23/08/2017
Diagnostyka za pomocą rezonansu magnetycznego u pacjentów ortodontycznych.
Przejrzysty diagram pomaga pacjentowi zrozumieć tę problematykę.
http://ortoprof.pl/index.php/niezbednik/magazyn-plikow/category/5-informacje-dla-pacjentow?download=15:badanie-mri-u-pacjenta-ortodontycznego
W trakcie badania MR prawidłowo umocowane elementy metalowe aparatu ortodontycznego (zamki, pierścienie, stałe retainery ortodontyczne) poddawane są polu magnetycznemu o natężeniu do 3T, które nie powoduje przemieszczenia się tych elementów.
W trakcie badania może dojść do nieznacznego podniesienia temperatury (do 1°C), co nie jest zagrożeniem dla żywotności miazgi i otaczających tkanek.
Stopy stali powodują powstanie miejscowych artefaktów w obrazie MR (z wyjątkiem stopu 18-8 czyli zawierającego około 18% chromu i 8% niklu). Natomiast stopy niklowo-tytanowe, tytanowe, tytanowo-molibdenowe, chromowo-kobaltowe, zamki ceramiczne i z tworzyw sztucznych nie powodują artefaktów w badaniu do 1,5 T.
Przed wykonaniem badania lekarz ortodonta powinien zdjąć wszystkie ruchome elementy aparatu ortodontycznego (łuki ortodontyczne, ligatury, łuki podniebienne, podjęzykowe i przedsionkowe) oraz sprawdzić czy pozostałe elementy są prawidłowo umocowane. Nie ma bezwzględnych wskazań do usuwania całego aparatu ortodontycznego.
W wyjątkowych sytuacjach, przy badaniu struktur szczęki i żuchwy w celu ich jednoznacznej oceny i braku możliwości zastosowania innej metody diagnostycznej należy usunąć cały aparat ortodontyczny.
Obecność aparatu ortodontycznego nie ma wpływu na jakość badania MR innych części ciała.
żródło: OrtoProf.pl