Psychoterapia i praca z ciałem, Wolsztyn

13/11/2025

"Im bardziej umiemy w kryzysy, tym bardziej umiemy w kryzysy".

Taki kryzys, który nie bierze jeńców. Przychodzi, zmiata to, co było, to jak siebie widzimy, jak działamy, do czego dążymy. Zawsze coś zabiera, ale czasem mo...

12/11/2025

Sojusz terapeutyczny to kręgosłup terapii. Bez niego nawet najlepsze techniki będą działały „na pół gwizdka”. To nie jest abstrakcja — to bardzo konkretne doświadczenie pacjenta: „czy czuję się tu bezpiecznie, zauważony i czy idziemy w tym razem?”.
Czym właściwie jest sojusz?
W skrócie: wspólna robocza umowa + relacja. Składają się na niego trzy rzeczy:
Cel – po co się spotykamy.
Zadania – co robimy na sesjach, żeby do celu dojść.
Więź – ton, klimat, poczucie bycia po jednej stronie.
Jeśli choć jeden z tych elementów kuleje, sojusz „szumi”.
Cechy terapeuty, które sojusz budują (i te, które go podkopują)
Co pomaga
Ciepło i ciekawość: „Chcę zrozumieć, jak to jest po Pani/Pana stronie.”
Elastyczność: dopasowujesz tempo i styl pracy do osoby przed Tobą.
Spójność i przewidywalność: ramy, punktualność, jasne zasady.
Pokora i refleksyjność: umiesz powiedzieć „to nie wybrzmiało trafnie — spróbujmy inaczej”.
Co szkodzi
Sztywność – trzymanie się protokołu mimo że pacjent „znika” w sesji.
Chłód/dystans – poprawnie, ale bez człowieka w głosie.
Napięcie terapeuty – pacjent czuje Twoje pośpiech/nerwowość jak radar.
Niepewność maskowana mądrymi słowami – dużo teorii, mało kontaktu.
Krytycyzm i mikro-deprecjacje – nawet w intencji „mobilizacji”.
Skupienie na sobie – własne historie w centrum, pacjent na widowni.
Szybki autocheck po sesji (30 sek.):
Czy byłem_łam ciekawy/a? Czy byłem_łam elastyczny/a? Czy powiedziałem_am coś, co mogło zabrzmieć oceniająco? Co wziąć na superwizję?

Adriana Cylwik, psychoterapeutka, autorka strony "Rozwój Psychoterapeuty.

fot Olena Bohovyk

03/11/2025

https://youtu.be/Z4-G_dsdjX0?si=eZ1xjCDC4293f9K8

Odcinek 1: Miłość ucieleśniona: o przepływie pomiędzy sercem a miednicą

Miłość to nie tylko uczucie w sercu — to doświadczenie, które żyje w ciele.
W tym odcinku zapraszam Cię w podróż pomiędzy sercem a miednicą – dwoma biegunami miłości, które razem tworzą przepływ życia.
To opowieść o tym, jak poprzez ciało możemy odzyskiwać zdolność do czucia, bliskości i przyjemności.
O miłości, która nie jest ideą, ale rytmem oddechu, ruchem, obecnością.
Zatrzymaj się. Oddychaj. Poczuj.
Bo tam, gdzie serce spotyka ciało – zaczyna się życie. Link do odcinka w komentarzu.

30/10/2025

TRE

„Nie bądź zaskoczony, jeśli nagle twoje ciało mówi ci coś, czego nie możesz zrozumieć. Emocje są jego językiem”.W dzisiejszym odcinku podcastu "Magazyn Człow...

22/09/2025

"Klient poznaje elementy swojego doświadczenia, które w przeszłości były wycofane ze świadomości jako zbyt zagrażające, zbyt niszczące strukturę ja. Orientuje się, że zaczyna doświadczać tych uczuć w pełni, całkowicie, w relacji, tak że na chwilę staje się swoim lękiem, swoim gniewem, swoją czułością albo siłą. I kiedy przeżywa te różnorodne uczucia we wszelkich stopniach intensywności, odkrywa, że właśnie doświadczył siebie, że on jest wszystkimi tymi uczuciami. Jego zachowanie się zmienia w konstruktywny sposób - w zgodzie z nowo doświadczanym 'ja'. Odkrywa, że już nie musi się bać tego, co to doświadczenie niesie ze sobą, ale może swobodnie otwierać się na nie jako na część swojego zmieniającego się i rozwijającego się ja."

Rogers, C. R. (1961) On Becoming a person
fot Warren

05/09/2025

Analiza Bioenergetyczna jako metoda psychoterapii jest uznawana i doceniana na świecie od dawna. Jej założenia potwierdzają najnowsze odkrycia psychologii rozwojowej i neuropsychologii. Mimo to w Polsce nie rozwinęła skrzydeł, choć była praktykowana już w latach 70-tych. Dlaczego została ...

05/09/2025

02/09/2025

24/08/2025

"Szczęśliwy człowiek nie ma przeszłości, a nieszczęśliwy nie ma nic poza nią. Będąc już w podeszłym wieku, Dorrigo Evans nie wiedział, czy gdzieś to wszystko przeczytał, czy sam to sobie wymyślił.. wymyślił, pomieszał, po czym rozłożył na czynniki pierwsze. Rozłożył nieubłaganie. Ze skał powstają piargi, z piargów piasek, z piasku błoto, z błota z powrotem skały i tak się kręci ten świat, jak powiadała jego mama, kiedy domagał się podania mu jakichkolwiek przyczyn albo wyjaśnień, dlaczego świat jest taki, a nie inny. Świat jest, odpowiadała matka. Po prostu jest, synku. "

Richard Flanagan, Ścieżki Północy, Wydawnictwo Literackie Kraków, 2022
(s. 11)
fot Honey Yanibel Minaya Cruz

19/08/2025

"Ciekawe są badania Kaia von Klitzinga, niemieckiego psychoanalityka, który badał relacje pomiędzy ojcem, matką i dzieckiem - nazwał to związkami triadycznymi. Uważał, że są osoby, które mają kompetencje, żeby być w dobrej relacji z partnerem i dzieckiem - jak w przepracowanym kompleksie Edypa według Freuda. Ale są też takie, które mają z tym kłopot i tworzą diady - trzecia osoba się nie mieści, więc jest dobra relacja między rodzicami, ale z dzieckiem już jest trudno; albo jest dobra relacja między rodzicem i dzieckiem, ale drugi rodzic czuje się wykluczony ( czy może być realnie wykluczony)."

Cezary Żechowski, Rozmowy o miłości, współczuciu i gniewie, wyd Fundament
fot Ryota

19/08/2025

Jakie trafne!

23/07/2025

"Żeby zobaczyć jak silna jest nasza miłość do dziecka, wystarczy zobaczyć, ile czasu z nim spędzamy i ile znajdujemy w tym przyjemności. Przyjemność, jaką czerpiemy z kontaktu z dzieckiem, jest dokładnie taka sama, jak przyjemność czerpana przez dziecko. Zasada wzajemności leży u podstaw każdego głębokiego związku miłosnego bo miłość opiera się na dzieleniu się przyjemnością. Przyjemność doznawana przez jedną stronę zwiększa przyjemność drugiej, aż łączące ich uczucia staną się jedną wspólną radością."

Katarzyna Schier, Dorosłe dzieci
fot Kayla Farmer