Psychologia w życiu

22/05/2026

Pierwszy dzień Konferencji! Czas na zdobywanie wiedzy rozpoczęty !

18/05/2026

Oj tak !

17/05/2026

Oj tak. I to postawienie granic najczęściej się nie spodoba tym osobom ….ale stawiać i tak warto!

Właśnie dlatego pierwsze „nie” w takich relacjach potrafi być tak niewygodne. Nie chodzi tylko o samo odmówienie. Chodzi o cały ciężar, który pojawia się chwilę później: poczucie winy, napięcie w ciele, potrzebę tłumaczenia się i ten stary lęk, że jeśli przestaniemy być dostępni na każde zawołanie, coś między nami a drugim człowiekiem się zepsuje.

Czasem przez lata przyzwyczajamy innych do tego, że można do nas przyjść zawsze, poprosić o wszystko, przesunąć nasze plany, zająć nasz czas i liczyć na to, że jakoś damy radę. A potem, kiedy w końcu próbujemy powiedzieć „nie mogę”, druga strona słyszy nie granicę, tylko zmianę zasad.

I to bywa trudne, bo człowiek zaczyna się zastanawiać, czy naprawdę robi coś złego, czy po prostu pierwszy raz nie zgadza się na coś, co od dawna było dla niego za ciężkie.
Nie każda osoba przyjmie naszą granicę spokojnie. Ktoś może się zdziwić, ktoś może się obrazić, ktoś może powiedzieć, że kiedyś byliśmy inni. Tylko że czasem „inni” znaczy po prostu bardziej zmęczeni, bardziej dostępni i bardziej odłączeni od siebie.

Granica nie musi być krzykiem ani karą. Czasem jest zwykłym zdaniem, które mówi: „ja też jestem tutaj ważny/ważna”.

Nawet jeśli komuś trudno się z tym pogodzić, to nie znaczy, że mamy wracać do wersji siebie, która była wygodna dla wszystkich oprócz nas.

16/05/2026

Dlaczego po tragicznym wydarzeniu jedna osoba doświadczy traumy, inna nie a kolejna wzrostu ?

Dlaczego u niektórych ludzi rozwinie się PTSD, a u innych nie?

Nie każdy, kto ma za sobą traumatyczne zdarzenie, doświadczy PTSD lub innych długotrwałych negatywnych skutków. Niektórzy ludzie mówią wręcz, że po takim zdarzeniu czują, że coś im się udało, mają większą wiarę w siebie i są silniejsi. Wiele czynników wpływa na to (a) kto doświadczy długotrwałych zaburzeń po przeżytej traumie, (b) kto wróci do zdrowia i nie doświadczy istotnych skutków i (c) u kogo wystąpi potraumatyczny wzrost. Do tych czynników zaliczamy (a) takie, które mają związek z rodzajem traumy, (b) takie, które mają związek z myślami i reakcjami w czasie wydarzenia traumatycznego i po nim, (c) czynniki biologiczne i (d) to, jak poszczególni ludzie zareagują na doświadczenie traumy i jej skutki (w tym także uzyskane wsparcie społeczne).

Barbara O. Rothbaum, Sheila A.M. Rauch, PTSD. Co każdy powinien wiedzieć, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2022, s. 41–42, 70–71.

11/05/2026

Ja dziś po angielskim 😂

08/05/2026

🥰

08/05/2026

Coś w tym jest…

06/05/2026

Poruszające ale prawdziwe

01/05/2026

Pięknej majówki !

Możesz jeszcze wszystko zmienić. To, co złe, odciąć. To, co chore - uzdrowić.
Możesz powiedzieć do wiosny albo do człowieka: kocham cię. Możesz się wzruszyć. Możesz iść na koniec świata albo na początek - zależy, od czego chcesz zacząć. Możesz zrobić plany na przyszłość, na długie spacery i kolejne podróże. Posadzić kwiaty. Zakopać złość i wojenny topór. Pielęgnować przyjaźń. Możesz mieć nadzieję zieloną jak parkowa brama i chęć do życia jak słońce.

Jest maj. Zrobiło się cieplej na sercu. Zrobiło się inaczej.

~ Kaja Kowalewska
Fot. Chaos