Prywatna Praktyka Neurologopedyczna

Prywatna Praktyka Neurologopedyczna Neurologopeda, Miolg Neurofizjolog, Specjalista Ortodoncji Funkcjonalnej

Do napisania tego postu zainspirowała mnie rozmowa z przyjaciółką…„Wszystko wypada z rąk…” – to nie tylko kwestia chwytu...
28/03/2026

Do napisania tego postu zainspirowała mnie rozmowa z przyjaciółką…

„Wszystko wypada z rąk…” – to nie tylko kwestia chwytu

Często słyszę od rodziców:
👉 „On wszystko wypuszcza z rąk…”
👉 „Nie potrafi utrzymać kredki…”
👉 „Ma też opóźnioną mowę…”

To nie są oddzielne trudności. To jeden wspólny mechanizm.

Co się naprawdę dzieje?

Za tym obrazem stoi często:
zaburzona odruchowość posturalno-dynamiczna

Czyli:
• ciało dziecka nie daje stabilnej bazy
• ręka nie ma na czym pracować
• a buzia… też nie ma dobrej organizacji do mowy

Jak to widać w ręce?
• dziecko często upuszcza przedmioty
• chwyt jest słaby, niestabilny
• trudność w manipulacji (układanki, kredki, jedzenie)
• szybkie męczenie się dłoni

Co dzieje się głębiej (postawa)?
• brak stabilizacji tułowia i obręczy barkowej
• „rozlany” lub nadmierny tonus
• brak dobrej kontroli środka ciała
• kompensacje (np. napinanie, sztywność albo wiotkość)

Ręka działa tak dobrze, jak stabilne jest ciało.

A mowa?

To bardzo ważne:
mowa rozwija się na tej samej bazie co ruch.

Dlatego często widzimy:
• opóźniony rozwój mowy
• trudności artykulacyjne
• słabą pracę języka i warg
• problemy z koordynacją oddechu i mowy

To nie „niezdarność”

To sygnał, że:
👉 układ nerwowy ma trudność z organizacją ruchu
👉 odruchy posturalne nie pracują prawidłowo
👉 ciało nie wspiera funkcji (ręki i mowy)

Co pomaga?
• praca nad stabilizacją centralną
• integracja odruchów posturalnych
• terapia ręki (ale NIE tylko ręki!)
• wsparcie funkcji oralnych i oddechowych

Bo rozwój to system – nie pojedyncza umiejętność.

Dlaczego dziecko chodzi na palcach? To może być więcej niż „nawyk”…Czy Twoje dziecko:▫️ chodzi na palcach▫️ ma trudność ...
27/03/2026

Dlaczego dziecko chodzi na palcach? To może być więcej niż „nawyk”…

Czy Twoje dziecko:
▫️ chodzi na palcach
▫️ ma trudność z płynnym chodem
▫️ często się potyka lub „usztywnia” ciało podczas ruchu

To nie zawsze jest tylko etap rozwojowy.

Jedną z przyczyn mogą być nieprawidłowe wzorce odruchowe, szczególnie:

➡️ odruch naprzemiennego zgięcia i wyprostu
➡️ odruch chodu automatycznego

Co powinno się wydarzyć prawidłowo?

W rozwoju dziecka ruch przebiega według określonego schematu:
✔️ naprzemienność (ręka–noga)
✔️ płynne przenoszenie ciężaru ciała
✔️ kontakt całej stopy z podłożem

To baza do stabilnego i ekonomicznego chodu.

Co się dzieje, gdy wzorzec jest nieprawidłowy?

Jeśli odruchy nie zostały zintegrowane:
🔸 ruch staje się sztywny lub chaotyczny
🔸 dziecko nie potrafi prawidłowo przenieść ciężaru ciała
🔸 pojawia się kompensacja…

Chodzenie na palcach = kompensacja

Dziecko „ucieka” na palce, ponieważ:
▪️ szuka stabilizacji
▪️ unika kontaktu całej stopy z podłożem (zaburzone czucie)
▪️ próbuje „ominąć” brak kontroli posturalnej

To nie jest wybór — to strategia układu nerwowego.

Na co warto zwrócić uwagę?

✔️ brak ruchu naprzemiennego (ręce „zamrożone” przy chodzie)
✔️ sztywność nóg lub całego ciała
✔️ trudność w zatrzymaniu się lub zmianie kierunku
✔️ częste potykanie się
✔️ nadmierna aktywność lub przeciwnie – szybkie zmęczenie

Co można zrobić?

✔️ diagnoza odruchów pierwotnych i posturalnych
✔️ terapia integracji odruchów
✔️ ćwiczenia czucia głębokiego i „uziemienia” stopy
✔️ praca na wzorcach ruchowych (naprzemienność!)

Pamiętaj:
Chodzenie na palcach to objaw, nie diagnoza.
Im wcześniej zrozumiemy jego przyczynę, tym skuteczniej możemy pomóc dziecku.

Jeśli widzisz te objawy u swojego dziecka – warto skonsultować się ze specjalistą.

Terapia miofunkcjonalna i strukturalna to fundament prawidłowych funkcji jamy ustnej To nie tylko „ćwiczenia języka” – t...
27/03/2026

Terapia miofunkcjonalna i strukturalna to fundament prawidłowych funkcji jamy ustnej

To nie tylko „ćwiczenia języka” – to praca na całym układzie, który odpowiada za:
✔️ oddychanie
✔️ połykanie
✔️ gryzienie i żucie
✔️ artykulację
✔️ napięcie i stabilizację twarzy

📌 Dlaczego zaczynam od struktury?
Bo funkcja zawsze wynika ze struktury.
Jeśli ciało (postawa, napięcie, powięzi) nie daje stabilnej bazy – język i usta nie będą pracować prawidłowo.

Co robię w terapii?
🔹 normalizuję napięcie w obrębie twarzy i szyi
🔹 pracuję manualnie na tkankach (powięź, mięśnie)
🔹 stymuluję czucie i świadomość jamy ustnej
🔹 uczę prawidłowej pozycji języka
🔹 wprowadzam funkcję poprzez zabawę i zadania
Dlaczego to takie ważne?
Bo nieprawidłowa funkcja to często:
❌ oddychanie przez usta
❌ trudności z jedzeniem
❌ wady zgryzu
❌ zaburzenia artykulacji
❌ napięcia w całym ciele

Dlatego w terapii patrzę szeroko – od ciała do funkcji, a nie odwrotnie.

Prawidłowa funkcja zaczyna się od dobrze przygotowanego układu – i właśnie na tym buduję terapię.

Odruch Galanta to jeden z odruchów pierwotnych, obecny już od życia płodowego. Wywołujemy go poprzez delikatne drażnieni...
26/03/2026

Odruch Galanta to jeden z odruchów pierwotnych, obecny już od życia płodowego. Wywołujemy go poprzez delikatne drażnienie skóry wzdłuż kręgosłupa – w odpowiedzi dziecko wygina tułów w stronę bodźca.

Naturalnie powinien zintegrować się do około 6. miesiąca życia.
Jeśli pozostaje aktywny – zaczyna wpływać na codzienne funkcjonowanie dziecka.

🔍 Jak wpływa niezintegrowany odruch Galanta?

1. Postawa i napięcie ciała
• trudność w utrzymaniu stabilnej pozycji siedzącej
• wiercenie się na krześle
• asymetrie tułowia
• nadmierna ruchliwość

2. Koncentracja i uwaga
• szybkie rozpraszanie się
• trudność w skupieniu na zadaniu
• „ciągła potrzeba ruchu”

3. Funkcjonowanie w szkole
• problemy z siedzeniem w ławce
• trudności z pisaniem (niestabilna postawa = słabsza kontrola ręki)
• obniżona wydolność podczas pracy stolikowej

4. Kontrola zwieraczy
• moczenie nocne

5. Nadwrażliwość sensoryczna
• niechęć do ubrań (np. gumki, metki)
• reagowanie na dotyk w okolicy pleców i pasa

Dlaczego to takie ważne?

Niezintegrowany odruch nie „znika” — on nadal działa w tle.
Układ nerwowy zamiast wspierać rozwój wyższych funkcji, pozostaje częściowo w schematach automatycznych reakcji.

Efekt? Dziecko ma potencjał, ale nie ma dostępu do pełnej kontroli ciała i uwagi.

Dobra wiadomość

Odruch Galanta można zintegrować poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia i terapię

🌿 Trening Umiejętności Społecznych (TUS) – wolne miejsce! 🌿Drodzy Rodzice,zwolniło się jedno miejsce w grupie TUS dla dz...
26/03/2026

🌿 Trening Umiejętności Społecznych (TUS) – wolne miejsce! 🌿

Drodzy Rodzice,
zwolniło się jedno miejsce w grupie TUS dla dzieci w wieku 4–5 lat 👧🧒

To kameralne zajęcia, podczas których dzieci uczą się m.in.:
✨ nawiązywania relacji z rówieśnikami
✨ radzenia sobie z emocjami
✨ komunikacji i wyrażania potrzeb
✨ współpracy i czekania na swoją kolej

Pracujemy poprzez zabawę, ruch i doświadczenie – w bezpiecznej, wspierającej atmosferze 💛

📍 Zajęcia odbywają się w małej grupie
📍 Start – najbliższy możliwy termin

Jeśli czujesz, że Twoje dziecko potrzebuje wsparcia w relacjach lub adaptacji społecznej – zapraszam do kontaktu.

📞 501 600 370
📍 ul. Wańkowicza 4A

Decyduje kolejność zgłoszeń – zostało tylko 1 miejsce! bo

21/03/2026

🧠 Eksperyment na szczurach, który zmienił nasze spojrzenie na siłę nadziei

W 1950 roku amerykański psycholog Curt Richter przeprowadził eksperyment, który do dziś jest przywoływany, gdy mówi się o sile nadziei.

Umieścił grupę szczurów w dużych szklanych naczyniach wypełnionych wodą.
Ściany były gładkie i zbyt wysokie, by można było się po nich wydostać. Nie było też żadnego miejsca, na którym mogłyby się oprzeć.

Szczury mogły zrobić tylko jedno — pływać.

Naukowcy obserwowali, jak długo będą walczyć, zanim się wyczerpią i poddadzą.

Wynik był zaskakujący.

Średnio szczury przestawały walczyć po około 15 minutach.

Piętnaście minut walki… a potem po prostu się poddawały.

Richter postanowił jednak zrobić coś innego.

W drugiej części eksperymentu, tuż przed tym, jak szczury miały utonąć, badacze wyjmowali je z wody, osuszali i pozwalali im odpocząć przez kilka minut.

A potem… wkładali je z powrotem do wody.

I tu zaczyna się najbardziej niezwykła część.

Jak myślisz, jak długo pływały za drugim razem?

Kolejne 15 minut?
10 minut?
5 minut?

Nie.

Niektóre z nich pływały nawet do 60 godzin.
Jedno ze szczurów miało wytrzymać aż 81 godzin.

Czyli ponad 200 razy dłużej niż podczas pierwszej próby.

Co się zmieniło?

Nie ich siła.
Nie wytrzymałość fizyczna.
Nie woda.

Zmieniła się tylko jedna rzecz — przekonanie, że mogą zostać uratowane.

Po tym, jak zostały raz wyciągnięte z wody, szczury pływały znacznie dłużej, jakby spodziewały się, że ktoś znowu je uratuje.

💡 W tym eksperymencie kryje się ważna lekcja.

Ludzie nie poddają się wyłącznie z powodu zmęczenia.
Często poddają się wtedy, gdy tracą nadzieję.

Kiedy ktoś wierzy, że nie ma już wyjścia — szybko rezygnuje.

Ale gdy pojawia się choć mała możliwość, słowo wsparcia, znak czy powód, by iść dalej…

ludzka wytrzymałość potrafi stać się niezwykła.

Czasem wszystko, czego potrzebuje człowiek, by dalej walczyć, to świadomość, że nie jest sam w tej wodzie.

Bo nadzieja — nawet najmniejsza —
potrafi sprawić, że dopłyniemy znacznie dalej, niż kiedykolwiek sobie wyobrażaliśmy. ✨

Zaburzenia funkcji a niezintegrowane odruchy – dlaczego terapia neurostrukturalna działa?Czasem dziecko:▪️ ma trudności ...
20/03/2026

Zaburzenia funkcji a niezintegrowane odruchy – dlaczego terapia neurostrukturalna działa?

Czasem dziecko:
▪️ ma trudności z koncentracją
▪️ szybko się męczy
▪️ ma problem z koordynacją lub równowagą
▪️ nieprawidłowo połyka, oddycha lub mówi
▪️ reaguje zbyt silnie emocjonalnie

I choć pracujemy nad objawem — efekt jest krótkotrwały.

Dlaczego?

Bo trudność często nie dotyczy samej funkcji,
ale organizacji układu nerwowego, która tę funkcję warunkuje.

Niezintegrowane odruchy pierwotne mogą zakłócać:
▪️ stabilizację posturalną
▪️ kontrolę głowy i oczu
▪️ koordynację bilateralną
▪️ planowanie motoryczne
▪️ pracę układu orofacjalnego

A to bezpośrednio przekłada się na:
mowę, jedzenie, koncentrację, pisanie, zachowanie.

Terapia neurostrukturalna działa, ponieważ:

✔️ reguluje napięcie w ciele i przywraca bazę posturalną
✔️ wspiera integrację odruchów na poziomie układu nerwowego
✔️ poprawia przepływ informacji czuciowo–ruchowej
✔️ umożliwia „odblokowanie” funkcji, które były kompensowane

Dzięki temu nie „uczymy” dziecka funkcji na siłę —
tylko tworzymy warunki, w których funkcja może się rozwinąć prawidłowo.

Bo kiedy fundament jest stabilny,
organizm zaczyna pracować efektywnie i ekonomicznie.

Jeśli widzisz, że mimo terapii:
▪️ postęp jest wolny
▪️ funkcja się nie utrwala
▪️ dziecko wraca do wcześniejszych trudności

warto spojrzeć głębiej — na poziom odruchów i organizacji ciała.

Mówią, że najważniejszy egzamin w życiu to matura…A jednak są takie momenty, które mają zupełnie inny ciężar.Na zdjęciu ...
14/03/2026

Mówią, że najważniejszy egzamin w życiu to matura…
A jednak są takie momenty, które mają zupełnie inny ciężar.

Na zdjęciu chwila z mojego egzaminu w Międzynarodowym Instytucie dr Svetlany Masgutovej – zdawanego bezpośrednio przed samą dr Svetlaną Masgutovą, twórczynią metody MNRI®.

To moment ogromnego skupienia, odpowiedzialności i pokory wobec wiedzy o ludzkim układzie nerwowym i odruchach, które są fundamentem naszego rozwoju.

Tu liczy się uważność, precyzja dotyku i rozumienie reakcji ciała.
Każdy ruch dłoni ma znaczenie.

To doświadczenie zostaje w człowieku na długo – jako przypomnienie, że prawdziwa nauka zaczyna się wtedy, gdy wiedza spotyka się z pokorą i ogromnym szacunkiem do drugiego człowieka.

Wdzięczna za tę drogę i za możliwość uczenia się u źródła

Dziś jest Dzień Logopedy.To dobry moment, żeby się na chwilę zatrzymać i spojrzeć wstecz.Bo ta droga wcale nie była łatw...
06/03/2026

Dziś jest Dzień Logopedy.

To dobry moment, żeby się na chwilę zatrzymać i spojrzeć wstecz.

Bo ta droga wcale nie była łatwa.Były momenty zmęczenia, wątpliwości i pytania: czy dam radę, czy to ma sens, czy ktoś naprawdę tego potrzebuje?

Początki były skromne.Dużo nauki, jeszcze więcej pokory.Godziny spędzone nad książkami, szkoleniami, obserwowaniem dzieci, słuchaniem rodziców i szukaniem odpowiedzi tam, gdzie nie zawsze były oczywiste.

Były też trudne historie – dzieci, które nie mówiły, które zmagały się z ogromnymi wyzwaniami, rodzice pełni lęku i niepewności.I były małe kroki, które dla kogoś z zewnątrz mogły wydawać się niewielkie, ale dla nas znaczyły wszystko:pierwsza sylaba, pierwsze słowo, spokojniejszy posiłek, pierwszy uśmiech po ćwiczeniu.

Z czasem z tych małych kroków zaczęła powstawać droga.Droga pełna spotkań, wzruszeń, sukcesów – czasem bardzo cichych, ale ogromnie ważnych.

Dziś wiem, że ta praca to coś więcej niż zawód.To zaufanie, które dostaję od rodziców.To odwaga dzieci, które codziennie próbują jeszcze raz.To historie, które zostają w sercu na zawsze.

Dlatego w tym dniu chcę powiedzieć dziękuję.

Dziękuję wszystkim dzieciom, które uczą mnie cierpliwości i pokazują, że rozwój ma swoje tempo.Dziękuję rodzicom za zaufanie, którym mnie obdarzacie.Dziękuję wszystkim specjalistom, z którymi mogę współpracować i wspólnie pomagać.

I dziękuję sobie sprzed lat, że mimo trudnych początków nie zrezygnowałam.

Bo dziś wiem jedno –każde wypowiedziane przez dziecko słowo jest małym cudem. ❤️

Adres

Wańkowicza 4A
Wałbrzych
58-304

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 09:00 - 18:00
Wtorek 09:00 - 17:00
Środa 09:00 - 17:00
Czwartek 09:00 - 17:00
Piątek 09:00 - 17:00
Sobota 09:00 - 14:00

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Prywatna Praktyka Neurologopedyczna umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Prywatna Praktyka Neurologopedyczna:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram