Centrum Szkoleń i Psychoterapii Jestem

27/01/2025

Zapraszamy na warsztat psychologiczny Ja i bliskość.

Mamy jeszcze ostatnie miejsca na trzydniowe warsztaty psychologiczne dla osób zainteresowanych tworzeniem relacji partnerskich.

25/09/2023

Z satysfakcją informujemy Państwa, że od dnia 23.09.2023 roku do grona superwizorów naszego Stowarzyszenia dołączyła
Pani Anna Gromińska.
Gratulujemy.

23/02/2023

W Ogólnopolskim Dniu Walki z Depresją warto pamiętać, jak poważna i powszechna jest ta choroba.

07/02/2023

„Jest ciekawym paradoksem to, że dopiero kiedy akceptuję siebie takiego, jakim jestem, mogę się zmienić”

Carl Rogers

(Kadr z filmu: „Sound of Metal”)

18/01/2023

Na neurotyczną potrzebę miłości mogą wskazywać:
• poczucie, że 'gdy kocham, mniej się boję' – wtedy jej zadaniem jest uśmierzyć lęk przed światem i zatopić się w czyichś ramionach w poszukiwaniu bezpieczeństwa
• kurczowe trzymanie się kogoś dla zaspokojenia własnych potrzeb – czasem walka o pozostanie w związku jest tak silna, że osoba może ponosić mnóstwo strat, upokorzeń, odrzuceń, ale jej postanowienie trwania w związku nie zmienia się; im bardziej ucieka przed własnym lękiem, tym bardziej kurczowo trzyma się kogoś, kogo postrzega jako wybawiciela
• natychmiastowa zmiana reakcji i uczuć wobec obiektu miłości, gdy nie zaspokaja potrzeby bezpieczeństwa, akceptacji, miłości. Takie niezaspokojenie może budzić gniew, rozczarowanie, zwątpienie - a wtedy uczucie bezgranicznej miłości, wdzięczności i oddania znika jak kamfora. Brakuje kluczowego czynnika miłości, czyli stałości uczuć
• lekceważenie pragnień i potrzeb drugiego człowieka i niemożność pogodzenia się z jego wadami, żądanie od partnera/ki doskonałości – często przejawia się narzekaniem lub złośliwością, gdy partner/ka spotyka się ze swoimi znajomymi, realizuje swoje własne potrzeby lub nie spełnia (często niewypowiedzianych) oczekiwań – osoby te żyją w przekonaniu, że jeśli ktoś naprawdę kocha, zrezygnuje z siebie i poświęci się w całości zaspokajaniu jego potrzeb; jak widać w takim układzie nie ma miejsca na wzajemność
• brak umiejętności przyjmowania miłości – każdy przejaw miłości może pozornie uspokoić osobę czy dać jej nawet poczucie szczęścia, ale w rzeczywistości wywołuje u niej niedowierzanie i nieufność, a nawet strach. Nie wierzy ona w miłość, bo jest głęboko przekonana, że nikt nie mógłby jej pokochać. I to uczucie, że jest się niegodnym miłości, ma często charakter świadomego przekonania, którego nie mogą podważyć żadne dowody świadczące o czymś przeciwnym.
• przeżywanie silnego lęku, podejrzliwości czy wręcz przerażenia w sytuacjach gdy ktoś okazuje sympatię czy pozytywne intencje; częste interpretowanie neutralnych działań jako próby zdominowania lub krytyki.
• brak tolerancji na samotność i pojawianie się panicznego strachu przed pozostawaniem samemu – kontakt z drugim człowiekiem ma za zadanie przede wszystkim przynosić ulgę i zaspokajać potrzebę bezpieczeństwa, a nie budować bliskość czy dawać obu osobom radość z bycia ze sobą
• zdobycie miłości jest sprawą najwyższej wagi, osoba jest gotowa ponieść każdą cenę (np. uległość lub zależność emocjonalną), aby nie stracić obiektu miłości
• nienasycenie, zachłanność, niecierpliwość, żądanie poświęceń, czasu, rad , pomocy, itp.
• nadwrażliwość na jakiekolwiek objawy odrzucenia – każda sytuacja w której nie są spełnione oczekiwania jest odbierana jako odrzucenie, oznaka poniżenia, co wyzwala z kolei złość na partnera/-kę.

K. Horney „Neurotyczna osobowość naszych czasów”
obraz: Rene Magritte

05/01/2023

Dlaczego choroby otępienne mózgu są tak powszechne?
Alzheimer czasami nazywany jest cukrzycą typu trzeciego. Jest wynikiem problemów metabolicznych, nieprawidłowej gospodarki cukrowej, brakiem ruchu, pojawianiem się chronicznych stanów zapalnych wynikających z tego, że jesteśmy zestresowani, źle jemy. Dodatkowo coraz więcej danych naukowych wskazuje na ścisłe połączenie alzheimera ze złą kondycją jelit, zaburzoną mikrobiotą (bytującymi w nas mikroorganizmami). To wszystko w większości jest wypadkową codziennych rutyn i ma bardzo duży związek z rozwojem neurodegeneracji.
Kolejna rzecz to choroby serca. Migotanie przedsionków, arytmia, nadciśnienie tętnicze ściśle wiążą się z alzheimerem. Widzimy, że to wszystko są choroby cywilizacyjne, problemy, które sobie sami fundujemy przez siedzący tryb życia, złą dietę czy nadmierny stres.
Neurodegeneracja może rozwijać się też od bakterii w jamie ustnej. Mechanizm jest stosunkowo prosty – stan zapalny przedostaje się z jamy ustnej nerwem błędnym do mózgu i może powodować zapalenie tkanki mózgowej. To może zmieniać działanie neuronów, niektóre mogą obumierać i zaczynają się procesy neurodegeneracyjne.

Wygląda to tak, jakby z każdej strony czyhały na nas tylko niebezpieczeństwa. Jak się ratować?
Trochę zabrzmi to jak truizm, ale jesteśmy tym, co jemy, a mózg szczególnie reaguje na nieprawidłową dietę. Aby neurony funkcjonowały prawidłowo, niezbędne są dobrze zbilansowane makroskładniki, witaminy, związki mineralne i odpowiednie nawodnienie.
Podstawa to przeciwzapalna dieta. Żyjemy w czasach obfitości. Paradoksalnie, jesteśmy przejedzeni, ale na poziomie komórkowym w ogromnej większości niedożywieni. Powinniśmy jeść antyoksydanty, polifenole, które chronią mózg przed wolnymi rodnikami i stresem oksydacyjnym. Kluczowe są tutaj owoce jagodowe: jagody, borówki, maliny, aronia, truskawki.
Ważne, by jeść rzeczy nieprzetworzone, z jak najkrótszą listą składników. Im bardziej sezonowe, tym lepiej dla naszej mikrobioty.
Mózg jest niezwykle czuły na brak wody i tak naprawdę wszystkie zachodzące w nim procesy są zależne od nawodnienia – impulsy elektryczne, powstawanie neuroprzekaźników, a co za tym idzie, czucie, myślenie, tworzenie.

fragment rozmowy Joanny Mosiej-Sitek z Joanną Podgórską, biochemiczką dla Wysokich Obcasów
Fot Mayeusz Skwarczek

28/11/2022

„Stanęliśmy w obliczu epidemii depresji, epidemii nadzwyczaj groźnej w skutkach, jako że – prowadząc do samobójstw – pochłania ona więcej istnień ludzkich niż AIDS, a przy tym jej zasięg jest o wiele szerszy. Przypadki głębokiej depresji zdarzają się dzisiaj dziesięć razy częściej niż pięćdziesiąt lat temu. Kobiety dotyka ona dwa razy częściej niż mężczyzn i – średnio biorąc – przypada na okres życia o dziesięć lat wcześniejszy niż w poprzednim pokoleniu.”

Optymizmu można się nauczyć- Martin Seligman

(Kadr z filmu: „Trzy Kolory: Niebieski”)

04/11/2022

„Dziewczynki zaczynają myślec o idealnym wyglądzie w szokująco młodym wieku. 34% pięciolatek przynajmniej czasami świadomie ogranicza ilość spożywanego jedzenia.
28% twierdzi, że chce wyglądać jak panie w filmach i w telewizji. A przecież to pięciolatki, na tym etapie rozwoju powinny nabierać wprawy w posługiwaniu się łyżką i widelcem, w liczeniu do dziesieciu! Te dziewezynki dopiero się uczą, jak poruszać się w świecie, ale jednocześnie już przejmują się tym, jak wyglada ich ciało, i starają się, aby było go jak najmniej”.

Renee Engeln - Obsesja piękna

(kadr z filmu „Mała miss”)

14/10/2022

Jak pomóc osobie, która doznaje przemocy domowej? W jaki sposób zrobić to bezpiecznie zarówno dla osoby poszkodowanej, jak i dla siebie samego? Gdzie szukać pomocy, gdy problem przemocy wydaje się być zbyt duży na nasze siły? Na te pytania znajdziecie odpowiedź w zeszłorocznym wystąpieniu podczas TEDx Kierowniczki Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" IPZ.

Zapraszamy do oglądania

https://www.niebieskalinia.pl/aktualnosci/aktualnosci/wystapienie-tedx

10/10/2022

W tym szczególnym dniu pamiętajmy, że każdy z nas może zmagać się z trudnościami. Bądźmy dla siebie życzliwi!

Dziś obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego!

09/10/2022

„Setki badań wykazują, że pesymiści łatwiej się poddają i częściej wpadają w depresję. Te same eksperymenty dowodzą, że optymiści lepiej sobie radzą w szkole i na uczelni, w pracy i na boisku. Optymiści regularnie uzyskują lepsze niż można by sądzić wyniki w testach sprawności. Kiedy starają się o posadę, mają większą szansę na jej otrzymanie niż pesymiści. Cieszą się nadzwyczajnym zdrowiem. Starzeją się łagodnie, mniej cierpią z powodu dolegliwości wieku niż większość z nas. Są dane przemawiające za tym, że być może nawet żyją dłużej.
Postawa pesymistyczna może być tak głęboko ugruntowana, że wydaje się cechą stałą. Odkryłem jednak, że z pesymizmu można się wyzwolić. Pesymiści mogą nauczyć się być optymistami […] przez opanowanie specjalnego zestawu technik poznawczych. Techniki te nie są bynajmniej wytworem zręcznych szarlatanów czy środków masowego przekazu, ale zostały opracowane w laboratoriach i klinikach wybitnych psychologów i psychiatrów, a następnie dokładnie sprawdzone.”

Martin E.P. Seligman - Optymizmu można się nauczyć

(kadr z filmu „Pana Magorium Cudowne Emporium)