W kontakcie

17/05/2022

Dziękuje Marta za ten fragment. Odpowiedzialność za własne życie - to dla mnie klucz i zagadka która rozwiązuje ciagle na nowo.

"Jest taki sklep.....
Na drzwiach sklepu wisi tabliczka:

„Jeśli Twoje życzenie nie zostało spełnione, to znaczy, że jeszcze nie zapłaciłaś.”

Na peryferiach Wszechświata znajduje się mały sklepik. Szyldu dawno już nie ma, został zdmuchnięty przez kosmiczny huragan. Nowego szyldu właściciel sklepu nie powiesił, ponieważ wszyscy okoliczni mieszkańcy wiedzą przecież, że sklep sprzedaje marzenia.
Asortyment jest bardzo bogaty – można tu kupić praktycznie wszystko. Jacht, dom, małżeństwo, posadę prezesa korporacji, pieniądze, dzieci, dobrą pracę, duży biust, medal olimpijski, samochody, drużyny piłkarskie, władzę, sukces i wiele innych dóbr.
W sprzedaży nie ma jedynie Życia i Śmierci – ich dystrybucją zajmuje się Centrala znajdująca się w innej Galaktyce.
Każdy klient, który wchodzi do sklepu (bo są też tacy, którzy ani razu nie weszli i do tej pory siedzą na tyłku i zajmują się chceniem) w pierwszej kolejności pyta o cenę swojego marzenia.

A ceny są różne…

Wymarzona praca na przykład, kosztuje rezygnację ze stabilności i przewidywalności, gotowość do samodzielnego planowania i organizowania własnego życia, wiarę we własne siły oraz pozwolenia sobie na taką pracę, jaką kochasz, a nie taką, jaka się nawinie.

Władza ma nieco wyższą cenę: trzeba zrezygnować z pewnych swoich przekonań, nauczyć się znajdować do wszystkiego racjonalne wytłumaczenie, umieć odmawiać, znać swoją wartość (a powinna ona być wysoka), pozwalać sobie na mówienie „ja”, wyrażać własną opinię, niezależnie od akceptacji czy dezaprobaty otoczenia.

Niektóre ceny wydają się dość dziwne: małżeństwo można otrzymać w zasadzie za bezcen, natomiast szczęśliwe życie kosztuje bardzo drogo – wymaga osobistej odpowiedzialności za własne szczęście, umiejętności cieszenia się życiem, znajomości swoich celów, rezygnacji z dążenia by wszystkim dogodzić, doceniania wszystkiego co się ma, pozwolenia sobie na bycie szczęśliwym, świadomości własnych zalet, rezygnacji z bonusu „ofiary”, ryzyka utraty niektórych znajomych…

Nie każdy klient, który wchodzi do sklepu, jest gotów, aby od razu kupić marzenie.
Niektórzy, gdy widzą cenę, natychmiast wychodzą. Inni stoją w zadumie, licząc swoje zasoby i zastanawiając się, skąd wziąć więcej środków.

Czasem ktoś skarży się, że ceny są za wysokie i prosi właściciela o rabat albo pyta, kiedy będzie wyprzedaż.
Są też tacy, którzy wyciągają z kieszeni wszystkie swoje oszczędności i odbierają marzenie, zapakowane w piękny szeleszczący papier.

Są zawsze odprowadzani wzrokiem przez zazdrosnych klientów, którzy szepczą złośliwie, że właściciel sklepu to na pewno ktoś z rodziny i marzenie dostali pod ladą, po znajomości.
Właściciela sklepu dawno już proszono, aby obniżył ceny, co zwiększyłoby liczbę klientów.
Ale takie postulaty za każdym razem spotykały się z odmową, bowiem właściciel uważa, że to obniży jakość marzeń.

Kiedy pytano go, czy nie obawia się bankructwa, mówił, że nigdy nie zabraknie śmiałków, gotowych ryzykować i zmieniać swoje życie, rezygnując z nawyków i bezpiecznej przewidywalności, zdolnych do wiary w swoje marzenia, mających dość sił i środków, by zapłacić za ich realizację…”

Stephen King - Sklepik z marzeniami
🖼️ Internet

05/02/2022

W terapii Gestalt pracujemy na relacji, która ma być twórcza, dzięki czemu klienci mogą zmieniać swoje życie.

19/12/2021

Nie płacz! Uspokój się ! Porozmawiamy jak ochłoniesx!
Takie zdania komunikują że dla odbiorcy jest to trudne doświadczać płaczu drugiej osoby. Mało jeszcze jest edukacji, a kiedy nie wiemy jak sobie poradzić będziemy odrzucać emocjonalna cześć interakcji, zwłaszcza te które są związane z nieprzyjemnymi emocjami. Można jednak nauczyć się akceptować, nazywać , wyrażać emocje.

Dziś znowu coś o emocjach :)

27/07/2021

Zainspirowana książką terapeuty małżeńskiego Garego Chapmana przedstawiam cykl: 5 Języków miłości.

Każdy z nas w inny sposób chce odbierać sygnały o tym, że jest kochany. Twój język miłości może różnić się od języka ukochanej osoby i dobrze jest poznać co jest potrzebne Tobie i tej drugiej osobie, żeby czuć się spełnionym w związku.

Czemu zakochanie mija? i Co wtedy robić?

"Fałszywą informacją było przekonanie, że stan zakochania będzie trwał wiecznie. Powinniśmy być mądrzejsi. Codzienne obserwacje powinny nas nauczyć, że gdyby ludzie pozostawali niezmiennie zakochani, wszyscy popadlibyśmy w poważne kłopoty.
Fale uderzeniowe niszczyłyby firmy, gospodarkę, kościoły, szkolnictwo i całe społeczeństwo. Dlaczego? Ponieważ ludzie zakochani tracą zainteresowanie innymi zajęciami. Stan zakochania określa się mianem obsesji. (...) Gdy jesteś zakochany, wszystko inne wydaje się pozbawione znaczenia."

Kiedy mija ten stan możemy czuć się oszukani albo pogodzić się z tym, ze to tylko przejściowy stan i zacząć szukać wspólnie miłości. Miłości która łączy zarówno rozum i uczucia. Intencjonalnie kochać druga osobę, nawet jeśli wymaga to od nas wysiłku i pracy nad sobą. Do tego zaprasza nas autor "5 języków miłości"

12/12/2020

Zdrowe dziecko potrafi mając dostęp i wzór w postaci rodziców wybierać i odżywiać się. Nie jest konieczne żeby „zjeść mięsko do końca” oraz „siedzieć dopóki nie zjesz” Mam nadzieje, że coraz mniej takich argumentów w naszych domach.
Inna sprawa to ogólnodostępne słodkie napoje, słodycze i słone przekąski. Trudno się dziwić, że po soku nie chce się jeść - mi też się nie chce.

1. Zdrowe dziecko potrafi samo regulować ilość tego co je i bilansować proporcje składników odżywczych; jedyne, co jest mu do tego potrzebne, to dostęp do zdrowego, urozmaiconego jedzenia.
2. Każde, nawet bardzo małe dziecko ma określone preferencje smakowe i zapachowe, ma też określone preferencje sensoryczne związane z konsystencją jedzenia i tym, jak bardzo może być ono wymieszane.
3. Dzieci intuicyjnie mogą unikać jedzenia tego, co im z różnych przyczyn nie służy.
4. Jeżeli dziecko przeżywa stres, źle się czuje, może jeść mniej – to naturalna ochrona organizmu przed problemami z trawieniem i przyswajaniem pokarmów.
5. Wywieranie jakiejkolwiek presji na dziecko, żeby jadło to, czego nie chce jeść (wszyscy muszą zjeść zupę, zjedz całe mięsko, musisz spróbować), kontynuowało jedzenie, kiedy czuje się już najedzone (nie można zostawiać nic na talerzu, jeszcze jedna kanapka), itp. jest przemocą.
6. Przemocą jest także skłanianie dzieci do jedzenia poprzez zawstydzanie (grzeczne dzieci zjadają wszystko z talerza, jesteś niejadkiem), straszenie (będziesz tu siedział, aż zjesz, jak nie zjesz, to ubierzemy cię w pieluszkę i zaprowadzimy do maluchów), oferowanie nagrody (tylko dzieci, które zjedzą, będą mogły się z nami bawić, dostaną serduszko, nalepkę, ciastko na deser).
7. Dzieci, które są namawiane do jedzenia, nie zawsze są w stanie się przeciwstawić autorytetowi dorosłych, zwłaszcza kiedy mają jakieś doświadczenie naruszania ich granic; dlatego najlepiej zrezygnować z wszelkich form namawiania typu: jeszcze łyżeczka, ale spróbuj, zobacz, jakie to smaczne.
8. Warto też unikać wszelkiego pomagania dzieciom przy jedzeniu, niedopuszczalne jest wpychanie łyżki do buzi, przytrzymywanie przy tym dziecka, dokarmianie go, żeby jadło szybciej i więcej niż może zjeść; dlatego lepiej, kiedy dziecko poradzi sobie z jedzeniem samo, nawet rękami, niż gdy dorosły mu „pomaga”.
9. Odwoływanie się do argumentów związanych z poczuciem winy i wstydem typu: pani się tak napracowała, rodzice płacą za twoje jedzenie, mamusia będzie smutna, jest dla dzieci destrukcyjne; tak samo źle może działać nagradzanie dzieci za zjedzenie posiłku, ponieważ zwykle jest ktoś, kto nagrody nie dostanie.
10. Profesjonaliści pracujący z dziećmi mają pełne prawo konsekwentnie odmawiać prośbom rodziców o „dopilnowanie”, aby dziecko wszystko zjadło, tak samo jak odmówiliby uderzenia dziecka albo słownej agresji.
11. Ciągłe dopytywanie się rodziców o to, ile dziecko zjadło, może być sygnałem tego, że sami rodzice nie radzą sobie z tym, jak ich dziecko się odżywia, i potrzebują pomocy specjalisty – psychologa – ponieważ w wielu sytuacjach odmawianie posiłków przez dziecko może stać się dla niego polem walki o niezależność i autonomię.
Agnieszka Stein, "Czy moje dziecko zjadło?- niebezpieczna troska"
fot Engin Akyurt

06/08/2020

Taką metką warto się podzielić.

Miłego dnia

31/07/2020

Creating experience, not just lecturing might be the key to more efficient learning.
Słuchając dziś podcastu o uczeniu się, na nowo rozważam kwestie improwizacji(doświadczanie swojej kreatywności, spontaniczności o ile więcej daje niż czytanie książek o wystąpieniach publicznych) i eksperymentu w terapii Gestalt. Kiedy coś robię, doświadczam nowego sposobu wyrażania siebie, to mogę to wdrożyć skuteczniej. Częściej wdrażam to co ktoś mi pokazał i wykonałam kilka razy niż zalecenia o których tylko usłyszałam. A jak to jest u Was ?

10/06/2020

A co nam dodaje energii: picie wody, śmiech z przyjaciółmi, spacer po lesie, ćwiczenia fizyczne, sen w nocy i rozmyślania o tym co pójdzie po naszej myśli albo już nam się udało. Energetycznego weekendu Wam życzę.

08/06/2020

W kontakcie zaprasza do bycia w kontakcie ze sobą.

Są rzeczy, które w sobie lubisz. Cechy, których szukasz w ludziach dookoła, bo sam je masz. Coś czego nie zmieniłbyś choćby Ci kazali.
Może to Twoje poczucie humoru, szczerość, wartości jakimi się kierujesz w życiu. Cokolwiek to jest to Twój zasób i warto go pielęgnować. Nawet jeśli dla innych to dziwne ;)

💛💜♥️ Pokaż światu kolory!
Zrzuć maski!
✌️🤜🤛👊😍