Pracownia Psychoterapii i Psychoedukacji - Joanna Lewkowicz

Pracownia Psychoterapii i Psychoedukacji - Joanna Lewkowicz Psychoterapia młodzieży i dorosłych. Psychoterapia szkoleniowa. Konsultacje dla rodziców
Superwizja Jestem psychologiem klinicznym i psychoterapeutą.

Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w 2003 roku. W 2009 roku ukończyłam 4- letnie, całościowe szkolenie psychoterapeutyczne w Centrum Psychologiczno- Medycznym MABOR, pod kierunkiem Pani prof. Ireny Namysłowskiej. Posiadam certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. W latach 2015-2019 realizowałam szkolenie specjalizacyjne z psychologii

klinicznej i uzyskałam tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej. W roku 2021 uzyskałam tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży. Mam ponad 18-letnie doświadczenie w pracy z nastolatkami i z dorosłymi, zdobywane w ramach pracy w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii w Zagórzu
( w Oddziale Leczenia Nerwic i w Psychiatrycznym Rehabilitacyjnym Oddziale Dziennym dla Dzieci i Młodzieży w Zagórzu), oraz w trakcie licznych staży klinicznych w różnych ośrodkach. Obecnie jestem w trakcie szkolenia z psychoterapii osób z problemem uzależnienia, realizowanym w Laboratorium Psychoedukacji. Odbywam także szkolenie z superwizji, które umożliwia mi podejmowanie pracy superwizyjnej psychoterapeutów będących w trakcie procesu certyfikacyjnego.

🐣
19/04/2025

🐣

Z okazji Świąt Wielkanocnych życzymy Państwu chwili wytchnienia, spokoju i refleksji – nie tylko nad tym, co dzieje się wokół, ale i wewnątrz nas samych.

Niech to będzie czas, w którym Wasze ego znajdzie równowagę, id nacieszy się świątecznymi przyjemnościami, a superego choć na chwilę poluzuje swoje wymagania.

Wesołych Świąt Wielkanocnych! 🐣

Obowiązkowa praca domowa dla rodziców dorastających dzieci, dla nauczycieli i wychowawców pracujących w szkołach podstaw...
21/03/2025

Obowiązkowa praca domowa dla rodziców dorastających dzieci, dla nauczycieli i wychowawców pracujących w szkołach podstawowych i średnich!!!

Dla każdego dorosłego, by zobaczył w jakim świecie żyją teraz dzieci, co one muszą znosić, o czym nie mówią!!

Serial, który porusza bardzo ważne kwestie dotyczące: roli dorosłych w życiu dzieci, wpływu dziecięcych doświadczeń rodziców na model wychowania swoich dzieci, relacji rówieśniczych- jak trudno jest je dziś nawiązać, na czym one się opierają.
Poznałam także nowe słowo - incel /
to skrót od „involuntary celibate” (mimowolnie celibat), czyli określenie osób, które nie mają romantycznych lub seksualnych relacji, mimo że tego pragną. Początkowo termin ten odnosił się do ludzi zmagających się z samotnością, ale z czasem stał się nazwą dla internetowej subkultury, głównie mężczyzn, którzy wyrażają frustrację, żal lub wrogość wobec kobiet, relacji międzyludzkich i społeczeństwa.

Pada tam też imię i nazwisko osoby- Andrew Tate, która rzeczywiście istnieje i zarobiła miliony wykorzystując młode kobiety, korzystające z portalu, o którego istnieniu też nie miałam pojęcia - OnlyFans

Uważam kontrolę za formą zaufania i miłości do dzieci, stawianie granic również.
Zaglądajmy dzieciom życzliwie przez ramię, na co patrzą w ekran komputera czy telefonu, zaciekawiajmy się ich światem, bo one chcą nam o tym opowiadać, ale tylko wtedy, kiedy chcemy je prawdziwie posłuchać.
Mają prawo błądzić, bo są dziećmi.
Mają prawo podejmować złe decyzje, bo są dziećmi.
Mają marzenia i pragnienia, bo są ludźmi.
Chcą być akceptowane i kochane, bo są ludźmi.

My dorośli, rodzice, nauczyciele, bądźmy dla nich tym lustrem, w którym zobaczą swoje odbicie i poczują, że są mądrzy, kochani, dobrzy, wystarczający i mogą spełniać swoje marzenia!
A przede wszystkim, niech poczują, że jest obok nich ktoś, kto w nich wierzy i pomoże, jeśli będą tego potrzebowali.

Chcę wierzyć, że jeszcze nie jest za późno….

Trzynastolatek zostaje oskarżony o morderstwo koleżanki z klasy. Jego rodzina, terapeutka i prowadzący sprawę detektyw zadają sobie pytanie o to, co naprawdę się stało.

23/02/2025

🗓🌍W Światowym Dniu Walki z Depresją życzymy powszechnego dostępu do rzetelnej pomocy psychologicznej🤝🧠

Oby procedowany projekt ustawy o zawodzie psychologa 📃ułatwił dostęp do usług psychologicznych oraz zagwarantował
Ich jakość.

✅️Nie zwlekaj ze zgłoszeniem się do specjalisty!

27/07/2024

Terapeuta musi w pewnym sensie zawieść swojego pacjenta. Tylko w ten sposób, poprzez rozczarowanie i niespełnienie intensywnego pragnienia posiadania idealnego rodzica, może dojść do doświadczenia utraty i żałoby w procesie psychoterapii. Próba odgrywania roli idealnej matki skazana jest na porażkę. Rola ta jest nie tylko niemożliwa do utrzymania na dłuższą metę, ale jest przede wszystkim nieterapeutyczna. Pacjent potrzebuje doświadczyć terapeutę jako „dawnego obiektu” z dzieciństwa po to, by móc przepracować psychiczne skutki relacji z takim wewnętrznym obiektem, jaki pojawia się w przeniesieniu. Ta konieczna praca terapeutyczna zostaje zaprzepaszczona, gdy terapeuta przedstawia się jako idealny obiekt, sugerując, że idealni ludzie istnieją i trzeba ich tylko znaleźć.

Glen O. Gabbard,
Sallye M. Wilkinson
Przeciwprzeniesienie w terapii pacjentów borderline

03/05/2024

Istnieje tylko jedno uczucie, które zaspokaja ludzką potrzebę zjednoczenia się ze światem, a zarazem uzyskania poczucia integralności i indywidualności: miłość.

Miłość to jedność z kimś albo z czymś na zewnątrz nas samych, w warunkach zachowania odrębności i integralności własnej jaźni. To doświadczenie dzielenia się, komunii, w którym nasza wewnętrzna aktywność może się w pełni rozwinąć. Doświadczenie miłości likwiduje potrzebę iluzji. Nie musze rozdymać obrazu innej osoby ani mojego własnego, ponieważ rzeczywistość aktywnego dzielenia się i miłości pozwala mi przekroczy moje jednostkowe istnienie, a jednocześnie doświadczać siebie samego jako nośnika aktywnych mocy składających się na akt kochania. Liczy się szczególna jakoś kochania, a nie jego przedmiot.

Miłość tkwi w doświadczeniu solidarności z innymi stworzeniami ludzkimi, w erotycznej miłości między mężczyzną a kobieta, w miłości matki do dziecka, a także w miłości do samego siebie jako istoty ludzkiej, tkwi w mistycznym doświadczeniu jedności. W akcie miłości jestem jednym ze Wszystkim, a zarazem jestem sobą - jedyną w swoim rodzaju, odrębną ograniczoną, śmiertelną istotą ludzką. To między tymi biegunami odrębności i jedności rodzi się i odradza miłość.

Erich Fromm, Zdrowe społeczeństwo
Zdjęcie: Angela Roma (Pexels)

Z najlepszymi życzeniami w Nowym Roku  2024 !
31/12/2023

Z najlepszymi życzeniami w Nowym Roku 2024 !

📣 Życzymy Wam dzisiaj niezapomnianej imprezy sylwestrowej, a także, by Nowy Rok przyniósł:

👉 inspirujące i przekształcające spotkania z dobrymi obiektami

👉 sprzyjające warunki zewnętrzne i wewnętrzne do podejmowania trudu rozwoju

👉 więcej dojrzałych mechanizmów obronnych

👉 jeśli trzeba dezintegrację, to wyłącznie pozytywną

👉 siłę dla ego i wyrozumiałość superego

👉 okazję do śnienia tego, co wcześniej było niemożliwe

👉 ożywiające i pełne znaczeń interakcje z własną nieświadomością

👉 odblokowanie kolejnego skrawka twórczego potencjału

👉 wiele okazji do odpoczywania w przestrzeni przejściowej

👉 większą harmonię i zdolność pomieszczania różnych obiektów wewnętrznych, sprzecznych przeżyć i wykluczających się impulsów

👉 frustracje wyłącznie optymalne i możliwe do pomieszczenia

A tak zwyczajnie, to życzymy Wam jeszcze zdrowia, miłości i... zarobków zbliżonych do wynagrodzeń ustępujących szefów TVP 😉 Jak życzyć, to z rozmachem! 😃

Grafika: Michalina Włodarczyk & Freepik.

12/10/2023

Wiek nastoletni to czas niesamowitych i bardzo potrzebnych zmian w mózgu młodego człowieka. Choć trudne zachowania nastolatków zwyczajowo przypisujemy „burzy hormonalnej”, to tak naprawdę za wiele z nich odpowiadają przemiany w ośrodkowym układzie nerwowym. Prawdziwe dojrzewanie do dorosłego życia zachodzi w korze mózgowej.
[…]
nastolatkowie z przyczyn biologicznych są słabi w szacowaniu ryzyka. Nie doceniają zagrożeń, nie czują strachu tam, gdzie on już powinien się pojawić. Rolą rodziców jest takie wspieranie w rozwoju, by pozwalać na coraz większą samodzielność, oddawać dziecku odpowiedzialność za siebie, ale jednocześnie czuwać nad jego bezpieczeństwem. Jak? Poprzez rozmowy, wspólne oglądanie filmów pokazujących konkretne zagrożenia, poprzez ustalanie zasad postępowania w konkretnych przypadkach. Warto pamiętać, że skuteczniejsze i lepsze będą takie reguły, na które umówicie się wspólnie, w przyjaznej atmosferze.

[…]Narzucone odgórnie polecenia to nie jest dobry pomysł, z dwóch powodów.

Pierwszy: w wieku dojrzewania dziecko ma naturalną potrzebę oddalania się od rodziców, kwestionowania ich opinii. Jeśli rodzic narzuca młodemu człowiekowi swoje zdanie, właściwie skazuje się na porażkę. Lepiej wspólnie wypracować porozumienie, bo wtedy dziecko czuje, że to także jego decyzja i łatwiej mu jest trzymać się ustaleń.

Drugi powód: pamiętajmy, że dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje poczucia, że może samodzielnie podejmować decyzje, że może powiedzieć: „Nie”. Choćby dlatego, by wiedziało, że gdy ktoś wywiera na nim presję („spróbuj narkotyków”, „wypij alkohol”, „rozbierz się”), ono może odmówić. Oczywiście - jeśli rodzice narzucają swoje zdanie, to w dobrej wierze, dbając o bezpieczeństwo syna czy córki. Ale wymagając posłuszeństwa musimy pamiętać, że kiedyś ktoś z otoczenia naszego dziecka może chcieć podporządkować je sobie w złych celach. Dlatego zamiast: „Rób, co ci mówię” lepiej byłoby zaproponować: „Porozmawiajmy o tym, jak możesz dbać o swoje bezpieczeństwo”.

Mózg jest wspaniałym tworem, stale gotowym do uczenia się i zmian. Wykorzystajmy dobrze ten czas, wzmacniając w dziecku jego potrzebę odpowiedzialności, autonomii, samodzielności. Młody człowiek potrzebuje w tym czasie rodziców między innymi, by pomagali mu rozumieć emocje innych ludzi (nastolatkowie nie są mistrzami w odczytywaniu min i gestów – potrzebują jasnych i spokojnych komunikatów), by uczyli go odpowiednio szacować ryzyko i dbać o swoje bezpieczeństwo.

Joanna Szulc, Jak działa nastolatek
Foto: Ben Collins/unsplash

26/09/2023

„Donald Winnicott pisał, że to dobrze móc się ukryć, ale katastrofą jest nie zostać odnalezionym.
Potocznie myślimy, że miłość jest lekarstwem na samotność. Skłonni jesteśmy traktować ją jako szczepionkę na doświadczenie bycia niezrozumianym i opuszczonym. I jeśli szczepionka nie działa, często uznajemy, że ta miłość jest niewiele warta.
To błędne myślenie – miłość, bliskie relacje są z jednej strony lekarstwem na samotność, ale tylko wtedy, kiedy zrozumiemy, że aby kochać i być kochanym, musimy nauczyć się, że doświadczenie samotności jest nierozerwalnie połączone z byciem w relacji. Że nasza odrębność jako ludzi, inne historie, jakie mamy za sobą, inne wzorce przywiązania sprawiają, że w największej nawet miłości nieuchronne są momenty bycia samemu «w chłodnym i pustym miejscu». I że zdolność do tolerowania tego stanu, wychodzenia z niego i gotowość do pomocy drugiej osobie w wyjściu z niego buduje siłę miłości. Miłości, którą możemy rozumieć zarówno jako zdolność do powtórnego odnajdywania bliskiej osoby w jej samotności, jak i do tego, że my również pozwalamy się – po oddaleniu w naszą samotność – odnaleźć.”
Anna Król-Kuczkowska
fot Artak Petrosyan

Dziś obchodziłaby 100 lat!
02/07/2023

Dziś obchodziłaby 100 lat!

„The Boy, the mole, the fox and the Horse” - Charlie Mackesy
11/06/2023

„The Boy, the mole, the fox and the Horse” - Charlie Mackesy

Adres

Stefana Żeromskiego 11
Warsaw
01-887

Godziny Otwarcia

Wtorek 17:00 - 20:30
Środa 17:00 - 20:00
Czwartek 17:30 - 21:00

Telefon

+48502541205

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Pracownia Psychoterapii i Psychoedukacji - Joanna Lewkowicz umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Pracownia Psychoterapii i Psychoedukacji - Joanna Lewkowicz:

Udostępnij

Kategoria