Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/433416866522941/

Centrum Psychoterapii i Rozwoju - dbaMY, Działdowska 12 lok . 29, Warsaw (2026)

02/03/2026

Psychoterapia dzieci i młodzieży – jak wygląda praca z młodszym klientem?

Dzieci i nastolatki rzadko mówią wprost: „Jest mi trudno”.
Znacznie częściej pokazują to swoim zachowaniem — wycofaniem, złością, lękiem, trudnościami w szkole, problemami ze snem czy w relacjach.
Psychoterapia dzieci i młodzieży różni się od pracy z dorosłymi.
W tym procesie szczególnie ważne są:

🎲 zabawa i rysunek jako naturalne sposoby wyrażania emocji
🧩 budowanie bezpiecznej relacji z terapeutą
🗣️ nauka rozpoznawania i nazywania uczuć oraz potrzeb
🤝 współpraca z rodzicami, którzy są istotną częścią procesu zmiany

Celem terapii nie jest „naprawienie dziecka”.
Chodzi o zrozumienie, co stoi za jego trudnościami, oraz wyposażenie go w narzędzia, które pomogą mu lepiej radzić sobie z emocjami i budować satysfakcjonujące relacje.

Im wcześniej młoda osoba otrzyma wsparcie, tym większa szansa, że trudności nie będą się pogłębiać ani wpływać na jej poczucie własnej wartości.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

23/02/2026

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją
Depresja to nie chwilowy smutek.
To nie „gorszy dzień”.
To nie brak silnej woli.
To choroba, która wpływa na myślenie, emocje i ciało.
Może odbierać energię, nadzieję i poczucie sensu. Czasem sprawia, że nawet najprostsze czynności stają się ogromnym wysiłkiem.
Osoba z depresją często słyszy:
„Weź się w garść.”
„Inni mają gorzej.”
„Uśmiechnij się.”
A to, czego naprawdę potrzebuje, to zrozumienie, uważność i profesjonalne wsparcie.
Depresję można leczyć.
Psychoterapia, a w wielu przypadkach także farmakoterapia, realnie pomagają wracać do równowagi.
Jeśli zmagasz się z obniżonym nastrojem, poczuciem bezradności czy długotrwałym brakiem siły — nie musisz radzić sobie z tym sam.
Sięganie po pomoc to nie słabość.
To ważny krok w stronę zdrowia. 🤍

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

23/02/2026

Mechanizmy lęku – co dzieje się w ciele, gdy się stresujemy?

Przyspieszone bicie serca.
Napięte mięśnie.
Płytszy oddech.
Ścisk w żołądku.

To nie „przewrażliwienie”.
To układ nerwowy działający w trybie alarmowym.

Gdy mózg uznaje sytuację za zagrożenie (nawet jeśli obiektywnie nim nie jest), uruchamia reakcję „walcz albo uciekaj”. Organizm mobilizuje się do działania:

⚡ serce przyspiesza, by dostarczyć więcej tlenu
⚡ oddech staje się szybszy i płytszy
⚡ mięśnie się napinają
⚡ trawienie zwalnia

🫶To mechanizm, który ma nas chronić — i jest niezwykle potrzebny.
Problem pojawia się wtedy, gdy włącza się zbyt często lub pozostaje aktywny zbyt długo.🫶

Kiedy stres staje się codziennością, ciało funkcjonuje tak, jakby zagrożenie było stałe. A długotrwałe życie w trybie alarmowym po prostu wyczerpuje.

W terapii uczymy się rozpoznawać sygnały płynące z ciała i stopniowo przywracać poczucie bezpieczeństwa.
Bo uspokojenie myśli bardzo często zaczyna się od regulacji układu nerwowego. 🙌

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

16/02/2026

Złość, smutek, lęk, zazdrość, frustracja — wszystkie emocje są naturalną częścią naszego życia. 🙌

Problemem nie jest to, że je czujemy, lecz to, jak silne się stają i jak długo nas zalewają.
Emocje są jak sygnały z naszego wnętrza. Informują nas, że coś jest dla nas ważne, trudne, zagrażające albo niesprawiedliwe.
Same w sobie nie są ani dobre, ani złe. 🙏

Trudność pojawia się wtedy, gdy:
🔹 emocje są tak silne, że tracimy kontrolę nad reakcjami
🔹 utrzymują się bardzo długo i nie pozwalają normalnie funkcjonować
🔹 zaczynamy ich unikać lub tłumić za wszelką cenę

Psychoterapia nie polega na „pozbywaniu się emocji”.
Pomaga je lepiej rozumieć, regulować i wyrażać w bezpieczny sposób — tak, by nie przejmowały nad nami kontroli.
Jeśli masz wrażenie, że emocje często Cię zalewają albo trudno Ci nad nimi zapanować, rozmowa ze specjalistą może pomóc odzyskać większy spokój i równowagę.🤝

To nie słabość. To sygnał, że potrzebujesz wsparcia. Nie musisz radzić sobie z tym samodzielnie. 🫂

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

30/01/2026

Jak stopniowo budować u dziecka (i w rodzinie) język emocji?

Emocje pojawiają się szybciej niż słowa. 🧠
Dziecko – podobnie jak dorosły – najpierw czuje, a dopiero później (jeśli ma ku temu warunki) potrafi o tym opowiedzieć.
Trudności w mówieniu o emocjach nie oznaczają ich braku ani „niechęci do rozmowy”. Często wynikają z ograniczonego dostępu do języka w stanie silnego pobudzenia.

Przeżywanie emocji to reakcja całego organizmu: 👉napięcie mięśni, 👉przyspieszony oddech, 👉impuls do działania. Werbalizacja wymaga natomiast uruchomienia procesów poznawczych – uwagi, pamięci, refleksji i języka.

Gdy emocje są silne, procesy te są mniej dostępne, dlatego dziecko częściej pokazuje emocje zachowaniem, zamiast o nich mówić.
To, co dla dorosłych bywa „brakiem słów”, dla dziecka jest naturalnym etapem rozwoju. Język emocji nie pojawia się sam – rozwija się w relacji.

Jak stopniowo budować język emocji w rodzinie?
1️⃣Najpierw nazwanie, potem rozmowa
Zamiast pytań w szczycie emocji („dlaczego tak się zachowujesz?”), pomocne jest spokojne nazwanie stanu:
„Widzę, że jesteś bardzo zdenerwowany”
albo
„To wygląda tak, jakby było ci bardzo trudno”.
Takie komunikaty porządkują doświadczenie emocjonalne i pomagają obniżyć napięcie.
2️⃣Mówienie o emocjach w codziennych sytuacjach
Język emocji najlepiej rozwija się nie w kryzysie, ale w neutralnych momentach:
„Byłam dziś zmęczona i potrzebowałam chwili ciszy”,
„Czułem radość, kiedy spędziliśmy razem czas”.
Dziecko uczy się wtedy, że emocje są czymś naturalnym i możliwym do opisania.
3️⃣Akceptacja emocji bez oceniania
Gdy emocje są przyjmowane bez krytyki, łatwiej o ich nazywanie. Komunikaty w stylu „nie przesadzaj” czy „to nic takiego” utrudniają budowanie języka emocji, bo uczą, że niektóre stany są niewłaściwe lub niewarte uwagi.
4️⃣Rozmowy po fakcie
Do refleksji warto wracać wtedy, gdy emocje już opadną:
„Co wtedy czułeś?”,
„Co było dla ciebie najtrudniejsze?”.
To moment, w którym dziecko może stopniowo łączyć doświadczenie emocjonalne ze słowami.
5️⃣Dorosły jako model języka emocji
Dzieci uczą się języka emocji przede wszystkim przez obserwację. Gdy dorośli potrafią mówić o swoich uczuciach w sposób spokojny i adekwatny, pokazują, że emocje można przeżywać i nazywać – a nie tylko tłumić lub odreagowywać.

Budowanie języka emocji nie jest jednorazową rozmową, lecz długofalowym procesem wymagającym cierpliwości i uważności. Im więcej przestrzeni na emocje w rodzinie, tym łatwiej dzieciom (i dorosłym) przechodzić od przeżywania do mówienia – i lepiej rozumieć siebie nawzajem.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

26/01/2026

Kontrola złości a regulacja złości – dlaczego „opanowanie się” nie wystarcza? ☝️

Złość jest jedną z podstawowych emocji. Sama w sobie nie jest ani dobra, ani zła – informuje o przekroczonych granicach, frustracji, bezsilności czy niesprawiedliwości. Trudność nie leży w samej złości, lecz w sposobie, w jaki jest przeżywana i wyrażana.

W psychologii kluczowe jest rozróżnienie między kontrolą (tłumieniem) złości a jej regulacją. 👈
Kontrola polega na powstrzymywaniu reakcji „siłą woli”, ignorowaniu sygnałów płynących z ciała i emocji. Regulacja natomiast oznacza rozpoznanie złości, obniżenie pobudzenia i znalezienie bezpiecznego sposobu jej wyrażenia.

Co dzieje się w mózgu podczas złości? 🧠
Z neurobiologicznego punktu widzenia w momencie silnej złości aktywuje się ciało migdałowate, odpowiedzialne za reakcje emocjonalne i alarmowe. Jednocześnie dostęp do kory przedczołowej – obszaru odpowiadającego za refleksję, planowanie i hamowanie impulsów – jest ograniczony.
Dlatego oczekiwanie, że dziecko (lub dorosły) w szczycie emocji „uspokoi się” albo „zastanowi”, jest nierealistyczne. Mózg nie funkcjonuje wtedy w trybie racjonalnym, lecz reaktywnym.

Na czym polega regulacja złości?
Regulacja złości to proces, który obejmuje:
👉obniżenie pobudzenia ciała (np. poprzez oddech, ruch, zatrzymanie się),
👉nazwanie emocji, co pomaga odzyskać dystans poznawczy,
👉znalezienie bezpiecznego sposobu wyrażenia złości – bez krzywdzenia siebie i innych.

To umiejętność, której nie uczymy się z poleceń ani zakazów. Dzieci uczą się regulacji emocji przede wszystkim przez obserwację dorosłych – tego, jak reagują oni na napięcie, frustrację i konflikt. 🤝

Jeśli złość jest tłumiona lub wybucha w sposób niekontrolowany, dziecko przejmuje ten wzorzec. Jeśli natomiast widzi dorosłego, który potrafi zauważyć emocję, zatrzymać się i wrócić do równowagi, uczy się, że złość można przeżyć i wyregulować – a nie tylko stłumić lub „rozładować”.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

19/01/2026

Przebodźcowanie w rodzinie – gdy wszyscy są zmęczeni. 🧑‍🧑‍🧒‍🧒

Przebodźcowanie to stan, w którym układ nerwowy jest przeciążony nadmiarem bodźców – dźwięków, informacji, rozmów, ekranów, emocji i napięć dnia codziennego. Współczesne rodziny funkcjonują w środowisku ciągłej stymulacji, dlatego coraz częściej przebodźcowanie nie dotyczy jednej osoby, ale całego systemu rodzinnego.

Z perspektywy neuropsychologii przeciążony mózg ma ograniczone zasoby do regulacji. Układ nerwowy działa wtedy w trybie „przetrwania”, a nie refleksji.

To sprawia, że szybciej pojawiają się:
🧠drażliwość i napięcie,
🧠impulsywne reakcje,
🧠wybuchy złości lub płacz,
🧠wycofanie i potrzeba izolacji.

W takim stanie nawet drobne trudności – hałas, pytanie dziecka, zmiana planu – mogą wywołać reakcję nieproporcjonalną do sytuacji. Nie dlatego, że ktoś „przesadza”, ale dlatego, że system nerwowy nie ma już zapasu energii.

Przebodźcowanie jako zjawisko systemowe.
Warto spojrzeć na przebodźcowanie nie tylko indywidualnie, ale relacyjnie. Napięcie jednego domownika wpływa na innych – emocje i pobudzenie „udzielają się” sobie nawzajem. Zmęczony dorosły trudniej reguluje emocje dziecka, a przeciążone dziecko zwiększa napięcie dorosłych. 👥

Dlatego pomocne bywa:
✅ograniczanie nadmiaru bodźców w domu (cisza, mniej ekranów, prostsza przestrzeń),
✅wprowadzanie rytuałów wyciszających, które dają poczucie przewidywalności (stałe pory odpoczynku, spokojne wieczory),
✅ regulacja dorosłych, a nie tylko dzieci.

Spokojniejszy dorosły, który potrafi zauważyć własne zmęczenie i zadbać o obniżenie napięcia, staje się najsilniejszym regulatorem emocjonalnym całej rodziny. 🚸
Czasem to nie kolejne strategie wychowawcze są potrzebne, ale więcej uważności na to, w jakim stanie jest nasz własny układ nerwowy.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

13/01/2026

Czym jest autoregulacja emocji? 🤔
Autoregulacja emocji to zdolność rozpoznawania, modulowania i adekwatnego wyrażania emocji w zależności od sytuacji.
Nie oznacza „kontrolowania” emocji ani ich tłumienia, lecz elastyczne reagowanie.

Z neuropsychologicznego punktu widzenia autoregulacja opiera się na współpracy:
👉układu limbicznego (ciało migdałowate – szybka reakcja emocjonalna),
👉kory przedczołowej (szczególnie grzbietowo-bocznej i przyśrodkowej – planowanie, hamowanie impulsów, refleksja),
👉układu autonomicznego (pobudzenie vs. wyciszenie).

U dzieci – zwłaszcza z ADHD i w spektrum autyzmu – ta współpraca jest jeszcze niedojrzała lub przebiega inaczej:
🫶reakcja emocjonalna pojawia się szybciej i intensywniej,
🫶mechanizmy hamowania (inhibicja) są osłabione,
🫶trudniejsze jest przechodzenie między stanami pobudzenia i spokoju.

👉 Dlatego dzieci nie „nie chcą” się uspokoić – one często jeszcze „nie potrafią”.

👶 Jak rozwija się autoregulacja?

Najpierw występuje regulacja zewnętrzna oraz współregulacja:
🔍dorosły nazywa emocję,
🔍pomaga się uspokoić,
🔍nadaje strukturę,
🔍jest „zewnętrznym układem nerwowym” dziecka.

Dopiero później (z czasem, doświadczeniem i wsparciem) pojawia się samoregulacja.

🗝️Kluczowe: dziecko uczy się regulacji w relacji, a nie w samotności. To właśnie w bezpiecznej relacji, poprzez współregulację, dojrzewają struktury mózgowe odpowiedzialne za regulację emocji.
Warto pamiętać, że mózg dziecka jest plastyczny – zdolności autoregulacyjne rozwijają się wraz z dojrzewaniem układu nerwowego oraz doświadczeniem relacyjnym.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

30/12/2025

Nowy rok często skłania nas do stawiania sobie celów i postanowień. To dobrze — z perspektywy psychologii poczucie kierunku nadaje życiu sens, porządkuje decyzje i wzmacnia motywację. Nasz mózg potrzebuje wiedzieć, dokąd zmierza, aby uruchomić energię do działania i motywację.

Jednocześnie neuropsychologia pokazuje, że zbyt restrykcyjne postanowienia, oparte na presji, wysokich wymaganiach wobec siebie, perfekcjonizmie i braku zgody na słabość, mogą działać odwrotnie. Kiedy nie dajemy sobie prawa do potknięć, aktywuje się system zagrożenia — rośnie napięcie, poczucie winy i zniechęcenie. W efekcie łatwiej o rezygnację i spadek poczucia własnej wartości.

Psychologia nawyków przypomina, że trwała zmiana nie rodzi się z „wszystko albo nic”, lecz z małych, realistycznych kroków, powtarzanych z życzliwością wobec siebie. To regularność, a nie surowość, buduje nowe ścieżki neuronalne w mózgu.

Dlatego tworząc noworoczne postanowienia, warto zadać sobie kilka pytań:
– Czy ten cel jest mój, czy wynika z presji?
– Czy zostawiam w nim miejsce na gorsze dni?
– Czy sposób, w jaki do niego dążę, mnie wspiera?

Postanowienia mogą być drogowskazem — pod warunkiem, że są wyrazem troski, a nie krytyki wobec siebie. Zmiana, która ma szansę się utrzymać, zaczyna się od uważności, elastyczności i akceptacji własnego tempa.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

24/12/2025

Drodzy Państwo,
z okazji Świąt życzymy Państwu chwili zatrzymania, wytchnienia i uważności na to, co naprawdę ważne.
Niech ten czas przyniesie spokój, poczucie bezpieczeństwa oraz ciepło płynące z bliskości — zarówno z innymi, jak i z samym sobą.

Życzymy, aby Święta były przestrzenią łagodności, akceptacji i regeneracji, a nadchodzący czas sprzyjał dbaniu o siebie, swoje emocje i potrzeby.
Niech każdy mały krok w stronę równowagi i wewnętrznej siły będzie źródłem nadziei i zaufania do własnej drogi.

Z serdecznymi myślami i wdzięcznością za zaufanie,
Zespół dbaMY – Centrum Psychoterapii i Rozwoju Ewa Gralczyk

15/12/2025

Święta Bożego Narodzenia, światełka, zapachy, dom, miejsce, które „powinno” kojarzyć się z bezpieczeństwem.

A jednak — dla wielu z nas to właśnie wtedy odzywa się napięcie, niepokój, czasem smutek albo złość, której sami do końca nie rozumiemy.
Nasze ciało pamięta więcej, niż chciałaby nasza głowa. Neuropsychologia nazywa to pamięcią emocjonalną – taką, która zapisuje relacje, atmosferę domu, niewypowiedziane słowa, emocje i gesty. 🧠

Kiedy wracamy w miejsca, gdzie kiedyś czuliśmy się niewidzialni, przeciążeni albo niesłyszani, mózg uruchamia stare schematy ochronne.
To dlatego świąteczny stół może wywołać w nas chaos. A rodzinny dom — napięcie zamiast ukojenia.
To nie „przesada”, to reakcja systemu nerwowego, który stara się nas chronić.

Psychologia relacji dodaje do tego jeszcze jeden ważny element: jeśli dorastaliśmy w atmosferze trudnych emocji, braku wsparcia lub niewypowiedzianych oczekiwań, to powrót w to samo miejsce może obudzić naszą relacyjną traumę. 💔
Tę, którą często nosimy w sobie latami, nawet jeśli nie mówimy o niej na głos.

Co wtedy zrobić?
Przede wszystkim — pozwolić sobie czuć.
Dać sobie zgodę na lęk, na smutek, na niepasowanie do „magicznego nastroju”.
Przeżyć te emocje, nie oceniając ich.
I absolutnie nie myśleć, że „coś jest ze mną nie tak”, bo inni w tym czasie wyglądają na szczęśliwych.

Twoje emocje są prawdziwe.
Twoja historia jest ważna.
A Twój układ nerwowy nie robi niczego złego — po prostu przypomina Ci o tym, że kiedyś było trudno.

Jeśli święta czujesz „inaczej” — to jest w porządku. Jesteś w swojej własnej opowieści. Działasz w swoim własnym tempie.

☎️601-155-615
Pracujemy stacjonarnie i on-line.
📍 ul. Działdowska 12 lok. 29
🌐 https://ewagralczyk.pl/

08/12/2025

Przedstawiamy Wam kolejną specjalistkę w naszym zespole – psycholożkę Katarzynę Butkiewicz, która z ogromną uważnością i ciepłem wspiera dzieci, młodzież oraz ich rodziców. 🤝

Kasia pracuje przede wszystkim z dziećmi w wieku szkolnym, a także z nauczycielami i rodzinami, pomagając im lepiej rozumieć emocje, potrzeby i codzienne wyzwania.

Jej praca opiera się na empatii, szacunku i głębokiej akceptacji dla drugiego człowieka.
Wierzy, że to rodzic jest najlepszym ekspertem od swojego dziecka – dlatego pomaga mu odnajdywać i wzmacniać naturalne kompetencje wychowawcze. 🫶
Nieustannie rozwija swoje umiejętności, uczestnicząc w kursach, warsztatach oraz konferencjach, a swoją pracę poddaje regularnej superwizji.

Katarzyna prowadzi konsultacje psychologiczne dla rodziców, oferuje wsparcie psychoedukacyjne oraz pomoc psychologiczną dla nastolatków.
Posiada doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą oraz w prowadzeniu Treningów Umiejętności Społecznych.
Ukończyła psychologię na Uniwersytecie SWPS oraz nauki o rodzinie na UKSW, co daje jej szerokie i holistyczne spojrzenie na rozwój dziecka. 🙌

Jej zaangażowanie i otwartość sprawiają, że młodzi ludzie oraz rodzice szybko czują się przy niej bezpiecznie i zrozumiani.
Jeśli szukasz wsparcia, rozmowy lub profesjonalnej konsultacji – Katarzyna chętnie Ci pomoże.

Możesz umówić się bezpośrednio, dzwoniąc pod numer: 601 155 615.
Zapraszamy do kontaktu i skorzystania z jej wsparcia.

Centrum Psychoterapii i Rozwoju - dbaMY

02/03/2026

23/02/2026

23/02/2026

16/02/2026

30/01/2026

26/01/2026

19/01/2026

13/01/2026

30/12/2025

24/12/2025

15/12/2025

08/12/2025

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skróty

Udostępnij

Kategoria