Małgorzata Bułhak ∙ Relacje w Parze

31/12/2025

Bardzo jestem dumna z tego naszego projektu seminaryjnego. Dziękuję Malgosia Tomaszewska-Mielczarek, Rafal Mielczarek i Tomek Bułhak, praca z Wami jest naprawdę ekstra:)

Choć Henry Ford nie był psychoterapeutą a genialnym przedsiębiorcą, jego słowa bardzo do nas trafiają. I w duchu tego cytatu życzymy Wam, abyście zawsze byli młodzi, pełni pasji do poszerzania wiedzy. I – jak mówił A. Einstein – nigdy nie traćcie świętej ciekawości! 🙂

🔵 Pierwsze cztery miesiące Seminariów Terapeutycznych za nami. Dziękujemy Wam za towarzyszenie nam na tej drodze!

👉🏻 Jeżeli rozważasz skorzystanie z naszych propozycji, to dobry moment – wykupując jeszcze dziś udział w jednym z seminariów zaplanowanych na 2026 lub nagranie w naszej bibliotece otrzymasz fakturę jeszcze w tym roku, a to może być przydatne w kontekście rozliczenia podatkowego.

Na naszej stronie www.seminariaterapeutyczne.pl znajdziesz pełną ofertę, w tym zniżki Early Bird w ramach przedsprzedaży na seminaria live w 2026 (-51 zł) oraz nasze „dwupaki”, czyli pakiety dwóch nagrań z korzyścią 201 zł.

Zapraszamy 💙

30/12/2025

12 lekcji 2025 - w związku z moją kontuzją mam więcej czasu na myślenie i takie lekcje do mnie przyszły z tego roku.

28/12/2025

Zapraszam Was do 12 lekcji dla pary na koniec roku.

10/12/2025

Nagrałyśmy ten webinar z Małgosią Tomaszewską, w zeszłym roku, ale bardzo polecam też w tym:)

Zapraszamy do obejrzenia i wysłuchania nagrania z webinaru "Jak spędzić święta Razem i nie skończyć Osobno", który odbył się 5 grudnia. Spotkanie prowadziły ...

07/12/2025

Państwo Rose
Nowa odsłona starego filmu „Wojna Państwa Rose”. To jest taka para, która opiera swoją relację na różnicy, na tarciu i na wspólnym poczuciu humoru i wiele lat im to służy.
Film jest komedią, w którego tle jest tragedia - wyraźnie są zarysowane kolejne etapy związku, momenty kryzysu i sposoby radzenia sobie z nimi przez parę. Dialogi między małżonkami są bystre, kąśliwe, wystrzeliwane niczym pociski, i chowają bardzo dużo zranienia, lęku i pragnień. Rozbawił mnie moment u psychoterapeutki par, to z mojego zawodowego skrzywienia. Na koniec zostawiam dwa cytaty z filmu odsłaniające głębszą warstwę:
on gdy zaczynają się poważniejsze kłopoty: „czy powinniśmy dociekać czemu tak mamy?”, i przy końcu filmu on: „cierpiałem tylko trudno to pokazać” ona: „i zauważyć. Potrzeba odwagi by wyjść z ukrycia” on: „podjąłem ostatnią próbę”. Ten dialog pięknie pokazuje sens psychoterapii par.

04/12/2025

To była przyjemność rozmawiać z Natalią. Tytuł jest dosyć przewrotny, ale coś w nim jest🙂 wszelkie wyjaśnienia w naszej rozmowie, zapraszam Was do posłuchania.

O tym jak rodzice i dzieci mogą wpływać na nasz związek i dlaczego to relacja z partnerem (a nie mamą, tatą, córką czy synem) powinna być priorytetem (i co t...

29/11/2025

„Rok, w którym nie umarłem”- „Zapiski z niespodziewanego końca i powrotu”.
Jaka to jest piękna książka. Tak czuła, zabawna, wzruszająca. Mówi niezwykle o życiu, poruszając temat śmierci.
Autor opisuje swoje doświadczenie zawału i powrotu do zdrowia. Mój mąż dał mi tę książkę do szpitala, uśmialiśmy się nieźle z tego idealnego doboru pozycji. I zaskakująco narracja autora była dla mnie bardzo wspierająca. Dawno nie przeżyłam tylu wzruszeń czytając książkę. Bardzo Wam polecam przed końcem roku, jeżeli macie chęć na trochę refleksji o życiu.

03/11/2025

Zapraszam terapeutów par i terapeutów, przymierzających się do pracy z parą. Jeżeli na myśl o kłótni pary w gabinecie, przechodzi Cię zimny dreszcz to, to seminarium jest dla Ciebie:)

27/10/2025

Tymczasem na Francuskiej zakończył się 5 dniowy gestaltowy trening terapeutyczny prowadzony przez Małgosię Bułhak i Małgosię Tomaszewską-Mielczarek. Bardzo dziękujemy osobom, które w nim uczestniczyły za zaufanie i obecność.
Na trening kwietniowy nie ma już miejsc. Na kolejny zapraszamy w listopadzie 2026. Wiecej informacji www.razemiosobno.pl

14/10/2025

Nie jest mi ostatnio łatwo czytać. Widzę po sobie rozproszenie, listę zadań w głowie, natłok myśli i kłopoty z koncentracją. Myślę o tym, że to jest mój stan na teraz, ale podejrzewam, że nie tylko mój, że jest odzwierciedleniem szerszych procesów społecznych. Wiem, że książki mają regulującą moc, więc nie rezygnuję tylko staram się intencjonalnie tworzyć dla nich przestrzeń. Czytaliście może albo oglądaliście „Gdzie śpiewają raki?” Delii Owens. Kilka lat temu ta książka wciągnęła mnie w swój piękny i brutalny jednocześnie świat. „Oko słonia” nie jest fikcją, jest opowieścią Delii i jej męża Marka o niezwykle odważnych próbach ratowania słoni. Relacja z przyrodą, z miejscową ludnością, mierzenie się ze swoimi ograniczeniami przeplatane jest okrucieństwem, biurokracją i korupcją. Zupełnie w tle jest relacja Delii i Marka (opowieść snuta jest z dwóch perspektyw), dla mnie staje się pierwszoplanowa. Ich zaufanie do siebie nawzajem, poleganie na sobie i funkcjonowanie w wielu sytuacjach na granicy katastrofy, a nawet śmierci, jest tak samo fascynujące jak i niepokojące. Bardzo Wam polecam na jesienne wieczory.

03/10/2025

Jesteśmy obecnie jako społeczeństwo zanurzeni w lęku, niepewności, obawach. Mówi się, że regulowanie siebie, swoich emocji, swojego układu nerwowego jest najbardziej pożądaną kompetencją – kompetencją przyszłości. Szukanie swojej drogi do regulacji jest niezwykle ważne i są pewne uniwersalne zasady jak na przykład ruch, bo nasze ciało jest stworzone do ruchu, a regulacja odbywa się poprzez ciało. W związku z moją pracą moja uwaga najbardziej biegnie do koregulacji, zarówno tej na poziomie społecznym, ale też w naszych mikrospoełcznościach m.in. w związku. Relacja romantyczna jest nie tylko wymianą uczuć, współdzieleniem obowiązków, ale też przestrzenią, gdzie możemy regulować swój układ nerwowy w kontakcie z bliską nam osobą.

Gdy jedno z partnerów przeżywa trudną emocję – lęk, złość, smutek – reakcja drugiej osoby ma ogromne znaczenie. Dostrojona obecność, ton głosu, spojrzenie, dotyk, słowa, słuchanie bez oceny mają wpływ na przepływ emocji, redukcję stresu, wzmocnienie więzi i poczucia bezpieczeństwa. Koregulacja jest kawałkiem budowania wspólnoty – „nie muszę unosić sam, możemy ten kryzys przetrwać razem”. Jest możliwa gdy mamy między sobą bazowe zaufanie – „wiem, że masz wobec mnie dobre intencje, nie chcesz mnie zranić, ocenić, opuścić czy przekroczyć”.
To nie oznacza, że jesteśmy odpowiedzialni za emocje drugiej osoby. Ale oznacza, że mamy wpływ – możemy być bezpieczną bazą, dającą ukojenie w momentach napięcia, być obecni w sposób, który wspiera kontakt, a nie pogłębia dysregulację. I czasami możemy odmówić, nie mieć zasobów i to też jest w porządku w dorosłej relacji.

Szczęśliwie zdolność do koregulacji jest relacyjną kompetencją, którą możemy rozwijać całe życie, a nie mamy ją lub nie.

29/09/2025

Zostawiam Wam kilka zdań o parach z zajęć, na których uczę studentów psychoterapii. Które zdanie Cię zatrzymuje? A z którym się nie zgadzasz? A może jest takie, które jest zupełnie nowe i jeszcze nie wiesz co o tym myślisz?