Mazowieckie Centrum Psychoterapii Psychodynamicznej

11/05/2026

10/05/2026

🎉 Dziś wspominamy urodziny Margaret Mahler - wybitnej psychiatry i psychoanalityczki dziecięcej, której prace zmieniły sposób rozumienia rozwoju emocjonalnego dziecka.

👶 Kim była?
Margaret Mahler urodziła się 10 maja 1897 roku na Węgrzech. Specjalizowała się w psychiatrii dziecięcej i przez lata badała relację między dzieckiem a matką. Jej teoria rozwoju psychicznego stała się jednym z fundamentów współczesnej psychologii rozwojowej.

🧠 Co stworzyła?
Najbardziej znana jest z teorii „separacji–indywiduacji”, opisującej proces, w którym dziecko stopniowo buduje własną tożsamość i uczy się niezależności od opiekuna. Według Mahler to właśnie w pierwszych latach życia kształtują się podstawy poczucia bezpieczeństwa, relacji i emocji.

✨ Ciekawostki:
• Margaret Mahler była jedną z pierwszych badaczek, które tak dokładnie obserwowały rozwój niemowląt w relacji z rodzicami.
• Jej doświadczenia życiowe, w tym emigracja do USA podczas II wojny światowej, miały ogromny wpływ na jej zainteresowanie więzią i poczuciem bezpieczeństwa.

💬 „Rozwój dziecka to droga od całkowitej zależności do odkrywania własnego „ja”.”

Mahler, M. S., Pine, F. i Bergman, A. (1975). Psychologiczne narodziny ludzkiego niemowlęcia: Symbioza i indywiduacja.

Stepansky, P. E. (1992). Wspomnienia Margaret S. Mahler.

08/05/2026

Przeniesienie w terapii oznacza, że pacjent kieruje swoje nieświadome uczucia i myśli ku terapeucie. Przeciwprzeniesienie jest definiowane na różne sposoby, zasadniczo jednak obejmuje nieświadome emocjonalne i poznawcze reakcje terapeuty na pacjenta. Podobnie nieświadome reakcje występują w obu kierunkach w superwizji. Relacja superwizyjna może być relacją intymną, w której zarówno od superwizora, jak i superwizanta oczekuje się ujawnienia własnych operacji umysłowych i podzielenia się emocjonalnymi reakcjami na pacjentów.

Stworzenie i utrzymanie takiej intymności może być trudne w duecie, w którym jeden z członków jest ostatecznie odpowiedzialny za ocenę pracy drugiego. Wcześniejsze problemy w relacjach mogą negatywnie wpływać na superwizję w sytuacji, gdy głównymi aspektami osobowości stażysty są uległość, opór, nieufność, strach lub interpersonalna wrażliwość (Baudry 1993). Na superwizję mogą wpływać wcześniejsze uprzedzenia superwizora i superwizanta oraz wzorce relacji interpersonalnych.

Superwizorzy mogą być postrzegani jako autorytety, którym należy ulegać, przeciwstawiać się lub których należy zwodzić. Mogą też być postrzegani jako troskliwi rodzice, bredzący wujkowie lub oziębłe macochy. Superwizor może postrzegać superwizanta w sposób macierzyński lub ojcowski. Te postrzegane oczekiwania dotyczące ról w diadach superwizyjnych można spełnić lub je zawieść. Podobnie jak w diadzie terapeuta–pacjent czynniki te są od siebie niezależne, ale wzajemnie na siebie oddziałują.

Superwizja psychoterapii indywidualnej
Kennedy, K. G., Welton, R. S., & Yeomans, F. E. (Red.). (2024). Superwizja psychoterapii indywidualnej (A. Bryńska, red. wyd. pol.)

Snow Leopards- Michael Parkes

06/05/2026

Dziś swoje 170 urodziny obchodziłby Sigmund Freud - jedna z najbardziej wpływowych postaci w historii psychologii i psychoterapii.

Urodzony w XIX wieku lekarz neurolog stworzył podstawy psychoanalizy, czyli podejścia, które na trwałe zmieniło sposób rozumienia ludzkiej psychiki. Jego badania skupiły się na roli nieświadomości, znaczeniu wczesnych doświadczeń oraz wewnętrznych konfliktach psychicznych.

Najważniejsze osiągnięcia Freuda mają charakter teoretyczny i do dziś stanowią fundament wielu nurtów terapeutycznych. Opracował model strukturalny psychiki, w którym wyróżnił id, ego i superego
jako wzajemnie oddziałujące systemy regulujące zachowanie człowieka. Rozwinął teorię rozwoju psychoseksualnego, wskazując, że kolejne etapy dzieciństwa mają kluczowe znaczenie dla kształtowania osobowości. Wprowadził pojęcie mechanizmów obronnych, takich jak wyparcie, projekcja czy racjonalizacja, które opisują sposoby radzenia sobie z napięciem psychicznym.

Freud stworzył również przełomową metodę pracy terapeutycznej. Psychoanaliza oparta na swobodnych skojarzeniach, analizie snów oraz interpretacji przeniesienia stała się pierwszym systematycznym podejściem leczenia poprzez rozmowę. Jego koncepcja nieświadomości oraz symbolicznego znaczenia snów otworzyła zupełnie nowe obszary badań nad psychiką i wpłynęła nie
tylko na psychologię, ale także na literaturę, sztukę i filozofię.
Jego dorobek pozostaje niezwykle istotny również współcześnie.
Wiele współczesnych szkół psychoterapii rozwija lub modyfikuje jego idee, jednak punkt wyjścia bardzo często stanowi właśnie
myśl freudowska.

Freud jest więc nie tylko postacią historyczną, ale nadal żywym punktem odniesienia dla praktyki klinicznej i refleksji nad naturą człowieka. Jednocześnie jego teorie bywały i nadal bywają
przedmiotem krytyki, szczególnie w obszarze interpretacji seksualności czy uniwersalności jego założeń.
Nie zmienia to faktu, że jego wkład w rozwój nauk o psychice jest fundamentalny.

Ciekawostki:

🩺Freud był nominowany do Nagrody Nobla aż kilkanaście razy, głównie w dziedzinie medycyny i literatury. Ostatecznie jej nie
otrzymał, między innymi ze względu na kontrowersje wokół jego teorii, jednak sama liczba nominacji pokazuje, jak ogromne znaczenie przypisywano jego pracy już za jego życia.

💊Freud przez pewien czas badał potencjalne zastosowanie kokainy w medycynie. W latach 80. XIX wieku uważał ją za obiecujący środek terapeutyczny i publikował na jej temat prace naukowe. Dopiero później dostrzeżono jej uzależniający charakter, co stało się jednym z bardziej kontrowersyjnych epizodów w jego karierze.

Bibliografia
Freud S. Wstęp do psychoanalizy. Wydawnictwo Naukowe PWN
Freud S. Objaśnianie marzeń sennych. Wydawnictwo KR
Freud S. Ego i id. Wydawnictwo Naukowe PWN
Gay P. Freud. Życie na miarę epoki. Wydawnictwo Znak
Ellenberger H. F. Odkrycie nieświadomości. Historia i ewolucja psychiatrii dynamicznej. Wydawnictwo KR
Jones E. Życie i dzieło Zygmunta Freuda. Wydawnictwo PWN
Roudinesco E. Freud. Biografia. Wydawnictwo W.A.B

05/05/2026

Opracowanie: Maja Ferst

03/05/2026

Z radością ogłaszamy, że do naszego zespołu dołączyła mgr Magdalena Pawłowska!
***

Ukończyłam studia magisterskie z Psychologii na Uniwersytecie Warszawskim, jestem w trakcie 4-letniego całościowego szkolenia w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym, akredytowanego przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Posiadam kilkunastoletnie doświadczenie zawodowe, które zyskałam prowadząc terapię psychologiczną dzieci i młodzieży, specjalizując się w terapii zaburzeń lękowych, zaburzeń rozwojowych ze spektrum autyzmu i ADHD, specyficznych trudności szkolnych. Prowadziłam również konsultacje psychologiczne i poradnictwo dla Rodziców doświadczających trudności wychowawczych. Obecnie pracuję indywidualnie z osobami dorosłymi w nurcie psychodynamicznym. Bliskie jest mi postrzeganie człowieka w holistycznym ujęciu, łączącym analizę procesów psychologicznych, jak i somatycznych. Swoją pomoc kieruję do osób doświadczających kryzysów psychicznych, trudności relacyjnych, pragnących dokonać zmiany. Terapię postrzegam jako proces, w którym możemy nie tylko zrozumieć źródło naszych przeżyć i trudności, ale również jako przestrzeń do realnej zmiany.

02/05/2026

Jak pacjenci doświadczają zmiany w wyniku terapii TFP ?

▌Nowa publikacja | 𝗣𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝗗𝘆𝗻𝗮𝗺𝗶𝗰𝘀 𝗟𝗮𝗯

Z radością dzielimy się pierwszym artykułem z naszego projektu „Doświadczenia pacjentów w psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu (TFP): jakościowe badanie subiektywnych perspektyw i mechanizmów zmiany”, finansowanego w konkursie IDUB „50 × 50: pięćdziesiąt grantów dla 50 młodych naukowców”.

𝐉𝐚𝐧́𝐜𝐳𝐚𝐤, 𝐌. 𝐎., & 𝐒𝐨𝐫𝐨𝐤𝐨, 𝐄. (𝟐𝟎𝟐𝟔). “𝐈’𝐯𝐞 𝐛𝐮𝐢𝐥𝐭 𝐚 𝐠𝐨𝐨𝐝 𝐥𝐢𝐟𝐞 𝐟𝐨𝐫 𝐦𝐲𝐬𝐞𝐥𝐟”: 𝐀 𝐪𝐮𝐚𝐥𝐢𝐭𝐚𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐬𝐭𝐮𝐝𝐲 𝐨𝐟 𝐩𝐚𝐭𝐢𝐞𝐧𝐭-𝐩𝐞𝐫𝐜𝐞𝐢𝐯𝐞𝐝 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐠𝐞 𝐢𝐧 𝐓𝐫𝐚𝐧𝐬𝐟𝐞𝐫𝐞𝐧𝐜𝐞-𝐅𝐨𝐜𝐮𝐬𝐞𝐝 𝐏𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫𝐚𝐩𝐲. 𝑷𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓𝒂𝒑𝒚 𝑹𝒆𝒔𝒆𝒂𝒓𝒄𝒉.

::Link do pełnego artykułu w komentarzu::

· · · · · · · · · · ·
Mamy coraz więcej badań nad skutecznością TFP, a to jest pierwsze badanie o tym, jak zmiana jest przeżywana z perspektywy pacjentów.

➤ 𝐌𝐞𝐭𝐨𝐝𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐚: N = 12 pacjentów (10K, 2M, wiek 36.5 (9.4), 22 - 49) w zaawansowanej fazie TFP (~4 lata terapii), rekrutowanych z prywatnych gabinetów w całej Polsce. Półustrukturyzowane wywiady pogłębione (60–90 min) analizowane refleksyjną analizą tematyczną (Braun & Clarke).

𝐙𝐚𝐩𝐲𝐭𝐚𝐥𝐢𝐬́𝐦𝐲 𝐩𝐚𝐜𝐣𝐞𝐧𝐭𝐨́𝐰, 𝐣𝐚𝐤 𝐝𝐨𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐜𝐳𝐚𝐣𝐚̨ 𝐳𝐦𝐢𝐚𝐧𝐲 𝐰 𝐰𝐲𝐧𝐢𝐤𝐮 𝐭𝐞𝐫𝐚𝐩𝐢𝐢?

➤ 𝐖𝐲𝐧𝐢𝐤𝐢: Pacjenci opisują zmianę jako:

— przejście od dystansu do zaufania wobec terapeuty/ki
— zmianę obrazu siebie wskazującą na integrację tożsamości
— pojawiającą się zdolność do ambiwalencji w relacji z innymi
— zmiany w przeżywaniu, które przekładają się na realne zmiany w relacjach
— redukcję objawów i poprawę codziennego funkcjonowania
— proces nielinearny, w którym regres czy zwątpienie to część procesu.

➤ Nasze badanie pokazuje, że z perspektywy pacjentów zmiana ma wiele wymiarów, a redukcja objawów jest tylko jednym z nich. Zmiana w terapii TFP to przede wszystkim zmiana relacyjna: pacjenci mówią o tym, jak zmienił się ich sposób przeżywania siebie i innych, w tym terapeuty. Ta zmiana przekłada się jednak na ich realne życie, zdolność do budowania relacji, a także redukcję objawów i lepsze codzienne funkcjonowanie w wielu aspektach życia.

𝐔𝐰𝐚𝐳̇𝐚𝐦𝐲, 𝐳̇𝐞 𝐰 𝐛𝐚𝐝𝐚𝐧𝐢𝐮 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐭𝐞𝐫𝐚𝐩𝐢𝐢 𝐝𝐚𝐧𝐞 𝐣𝐚𝐤𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐨𝐰𝐞 𝐬𝐚̨ 𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨́𝐥𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐳̇𝐧𝐞 𝐢 𝐦𝐮𝐬𝐳𝐚̨ 𝐮𝐳𝐮𝐩𝐞ł𝐧𝐢𝐚𝐜́ 𝐝𝐚𝐧𝐞 𝐢𝐥𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐨𝐰𝐞, 𝐩𝐨𝐤𝐚𝐳𝐮𝐣𝐚̨𝐜, 𝐣𝐚𝐤 𝐳𝐦𝐢𝐚𝐧𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳̇𝐲𝐰𝐚𝐧𝐚 𝐢 𝐣𝐚𝐤𝐢𝐞 𝐳𝐧𝐚𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐝𝐚𝐣𝐚̨ 𝐣𝐞𝐣 𝐩𝐚𝐜𝐣𝐞𝐧𝐜𝐢. 𝐏𝐨𝐳𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐭𝐨 𝐧𝐚 𝐮𝐜𝐡𝐰𝐲𝐜𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐢𝐞𝐥𝐮 𝐧𝐢𝐮𝐚𝐧𝐬𝐨́𝐰 𝐧𝐢𝐞𝐝𝐨𝐬𝐭𝐞̨𝐩𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐰 𝐛𝐚𝐝𝐚𝐧𝐢𝐮 𝐢𝐥𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐨𝐰𝐲𝐦.

Badanie powstało we współpracy z Laboratorium Badań Jakościowych i Mieszanych w Psychologii Klinicznej UAM

30/04/2026

Dziś obchodzimy Światowy Dzień Sprzeciwu wobec Biciu Dzieci.

Od 2010 r. w Polsce obowiązuje prawny zakaz stosowania kar cielesnych wobec dzieci, w tym klapsów¹. Mimo tego, według danych, do takich praktyk przyznaje się ok. 26% rodziców², najczęściej w sytuacjach silnego napięcia, zmęczenia, bezradności lub braku wsparcia.

Z perspektywy psychodynamicznej relacja z opiekunem staje się częścią świata wewnętrznego dziecka, sposobu, w jaki będzie ono później przeżywać siebie i innych. Przemoc nie „uczy”, lecz organizuje doświadczenie w oparciu o lęk i brak bezpieczeństwa.

Dlaczego nie bijemy dzieci?

🔎 bo to narusza poczucie bezpieczeństwa i zaufania

🔎 bo bicie niszczy relację i obniża dostępność emocjonalną dorosłego i uczy, że przemoc jest sposobem radzenia sobie z napięciem

🔎 bo bicie nie wspiera rozumienia, tylko unikanie kary i zaburza rozwój regulacji emocji

🔎 bo bicie wzmacnia lęk, wstyd i poczucie winy oraz może prowadzić do agresji lub wycofania

🔎 bo osłabia poczucie własnej wartości i utrudnia budowanie bezpiecznych więzi

🔎 bo zwiększa ryzyko powielania przemocy w przyszłości

Jak reagować, gdy widzisz przemoc wobec dziecka?

❗️zauważ sytuację - kontakt wzrokowy lub sygnał obecności może zatrzymać eskalację

❗️ nie odwracaj wzroku - masz prawo reagować na to, co dzieje się w przestrzeni publicznej

❗️spróbuj obniżyć napięcie dorosłego („Widzę, że to trudny moment”)

❗️zadawaj proste pytania („ Co się dzieje? Czy mogę w czymś pomóc?”)

❗️nazwij to, co widzisz spokojnie, bez ataku („Widzę, że dziecko zostało uderzone”)

❗️zaproponuj wsparcie lub informację o pomocy specjalistycznej

❗️ jeśli sytuacja tego wymaga, poinformuj odpowiednie służby.

Bibliografia:
Bowlby, J. (2007). Przywiązanie.
Winnicott, D. W. (2010). Dziecko, jego rodzina i świat.
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS): materiały edukacyjne dla rodziców i opiekunów – rodzice.fdds.pl
¹ Kodeks rodzinny i opiekuńczy (zakaz stosowania kar cielesnych wobec dzieci)
² Dane: Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

27/04/2026

Zapraszamy na II edycję seminarium teoretyczno- klinicznego:

"Psychoterapia psychodynamiczna adolescentów z zaburzeniami osobowości"

Seminarium przeznaczone jest dla psychoterapeutów, psychologów i osób pracujących z młodzieżą doświadczającą trudności w obszarze funkcjonowania osobowości.

Seminarium poświęcone jest psychoterapii młodzieży prezentującej różne wymiary charakterystyczne dla zaburzeń osobowości. Punktem odniesienia będą doświadczenia płynące z wieloletniej pracy w Oddziale Leczenia Nerwic dla Młodzieży. Struktura seminarium obejmuje wykład ilustrowany przykładami
klinicznymi, konwersatorium oraz część warsztatową, umożliwiającą
uczestnikom odniesienie omawianych zagadnień do własnej praktyki zawodowej.

Mateusz Kupidura – certyfikowany psychoterapeuta PTPPd. W latach 2016–2025 pracował w Oddziale Leczenia Nerwic dla Młodzieży w Zagórzu, gdzie prowadził kwalifikacje oraz psychoterapię indywidualną. Obecnie, w ramach praktyki prywatnej, pracuje z młodzieżą i dorosłymi. Współprowadzi również zajęcia na I roku Studium Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży w
Warszawie. Jest w trakcie szkolenia w zakresie terapii skoncentrowanej na przeniesieniu (TFP).

Godz.: 18.00-21.00
Ilość miejsc: 10
Koszt: 230 zł za spotkanie
Miejsce: Mazowieckie Centrum Psychoterapii Psychodynamicznej

26/04/2026

Poczekalnia w terapii dzieci: przypadek białego misia - rozmowa z Urszulą Turyną

Urszula Turyna – certyfikowana psychoterapeutka Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Ukończyła Szkołę Psychoterapii Psychodynamicznej w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym i posiada specjalizację kliniczną w zakresie psychoterapii dzieci i młodzieży.

Od wielu lat – można powiedzieć, że w przeliczeniu na godziny to już ponad sto lat doświadczenia – pracuje terapeutycznie z dziećmi, zarówno indywidualnie, jak i grupowo.

Aktualnie pracuje w Ośrodku Psychoterapii Mały Książę oraz w Zespole Terapii Dziecka i Rodziców Krakowskiego Ośrodka Terapii.

Działa w Stowarzyszeniu Psychoterapeutów Dziecięcych imienia Donalda Winnicotta, jest współzałożycielką Sekcji Psychoterapii Dzieci i Młodzieży Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej, a obecnie także członkinią jej zarządu.

Prowadzi badania naukowe dotyczące rozwoju dzieci i procesu psychoterapii oraz szkoli psychoterapeutów dziecięcych, psychologów i nauczycieli.

Dzieli się swoją wiedzą również poprzez publikacje poświęcone psychoterapii dzieci.

Zapraszamy!

Poczekalnia w terapii dzieci: przypadek białego misia - rozmowa z Urszulą Turyną