Gabinet Psychologiczny dla dzieci i młodzieży oraz kobiet w ciąży

24/03/2026

"Będąc bliżej dziecka"

Grupa rozwojowa - dla rodziców, pedagogów, terapeutów pragnących odkrywać i wspierać indywidualność dziecka

Zapraszam Cię do grupy, której celem jest poznawanie dziecka - jego indywidualnego wewnętrznego świata - uczuć i sposobu w jaki spostrzega i przeżywa rzeczywistość. Będziemy w możliwie autentyczny sposób, w oparciu o szacunek do dziecka - bez oceny, krytyki, kategoryzowania, odgórnie nadanych założeń, przybliżać się do dziecka, aby móc zobaczyć je tak, jakbyśmy widzieli je po raz pierwszy - z ciekawością i zachwytem. Będziemy uczyć się zatrzymywać, wprowadzać w zadumę, szukać wewnętrznego spokoju i zaufania, dawać przestrzeń na odczuwanie.
Poprzez cotygodniowe ćwiczenia (do wykonywania w domu) służące uważnej obserwacji dziecka, bycie z dzieckiem, poprzez emocjonalne rezonowanie z nim, ‘czytanie go sercem’, będziemy starali się odkrywać i rozumieć prawdziwą istotę dziecka.
Podczas trwania grupy będziemy oddalać się od własnych postaw, które często zakotwiczają nas w jałowych stwierdzeniach np. ‘bo on tak ma’, ‘on taki już jest’, ’bo on ma takie zaburzenie…’ lub innych nieprzemyślanych, przytłaczających stwierdzeniach na temat dziecka. Zamiast tego będziemy pobudzać zdolność do nienarzucającej, uważnej obserwacji, odczuwania, wspierającego reflektowania i ćwiczyć umiejętność zatrzymywania się. Innymi słowy będziemy starali się łączyć myślenie z odczuwaniem, łączyć rozwagę z uczuciami.
Celem grupy jest możliwie wnikliwe zrozumienie dziecka - jego zachowań, uczuć, trudności, co stanie się punktem wyjścia do odzyskiwania większego spokoju w dorosłych i możliwości wspierania dziecka każdego dnia.

Ta grupa jest dla Ciebie, jeśli…

- Czujesz się przytłoczona/-y zachowaniem dziecka przez co trudno jest Ci je zrozumieć.

- Twoje dziecko jest wymagające pod różnymi względami, a Twoje siły się kończą, a Ty pragniesz zyskać więcej spokoju w sobie, by lepiej wspierać dziecko.

- Pragniesz wnikliwej poznać własne dziecko, jego indywidualność w oparciu o fundamentalny szacunek do niego.
- Pragniesz spojrzeć na dziecko ‘Jego oczami’ i przez to budować z nim głębszą relację.

- Pragniesz odkrywać niepozorne, (a jakże ważne!) chwile i zdarzenia w relacji z dzieckiem.

- Chcesz wyjść poza schematyczne sposoby myślenia o dziecku, oparte przede wszystkim na deficytach.

- Pragniesz się rozwijać, jako człowiek i rodzic poprzez ćwiczenie uważnej obserwacji, odczuwania i reflektowania.

- Pragniesz zatrzymać się w gonitwie dnia codziennego i pomyśleć nad dzieckiem.

- Pragniesz współtworzyć kameralną grupę osób, która stanowi ochronny krąg dla Ciebie i Twojego dziecka.

Podczas spotkań będziemy przybliżać się do następujących zagadnień:

- Jakie jest (Twoje) dziecko?
- Jak dziecko buduje ciało, jak wygląda fizycznie i jakie może to mieć znaczenie dla jego funkcjonowania?
-Jak dziecko czuje się ‘we własnej skórze’? Czy ciało może stanowić dla niego ‘własny dom’?
- Jak dziecko się porusza? Jaki ruch tworzy w obrębie ciała i z innymi obiektami czy ludźmi?
- Jak dziecko zagospodarowuje przestrzeń?
- Jaki dziecko ma głos, jak ‘porusza’ głosem?
- Jak dziecko patrzy na świat? Co widzi?
- Jak dziecko słucha?
- Jakie rysunki dziecko tworzy? Jak posługuje się barwami, jak tworzy linie i kształty, granice?
- W co i jak lubi się bawić?
- Jak dziecko tworzy relacje?

Specyfika: Grupa rozwojowa.
Dla kogo? Dla rodziców, pedagogów, terapeutów (max. 8 osób.). Grupa zamknięta.
Kiedy? Grupa stanowi cykl 8 spotkań, mających miejsce raz w tygodniu, w soboty, w godzinach 18-19.45. w okresie maj-czerwiec (sob. 2.05, 9.05, 16.05, 23.05, 30.05, 6.06.25, 13.06.26, 20.06.26).
Miejsce?: Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny ul. Zalipie 33A, 04-625 Warszawa-Anin.
Koszt?: 110zł/spotkanie (płatność z góry za całość lub w dwóch ratach). Płatność przelewem na podstawie faktury.
Pytania i zapisy: E-mail m.liszkadalecka@gmail.com lub tel. 695-55-71-35.

04/01/2026

"Życie ludzkie - pisała Dolto - to przezwyciężenie cierpienia - tego, które rodzice przeżywali z naszego powodu, i tego, które z ich powodu my przeżywaliśmy; nowe, jeszcze nienaznaczone cierpieniem, wolne od niego dziecko mogłoby takie pozostać, jeśli kobieta w ciąży byłaby otoczona troskliwą opieką PRZED PORODEM, w czasie porodu i po nim, czyli w okresie jej największej wrażliwości, a równocześnie w okresie przemiany i intensywnej receptywności noworodka na sygnały z jego otoczenia".
Maria Zagajewska "Wczesne relacje-zaniedbany obszar, zielone domy, jako szansa naprawy".

#

07/11/2024

https://rodzice.fdds.pl/spotkanie/grupa-warsztatowo-terapeutyczna-dla-rodzicow-dzieci-do-6-r-z-rodzic-jak-latarnia-morska/

Rodzic jak latarnia morska - grupa warsztatowo - terapeutyczna dla rodziców dzieci do 6. r. ż. Jeżeli jesteście rodzicami dziecka do 6. roku życia i chcielibyście lepiej rozumieć i odpowiadać na jego potrzeby, budować silniejsze więzi oraz zapewniać swojemu dziecku bezpieczne i kochające...

27/08/2024

Stephen Porges, twórca Teorii Poliwagalnej, sugeruje kilka aktywności, które mogą pomóc w aktywacji nerwu błędnego u dzieci, co sprzyja poczuciu bezpieczeństwa i spokoju. Do tych aktywności należą:

1. Głębokie oddychanie: Zachęcanie do powolnego, głębokiego oddychania pomaga stymulować nerw błędny i uspokajać układ nerwowy.

2. Śpiewanie, nucenie lub intonowanie: Te wokalne aktywności angażują mięśnie gardła, które są połączone z nerwem błędnym, co pomaga go aktywować.

3. Rytmiczne ruchy: Takie czynności jak kołysanie, huśtanie czy taniec w łagodnym rytmie mogą stymulować nerw błędny poprzez układ przedsionkowy.

4. Interakcje społeczne: Pozytywne, bezpieczne interakcje społeczne, takie jak kontakt wzrokowy, uśmiech czy delikatny dotyk, angażują nerw błędny poprzez jego rolę w systemie zaangażowania społecznego.

5. Masaż lub delikatny dotyk: Lekki masaż lub kontakt skóra do skóry mogą aktywować nerw błędny i sprzyjać relaksowi.

6. Słuchanie muzyki: Muzyka o uspokajającym rytmie lub tonie może angażować nerw błędny, zwłaszcza jeśli dziecko śpiewa lub nuci wraz z nią.

24/08/2024

Trauma wczesnodziecięca, zwłaszcza ta, która ma miejsce w kluczowych fazach rozwoju, może mieć poważne i długotrwałe konsekwencje dla funkcjonowania mózgu oraz dla funkcji sensorycznych. Oto, jak może to wpływać na rozwój dziecka:

1. Zmiany w strukturze i funkcji mózgu:

• Trauma może prowadzić do zmniejszenia objętości hipokampu, który odpowiedzialny jest za pamięć i uczenie się. U dzieci, które doświadczyły traumy, może to skutkować problemami z zapamiętywaniem informacji i uczeniem się nowych rzeczy.

• U dzieci po traumie może dojść do nadmiernej aktywacji ciała migdałowatego, co skutkuje zwiększoną reaktywnością emocjonalną, nadmiernym lękiem i trudnościami z regulacją emocji.

• Trauma może osłabić funkcjonowanie kory przedczołowej, która jest kluczowa dla planowania, podejmowania decyzji oraz kontroli impulsów. W wyniku tego dzieci mogą mieć trudności z koncentracją, rozwiązywaniem problemów i samoregulacją.

2. Zmiany w funkcjach sensorycznych:

• Dzieci po traumie mogą doświadczać nadwrażliwości na bodźce sensoryczne, takie jak dźwięki, światło, zapachy czy dotyk.

• Dysregulacja sensoryczna: Trauma może prowadzić do problemów z przetwarzaniem sensorycznym, co może skutkować trudnościami w integracji informacji zmysłowych i reakcjami nieadekwatnymi do sytuacji (np. nadmierna reakcja na ból, trudności z równowagą, nietypowe reakcje na temperaturę).

3. Wpływ na układ nerwowy:

• Trauma wczesnodziecięca może prowadzić do chronicznego pobudzenia osi HPA (podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy), co skutkuje podwyższonym poziomem kortyzolu – hormonu stresu. Długotrwałe działanie kortyzolu może mieć negatywny wpływ na rozwój mózgu i układu nerwowego.
• Trauma może prowadzić do trwałego pobudzenia układu współczulnego, co powoduje stan chronicznego stresu, trudności z relaksacją, problemy ze snem oraz nadwrażliwość na stresory środowiskowe.

M.in. Perry, B. D., Pollard, R. A., Blakley, T. L., Baker, W. L., & Vigilante, D. (1995). Childhood trauma, the neurobiology of adaptation, and “use-dependent” development of the brain: How “states” become “traits”. Infant Mental Health Journal, 16(4), 271-291.
rys.: lioness16

19/08/2024

Neuroróżnorodność to temat, który zyskuje coraz większe znaczenie, zwłaszcza w kontekście młodzieży. Obejmuje różnorodne style funkcjonowania mózgu i układu nerwowego, do czego zalicza się autyzm, ADHD, dysleksję i inne. Jak to wpływa na życie młodych ludzi i ich rozwój?

Edukacja 📚: Młodzi ludzie z neuroróżnorodnością często mają niezwykłe zdolności np. analityczne myślenie, kreatywność, czy wybitne zdolności w określonych dziedzinach. Kluczowe jest dostosowanie nauczania do ich potrzeb, aby umożliwić pełny rozwój ich potencjału.

Relacje społeczne 🤝: Różne style komunikacji i interakcji społecznych mogą wpływać na relacje z rówieśnikami. Zrozumienie i akceptacja w grupie może być kluczowa dla wzmacniania ich samooceny.

Zdrowie psychiczne 🧠: Młodzież z neuroróżnorodnością może być bardziej narażona na stres, lęk i depresję. Odpowiednie wsparcie psychologiczne i rozwój umiejętności radzenia sobie mogą pomóc w zarządzaniu tymi wyzwaniami.

Samoocena i tożsamość 🌟: Budowanie tożsamości i samooceny może być wyzwaniem, ale także okazją do odkrywania własnych mocnych stron i wartości.

20/04/2024

Za każdym razem czuję duże wzruszenie, gdy powracam do tej sesji...

„Być może czujesz, że zbliża się czas Twoich narodzin. Narodziny oznaczają, że wyjdziesz z mojego ciała. Przyjdziesz na świat, w którym żyję ja i Twój tata (…). Przypuszczam, że nie możesz się już doczekać, żeby go zobaczyć. Ale jednocześnie być może nadal dobrze czujesz się tu w środku. Na razie moje ciało, mój świat otaczają Ciebie, Twoje ciało i Twój świat. Abyś mógł urodzić się bez żadnych problemów w wybranym przez siebie czasie, powinieneś teraz powoli zacząć żegnać się z tą częścią mojej duszy i ciała, w której do tej pory żyłeś i która była Twoim pierwszym domem. Ja również muszę się z Tobą pożegnać i pozwolić Ci odejść w odpowiednim czasie. Muszę także pożegnać się z tym cudownym uczuciem, gdy wciąż jeszcze jesteś we mnie (…).

J. Raffai, G. Hidas
Sesje przygotowujące do porodu metodą Analizy Więzi Prenatalnej

Ilustr. źródło: Pinterest

# # #

12/04/2024

"Allan Schore (2002a) mówi, że korzystanie z własnych doznań cielesnych przez terapeutę w czasie sesji terapeutycznej jest niezbędne do pogłębienia empatycznej więzi z dzieckiem (...). Schore zgadza się, że w celu przekształcenia cierpienia dziecka, terapeuta musi wyjść poza odzwierciedlanie. Aktywność niewerbalna terapeuty, cielesne i emocjonalne pomieszczanie przez niego (...) jest ważniejsza, niż kliniczne werbalizacje i musi poprzedzać werbalne przetwarzanie (Dosamantes, 1992, s. 362).

Jeanne Magagna
ilustr. Hermann Gross

26/03/2024

"Musimy widzieć każdy niewerbalny aspekt komunikacji: kiedy i jak ruszają się ręce, na co kierują się oczy, „ruch i znieruchomienie całego ciała”, ramion i nóg. Musimy też zrozumieć, co czujemy w ciele i w sercu. Podobnie, jak to się dzieje w czasie słuchania muzyki, poczujemy w ciele, czym są fizyczne i emocjonalne doświadczenia, których nie można jeszcze ująć w słowa. Tak postępują z dzieckiem dobra matka i dobry ojciec. To jest to, co możemy robić z dzieckiem „komunikującym się bez słów”.

Jeanne Magagna
foto źródło: masterfile.com

#

14/03/2024

"Tam, gdzie rodzice nie odpowiadają na potrzeby dziecka, ich niewłaściwa opieka lub zaniedbanie prowadzi do braku zaufania, lęku i poczucia niepewności, a to z kolei negatywnie wpływa na zdolność do zabawy. Wszystkie dzieci mają swoją granicę, „punkt nasycenia” w odniesieniu do zabawy. Kiedy struktura zabawy nie jest w stanie utrzymać rozgrywanego doświadczenia, staje się ono zbyt ekscytujące lub zbyt realne. Zadaniem rodziców jest utrzymanie tej struktury i radzenie sobie z iluzją/rzeczywistością/rozczarowaniem oraz możliwym upokorzeniem. Wiemy, że skończy się to płaczem, jeśli wesoła zabawa z tatą się zmieni i jego pstrykające palce naprawdę staną się szczękami krokodyla lub gdy zabawa w pościg stanie się zbyt straszna, a nie przyjemnie straszna, lub gdy przepychanka stanie się prawdziwą walką. ZABAWA POWINNA BYĆ PRZYJEMNA I SATYSFAKCJONUJĄCA. Dzieci o słabo rozwiniętej zdolności do zabawy są częściej przytłoczone swoimi lękami i agresją; ich punkt nasycenia będzie niższy, mogą też angażować się w powtarzające się działania lub naśladowanie, które mogą przypominać zabawę, ale brakuje im kluczowych składników".

Katie Lewis: "Nie ma jak w domu: Trauma wykorzenienia"
Foto źródło: https://playgroundprofessionals.com/play

11/03/2024

Niemowlęta poprzez "powtarzające ssanie i uczucie BŁOGIEJ SYTOŚCI zaczynają utożsamiać uczucie ZASPOKOJENIA z KONTAKTEM z drugim człowiekiem".

J. Viorst, "To, co musimy utracić".

03/11/2023

Im bardziej kobieta jest wolna od emocjonalnego obciążania, tym swobodniej jej dziecko może przyjść na świat - urodzić się i rozwijać, jako indywidualny człowiek.