Familyland Pracownia Psychologiczna

18/11/2025

Z radością dzielę się informacją o ukończeniu szkolenia z psychologii sportu 😁💪🏼

Od lat łączę pracę psychologiczną z miłością do aktywności fizycznej, która towarzyszy mi od kiedy byłam dzieckiem – wiem, jak ogromny wpływ mają sprawność, motywacja i konsekwencja na nasze funkcjonowanie, zarówno w sporcie, jak i w życiu codziennym.

Jako mama dodatkowo widzę to w praktyce – wspierając moją córkę w rozwijaniu jej zamiłowania do ruchu i sportowej pasji 🏊‍♀️🧗🏻‍♀️🩷

Teraz chcę profesjonalnie wspierać sportowców – zarówno zawodowców, jak i amatorów – w budowaniu odporności psychicznej, utrzymywaniu motywacji, pracy nad celami i w rozwijaniu pełni sportowego potencjału 💪🏼🏆

06/09/2025

Wspinaczka to coś więcej niż ruch

Kiedy powiemy „wspinaczka”, wielu rodziców widzi ściankę w centrum sportowym albo dzieci wspinające się na drzewa. Ale ta aktywność to coś znacznie więcej niż tylko ruch. To trening całego organizmu – od stóp po czubek głowy. Wspinanie niesie za sobą szereg pozytywnych konsekwencji, które mają istotny wpływ na człowieka na każdym etapie rozwoju.

* Ćwiczenie dla mózgu.
Wspinaczka to łamigłówka w ruchu. Dziecko musi zaplanować, gdzie postawić rękę, jak przesunąć nogę, w którą stronę sięgnąć, żeby dojść wyżej. Każda próba to praca nad planowaniem, przewidywaniem i logicznym myśleniem. W szkole te same umiejętności przydają się przy rozwiązywaniu zadań, pisaniu wypracowań czy pracy w grupie.

* Mindfulness w ruchu.
Kiedy dziecko wspina się na ściankę, musi skupić się na każdym ruchu: gdzie położyć stopę, jak sięgnąć ręką, jak utrzymać równowagę. Dziecko czuje napięcie mięśni, pozycję ciała, rytm oddechu. To lekcja wsłuchiwania się w siebie. Nie ma przestrzeni na rozmyślanie o różnych sprawach. Cała uwaga jest w tej jednej chwili. Na wysokości łatwo pojawia się ekscytacja, ale i strach. Aby iść dalej, dziecko uczy się go oswajać – poprzez spokojny oddech, skupienie i małe kroki.

* Motywacja i wytrwałość.
Nie każda próba kończy się sukcesem. Czasem trzeba zejść, zastanowić się i spróbować inaczej. Wspinaczka uczy, że porażka to nie koniec, tylko część procesu. To nauka akceptowania niepowodzeń i traktowania ich jako pewien etap – bez nadmiernego oceniania siebie. To lekcja, która procentuje nie tylko w sporcie, ale i w nauce – bo pokazuje, że warto próbować jeszcze raz.

* Wiara w siebie.
Wspinaczka daje dziecku jasny cel i widoczny efekt – kiedy dotrze na szczyt, ma dowód, że potrafi. Uczy, że duże wyzwania można pokonać małymi krokami, co wzmacnia poczucie sprawczości. Pomaga oswajać strach i trudności, pokazując, że można działać mimo obaw. Dzięki doświadczeniu sukcesu po nieudanych próbach dziecko nabiera przekonania: „mogę, dam radę”.Takie doświadczenia wzmacniają poczucie własnej wartości, które będzie potrzebne w wielu sytuacjach życiowych.

* Siła i koordynacja.
Podczas wspinania pracuje całe ciało – od czubków palców po mięśnie stóp. Dziecko wzmacnia ręce, nogi i tułów, nie zdając sobie nawet sprawy, że właśnie wykonuje świetny trening siłowy. Ale to nie tylko mięśnie – każdy ruch wymaga precyzji, dobrego wyczucia dystansu i balansu, co rozwija koordynację i świadomość własnego ciała. Do tego utrzymywanie równowagi w różnych pozycjach uczy zwinności, a ta jest fundamentem dla każdej innej aktywności sportowej. Efekt? Sprawniejsze, silniejsze i pewniejsze siebie dziecko – gotowe na sportowe i codzienne wyzwania.

Podsumowując, wspinanie to nie tylko sport. To połączenie zabawy, ruchu i treningu umysłu. Pomaga dzieciom być sprawnymi, skupionymi, wytrwałymi i pewnymi siebie – czyli przygotowanymi nie tylko do sportowych wyzwań, ale też do codziennych zadań w szkole i poza nią.

Wspinaczka to również zaufanie, dlatego też udając się na zajęcia wspinaczkowe warto powierzyć swoje dziecko (i siebie) pod opiekę wykwalifikowanej kadry. Pasjonatom, którzy do wspinaczki podchodzą nie tylko w kontekście sportowej aktywności, ale również rozwoju mentalnego, przełamywania barier wspinacza i poszanowania granic przez niego stawianych. W Warszawie i Łodzi takie zajęcia prowadzone są między innymi przez kadrę AScander - Akademia Wspinania. Instruktorzy wprowadzają w świat wspinaczki dzieci już od 5 roku życia zachowując przy tym zdrowe podejście uwzględniające ich rozwój motoryczny, wrażliwość i gotowość psychiczną do podejmowania wyzwań. Podobne założenia, choć już dużo bardziej rozbudowane wdrażane są przy prowadzeniu zajęć, w których biorą udział dzieci szkolne, młodzież a także dorośli.

Jako psycholog i mama wiem, jak ważny jest ruch i jak istotną rolę pełni w moim życiu. Wspinaczka pomaga mi redukować napięcie, dbać o kondycję i… spędzać wartościowy czas z bliskimi. Wspinam się z córką i przyjaciółmi, co buduje nasze więzi, zaszczepia pasję i pokazuje naszym dzieciom, że aktywność fizyczna jest naturalnym sposobem spędzania czasu😍.

31/05/2025

Samotne dziecko w pełnej rodzinie.

Coraz częściej spotykam mamy, które mówią z bólem:„Wychowuję dziecko sama, choć nie jestem samotną matką”.
Tata jest obecny fizycznie – mieszka w domu, je obiady, czasem bywa na spacerach. Ale emocjonalnie – jakby go nie było.

Nie wchodzi z dzieckiem w relację, nie bawi się z nim, nie rozmawia, nie patrzy, nie słucha. A jeśli czasem się zdarzy, że zareaguje, to zazwyczaj zza telefonu czy komputera. Opieka, wychowanie, budowanie więzi – to wszystko spada na matkę.

Ona widzi, jak dziecko TĘSKNI ZA TATĄ. Jak z nadzieją podchodzi z książką, z klockami, z pytaniem czy wyjdą razem na rower. Widzi, że coś się między nimi NIE WYDARZA. Próbuje pomóc. Tłumaczy, zachęca, prosi czy nawet krzyczy – nie z pozycji kontroli, ale z TROSKI. Bo wie, jak ważna jest relacja dziecka z ojcem.

Ale ojciec często odpowiada:„Nie mam czasu”, „Zarabiam na dom”, „Przestań mnie pouczać”, „Mam prawo iść na siłownię”, „Nie przesadzaj”. Czuje się atakowany, może zagubiony. Może nie rozumie, że dziecko nie potrzebuje go non stop – tylko od czasu do czasu naprawdę blisko.

Może sam nie miał dobrego wzorca, nikt go nie nauczył, jak być blisko. A może czuje się zazdrosny o silną więź dziecka z matką. Może nikt go nie nauczył, jak być zaangażowanym i uważnym na potrzeby dziecka ojcem. Może boi się porażki albo czuje się niepotrzebny. Może nie rozumie, jak szybko mija dzieciństwo i jaką pustkę zostawia brak relacji.

A dzieci czują się coraz bardziej samotne. I ponoszą tego realne konsekwencje.

CO CZUJE CÓRKA, KTÓRA NIE DOŚWIADCZA OBECNOŚCI TATY?
- Brak bliskości z ojcem wpływa na jej obraz siebie i poczucie wartości.
- Córka, która nie czuje się widziana przez tatę, może w przyszłości szukać potwierdzenia swojej wartości u innych mężczyzn – często w relacjach opartych na lęku, zależności lub potrzebie ciągłego zadowalania.
- Może mieć trudność w stawianiu granic, w zaufaniu do siebie i innych, w zdrowym przeżywaniu emocji.
- Brak taty to często brak wzorca, który pokazuje: „Jesteś ważna, wartościowa, zasługujesz na szacunek i uwagę”.

CO PRZEŻYWA SYN, KTÓREGO TATA NIE JEST OBECNY EMOCJONALNIE?
- Chłopiec bez aktywnego ojca często nie wie, kim ma być. Brakuje mu modelu męskości opartego na bliskości, empatii i odpowiedzialności.
- Może odreagowywać emocje złością, impulsywnością lub zamknięciem w sobie.
- Czasem próbuje „zasłużyć” na uwagę – przez łamanie zasad, prowokowanie, przejmowanie roli klasowego „śmieszka” lub „rozrabiaki”.
- W dorosłości może powielać ten sam wzorzec – być nieobecnym ojcem, bo innego nie zna.

A przecież tak niewiele trzeba, by to zmienić.

Obecność ojca nie wymaga wielkich gestów. Wystarczy codzienne 30 minut uważnej zabawy, jedno wspólne popołudnie w tygodniu, rozmowa przy kolacji, wspólne układanie puzzli, spacer. Bez telefonu, bez rozpraszaczy. Warto także przemyśleć to, czym jest czas spędzony z dzieckiem. Czy zadaniem na dany dzień do odhaczenia, czy przymusem, czy powinnością? Może warto wprowadzać zmiany od zmiany myślenia z „muszę spędzić czas z dzieckiem”, na „chcę spędzić czas z dzieckiem”.

Dzieci nie potrzebują „idealnego ojca”. Potrzebują OBECNEGO taty. Takiego, który usiądzie obok, zamiast tylko mówić zza pleców; spojrzy w oczy i zapyta: „Co u Ciebie?” – i naprawdę poczeka na odpowiedź; popełnia błędy, ale przeprasza; śmieje się, ale też potrafi wytrzymać dziecięcy smutek czy złość.

TATUSIOWIE, Wasza obecność ma SIŁĘ BUDOWANIA! Nie musicie znać odpowiedzi na wszystko. Nie musicie umieć „bawić się idealnie”. Wystarczy, że JESTEŚCIE. Bo to, co dla dorosłego może być „niewielkim wysiłkiem”, dla dziecka bywa FUNDAMENTEM na całe życie.

23/05/2025

Dziecko to nie listonosz. Ani detektyw. Ani powiernik.

Jako biegła sądowa wielokrotnie rozmawiałam z dziećmi uwikłanymi w konflikty między rodzicami po rozwodzie. I za każdym razem widzę to samo: zmieszanie, lojalnościowy rozdarcie, lęk i poczucie winy. Bo dzieci naprawdę nie wiedzą, jak „zadowolić” oboje rodziców jednocześnie.

Często słyszę od nich:
🗣️ „Mama kazała mi powiedzieć tacie, żeby oddał pieniądze.”
🗣️ „Tata mówi, że mam mamie nie mówić, że był z nową dziewczyną.”
🗣️ „Mama się pytała, czy tata ma nowy telewizor i kto mu go kupił."

Brzmi znajomo?
W oczach dorosłych to tylko „przekazanie informacji”. W oczach dziecka – emocjonalna pułapka.

📌 Co czuje wtedy dziecko?
- Że musi wybrać stronę.
- Że zdradza jednego rodzica, pomagając drugiemu.
- Że jest odpowiedzialne za coś, co go przerasta.
- Że jego relacja z mamą/tatą zależy od tego, co powie lub czego nie powie.

📌 A co to robi z jego psychiką?
- Zaniża poczucie własnej wartości.
- Wzmacnia niepokój i napięcie.
- Niszczy zaufanie do dorosłych.
- Zaburza obraz relacji międzyludzkich.
- Uczy, że miłość trzeba „zasłużyć” lojalnością wobec jednej strony.

Dziecko ma prawo kochać oboje rodziców. Bez poczucia winy. Bez roli negocjatora. Bez podsłuchiwania.

Jeśli naprawdę zależy Ci na jego dobru, znajdź dorosły sposób na komunikację z drugim rodzicem. Nie przez małe uszy i wrażliwe serce.
Bo dziecko po rozwodzie i tak niesie ciężar, którego nie powinno dźwigać. Nie dokładaj mu walizek.

20/05/2025

Dlaczego warto wyciągać dzieci na dwór… nawet jeśli trochę marudzą?

Czy Twoje dziecko ostatnio mówiło „Nie chcę iść na spacer, to nuda, wolę oglądać bajki ”? Spokojnie, nie jesteś sam. Ale jako psycholog dziecięcy mogę Ci zdradzić pewną tajemnicę: dzieci naprawdę potrzebują ruchu na świeżym powietrzu. Tak jak my kawy z rana 😉 ☕️

Dlaczego to takie ważne?
✅ Mózg lepiej działa, gdy ciało się rusza�Ruch to nie tylko sposób na „spalenie energii”. Podczas biegania, skakania i wspinania się dzieci rozwijają układ nerwowy, koordynację i zdolności poznawcze. Mózg dosłownie się cieszy! A szczęśliwy mózg = szczęśliwe dziecko (i spokojniejszy wieczór dla Ciebie).
✅ Sport uczy życia�Nie, przedszkolak nie musi od razu grać w Lidze Mistrzów. Ale już gra w berka uczy go zasad, współpracy, radzenia sobie z przegraną i cieszenia się zwycięstwem. Poza tym — kiedy ostatnio biegaliście razem bez celu? Bezcenne.
✅ Aktywność = mniej ekranów�Dziecko bawiące się na dworze rzadziej myśli o tablecie. I dobrze! Oczy odpoczywają, ciało się rusza, a umysł odkrywa świat (a nie tylko kolejne levele w grze).
✅ Odporność też kocha błoto i trawę�Badania pokazują, że dzieci, które regularnie bawią się na dworze, rzadziej chorują. Kontakt z naturą wspiera układ odpornościowy, nawet jeśli skończy się to lekkim ubrudzeniem butów (albo dziecka od stóp do głów — też się zdarza 😉).

Co możemy zrobić jako rodzice?�Nie musisz od razu planować wyprawy w góry. Wystarczy wspólny spacer, gra w klasy, rower po osiedlu czy plac zabaw. Najważniejsze, by dziecko widziało, że to normalna i fajna część życia.
A jeśli czasem marudzi? Uśmiechnij się i powiedz:�„Idziemy przewietrzyć nasze supermózgi!” 😄

21/11/2021

Tablica manipulacyjna wykonana własnoręcznie przez ukochanego Dziadka małej Misi ❤️ Fantastycznie zaspokaja ciekawość poznawczą małego dziecka, stwarza możliwość treningu małej motoryki, a przede wszystkim umożliwia manipulowanie przedmiotami, które przeważnie znajdują się poza zasięgiem malucha 😉...w bezpieczny sposób.
Niewielki koszt, możliwość wymiany akcesoriów w zależności od poziomu znudzenia dziecka, a także przestrzeń do ćwiczenia sprawności i samodzielności 😊
Polecam 😊

23/10/2021

Może kogoś zainteresuje 😊

📆 28 października, 20:00

20/10/2021

Uważajcie Rodzice na to, co oglądają Wasze dzieci.

🥺 W ostatnich tygodniach koreański serial SQUID GAME bije rekordy oglądalności w Polsce i na całym świecie. Stał się już najpopularniejszym serialem w historii platformy NETFLIX. Pomimo że film jest przeznaczony dla widzów 16+, z dnia na dzień coraz chętniej oglądają go i dyskutują o nim dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W serialu dzieci mogą zobaczyć zmagania zawodników, w których przegrana oznacza śmierć. W mediach społecznościowych już pojawiają się challenge, które zachęcają dzieci do ryzykownych i krzywdzących zachowań - siebie i innych.

📢 Apelujemy do rodziców i nauczycieli o rozmowę z dziećmi, zainteresowanie się, co dzieci oglądają w internecie i czym się inspirują.

Z dziećmi, które oglądają lub już widziały serial, warto porozmawiać; zapytać o ich odbiór, emocje. Powiedzieć, że negatywne, przemocowe zachowania aktorów nie pokazują realnych sytuacji i nie można ich pod żadnym pozorem naśladować; wesprzeć dzieci, u których kontakt z serialem wywołał niezrozumienie i niepokój. Ważne, by zadbać o przyjazną atmosferę takiej rozmowy, nie oceniać, nie mieć do dziecka pretensji i żalu. Nie kupujmy też dzieciom gadżetów związanych z serialem, reagujmy na niebezpieczne zachowania nawiązujące do fabuły.

❗Rodzice i nauczyciele znajdą naszą pomoc, dzwoniąc pod numer 800 100 100 - telefon w sprawie bezpieczeństwa dzieci, czynny od poniedziałku do piątku, w godzinach 12 - 15.
Dzieci, które potrzebują porozmawiać o tym, co dla nich ważne i trudne mogą zadzwonić do 116111 - telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży. Telefon jest czynny 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę.
Drodzy dorośli, bądźmy uważni!
Więcej: https://fdds.pl/o-fundacji/co-nowego-w-fundacji/squid-game-serial-nie-dla-dzieci.html
fot. Materiały prasowe Netflix

27/07/2021

Wybór przedszkola nie zawsze jest łatwy. Placówki prześcigają się oferując wyjątkowe warunki, domową kuchnię czy ciekawe zajęcia dodatkowe. Czym się kierować? Na co zwrócić uwagę? O co zapytać kadrę przedszkola? Warto przygotować się do spotkania z dyrekcją i pedagogami jeśli chcemy być pewni, że wybrane przez nas przedszkole stworzy przestrzeń, w której dziecko będzie mogło rozwinąć skrzydła 😊
Zapraszam do konsultacji (także on-line):)

Lato w pełni, cieszymy się słońcem i wakacjami! Jednakże wrzesień zbliża się wielkimi krokami, a wraz z nim pierwszy dzień w przedszkolu naszego dziecka 🙂 Przez wiele lat współpracy z przedszkolami nabyłam wiedzę o tym, jak funkcjonują placówki oświatowe. Poznałam sposób pracy n...

23/07/2021

Drodzy Rodzice,
od września ruszamy z grupami terapeutycznymi dla nastolatków, dlatego już teraz zachęcam do zapoznania się z zakresem tematycznym. Zajęcia są odpowiedzią na potrzeby młodych osób, które doświadczają trudności natury społecznej czy emocjonalnej. Wsparcie psychologiczne jest obecnie szczególnie istotne, ponieważ pandemia, a co za tym idzie izolacja od rówieśników, wpłynęły negatywnie na dobrostan psychiczny młodzieży. Mając na uwadze to, że nie wiemy czy rok szkolny rozpocznie się nauką stacjonarną czy zdalną, już teraz warto pomyśleć o zdrowiu psychicznym naszych dzieci.
Szczegóły poniżej, zapraszamy!

Pozytywna samoocena, jest ważnym wyposażeniem każdej osoby. Jest fundamentem wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa, odwagi w podejmowaniu wyzwań, a także poczucia odpowiedzialności za własne zachowanie. Prawidłowy wizerunek siebie pomaga nam radzić sobie z życiowymi porażkami czy z odrzu...

18/07/2021

Drodzy Rodzice!
Pomimo, iż wakacje w pełni, warto już teraz pomyśleć o naszych dzieciach, które od września rozpoczną przygodę z przedszkolem :-D
Zachęcam Was do zapoznania się z artykułem, w którym napisałam kilka (mam nadzieję) pomocnych wskazówek na temat pomocy dziecku w adaptacji przedszkolnej.

Powodzenia Rodzice!

Wielu rodziców zadaje sobie pytania: czy moje dzieci jest gotowe do przedszkola? czy poradzi sobie w nowej sytuacji ? czy poradzi sobie z rozłąką ? Zastanawiamy się, czy przedszkole jest dobrym rozwiązaniem i czy nie zostawić malucha dłużej w domu. Te wszystkie pojawiające się pytania wyw...

26/05/2021

Bycie mamą to wspaniała podróż! Pełna przygód, nieprzewidzianych scenariuszy. Rozczulająca, wzruszająca, radosna a niekiedy wymuszająca wzbicie się na wyżyny swojej cierpliwości 😁
W tym dniu Kochane Mamy życzę Wam pokładów siły, energii, cierpliwości ale też luzu, dystansu, przestrzeni na niedoskonałość, realizacji swoich pasji i marzeń ❤️💐🌼 Najlepszości!