Magdalena Chorzewska Psycholog

Magdalena Chorzewska Psycholog Psycholożka, terapeutka (CBT, Schematy), coach, trenerka. Zapraszam do kontaktu i współpracy. Od kilku lat uczestniczę w kampaniach medialnych.

Nazywam się Magdalena Chorzewska, jestem psychologiem, psychoterapeutką, coachem i trenerem. Pracuję z pacjentem indywidualnym, grupowym, a także prowadzę szkolenia dla firm i instytucji. Moimi pacjentami są zarówno dzieci i nastolatki, ludzie dorośli, pary. W moim przekonaniu świadomy swoich emocji i schematów człowiek, posiadający umiejętności społeczne ma szanse na zbudowanie trwałych i satysfakcjonujących relacji zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym. Od 8 lat udzielam się w mediach, gdzie edukuję widzów i czytelników w tematyce z zakresu psychologii. Można mnie oglądać w Dzień dobry TVN, TVN24, Polsat News, Tvn24BiS ,czytać artykuły i wywiady ze mną w prasie (Wysokie Obcasy, Onet Kobieta, Twój Styl, Manifique)
Współprowadziłam program Ślub od pierwszego wejrzenia emitowanego na antenie telewizji TVN, a także byłam konsultantem psychologiem przy produkcji ewality show „Love Island” produkowanego przez agencję Jake Vision. Kilka lat temu zainteresowałam się tematyką psychologii biznesu i w związku z tym ukończyłam studia podyplomowe „Akademia Psychologii Przywództwa” co otworzyło przede mną nowe obszary pracy z klientem biznesowym. Pomagam budować relacje międzyludzkie w firmach i instytucjach, szkolę z zakresu komunikacji i empatii. Jestem ekspertem od rozwiązywania problemów międzyludzkich i rozumienia motywów ich postępowania. Moimi klientami byli m.in Nivea, Vichy, Procter&Gamble, CocaCola, Sprite.

Mam całkiem dużą biblioteczkę.Przez lata zbierałam i gromadziłam różne ciekawe książki. Będę się tu z wami dzielić moimi...
03/01/2026

Mam całkiem dużą biblioteczkę.
Przez lata zbierałam i gromadziłam różne ciekawe książki.
Będę się tu z wami dzielić moimi książkami i polecać te, które uważam za wartościowe i warte przeczytania.

Książka „Program Zmiany Sposobu Życia” jest pozycją dla osób, które szukają czegoś na kształt autoterapii.
Autorzy skupili się na przedstawieniu typowych pułapek życiowych i propozycjach ich rozwiązania.

Jeśli lubicie testy i autodiagnozę- znajdziecie tu wiele kwestionariuszy i testów.
Co ważne- książka ta opiera się na terapii schematów i może wam pomóc uświadomić sobie i zmienić wiele kwestii w waszym życiu.

Dla mnie to jedna z lepszych książek mających realny wpływ na zmiany.

Znacie? Czytaliście ją?

  Czy zgadzacie się z taką teorią?Ja nie. Gdyby gwarantem udanego życia w związku miał być brak równości, to ja wolałaby...
28/12/2025


Czy zgadzacie się z taką teorią?
Ja nie. Gdyby gwarantem udanego życia w związku miał być brak równości, to ja wolałabym być singielką… bo jak być szczęśliwą rezygnując z własnego zdania i wpływu na swoje życie?

Czy myślicie, że patriarchat jest dobry? Czy służy kobietom i mężczyznom? A może jednak nie jest dobry ani dla mężczyzn ani dla kobiet?
Zapraszam do dyskusji.



Dlaczego tak trudno dziś wchodzić w związki, budować relacje na całe zycie? Dlaczego co drugie małżeństwo się rozwodzi?

Skomentuj ten post słowami  CZULE ŚWIĘTAWyślę Ci link do zapisów.Do zobaczenia 🎄❤️Grupa wsparcia dla osób potrzebujących...
13/12/2025

Skomentuj ten post słowami CZULE ŚWIĘTA
Wyślę Ci link do zapisów.

Do zobaczenia 🎄❤️

Grupa wsparcia dla osób potrzebujących być w tym czasie z innymi.
[autopromocja]

Kto się złości? Jak często? I w jaki sposób?Co słyszeliście w dzieciństwie  na temat złości? Mogliście to robić, czy moż...
09/12/2025

Kto się złości? Jak często? I w jaki sposób?
Co słyszeliście w dzieciństwie na temat złości? Mogliście to robić, czy może groziło to „brzydotą”???

W ostatnim czasie kilku pacjentów przyszło z bardzo podobnym problemem: niewyrażona złość, która z czasem zamieniała się w bierną agresję, a ostatecznie w nagłe, trudne do zatrzymania wybuchy.

Dlaczego tak się działo?

Złość to jedno z najbardziej „niewygodnych” uczuć. W wielu domach słyszymy, że nie wypada się złościć, że trzeba być grzecznym, spokojnym, uległym, że złość rani innych, albo co gorsza „porządni ludzie” jej nie okazują.
Więc uczymy się zamykać ją w sobie, tłumić, zaciskać zęby, uśmiechać się mimo napięcia.
Jeden z pacjentów, grubo po 40 roku życia nadal ma z tym trudność.

Pamiętajcie, emocje nie znikają dlatego, że ich nie wypowiadamy. One szukają ujścia.

Wtedy najczęściej pojawiają się dwie formy:
-bierna agresja — ciche fochy, złośliwości, dystans, wycofanie, drobne ukłucia, które trudno nazwać, ale czuje się je bardzo wyraźnie
-nagłe wybuchy — kumulacja miesięcy czy lat niewypowiedzianych emocji, która eksploduje w najmniej oczekiwanym momencie ( ileż takich historii słyszałam)

Czym to grozi?
– narastającym napięciem w relacjach,
– poczuciem winy po każdym wybuchu,
– somatyzacją (bóle brzucha, migreny, problemy ze snem),
– utratą kontaktu z tym, czego naprawdę chcemy

Złość jest informacją. Nie trzeba jej tłumić ani się jej bać — wystarczy nauczyć się ją dobrze odczytywać.

To, czego nie wypowiadamy, i tak znajdzie sposób, by wybrzmieć.
A świadomie wypowiedziana złość przestaje być niszcząca. Staje się granicą, jest ochronna i dużo mówi o nas.
A teraz ważne pytanie:

Jak Ty radzisz sobie ze złością?
Tłumisz? Wycofujesz się? A może potrafisz ją nazwać i wyrazić?
Daj znać w komentarzu — Twoja perspektywa może pomóc komuś, kto właśnie uczy się kontaktu ze swoją emocją.
I jeśli czujesz, że ten post może komuś otworzyć oczy, udostępnij go dalej. Emocje naprawdę potrzebują przestrzeni, żeby o nich mówić.

złość

  Właśnie wyszliśmy z   ze sztuki “Bliżej „. Pamiętam jak lata temu wybrałam się pierwszy raz sama do kina właśnie na te...
04/12/2025



Właśnie wyszliśmy z ze sztuki “Bliżej „. Pamiętam jak lata temu wybrałam się pierwszy raz sama do kina właśnie na ten film. To był najsmutniejszy film o miłości i samotności jaki widziałam.

Dziś jedna z was zapytała o to dlaczego tak trudno znaleźć męża, dlaczego ona szukając 2 lata, nadal jest sama…

W odpowiedzi na to inna z was napisała wiadomość którą zamieściłam w poście.

Dajcie znać jakie są wasze doświadczenia, przemyślenia…

W tym roku po raz kolejny mam zaszczyt dołączyć do 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. To dla mnie ważny m...
01/12/2025

W tym roku po raz kolejny mam zaszczyt dołączyć do 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. To dla mnie ważny moment i bardzo mnie cieszy, że mogę być częścią tej wspaniałej inicjatywy!

Chcę zaprosić Was do licytacji wyjątkowego spotkania. Osoba, która wygra aukcję, spędzi ze mną wieczór przy kolacji, a następnie zabiorę ją do teatru na spektakl, który – w moim odczuciu – ma szczególne walory terapeutyczne. Będzie to mój świadomy, osobisty wybór, wynikający z pracy, jaką na co dzień wykonuję i z tego, co w moim odczuciu najbardziej porusza i rozwija.

Zachęcam Was do włączenia się w licytację. To nie tylko szansa na wyjątkowe spotkanie ze mną , ale przede wszystkim realny gest wsparcia.

Do zobaczenia podczas Finału

 Relacje w rodzinach bywają skompilowane. Co myślicie o tej sytuacji?Jak postąpilibyście na miejscu osoby, która to napi...
26/11/2025



Relacje w rodzinach bywają skompilowane. Co myślicie o tej sytuacji?
Jak postąpilibyście na miejscu osoby, która to napisała?

Byłam dziś rano na siłowni i podczas treningu słuchałam podcastu Karoliny Korwin Piotrowskiej o bezdzietności i podejści...
23/11/2025

Byłam dziś rano na siłowni i podczas treningu słuchałam podcastu Karoliny Korwin Piotrowskiej o bezdzietności i podejściu Polaków do tego tematu.
I znowu uderzyło mnie, jak silne — i jak krzywdzące — przekonania mamy w przestrzeni publicznej.

Wciąż funkcjonuje narracja, że każdy powinien mieć dzieci, a osoba bezdzietna jest „bezużytecznym pasożytem”.
Przeraża mnie ten poziom nieświadomości.
Wielu ludzi nie ma dzieci bo nie może, wiele osób jest tak głęboko straumatyzowanych, że nie chce…Dla wielu to świadomy wybór stylu życia.

Karolina, powołując się na zdanie wielu psychologów i historię Wiktora Krajewskiego- aktualnie Słojkowskiego , który opowiedział o swojej matce,która wybitnie nie była gotowa do tej roli, powiedziała głośno coś, co w Polsce wciąż brzmi jak bluźnierstwo:

🎈Nie każdy rodzic powinien zostać rodzicem.

I to jest niestety prawda.
Jest wielu ludzi głęboko skrzywdzonych przez własnych rodziców.
Jest wiele rodzin chorych, przemocowych, niebezpiecznych.
A wciąż pokutuje mit, że „każda matka kocha swoje dziecko”.
Otóż — nie każda. Tak samo jak nie każdy ojciec.

Do bycia rodzicem trzeba dojrzeć.
Albo przynajmniej stworzyć sobie warunki, żeby tę dojrzałość osiągnąć i nie krzywdzić własnego dziecka.
Tymczasem w wielu rodzinach przemoc psychiczna jest codziennością, niemal „normą kulturową”.

Historie moich pacjentów często mrożą krew w żyłach.
To, co potrafi zrobić własna matka lub własny ojciec… jak można złamać młodego człowieka, zdehumanizować, zniszczyć jego poczucie wartości — wciąż czasem trudno mi w to uwierzyć, choć widzę to na co

A Wy?
Jakie rodziny znacie?
Jakich rodziców spotkaliście na swojej drodze?
Jakie macie doświadczenia — własne albo z otoczenia?

Napiszcie, jeśli czujecie, że chcecie to unieść.

Jakiś czas temu internauci dyskutowali na temat tego czy bieda jest stanem umysłu… Ja dziś chciałam poruszyć kwestię sam...
22/11/2025

Jakiś czas temu internauci dyskutowali na temat tego czy bieda jest stanem umysłu…

Ja dziś chciałam poruszyć kwestię samotności. Czy to wybór? Czy przekonania? Czy pech? A może felerne przyciąganie nieodpowiednich osób???->pamietaj, że to Ty wybierasz i decydujesz się na relację z kimś.

🎈Przekonania naprawdę tworzą rzeczywistość relacyjną.

Jeśli ktoś nosi w sobie przekonania typu „nikt mnie nie zechce”, „jestem niewystarczająca”, „lepiej być samemu, bo i tak zostanę zraniona”, to wpływają one na zachowania: zamknięcie emocjonalne, ostrożność w relacjach, nieufność, wybieranie niedostępnych osób, szybkie wycofywanie się, brak sygnałów otwartości.
Wtedy osoba zaczyna zachowywać się tak, jakby „nie była możliwa do pokochania” — choć wcale taka nie jest. To działa jak samospełniająca się przepowiednia

😞Samotność rodzi się często z trudnych doświadczeń , a nie z wyboru🥲

Przekonania mają swoje źródła. Najczęściej wynikają z doświadczeń odrzucenia, krytyki w dzieciństwie, braku bezpiecznego przywiązania, trudnych związków, poczucia bycia niewidzialną. To psychologiczny schemat, nie wymysł.

🎈Samotność może być też faktem zewnętrznym

Nie wszystko dzieje się „w głowie”. Czasem ktoś jest sam, bo dopiero zamknął trudną relację, ma wymagający tryb życia, jest w okresie transformacji lub po prostu nie spotkał jeszcze właściwej osoby.
W takim przypadku nie ma żadnych wewnętrznych blokad — po prostu czas jeszcze nie nadszedł.

Co wy myślicie na ten temat? Czy samotność to stan umysłu?

Jakiś czas temu internauci dyskutowali na temat tego czy bieda jest stanem umysłu… Ja dziś chciałam poruszyć kwestię sam...
21/11/2025

Jakiś czas temu internauci dyskutowali na temat tego czy bieda jest stanem umysłu…

Ja dziś chciałam poruszyć kwestię samotności. Czy to wybór? Czy przekonania? Czy pech? A może felerne przyciąganie nieodpowiednich osób???->pamietaj, że to Ty wybierasz i decydujesz się na relację z kimś.

🎈Przekonania naprawdę tworzą rzeczywistość relacyjną.

Jeśli ktoś nosi w sobie przekonania typu „nikt mnie nie zechce”, „jestem niewystarczająca”, „lepiej być samemu, bo i tak zostanę zraniona”, to wpływają one na zachowania: zamknięcie emocjonalne, ostrożność w relacjach, nieufność, wybieranie niedostępnych osób, szybkie wycofywanie się, brak sygnałów otwartości.
Wtedy osoba zaczyna zachowywać się tak, jakby „nie była możliwa do pokochania” — choć wcale taka nie jest. To działa jak samospełniająca się przepowiednia

😞Samotność rodzi się często z trudnych doświadczeń , a nie z wyboru🥲

Przekonania mają swoje źródła. Najczęściej wynikają z doświadczeń odrzucenia, krytyki w dzieciństwie, braku bezpiecznego przywiązania, trudnych związków, poczucia bycia niewidzialną. To psychologiczny schemat, nie wymysł.

🎈Samotność może być też faktem zewnętrznym

Nie wszystko dzieje się „w głowie”. Czasem ktoś jest sam, bo dopiero zamknął trudną relację, ma wymagający tryb życia, jest w okresie transformacji lub po prostu nie spotkał jeszcze właściwej osoby.
W takim przypadku nie ma żadnych wewnętrznych blokad — po prostu czas jeszcze nie nadszedł.

Co wy myślicie na ten temat? Czy samotność to stan umysłu?

Czy potrafisz odpoczywać  bez POCZUCIA WINY?Dla wielu z nas to… najtrudniejsza praca.Wiem, że część z Was potrafi „odhac...
20/11/2025

Czy potrafisz odpoczywać bez POCZUCIA WINY?
Dla wielu z nas to… najtrudniejsza praca.

Wiem, że część z Was potrafi „odhaczyć” dziesiątki zadań w jeden dzień, ale zatrzymać się na 20 minut — już nie.
Być może ktoś z was zna ten wewnętrzny monolog:
„Mogłabym zrobić coś pożytecznego.”
„Inni pracują, a ja…?”
„Najpierw zasłużyć, potem odpocząć.”

To nie jest lenistwo.
To jest stary, głęboko zapisany schemat:
wartość = produktywność

I wiele z nas nosi go od dziecka.

Ale prawda jest taka:
Odpoczynek nie jest nagrodą. Odpoczynek jest paliwem.
Bez niego Twoja kreatywność, intuicja, twórczość, emocje — wszystko przygasa. Znam to z autopsji. Ja najlepsze rzecz wymyślam po błogim lenistwie:)

Dziś chcę Cię zapytać:
👉 Co by się zmieniło w Twoim życiu, gdybyś odpoczywała tak samo odważnie, jak pracujesz?
👉 Gdybyś pozwolił sobie usiąść bez tłumaczenia się komukolwiek, nawet samemu sobie?

Napisz w komentarzu:
💛 Z czym masz największą trudność, kiedy próbujesz odpocząć?
Jestem ciekawa Waszych historii.

Piszę ten post bo widzę jak wiele dyskusji wywołał jeden z najważniejszych filmów ostatnich lat. Jeden psycholog ostrzeg...
17/11/2025

Piszę ten post bo widzę jak wiele dyskusji wywołał jeden z najważniejszych filmów ostatnich lat.
Jeden psycholog ostrzegał przed oglądaniem filmu z powodu zbyt dużej ilości przemocy ( wystarczy włączyć randomowy film żeby zobaczyć jej znacznie więcej), inna osoba zniechęcała z uwagi na fakt, iż konsultantką była osoba z Centrum Praw Kobiet oskarżana przez pracownice o mobbing ( https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36001,29417207,szefowa-centrum-praw-kobiet-oskarzana-o-mobbing-pracowniczki.html)
Dodam, że wspomniana Pani Urszula nigdy nie została pociągnięta do odpowiedzialności karnej w tej sprawie. Nie wpłynęły żadne oficjalne oskarżenia.

W kinie, w czterech ścianach, oglądamy historię Gosi — bohaterki filmu „Dom dobry”. Myślę wtedy o kobietach, które każdego dnia wracają do domu, gdzie dochodzi do przemocy wobec nich.
I to wszystko na naszej ziemi, gdzie lansuje się mit cudownej rodziny. A w rodzinach jest wiele problemów. A edukacji psychologicznej brak.
To nie amerykański film sensacyjny,
to codzienność wielu ludzi.

W Polsce co roku ginie nawet około 200 kobiet w wyniku przemocy domowej. Dom, który miał być azylem, staje się sceną tragedii. Często obok nas…
Zakładam, że nikt nie jest w stanie oszacować ile osób doświadcza przemocy psychicznej czy s@ksualnej.

W 2024 roku niemal 87 000 osób zostało zakwalifikowanych jako ofiary przemocy domowej – w tym ponad 50 000 kobiet i 25 000 dzieci.W ciągu ostatniego roku 0,9% mężczyzn zgłosiło doświadczanie przemocy domowej.

Jako psycholożka, mówię głośno: przemoc domowa to nie prywatny dramat, to sprawa społeczna. Gdy milczymy, dajemy przyzwolenie na kolejną krzywdę. I kiedy widzimy pierwsze „czerwone flagi” — zazdrość, izolację, kontrolę, poniżenie — nie możemy odwracać wzroku.
Nie mówcie następnym razem „ona sama jest sobie winna” „powinna odejść”.
Tak to już jest z przemocą, że sprawca długo pracuje nad osłabieniem swojej ofiary i stosuje całą gamę manipulacji.

Jeśli dotyka Cię ten temat albo znasz kogoś, kto – nie czekaj. Pomoc jest – linia 800 12 00 02.

Widzieliście film? Jakie są wasze wrażenia, odczucia?

Adres

Słomińskiego 7/190
Warsaw
00-195

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Magdalena Chorzewska Psycholog umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Our Story

Jako psycholog, psychoterapeuta i specjalista do spraw żywienia zajmuję się profesjonalnym poradnictwem żywieniowym i psychologicznym, oraz psychoterapią. Od 2009 roku prowadzę Poradnię Psychodietetyczną Pozytywna Przemiana, w której udzielam pomocy psychologicznej dzieciom i dorosłym,prowadzę psychoterapię w nurcie poznawczo-behawioralnym, a także pomagam zmienić nawyki żywieniowe osobom borykającym się z problemem utrzymania prawidłowej masy ciała. Jestem dyplomowanym psychologiem, certyfikowanym terapeutą poznawczo-behawioralnym dzieci i młodzieży (Centrum CBT w Warszawie), trenerem umiejętności psychologicznych miękkich (Ośrodek Intra w Warszawie), psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym dorosłych i dzieci (Centrum CBT w trakcie 4-letniego szkolenia). Ukończyłam także studia podyplomowe z zakresu żywienia i dietetyki człowieka zdrowego i chorego na wydziale żywienia na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. W swojej pracy pomagam kobietom, mężczyznom, dzieciom i młodzieży.Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in w Komitecie Ochrony Praw Dziecka w Warszawie, podczas praktyk na oddziale psychiatrycznym w Szpitalu Nowowiejskim w Warszawie, w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Sierpcu, w Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "ąę" w Płocku, w ośrodku rehabilitacyjnym 12 dębów w Zaździerzu, podczas licznych projektów EFS, w Poradni Zdrowia Psychicznego Dzieci i Młodzieży NZOZ Saba-Med w Płocku oraz podczas praktyki prywatnej. Obecnie przyjmuję także w ramach NFZ w NZOZ Mazowieckie Centrum Medyczne przy ul. Sportowej w Płocku, a także w Centrum Terapii ABJ (dzienny oddział psychiatryczny).

Do ponda 5 lat wpółpracuję z Dzień dobry TVN, TVN24, TVN BiŚ, Polsat News itp. Występuję jako expert psycholog. Mam także swoja rubrykę w magazynie Twój Styl.