Psychoterapia Przez Ciało

Strona główna
Polska
Warsaw
Psychoterapia Przez Ciało

Psychoterapia w Analizie Bioenergetycznej.

25/01/2026

Zastanawiałam się, jaki tu cytat wybrać na koniec... I trochę w zachwycie nad tą zimą, której tyle lat nie było, a trochę ze smutną konstatacją, że nie możemy się zatrzymać wybrałam Lowena...

„Depresja i ciało” A. Lowen (1972 !!!, 54 lat temu...)

„Pewną miarą stopnia, w jakim UTRACILIŚMY kontakt z życiem, jest spustoszenie, jakie uczyniliśmy w naszym naturalnym środowisku.
Przykładem może być choćby zanieczyszczenie powietrza. Narastał ono od wielu lat, ale ignorowaliśmy to, bo byliśmy tak zajęci PRODUKOWANIEM dóbr, że nie starczało nam czasu na należyte oddychanie.
Człowiek, który nie jest świadomy własnego oddychania, nie może zauważyć zanieczyszczeń – przynajmniej, dopóki nie staną się tak silne, że zaczyna mu brakować powietrza.
To samo można powiedzieć o zanieczyszczeniu krajobrazu, wytępieniu dzikiej zwierzyny wszechobecnych śmietniskach.
Nie mając KONTAKTU z własnymi CIAŁAMI, nie mamy go też ze środowiskiem, w którym żyją te ciała.
W biurze czy bibliotece umysł zdaje się funkcjonować sprawnie, jeśli ciało ma być żywe i wrażliwe, potrzebuje środowiska naturalnego”

20/01/2026

Dla wszystkich, którzy mają myśl o tym, że doświadczyli traumy ta książka jest dającym nadzieję i początkiem podróży ku sobie...

„ZNALEŹĆ słowa tam, gdzie ich wcześniej nie było, a w efekcie móc PODZIELIĆ się z drugim CZŁOWIEKIEM swoim najgłębszym bólem i najgłębszymi uczuciami.
To jedno z najbardziej poruszających doświadczeń jakie dane nam jest przeżyć, a współczucie – stan, w którym dotąd nie wypowiedziane słowa można odnaleźć, WYPOWIEDZIEĆ i OTRZYMAĆ ODPOWIEDŹ, to kluczowa wartość w leczeniu wywołanej traumą IZOLACJI – zwłaszcza, gdy inne osoby w naszym życiu tylko ignorowały nas lub uciszały.

Możliwość swobodnej, nieskrępowanej KOMUNIKACJI to przeciwieństwo przeżywania traumy."

„Strach ucieleśniony” Bessel Van Der Kolk

18/01/2026

Powoli zmierzamy do końca naszego cytatowego cyklu. Gdybym miała wybrać jedną książkę, dla nas i o nas, tutaj w Polsce byłaby to "Dorosłe dzieci" Katarzyny Schier.
Parentyfikacja to częste doświadczenie wielu z nas, o skutkach którego wciąż za mało się mówi... ta książka tak wiele tłumaczy i tak wiele zdejmuje z pleców osób, które doświadczyły odwrócenia ról.

„Badania nad JA CIELESNYM i obrazem ciała wskazują, że:
1) Ja cielesne kształtuje się w relacji dziecka z jego PIERWOTNYM opiekunem – w zależności od wzorca WIĘZI psychicznej we wczesnym dzieciństwie dziecko może budować własny, szczególny sposób doświadczania swojego ciała;
2) obraz ciała konsoliduje się około szóstego - siódmego roku życia dziecka, po tym, gdy osiągnęło ono określony poziom rozwoju na drodze SEPARACJI - INDYWIDUACJI, oraz
3) obraz ciała danej osoby może podlegać ZMIANOM w późniejszym życiu w zależności od jej doświadczeń społecznych (przede wszystkim kontaktów z rówieśnikami, a potem partnerami relacji miłosnych; Schier, 2009b). Bardzo ważnym okresem dla budowania obrazu ciała, szczególnie w kontekście seksualności jest czas dorastania”

„Dorosłe dzieci” Katarzyna Schier

16/01/2026

Ta książka otacza łagodną i czułą mądrością. Daleką od iluzorycznych wzmocnień, za to pełną zrozumienia dla kruchości życia i płynącej z niej siły przywołującej do bycia i kochania w teraz.

„Gdy zdamy sobie sprawę z delikatności, która cechuje miłość, zaakceptujemy fakt, że szczęściem jest kochanie kogoś, kto kocha nas. Tego typu odwzajemniona miłość jest rzadkością w każdym życiu.
Głębokie porozumienie z drugą osobą to coś wyjątkowego. Czujemy, że taka miłość wzbogaca nasze życie, dodaje mu głębi i nadaje sens – i wiemy, że w pewnym sensie to nam się przydarzyło, że mieliśmy szczęście.
Możemy zatem pozostać w zadziwieniu, ŻE ISTNIEJE “MY”, ŻE “MY” MOŻE ISTNIEĆ. Tajemnica polega na tym, żeby zawsze odrobinę obawiać się, że to szczęście nas opuści, żeby wiedzieć, że miłość jest krucha.
Coś, co stanowi jej sedno, nie daje się kontrolować, wybierać ani modelować.
W tym sensie kochanie nie jest czynnością, a podsycanie miłości, troszczenie się o nią i dbanie o jej żywotność to nie ciężka praca.
Miłość się pielęgnuje, a nie obrabia.
Jak pięknie mówią Francuzi, chérir l’amour: OTACZAJ MIŁOŚĆ OPIEKĄ.”

„KOCHAM cię i cię WIDZĘ” Lieven Migerode

15/01/2026

To jest księga, bardziej niż książka i nie tylko przez jej rozmiar. Bardziej przez głębię procesów do jakich zaprasza. Z łagodnością i umiarem. Z mądrością autorek, które prowadzą nas w tej podróży...

"Rozwój wszelkiego rodzaju zasobów może jednak zostać udaremniony z wielu powodów.

Jeśli nasze potrzeby i preferencje są negowane, ignorowane lub używane przeciwko nam, możemy nie być w stanie rozwinąć wewnętrznego zasobu, jakim jest ROZPOZNAWANIE WŁASNYCH PRAGNIEŃ I ZDOLNOŚĆ DO PODĄŻANIA za nimi.
Zamiast tego możemy nauczyć się automatycznie robić to, czego chcą od nas inni.

Jeśli dorastamy pod opieką dorosłych, którzy wyrażają dumę z naszych dokonań, rozwijamy pewność siebie, ale jeśli nasi opiekunowie nas krytykują, zaczynamy się obawiać popełniania błędów i tracimy zasób, jakim jest pewność siebie.
Gdy nasze figury przywiązania nie zapewniają nam podstawowego kontaktu emocjonalnego i nie stwarzają nam odpowiednich do wieku możliwości, przystosowujemy się do okoliczności, rozwijając NAWYKOWE STRATEGIE, WZORCE RELACYJNE I PRZEKONANIA – ZASOBY PRZETRWANIOWE, które rekompensują nam ograniczenia naszego środowiska."

"Psychoterapia sensomotoryczna" Pat Ogden i Janina Fisher

14/01/2026

Bardzo ważne i tak klarownie wyjaśnione...

„Dlaczego tak wielu ludzi ma trudności z oddychaniem głęboko, pełną piersią?
Odpowiedź brzmi: ponieważ oddychanie POBUDZA uczucia, a tego właśnie ludzie się boją.
Boją się poczuć smutek, złość i lęk.
Jako dzieci WSTRZYMYWALI oddech, żeby przestać płakać;
PROSTOWALI plecy i USZTYWNIALI klatkę piersiową, żeby powstrzymać złość;
ZACISKALI gardła, żeby nie wydostał się z nich krzyk.
Skutkiem każdego z tych działań jest ograniczenie i OSŁABIENIE oddychania.
I na odwrót: tłumienie każdego uczucie skutkuje ograniczeniem oddychania.
Teraz, jako dorośli, takie osoby ograniczają oddychanie, żeby uczucia NIE WYDOSTAŁY się na powierzchnię.
Tak oto niezdolność do prawidłowego oddychania przeradza się w największą przeszkodą w odzyskaniu zdrowia emocjonalnego”

A. Lowen "Głos ciała"

13/01/2026

Są książki i autorzy, do których musimy zajrzeć choć drugi raz w tym cyklu!

„Nie ma przypadku ani przeznaczenia, tylko DROGA, po której idziemy.
Czasem podejmujemy złe decyzje.
Niszczymy dobre rzeczy z powodu słabości i strachu.
Z tych samych powodów ranimy ludzi, których NIE CZUJEMY SIĘ WARCI.
Zostajemy w pustych związkach bez miłości i harmonii.
Cali popękani.
Na szczęście nie zawsze.
Zdarza się bowiem, że czujemy pewność i siłę, nawet jeśli się boimy.
Stan, w którym widać ŚWIATŁO, wymaga wysiłku.
Wielkiego wysiłku.”

Joanna Bator "Purezento"

12/01/2026

I Rupi Kaur z jej wrażliwością...

wskakuję do studni swojego ciała
i wypływam w innym świecie
wszystko czego potrzebuję
już we mnie jest
nie muszę
szukać nigdzie indziej
dom

RUPI KAUR "DOM CIAŁO"

11/01/2026

"Oblicza lęku" ta książka ma w sobie tyle niosących ulgę zdań, tyle trafnych nazwań, tyle odczarowań... Kolejny skarb na naszej liście.

„Prawdziwie tragiczna jest autoagresja wywodząca się z mających konkretne powody uczuć nienawiści i zazdrości, jakie przeżywało się w okresie dzieciństwa, których wtedy, jako dziecku, nie wolno było ujawnić, ponieważ pogorszyłoby się jeszcze w ten sposób swoją sytuację i we własnych oczach BYŁOBY SIĘ KIMŚ ZŁYM.

A ponieważ nie znalazło się żadnego wentyla, żadnej możliwości, by dać ujście swoim afektom, i ponieważ samo ich pojawienie się wywołało POCZUCIE WINY, kierowało się je PRZECIW samemu SOBIE jako rodzaj KARY.

Największe tragedię rozgrywają się zatem w dzieciństwie: dziecko przeżywa swoje odrzucenie jako NIENAWIŚĆ SKIEROWANĄ DO WEWNĄTRZ, do siebie samego, odczuwając swoją agresję płynącą z lęku przed utratą i z braku poczucia bezpieczeństwa jako coś niemożliwego do wyrażenia, coś, co tylko POGORSZYŁOBY jego sytuacją. Dlatego też takie dziecko jako dorosły staje się typem DEPRESYJNYM, ponieważ nigdy nie miało okazji się nauczyć, jak powinno „korzystać” z własnej AGRESJI i jak się z nią obchodzić.”

„Oblicza lęku” Fritz Riemann

10/01/2026

Gabor Mate niezmiennie dotykający swoją głębią...

„Osoba uzależniona nigdy nie ma dość. Na poziomie duchowym i emocjonalnym jest zawsze biedna, choćby nie wiadomo, ile zdobyła i posiadała.
W świecie GŁODNYCH duchów nie istnieje uczucie ZASPOKOJENIA.”

Gabor Mate „Bliskie spotkania z uzależnieniem”

09/01/2026

Nie znam lepszej książki o wstydzie...

„Wstyd to bolesne uczucie, z którym zmagamy się SAMOTNIE.
Jeśli towarzyszy nam stale, uważamy to za słabość, efekt negatywnego myślenia i niskiej samooceny.
Tymczasem wstyd, każdego rodzaju, zawsze pojawia się w RELACJI.
To przeżywanie siebie w kontakcie, który został zakłócony lub przerwany.
CHRONICZNY brak bliskości z drugą osobą wywołuje poczucie głębokiego osamotnienia, które z kolei prowadzi do rozpaczy i poczucia BEZWARTOŚCIOWOŚCI.”

Patricia A. DeYoung „Terapia chronicznego wstydu”

Adres

Okrężna 38
Warsaw
02-925

Telefon

+48605851807

Strona Internetowa

https://sklep.marzenabarszcz.com/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Psychoterapia Przez Ciało umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Psychoterapia Przez Ciało:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Warsaw?

Udostępnij

Kategoria

Usługi związane ze zdrowiem psychicznym