Dobre miejsce. Gabinet psychologiczny Małgorzata Walaszczyk-Golec

24/03/2026

Warto być dla siebie dobrym, kiedy jest trudno ❤️

Nie mamy wpływu na to, by w życiu było tylko dobrze.
Ale mamy wpływ na to, by być dla siebie dobrym, gdy jest trudno.

I to "bycie dla siebie dobrym" bywa niełatwe i nieoczywiste.
Gdy jest trudno,
gdy jest dużo napięcia,
włącza się w naszej głowie zupełnie inny głos.

Szybki, oceniający, surowy.
"Weź się w garść."
"Inni mają gorzej."
"Nie płacz."
Albo to najbardziej niepozorne: "musisz być dzielny".

Wszyscy doświadczamy cierpienia, trudnych sytuacji.
Niespodziewanych, niesprawiedliwych.

I często okazuje się,
że tym, co najbardziej boli,
jest nasz stosunek do samych siebie w tym cierpieniu.
To, co do siebie mówimy.

Oczywiście te głosy nie biorą się znikąd.
Nauczyliśmy się ich.
Te słowa, które słyszymy w głowie miały i mają motywować, pomagać przetrwać, budować w nas "twardość".
A często, zamiast wspierać - dokładają.

W swoim zwyczaju odniosę się tutaj do dzieci.
..bo dlatego warto uczyć dzieci nie tylko radzenia sobie,
ale też STAWANIA PO SWOJEJ STRONIE,
bycia dla siebie życzliwym, gdy jest trudno.

Tego, jak mówić do siebie, gdy coś nie wychodzi.
Jak traktować siebie z życzliwością - taką, którą obdarowujemy kogoś, kto jest dla nas ważny.
Jak siebie wspierać, gdy jest trudno.
Jak być dla siebie dobrym...

Świat nie zawsze jest łagodny.
Częścią życia jest doświadczanie cierpienia, trudności.

To, na co mamy wpływ, to nauczyć się tworzyć w sobie przestrzeń, która jest dla nas wsparciem.
To, na co mamy wpływ, to mówić do dzieci głosem, który kiedyś stanie się ich własnym głosem.
Takim, który zostanie z nimi - gdy jest trudno.
(by nie musiały się tego uczyć w dorosłości)

To, na co mamy wpływ, to otaczać siebie i innych czułością.
Szczególnie wtedy, gdy jest trudno.

11/03/2026

ZAPRASZAM

11/03/2026

02/03/2026

Bardzo mądre słowa- Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie.

⚫️Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie? Gdy świat znów staje się niespokojny…

Wczorajsze informacje o działaniach USA na Iran sprawiły, że wiele osób znów poczuło napięcie. Media krzyczą. Komentarze w sieci są pełne lęku.
A dzieci?
Dzieci słyszą. Dzieci widzą nasze twarze. Dzieci pytają:
– „Co to jest wojna?”
– „Czy u nas też będzie?”
– „Czy my jesteśmy bezpieczni?”
I wtedy zaczyna się rozmowa, której nie planowaliśmy, a jednak...

Poniżej kilka aktualnych wskazówek – jak odpowiadać, aby wspierać - a nie szerzyć lęk. Zerknij i udostępnij dalej:

WSKAZÓWKA 1️⃣ Najpierw regulacja – potem edukacja
Z perspektywy neuropsychologii dziecko „czyta” układ nerwowy dorosłego.
Jeśli Twój głos drży, oczy są pełne paniki – jego ciało odbiera sygnał: zagrożenie.
Nie chodzi o udawanie spokoju.
Chodzi o świadome zatrzymanie:
oddech,
obniżony ton głosu,
proste komunikaty.
Możesz powiedzieć:
„Tak, słyszę o tym w wiadomościach. To dzieje się daleko od nas. Tutaj jesteśmy bezpieczni.”
Dziecko nie potrzebuje geopolitycznej analizy. Potrzebuje regulującego dorosłego.

WSKAZÓWKA2️⃣ Odpowiadaj na pytanie – nie więcej
Jeśli zapyta: „Co to jest wojna?”
Nie musisz opowiadać o rakietach, sojuszach, historii konfliktów.
Dla młodszego dziecka:
„To bardzo poważna kłótnia między krajami.”
Dla starszego:
„To sytuacja, w której państwa używają wojska zamiast rozmowy.”
Zasada:
Tyle, ile pyta – tyle odpowiadamy.
Nadmierne szczegóły zwiększają lęk, nie wiedzę.

WSKAZÓWKA3️⃣ Ogranicz ekspozycję medialną
Obrazy bombardowań działają jak trauma zastępcza.
Dzieci nie mają jeszcze dojrzałych mechanizmów filtrujących.
Dlatego:
nie oglądaj serwisów informacyjnych przy dziecku,
nie komentuj dramatycznie nagłówków,
nie prowadź pełnych napięcia rozmów przy stole. Ścisz radio, jak jedziecie razem do szkoły.
Jeśli chcesz coś sprawdzić – zrób to później, w ciszy.

WSKAZÓWKA4️⃣ Normalizuj emocje
Jeśli dziecko mówi: – „Boję się.”
Nie mów: – „Nie ma czego.”
Powiedz:
„Rozumiem, że możesz się bać. To trudny temat.”
Nazwana emocja słabnie.
Zlekceważona – rośnie.

WSKAZÓWKA5️⃣ Wzmacniaj poczucie wpływu
Wojna to temat ogromny i bezradnościowy.
Dlatego warto wrócić do rzeczy, na które mamy wpływ:
wspólny spacer,
kolacja razem,
plan na weekend,
pomoc potrzebującym (np. zbiórka humanitarna – jeśli dziecko jest starsze).
Komunikat:
„Świat bywa trudny, ale my tutaj dbamy o siebie i innych.”
To buduje sprawczość.

WSKAZÓWKA6️⃣ Zadbaj o rytm dnia. Każde dziecko potrzebuje:
przewidywalności,
stałych godzin,
znanych rytuałów.Kiedy świat „na zewnątrz” wydaje się chaotyczny,
struktura daje bezpieczeństwo.

WSKAZÓWKA7️⃣ Możesz powiedzieć: „Nie wiem”
Padną pytania filozoficzne: – „Dlaczego ludzie się zabijają?”
– „Dlaczego Bóg pozwala na wojnę?”
Masz prawo powiedzieć:
„Nie wiem. To trudne pytania. Możemy o tym razem myśleć.”
Dojrzałość to nie wszechwiedza.
To obecność.

WSKAZÓWKA8️⃣ Pamiętaj: codzienność jest lekarstwem
Śmiech nie jest brakiem empatii.
Zabawa nie jest ignorowaniem tragedii. Układ nerwowy dziecka potrzebuje:
ruchu,
śmiechu,
bliskości,
dotyku,
zwyczajności.
To jest jego ochrona.
Zadbaj o Wasz dobry czas 😊

Wspieram pokój i wierzę w pokój na świecie, ale nie boje się rozmawiać o niepokoju i lęku o wojna. Spokojna rozmowa z dorosłym to często najlepsza droga do dziecięcego spokojnego świata. Rozmawiajmy o tym, co ważne.

🤎
dr Kamila Olga - psycholog

23/02/2026

Luty to ważny miesiąc w rozmowie o zdrowiu psychicznym.
To właśnie wtedy obchodzimy Międzynarodowy Dzień Depresji 💙 choroby, która dotyka miliony osób, a wciąż bywa niezrozumiana, bagatelizowana lub ukrywana pod maską „wszystko jest w porządku”.
W tym miesiącu w naszym cyklu "Zdrowie w głowie" zatrzymujemy się przy plakacie, który w prosty, a jednocześnie poruszający sposób pokazuje, jak rozmawiać z osobą w depresji.
To jeden z tych materiałów, które nie tylko edukują, ale przede wszystkim uczą empatii — pokazując, jakie słowa wspierają, a jakie, nawet wypowiedziane w dobrej wierze, mogą ranić.
Ten plakat jest wyjątkowy, bo:
– normalizuje trudne emocje,
– przypomina, że depresja to choroba, a nie słabość,
– oddaje głos osobom, które często nie mają siły go zabrać,
– pokazuje, że obecność i uważność są ważniejsze niż dobre rady.

Jak widzicie, za oknem jest szaro, zimno i ponuro — tak często czują się osoby z depresją.
Nie zawsze możemy „rozchmurzyć” czyjś dzień jednym słowem, ale nasza obecność i uważność mogą być pierwszym promieniem słońca. ☀️
Dlatego tak ważne jest, by wiedzieć, co mówić, a czego unikać.
To temat, który dotyczy nas wszystkich — bez względu na wiek, doświadczenie czy rolę: rodzica, nauczyciela, przyjaciela czy współpracownika.
Przez cały miesiąc będziemy wam przybliżać temat depresji ale narazie... niech te plakaty idą w świat.
Niech wiszą, krążą, prowokują rozmowy i dają sygnał: to przestrzeń, w której można mówić o trudnościach.
🔗 https://drive.google.com/drive/folders/1wM5wHFQuUm1TAOfac53mIRXv9lrE0-6K
Bo rozmowa może nie rozwiąże wszystkiego —
ale bardzo często jest pierwszym krokiem do pomocy 💙
🎨Bartek Brosz - rysunki
🧠Miasto Gdańsk Fundacja Dbam o Mój Zasięg

18/02/2026

Słuchaj uważnie swojego dziecka ❤️

Słuchaj uważnie. Słuchaj aktywnie👂

08/01/2026

wolne miejsce na konsultacje, zapraszam

08/01/2026

Bardzo ważne słowa w kontekście regulacji emocjonalnej u dzieci 👧

Bezpieczna relacja dziecka z rodzicem pomaga w rozwijaniu u niego umiejętności radzenia sobie ze stresem, regulacji emocji. Przewidywalność, wrażliwość, dostępność emocjonalna rodzica, powtarzające się doświadczenie bycia wspieranym, zauważanym sprzyja wzmacnianiu poczucia bezpieczeństwa i odporności psychicznej. Wykształcone w ten sposób zasoby wewnętrzne i relacyjne pomagają konfrontować się trudnościami życiowymi bez nadmiernych strat.

25/11/2025

Dlaczego to dzieci trafiają do psychologa, choć problemy tak naprawdę dotyczą rodziny, a nie bezpośrednio samych dzieci?

-Dzieci są najdelikatniejszym ogniwem systemu rodzinnego. Często widać po ich zachowaniu problemy, które mają swoje źródło gdzie indziej. Stres, który z różnych powodów pojawił się w rodzinie, nieprzewidywalność, nałogi rodziców, konflikty w rodzinie, brak zainteresowania dzieckiem i jego sprawami, nadmierna presja, wyręczanie dziecka, lęki rodziców.

-Dzieci nie mają narzędzi, aby poradzić sobie same. Dorosłym jest trudno rozmawiać o trudnych sprawach, a co dopiero dzieciom. U dzieci agresja, wycofanie, „niegrzeczność”, problemy szkolne są często sygnałem, że źle się dzieje, ale one nie potrafią tego nazwać.

-Rodzice mają ogromny wpływ na stan emocjonalny dziecka. Zmiany w dynamice życia rodzinnego, emocje rodziców – wszystko przekłada się na dzieci. To dlatego praca nad emocjami dzieci, zwłaszcza małych, odbywa się poprzez pracę z rodzicami.

-Czasami rodzicowi łatwiej jest wysłać dziecko na spotkanie z psychologiem, niż przyjść samemu. Rodzice często boją się tego, że zostaną negatywnie ocenieni, że usłyszą, że zawiedli, że psycholog powie im coś, co będzie trudne do przyjęcia, że wyjdą na złych rodziców. Wysłanie dziecka czasem może być taką nieświadomą próbą uniknięcia konfrontacji z własnymi problemami.

-Dorośli latami mogą maskować swój stres, a po wielu dzieciach stres jest od razu widoczny. Czasem reagują na niego bardzo gwałtownie i łatwiej jest wtedy zauważyć, że coś złego się dzieje.

Warto wiedzieć, że psycholog jest osobą, która unika oceniania. Rozmawia z rodzicami, analizuje styl wychowawczy, rozmawia o emocjach, stresie, zasadach, granicach. Pomaga szukać sposobu na zmianę sposobów reagowania. Często okazuje się, że po wprowadzeniu kilku zmian w zachowaniu dorosłych „problem dziecka” znika lub zmniejsza się bez potrzeby pracy z samym dzieckiem. Warto szukać pomocy.

14/11/2025

Bardzo na czasie - warto przeczytać i przemyśleć.

🧠 Mózg w erze TikToka – jak krótkie treści zmieniają koncentrację i emocje?
Żyjemy w świecie, w którym wszystko dzieje się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej. Media społecznościowe – zwłaszcza TikTok – stały się codziennością młodych ludzi. Kilkusekundowe filmiki, dynamiczna muzyka, efekty specjalne i błyskawicznie zmieniające się obrazy tworzą środowisko, w którym mózg dziecka jest nieustannie bombardowany bodźcami. Choć taka forma rozrywki wydaje się nieszkodliwa, naukowcy coraz częściej zwracają uwagę na jej wpływ na koncentrację i regulację emocji.

Jedno z najbardziej znanych badań przeprowadzono w 2022 roku i opublikowano w JAMA Pediatrics. Naukowcy zaprosili do udziału grupę dzieci i nastolatków, a następnie ocenili, jak korzystanie z TikToka wpływa na ich zdolność skupienia. Wyniki były jednoznaczne: im częściej młodzi użytkownicy oglądali krótkie, intensywne treści, tym słabsza była ich koncentracja podczas zadań wymagających dłuższego skupienia. Badania MRI pokazały dodatkowo, że szybkie filmiki silnie pobudzają układ nagrody w mózgu – wyzwalają wyrzuty dopaminy, czyli „chemii natychmiastowej przyjemności”. Jednocześnie obniżała się aktywność w obszarach odpowiedzialnych za kontrolę uwagi i hamowanie impulsów.

Innymi słowy, mózg dziecka zaczyna przyzwyczajać się do szybkiej, ciągłej stymulacji i natychmiastowych emocji. To sprawia, że nauka, czytanie, lekcje czy zwykła rozmowa – wymagające spokojnego, dłuższego skupienia – stają się trudniejsze, bardziej męczące, a często wręcz nudne. Po odłożeniu telefonu wiele dzieci doświadcza rozdrażnienia, przeciążenia emocjonalnego lub poczucia „pustki”, bo ich układ nerwowy wciąż oczekuje kolejnej dawki bodźców.

To ważny sygnał dla rodziców, nauczycieli i specjalistów. Nie chodzi o demonizowanie nowych technologii, ale o zrozumienie, że młody mózg jest szczególnie podatny na wpływ krótkiej, intensywnej rozrywki. Świadomość tego pozwala mądrzej planować korzystanie z ekranów – w taki sposób, aby wspierać rozwój koncentracji, uważności i odporności emocjonalnej młodych ludzi.

Jeśli chcemy, by dzieci potrafiły skupić się, uczyć, odpoczywać i regulować swoje emocje, musimy pokazać im również świat, który nie pędzi — świat rozmowy, ruchu, zabawy, twórczości i zwykłej, długiej ciszy. To właśnie w tych przestrzeniach mózg ma szansę naprawdę odpocząć i rosnąć.

11/11/2025

Zapraszam na konsultację psychologiczną- dostępny jest wolny termin!
Data: 26.11.2025
Godzina: 18.00
Miejsce: Gabinet psychologiczny "Dobre miejsce"

18/10/2025

Bez relacji nawet najlepsza metoda nie zadziała 🩵