17/06/2025
🚨„Zamyka się w pokoju, milczy, mówi, że wszystko OK – ale czujesz, że coś jest nie tak?”
Kryzys u nastolatka często nie wygląda tak, jak go sobie wyobrażamy.
Nie zawsze są łzy, dramatyczne słowa czy wielkie sceny.
Bardzo często to cisza, zamknięcie się w sobie, subtelne sygnały, które łatwo przeoczyć – szczególnie w zabieganej codzienności. 🧩
Rodzice i opiekunowie często mówią:
🔹 „Myślałam, że to bunt.”
🔹 „Nie chciał rozmawiać – więc przestałam pytać.”
🔹 „Myśleliśmy, że sam sobie poradzi.”
Ale prawda jest taka, że młody człowiek w kryzysie często sam nie rozumie, co się z nim dzieje.
Nie ma jeszcze narzędzi, by to nazwać, poprosić o pomoc, powiedzieć: „Mam dość. Nie radzę sobie.”
❗ Dlatego ważna jest czujność – nie w sensie kontrolowania, ale obecności i uważności.
📌 Jeśli jesteś rodzicem, nauczycielem, opiekunem – Twoja rola jest kluczowa.
To właśnie Ty możesz pierwszy/a zauważyć, że coś się zmieniło. Że „to nie jest ten sam nastolatek, co kilka miesięcy temu”.
🧠 I choć nastolatki potrafią być zamknięte, drażliwe, niechętne rozmowom – często pod tą maską ukrywa się smutek, napięcie, lęk, samotność.
Z mojego doświadczenia w pracy z młodzieżą wynika jasno:
👉 Im szybciej zareagujemy na ciche sygnały kryzysu, tym większa szansa na skuteczną pomoc i szybszy powrót do równowagi emocjonalnej.
🧭 Na co warto zwrócić uwagę? 5 sygnałów, że nastolatek może przechodzić kryzys:
1. ❗ Wycofanie się z kontaktu
Unika rozmów, zamyka się w pokoju, ignoruje wiadomości. Często mówi: „Nie chce mi się gadać” albo „Zostaw mnie w spokoju”.
2. ❗ Zaburzenia snu lub apetytu
Ma trudności z zasypianiem, zasypia dopiero nad ranem, śpi w dzień. Albo odwrotnie – przesypia większość czasu. Je także mniej lub kompulsywnie.
3. ❗ Nagłe zmiany nastroju
Od śmiechu do łez w kilka minut. Drażliwość, wybuchy gniewu, potem apatia. Te huśtawki mogą być wyczerpujące – dla niego i dla otoczenia.
4. ❗ Rezygnacja z pasji
Porzuca to, co wcześniej go cieszyło – sport, muzykę, rysowanie, spotkania z przyjaciółmi. Wydaje się obojętny na wszystko.
5. ❗ Wzrost agresji lub autoagresji
Impulsywne reakcje, wybuchy złości, czasem też samookaleczenia. Może mówić rzeczy w stylu: „I tak nic mnie nie czeka”.
💬 Nie oceniaj – pytaj. Nie krytykuj – bądź obok.
Twoja obecność i spokój mogą dać młodemu człowiekowi poczucie bezpieczeństwa – nawet jeśli nic nie mówi.
🧠 Jeśli zauważasz te sygnały u swojego dziecka lub ucznia – nie czekaj.
Rozmowa z psychologiem może być tym, co pozwoli mu złapać grunt pod nogami.
📩 Oferuję konsultacje psychologiczne dla młodzieży i rodziców – stacjonarnie i online.
Czasem już kilka spotkań przynosi realną ulgę i pomaga zrozumieć, co się dzieje.
🧠 Pracuję z empatią, spokojem i pełnym zrozumieniem dla świata młodych ludzi.
Zaufanie budujemy krok po kroku – bez presji.
✍️ Luiza Sułecka
Psycholog | Interwent Kryzysowy
📞 535 784 944
