Neurologopeda MSR Monika Drausowska

02/11/2024

Biały szum jest często stosowany jako sposób na wyciszenie niemowląt i ułatwienie im zasypiania, ale jego regularne stosowanie może mieć potencjalnie negatywny wpływ na rozwój przetwarzania słuchowego. Oto kilka powodów, dlaczego tak się dzieje:
1. Ograniczenie zróżnicowanej stymulacji słuchowej
Niemowlęta uczą się przetwarzać dźwięki, słuchając różnych bodźców w otoczeniu, takich jak głosy rodziców, dźwięki otoczenia czy muzyka. Biały szum, będący jednostajnym, monotonnym dźwiękiem, nie dostarcza takich zróżnicowanych sygnałów. To ograniczenie może prowadzić do spowolnienia rozwoju zdolności przetwarzania różnorodnych dźwięków, ponieważ mózg nie ćwiczy rozpoznawania i odróżniania różnych tonów, rytmów i intensywności dźwięków.
2. Zaburzenia w nauce percepcji mowy
Niemowlęta uczą się mowy i rozpoznawania głosów poprzez słuchanie ludzkiej mowy i intonacji. Stały biały szum może zagłuszać subtelne niuanse językowe, jak zmiany w intonacji, rytm czy melodia mowy, które są kluczowe dla rozwoju zdolności rozumienia i przetwarzania języka. W rezultacie stałe otoczenie białego szumu może utrudniać naukę rozróżniania różnych dźwięków mowy, co jest ważne dla przyszłego rozwoju językowego.
3. Przyzwyczajenie do monotonii dźwiękowej
Stały kontakt z białym szumem może prowadzić do przyzwyczajenia się dziecka do jednostajnego tła akustycznego, przez co mózg nie musi aktywnie pracować nad selekcjonowaniem czy analizowaniem dźwięków. To może ograniczyć rozwój zdolności do „wyłapywania” istotnych dźwięków z otoczenia i zmniejszać wrażliwość na nowe bodźce akustyczne, co jest ważne dla rozwoju percepcji słuchowej.
4. Możliwe ryzyko uszkodzenia słuchu
Niektóre urządzenia generujące biały szum emitują dźwięki o zbyt wysokim natężeniu (głośności), które, szczególnie przy długotrwałej ekspozycji, mogą potencjalnie uszkadzać słuch niemowląt. Ponieważ ich słuch jest bardziej wrażliwy, ekspozycja na biały szum o wysokiej głośności może prowadzić do uszkodzenia słuchu, co oczywiście negatywnie wpłynie na rozwój przetwarzania słuchowego.
5. Nieprzewidywalny wpływ na rytmy snu i czuwania
Biały szum stosowany w niektórych przypadkach może zaburzać naturalne cykle snu i czuwania niemowlęcia. Sen jest czasem, kiedy mózg intensywnie przetwarza i konsoliduje informacje z całego dnia. Jeśli biały szum wpływa na głębokość i jakość snu, może to pośrednio wpływać na rozwój zdolności poznawczych, w tym przetwarzanie słuchowe.
Czy można bezpiecznie stosować biały szum?
Jeśli rodzice decydują się na użycie białego szumu, warto pamiętać o kilku zasadach:
• Czas stosowania: używać go tylko sporadycznie, aby dziecko miało również czas na rozwijanie umiejętności słuchowych w cichszym otoczeniu.
• Głośność: utrzymywać poziom dźwięku na niskim poziomie, najlepiej poniżej 50 dB.

Call now to connect with business.

31/10/2024

Metoda Tomatisa, opracowana przez francuskiego otolaryngologa Alfreda Tomatisa, jest techniką, która wykorzystuje dźwięki i stymulację słuchową w celu poprawy różnych funkcji mózgu, w tym mowy. Główna zasada tej metody opiera się na przekonaniu, że istnieje silna zależność między słuchaniem (aktywne odbieranie dźwięków) a mową.
Jak metoda Tomatisa wpływa na mowę?
1. Poprawa percepcji słuchowej: Mowa jest ściśle związana ze słyszeniem, ponieważ osoba mówiąca korzysta z informacji dźwiękowych do kontrolowania własnej artykulacji. Wiele problemów z mową wynika z zaburzeń słuchu lub nieprawidłowego przetwarzania dźwięków. Metoda Tomatisa ma na celu poprawę umiejętności „aktywnego słuchania” poprzez stymulowanie ucha dźwiękami o różnej częstotliwości, co poprawia percepcję dźwięków mowy i muzyki.
2. Korekcja wad wymowy: Poprzez lepsze słuchanie dźwięków, osoba jest w stanie poprawić sposób, w jaki wymawia różne głoski i dźwięki. Dzieci z zaburzeniami wymowy, takimi jak seplenienie, jąkanie czy inne problemy artykulacyjne, mogą lepiej słyszeć swoje błędy i samodzielnie je korygować.
3. Usprawnienie rytmu i intonacji mowy: Metoda Tomatisa koncentruje się także na rytmie i melodiach dźwięków, co wpływa na płynność mowy oraz jej intonację. Stymulacja dźwiękami, szczególnie muzyką, wpływa na poprawę koordynacji ruchowej aparatu mowy oraz płynności wypowiedzi. Może to być szczególnie pomocne dla osób z trudnościami w naturalnym i płynnym wypowiadaniu się.
4. Wspieranie rozwoju mowy u dzieci: W przypadku dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, metoda Tomatisa stymuluje odpowiednie obszary mózgu, co może pomóc w szybszym przyswajaniu języka. Wykorzystanie specjalnie modulowanych dźwięków pomaga dzieciom lepiej rozumieć i naśladować dźwięki mowy, co sprzyja rozwojowi słownictwa i umiejętności komunikacyjnych.
5. Redukcja jąkania: Stymulacja słuchowa w metodzie Tomatisa wpływa na poprawę synchronizacji funkcji neurologicznych odpowiedzialnych za mowę i kontrolę oddechu. Może to pomóc w redukcji jąkania poprzez zwiększenie pewności siebie i kontroli nad mową.
6. Wpływ na motorykę aparatu mowy: Wydawanie dźwięków wymaga precyzyjnych ruchów języka, warg, gardła i krtani. Metoda Tomatisa może usprawnić koordynację tych ruchów, dzięki stymulacji mózgu odpowiedzialnych za kontrolę motoryczną aparatu mowy.
7. Praca nad emocjonalnym aspektem mowy: Mowa jest często związana z emocjami, a blokady emocjonalne mogą powodować trudności w wypowiadaniu się (np. w jąkaniu). Dzięki pracy nad uwrażliwieniem na dźwięki i poprawą percepcji własnego głosu, metoda Tomatisa może również wpływać na emocjonalną swobodę wyrażania się, co jest ważne dla bardziej płynnej i naturalnej mowy.
W jakich przypadkach metoda Tomatisa może być stosowana?
Metoda Tomatisa znajduje zastosowanie w terapii różnych problemów z mową i komunikacją, takich jak:
• Opóźniony rozwój mowy u dzieci.
• Wady wymowy (np. problemy z artykulacją).
• Jąkanie.
• Autyzm – u osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu metoda może pomóc w poprawie komunikacji.
• Dysleksja – problemy z czytaniem i pisaniem, związane z przetwarzaniem słuchowym.

27/09/2023

27/09/2023

Pełna terapia Metodą Warnkego na profesjonalnym sprzęcie:
-dysleksja
-niedokształcenie mowy pochodzenia ośrodkowego (afazja)
-ADHD
-osłabiony słuch fonemowy
-dyslalia
-ORM
ZAPISY NA DIAGNOZĘ I TERAPIĘ: 503-620-309

27/09/2023

Kameralny punkt terapii i diagnozy dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych

27/09/2023

Diagnoza spektrum autyzmu- krok po kroku
W Centrum LOREM POINT Centrum Diagnozy i Terapii nastawieni jesteśmy na holistyczną pomoc dla pacjenta, dlatego proces diagnostyczny składa się z:
• Wywiad z rodzicami
Diagnosta przeprowadza z rodzicami wywiad na temat przebiegu rozwoju dziecka. Pytania dotyczą między innymi przebiegu ciąży i porodu, rozwoju fizycznego, rozwoju komunikacji, zabawy oraz obszaru społeczno-emocjonalnego dziecka.
Jeżeli zdaniem diagnosty wywiad jest „obciążony” i sugeruje istnienie potencjalnych objawów, kieruje on na obserwacje psychologiczną
• Obserwacja psychologiczna dziecka
Wizyta polega na obserwowaniu zachowania dziecka podczas wspólnej zabawy. Diagnosta skupia uwagę między innymi na:
-poziomie rozwoju mowy,
- utrzymywaniu kontaktu wzrokowego,
-zabawie spontanicznej i ukierunkowanej,
- reakcji na imię,
-występowaniu manieryzmów ruchowych,
-zachowań stereotypowych lub zainteresowań sensorycznych
• Badanie narzędziem Ados-2
Najbardziej wiarygodnym i najczęściej wybieranym narzędziem do diagnozowania spektrum jest ADOS-2 (pisaliśmy już o tym narzędziu w oddzielnym poście)
• ADOS-2 – Protokół obserwacji do diagnozowania zaburzeń ze spektrum autyzmu
Badanie jest przeprowadzane przez diagnostę ,który uzyskał certyfikat i prawo do wykonywania diagnozy klinicznej. Cały przebieg spotkania jest nagrywany na kamerę. Przeprowadzający badanie ma dzięki temu możliwość ponownego odtworzenia badania.
• Dodatkowe obserwacje u specjalistów
Ważne jest aby na dziecko mogli spojrzeć także inni specjaliści, dlatego zachęcamy do
-Konsultacji procesów Integracji Sensorycznej
-Konsultacji Neurologopedycznej

• Przekazanie wyników procesu diagnostycznego
Wizyta polega na omówieniu wyników ze wszystkich obserwacji i przeprowadzonych badań oraz przekazanie zaleceń. Wizyta odbywa się bez udziału dziecka. Diagności mogą zlecić jeszcze wykonanie dodatkowych testów, chociażby:
• ADI-R – Wywiad do Diagnozy Autyzmu
• ASRS – Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Spektrum Autyzmu
• Skala Inteligencji Stanford-Binet 5
Po uzyskaniu kompleksowej diagnozy, terapeuci Lorempoint wskażą kierunek dalszych działań, udzielą wsparcia oraz pozostaną z Państwem w bezpośrednim kontakcie w celu udzielania niezbędnych informacji.

Zapisy na diagnozę : 503-620-309

20/09/2023

Holistyczna diagnoza integracji sensorycznej

Wychodząc z założenie, że diagnoza dziecka powinna być holistyczna, w naszym Centrum nie zatrzymujemy się wyłącznie na standardowych testach integracji sensorycznej. Poszerzamy diagnostykę o badanie przetwarzania słuchowego oraz wykonujemy skalę oceny wrażliwości kompleksu ustno-twarzowego znaną jako SOWKUT. Wszak układ słuchowy jak i jama ustna również zawierają receptory odbierające informacje ze świata zewnętrznego, a ich funkcjonowanie warunkuje reakcje motoryczne i emocjonalne.
Zapraszamy dzieci powyżej 4 roku życia na Całościową Diagnozę Integracji sensorycznej lub uzupełnienie posiadanej diagnozy.
Składa się z 5 wizyt:
1. Przeprowadzenie wywiadu z rodzicem oraz wypełnienie kwestionariusza sensomotorycznego
2. Obserwacja kliniczna dziecka oraz wykonanie testów
3. Badanie przetwarzania słuchowego oraz skala SOWKUT
4. Obserwacja kliniczna dziecka oraz wykonanie testów
5. Przekazanie diagnozy przez dwóch terapeutów zaangażowanych w proces diagnozy
W ramach naszych holistycznych działań otrzymują Państwo dokument diagnozy Integracji sensorycznej oraz opis procesów słuchowych i wyniki ze skali SOWKUT. Zalecimy optymalną dla pacjenta ścieżkę wyjścia ze swych trudności.

Zapraszamy do zapisów: 503-620-309

20/02/2023

ADHD I ZESPÓŁ ASPERGERA
Oba należą do zaburzeń neurorozwojowych. Mogą tworzyć odrębny obraz kliniczny, a także współistnieć.
Statystycznie częściej występuje ADHD, w stosunku do zespołu Aspergera, jednak połowa osób z ZA ma współwystępujące ADHD.

19/02/2023

Taka moja mała obserwacja poparta obserwacją wielu zdiagnozowanych przeze mnie dzieci.
UWAGA: nie są to badania naukowe.
Dzieci podreaktywne o wysokim progu bólu, które mają trudności z czuciem ułożenia języka w jamie ustnej, potrzebujące zmasowanych stymulacji uwrażliwiających miejsce artykulacji, nie czujące wbitej drzazgi lub bólu gardła przy anginie, jeżdżą na nartach pewnie, z wiarą we własne możliwości, z pewną dozą braku wyobraźni, strzała w dół, byle by już być na wyciągu. Inni narciarze powinni uważać, gdyż tutaj powiew wiatru, czy oszacowanie słuchowe kierunku dźwięku jaki generuje inny użytkownik stoku jest niepewnie szacowane przez podreaktywnych.
Dzieci nadreaktywne, nawet te zespołem hiperkinetycznym, które nie pozwalają na ingerencje w jamie ustnej, reagujące na zadrapanie jak na koniec świata, na nartach są bardziej ostrożne, wyciszone, uważające na każdego narciarza, jadą zachowawczo i ostrożnie w dół. W tym wypadku nie muszą być pierwsze na stoku.
Taka moja mała obserwacja poparta obserwacją wielu zdiagnozowanych przeze mnie dzieci.
UWAGA: nie są to badania naukowe.
Dzieci podreaktywne o wysokim progu bólu, które mają trudności z czuciem ułożenia języka w jamie ustnej, potrzebujące zmasowanych stymulacji uwrażliwiających miejsce artykulacji, nie czujące wbitej drzazgi lub bólu gardła przy anginie, jeżdżą na nartach pewnie, z wiarą we własne możliwości, z pewną dozą braku wyobraźni, strzała w dół, byle by już być na wyciągu. Inni narciarze powinni uważać, gdyż tutaj powiew wiatru, czy oszacowanie słuchowe kierunku dźwięku jaki generuje inny użytkownik stoku jest niepewnie szacowane przez podreaktywnych.
Dzieci nadreaktywne, nawet te zespołem hiperkinetycznym, które nie pozwalają na ingerencje w jamie ustnej, reagujące na zadrapanie jak na koniec świata, na nartach są bardziej ostrożne, wyciszone, uważające na każdego narciarza, jadą zachowawczo i ostrożnie w dół. W tym wypadku nie muszą być pierwsze na stoku.
Może do współpracy z jakimś instruktorem narciarstwa zrobimy badania naukowe?;)