02/10/2017
Nie zawsze paraliżujący ból kończyny poniżej linii bioder to "rwa kulszowa". Mogą to być rownież inne przyczyny, np: zespół mięśnia gruszkowatego ⬇️
Zespół mięśnia gruszkowatego - piriformis syndrome (PS)
Termin ten zawiera w sobie grupę objawów i symptomów spowodowanych zaburzeniami w obrębie m. gruszkowatego. Jego zaburzenia prowadzą do kompresji/podrażnienia struktur anatomicznych tj. struktur nerwowych i naczyń krwionośnych przechodzących przez otwór podgruszkowaty (nerw kulszowy, nerw pośladkowy dolny, nerw skórny uda tylny, nerw sromowy, tętnica pośladkowa dolna, tętnica sromowa wewnętrzna, żyły pośladkowe i sromowe).
Obraz kliniczny jest zwykle zdominowany przez podrażnienie/kompresje na nerw kulszowy (ból w dolnym odcinku kręgosłupa, rwa kulszowa, parestezje i zaburzenia czucia). Podrażnienie innych struktur może spowodować:
▶ n. pośladkowy dolny – zanik mięśnia pośladkowego wielkiego
▶ n. skórny uda tylny – ból, parestezje i zaburzenia czucia na tylnej stronie uda
▶ n.sromowy – neuralgia, bolesne stosunki płciowe (dyspareunia), zaburzenia seksualne, problem w oddawaniu moczu i stolca.
Kompresja naczyń krwionośnych żylnych objawia się zastojem żylnym w okolicy pośladków (żyła pośladkowa dolna), zastój żylny w zewnętrznych narządach płciowych i w okolicach odbytu (ż. sromowe).
Natomiast jeśli chodzi o kompresję na naczynia tętnicze występują bóle niedokrwienne pośladków (t. pośladkowa dolna), ból niedokrwienny w zewnętrznych narządach płciowych, krocza i odbytu wraz z zaburzeniami seksualnymi ( t. sromowa wewnętrzna).
Odwrotnie niż przy dyskopatii, ból nasila się po dłuższym siedzeniu na twardej powierzchni, a zmniejsza się przy chodzeniu.
Najczęstsze przyczyny PS to skurcz m. gruszkowatego, jego skrócenie lub anatomiczny przerost.
W 5-6% pacjentów z bólem krzyża i / lub jednostronną rwą kulszową, ból jest spowodowany zaburzeniami w m. piriformis.
Diagnoza PS może być dokonana na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego, badania klinicznego. NMR miednicy wykazuje zanik lub przerost mięśnia gruszkowatego oraz obrzęk nerwu kulszowego na jego wysokości.
Terapia obejmuje leczenie farmakologiczne, fizykoterapię, kinezyterapię, akupunkturę, zastrzyki toksyny botulinowej oraz leczenie chirurgiczne (tenotomii z PM, neuroliza SN).
Osoby ćwicząc są bardziej narażone na występowanie nadmiernych napięć mięśniowych, zatem i wystąpienia PS . Brak ćwiczeń rozciągających, nieodpowiednia technika ćwiczeń, monotonny trening mogą doprowadzać do powstania stanu nadmiernego napięcia. By go uniknąć po ćwiczeniach powinni wykonywać regularną relaksacje/stretching mięśnia i rozluźnianie mięśniowo-powięziowe.