16/07/2023
Kilka słów na początek
Wracam... Do świata, do żywych... To był bardzo trudny rok akademicki, który przeczołgał mnie niesamowicie. Kolejny kawałek układanki psychologicznej za mną. Wiele otworzył, wiele uświadomił, wiele zmienił. Mam nadzieje, że z pożytkiem dla mnie, moich pacjentów i czytelników.
Mówi się, że co sie zobaczy tego sie już nie odzobaczy, a co się usłyszy tego nie da się już odusłyszeć. Jestem teraz na tym etapie, na którym mówi się też, że wiedza i świadomość bolą. Tak jest i to jest mój własny kawałek do przerobienia. Trzymajcie za mnie kciuki, a tymczasem zapraszam do cyklu o stylach więzi.
Styl lękowo - ambiwalentny
i trauma wczesnodziecięca
jako jedne z przy-
czyn zaburzeń
osobowości
i zaburzeń lękowych
Co to są style więzi - przypomnienie?
Styl przywiązania to koncepcja psychologiczna, która opisuje, w jaki sposób jednostka tworzy i utrzymuje więzi emocjonalne z innymi ludźmi. Styl przywiązania wynika z doświadczeń, które osoba miała we wczesnym dzieciństwie i może wpływać na jej relacje interpersonalne i sposób funkcjonowania przez całe życie.
Istnieją 4 główne style przywiązania:
-bezpieczny
-unikający
-lękowo-ambiwalentny
-zdezorganizowany
Teoria stylów przywiązania została rozwinięta przez psycholożkę Mary Ainsworth i psychiatrę-psychologa Johna Bowlby'ego.
Jak kształtuje się styl lękowo-
ambiwalentny?
Styl lękowo-ambiwalentny kształtuje się
w wyniku pewnych zachowań rodziców:
Niestabilność emocjonalna rodzica: Gdy rodzic ma niestabilne nastroje, reaguje nieprzewidywalnie lub jest niewłaściwie złośliwy wobec dziecka, może to wywoływać niepewność, lęk i trudności w budowaniu zaufania. Dziecko może starać się zdobyć uwagę i akceptację rodzica, ale równocześnie obawiać się jego nieprzewidywalnych reakcji. Mówi się, że to styl przekazywany przez matkę córce.
Negatywne wzorce komunikacji: Jeśli rodzic często wyraża krytykę, odrzuca dziecko, jest niezadowolony, dziecko może czuć się niepewnie i może się w nim wykształcić oczekiwanie na negatywne reakcje ze strony innych.
-Niekonsekwencja w reakcjach i związkach: Gdy rodzic jest niekonsekwentny w swoich reakcjach, zmienia oczekiwania lub zachowuje się sprzecznie, dziecko może doświadczać niepewności i niezrozumienia.
Co cechuje i człowieka w stylu ambiwalentwo-lękowym?
-permanentna drama
-lęk przed odrzuceniem
-lęk przed zależnością zależność
-nadmierna potrzeba bliskości
-problem z ufnością
-wysoka reaktywność
-wchodzenie komunikacyjnie w dramayczny trójkąt Karpmana
Jakie zaburzenia osobowości mogą rozwinąć się w wyniku stylu lękowo ambiwalentnego?
-Zaburzenie osobowości unikającej: ze względu na lęk przed bliskością i zależnością, ale też przed odrzuceniem (unikanie relacji przed rym chroni)
-Zaburzenie osobowości zależnej: ze względu na silną potrzebę bliskości i zależności od innych.
-Zaburzenie osobowości histrionicznej: Zaburzenie to charakteryzuje się nadmierną ekspresją emocji, silną potrzebą uwagi i zależności od innych osób w celu zaspokajania własnych potrzeb emocjonalnych.
Hipnoza, a styl lękowo - ambiwalentny
W przypadku stylu lękowo-ambiwalentnego i jego konsekwencji, hipnoza jest absolutnie metodą, której można użyć do pracy terapeutycznej. Myślę jednak - i zawsze będę to powtarzać - że to metodę dobiera się do człowieka, a nie człowieka do metody.
W przypadku wyboru hipnozy, przerabiamy kolejne doświadczenia i przekonania, które wypłynęły na ukształtowanie tego stylu więzi. Ważną częścią tego procesu jest odpamiętywanie tych sytuacji. Hipnoza jest skuteczna w odpamiętywaniu, choć u niektórych lepiej sprawdza się EMDR i inne.
