13/05/2026
POJEDNANIE Z RODEM - AUTORSKIE ĆWICZENIE
UWAGA - aby ćwiczenie przyniosło korzyść, czytaj je powoli. Zadbaj o zaciszne miejsce i czas, kiedy nikt i nic nie będzie Cię rozpraszać. Owocnego procesu!🌿
Wyobraź sobie, że znajdujesz się na pięknej łące w cudowny, słoneczny, letni dzień. Nad tobą rozciąga się niebo, po którym płyną białe obłoki. Wokół ciebie łąka skąpana w słońcu. Przed sobą widzisz ścieżkę. Wchodzisz na nią. Czujesz twardy grunt pod nogami, ziemię rozgrzaną od słońca i idziesz naprzód. Cieszysz się wędrówką. Czujesz w powietrzu zapach kwiatów i ziół, słyszysz szum traw, widzisz dziesiątki kolorów
i odczuwasz radość oraz spokój...
Czujesz powiew wiatru na swojej twarzy i to, jak słońce delikatnie pieści twoją skórę. Relaksujesz się coraz bardziej...
Kroczysz miarowym krokiem. Wokół ciebie tańczą motyle. Słyszysz śpiew ptaków, brzęczenie owadów, cykanie świerszczy...
Wciągasz zapach łąki głęboko w płuca i
odprężasz się jeszcze bardziej...
Dochodzisz do strumienia i postanawiasz go przekroczyć...
Droga powoli wchodzi w cień, rzucany przez ścianę lasu. Możesz odpocząć od słońca. Robi się coraz ciszej. Zbliżasz się do lasu i z zaskoczeniem dostrzegasz, jak wiele odcieni ma zieleń – od jasnej zieleni aż po niemal czarną. Cieszy cię widok lasu. Jesteś coraz bliżej drzew, słyszysz już szum, który cię uspokaja
i relaksuje jeszcze bardziej w ten ciepły letni dzień...
Powoli ścieżka wchodzi do lasu...
Rozglądasz się wokół, widzisz, jak słońce rzuca świetlne refleksy przez gałęzie drzew. Słyszysz śpiew ptaków, szum wiatru w koronach drzew. Cieszy cię zieleń liści. Czujesz zapach lasu - ten charakterystyczny zapach, który poczuć można tylko w letni, upalny dzień. Czujesz zapach ziemi, mchu, leśnych owoców. Napełnia cię radość. Wciągasz głęboko w płuca radosne zapachy lasu
i relaksujesz się bardziej...
Idziesz dalej. Wchodzisz głębiej w las. Robi się coraz spokojniej. Drzewa rosną coraz gęściej, coraz mniej słońca dociera do dna lasu. Robi coraz ciszej, coraz słabiej słychać wiatr w koronach drzew. Gdzieniegdzie ciszę przerywa tylko śpiew ptaka. Cieszy cię ta cisza, czujesz spokój.
Wchodzisz dalej, czując, że oto za chwilę wydarzy się coś ważnego... Ścieżka prowadzi cię dalej, a ty z ciekawością podążasz nią...
Nagle, zza drzew wyłania się polana. Drzewa rozrzedzają się a ty dostrzegasz przestrzeń skąpaną w świetle.
Wchodzisz na nią i zauważasz, że ktoś tu na ciebie czeka...
Widzisz wiele osób. Rozglądasz się dookoła i zauważasz wszystkich, którzy należą do twojej rodziny...
Uświadamiasz sobie, że trafiłeś do miejsca, gdzie mieszkają wszyscy: żywi i zmarli. Wszyscy, którzy należą do twojego rodu od wielu pokoleń. Są tu zarówno ci, o których mówiono, że byli dobrzy, jak i ci źli. Winni i niewinni, ofiary i sprawcy.
Wszyscy oni tworzą wielki krąg...
Wchodzisz do tego kręgu, czując uroczystość chwili i powagę...
Patrzysz na każdego z osobna. Być może są tu ci, których znasz. Może są także ci, których widzisz po raz pierwszy w życiu. Poddajesz się temu, co cię pochwyca.
Patrzysz na każdą osobę po kolei...
może ktoś chce coś powiedzieć..
może ktoś pragnie ci coś przekazać...
a może ktoś ma dla ciebie jakiś dar...
Otwierasz serce na to, co się wydarza,
Z pełną otwartością przyjmujesz to, co płynie, przyciągany szczególnie przez tych, którzy pragną cię czymś obdarować...
Zwracasz się ku każdemu z osobna, bez lęku, bez oczekiwań, z pełnym zaufaniem dla tej chwili, pozwalając, by płynęło to, co płynie.
Być może ty potrzebujesz się przed kimś pokłonić, może ty potrzebujesz jeszcze coś komuś powiedzieć. Zdaj się na to, co się wydarza...
Możesz poczuć, jak od tych wszystkich osób płynie do ciebie błogosławieństwo. Otwierasz się na nie z pełną otwartością...
Możesz je poczuć jako strumień ciepła lub światła albo w jeszcze inny sposób... Pozwól, by przepłynęło przez ciebie i zostało wchłonięte przez każdą komórkę twojego ciała. Aby wypełniło cię całą/całego...
Kiedy proces dobiegnie końca, z szacunkiem i wdzięcznością, z tym wszystkim, co otrzymałeś, wycofujesz się z kręgu. Wzbogacony, możesz wyruszyć w drogę powrotną.
Opuszczasz polanę i znajomą ścieżką wracasz przez las. Wychodzisz z lasu, dochodzisz do strumienia, a po jego przekroczeniu znów znajdujesz się na łące pełnej kwiatów, owadów, brzęczenia pszczół i śpiewu ptaków...
We właściwym momencie powracasz znów tutaj - do swojej codzienności. Wzmocniony i gotowy na życie swoim życiem. ❤
Małgorzata Rajchert-Lewandowska
________________________________
Kopiowanie wymaga podania źródła.
Zapraszam na majowe warsztaty ustawień:
🌿15.05 | 16.05 https://fb.me/e/60DA1axOI
🌿22.05 | 23.05 | 24.05 https://fb.me/e/aKk4YBwng
☀Zapisy i więcej terminów w zakładce warsztaty ustawieniasystemowe.com
Ustawienia są metodą rozwojową i filozofią życia. Nie są świadczeniem zdrowotnym ani psychoterapią. W sytuacji kryzysu psychicznego nie zastąpią psychoterapii ani farmakoterapii.