umiesz. Dopiero uczysz się być kierowcą.

Tak samo tutaj - kończąc szkołę, nie stajesz się nagle gotowy na wszystko. Nie wszystko wiesz, umiesz, potrafisz. Dopiero zaczynasz odkrywać, czym naprawdę jest dorosłość.

Dlatego spokojnie.
Oddychaj.
Zrób swoje najlepiej, jak potrafisz.

A potem… żyj 💛