Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

27/04/2026

W niedzielę miałam zaszczyt być częścią Ceremonii Wybaczania w kręgu w Warszawa, prowadzonej przez Magdalena Czaja prezes Instytut Metody Tippinga - Radykalne Wybaczanie

Wciąż jestem pod ogromnym wrażeniem tego, czego można tam doświadczyć w takim procesie. Czuję ogromną wdzięczność, że mogłam współtworzyć tę przestrzeń.

Jest coś niezwykle poruszającego w byciu w kręgu. W obecności ludzi, którzy choć tak różni niosą w sobie podobne emocje, doświadczenia i wrażliwość. Tworzy się przestrzeń, w której nie trzeba niczego udowadniać ani wyjaśniać. Można po prostu być.

I to „bycie” ma ogromną moc.

Ceremonia Wybaczania w Kręgu to potężne, narzędzie, opracowana przez Colin Tipping i powstała w oparciu o ideę pracy w kręgu, inspirowaną tradycjami rdzennych kultur Ameryki Północnej. Otrzymał on zgodę na wykorzystanie tej formy pracy od samych Indian z plemienia Navaho. Proces przebiega w ciszy, opierając się na energii grupy i archetypie świętego kręgu, co umożliwia szybką transformację osądów w spokój.

To, co dla mnie szczególnie ważne, to możliwość doświadczenia swoich uczuć w pełni, bez konieczności opowiadania historii na głos. Bez wracania do szczegółów, które czasem tylko wzmacniają ból. Zamiast tego pojawia się uważność na to, co żywe tu i teraz.

Czujesz. Zauważasz. Pozwalasz.

I w tej prostocie zaczyna się proces.

Emocje, które były zatrzymane w ciele, zaczynają się poruszać. To może być delikatne, ledwo zauważalne. A czasem bardzo intensywne. Ale wszystko dzieje się w bezpiecznej przestrzeni, w której nic nie trzeba przyspieszać ani kontrolować.

Z czasem napięcia zaczynają się rozpuszczać. Oddech się pogłębia. W ciele pojawia się więcej miękkości.

I nagle czujesz ulgę.

Nie dlatego, że „rozwiązałeś” swoją historię. Ale dlatego, że pozwoliłeś sobie ją poczuć i puścić.

To doświadczenie pokazuje również, jak ogromną siłę ma wspólnota. Bycie w kręgu sprawia, że zaczynasz widzieć, że nie jesteś sam ani sama w tym, co przeżywasz. Że inne osoby niosą podobne emocje, nawet jeśli ich historie są inne.

To przynosi ogromne poczucie ulgi i połączenia.

Ceremonia Radykalnego Wybaczania to proces bardzo subtelny, a jednocześnie głęboki. Dzieje się poza słowami. Bardziej w ciele, w odczuwaniu, w obecności.

I właśnie dlatego może być tak transformujący.

Jestem ogromnie wdzięczna, że mogłam być częścią tej przestrzeni i ją współtworzyć.

To doświadczenie zostaje. W ciele, w sercu, w sposobie bycia ze sobą i z innymi.

I przypomina, że czasem największe zmiany dzieją się wtedy, gdy przestajemy mówić… i zaczynamy naprawdę czuć.

Oczywiście był również czas na rozmowę z Trenerami i wymianę doświadczeń po Ceremonii, a relacje to ogromna wartość w naszym życiu 💚🙏💚

Jeśli czujesz, że to doświadczenie do Ciebie przemawia i chcesz przejść przez ten proces w bezpiecznej, wspierającej przestrzeni, zapraszam Cię do kontaktu. Z przyjemnością opowiem więcej o samej ceremonii, odpowiem na Twoje pytania i pomogę sprawdzić, czy to odpowiedni moment dla Ciebie. To może być pierwszy krok do spotkania ze sobą w głębszy, bardziej uważny sposób.
https://malgorzatawyszomirska.pl/
lub wejdź z na stronę aby poznać więcej narzędzi https://metoda-tippinga.pl/web/

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

25/04/2026

Kiedy zmieniasz siebie, zmienia się świat relacji.💚

Jest w człowieku coś niezwykle subtelnego, a jednocześnie bardzo realnego. Wewnętrzne pole doświadczenia, które cicho, niemal niezauważalnie wpływa na wszystko, co go spotyka. To, jak czujesz SIEBIE, jak przeżywasz swoje emocje, jak głęboko jesteś w kontakcie ze SOBĄ, staje się jak filtr, przez który widzisz innych ludzi i przez który oni czują ciebie.

Psychobiologia mówi o układzie nerwowym, hormonach i wzorcach zapisanych w ciele. Duchowe podejście nazywa to energią obecności. Niezależnie od języka, sens pozostaje podobny. To, co dzieje się w TOBIE, współtworzy przestrzeń relacji.💯

Kiedy w środku jest napięcie, niepokój i niewypowiedziany lęk, świat odpowiada podobną jakością. Spotkania bywają bardziej chaotyczne, relacje mniej stabilne, jakby coś wciąż wymykało się spod kontroli. Nie dlatego, że tak musi być, lecz dlatego, że organizm szuka tego, co znajome. Nawet jeśli to znajome nie jest dla nas dobre.

Kiedy jednak zaczynamy się zatrzymywać, oddychać głębiej i słuchać SIEBIE bez oceniania, coś zaczyna się zmieniać. Układ nerwowy się uspokaja, ciało mięknie, a w środku pojawia się więcej przestrzeni. I nagle okazuje się, że inni ludzie również reagują inaczej.

Niektórzy odchodzą, jakby już nie pasowali do tej nowej jakości. Inni pojawiają się niemal naturalnie, spokojniejsi, bardziej obecni, mniej chaotyczni. To nie magia, choć czasem może tak wyglądać. To rezonans.

Twoje ciało i mózg nieustannie komunikują się z innymi. W mikroruchach, w tonie głosu, w spojrzeniu. Kiedy jesteśmy bardziej ugruntowani w SOBIE, wysyłamy sygnał bezpieczeństwa. A bezpieczeństwo jest tym, czego każdy człowiek, świadomie lub nie, szuka w relacji.

Z czasem zaczynamy też inaczej widzieć ludzi. Tam, gdzie kiedyś było odrzucenie, możemy zobaczyć czyjś lęk. Tam, gdzie była potrzeba kontroli, pojawia się ciekawość. To nie znaczy, że nagle wszystko staje się łatwe. Raczej, że przestajemy reagować automatycznie.

I właśnie w tej zmianie reakcji rodzi się nowa jakość relacji.
Twoja historia i wcześniejsze doświadczenia żyją w ciele. W napięciach, w odruchach, w sposobie, w jaki zbliżasz się do innych albo się wycofujesz. Ale ciało nie jest zamkniętą księgą. Ono potrafi się uczyć na nowo.

Za każdym razem, gdy wybierasz łagodność wobec SIEBIE zamiast surowości, gdy zostajesz przy emocji zamiast od niej uciekać, gdy pozwalasz SOBIE czuć, tworzysz nowe ścieżki. I z tych nowych ścieżek zaczynają wyrastać inne relacje.
Nie chodzi o to, żeby stać się kimś idealnym, żeby przyciągnąć idealnych ludzi. Chodzi raczej o powrót do SIEBIE, coraz głębszy i coraz prawdziwszy.

Bo kiedy jesteś bliżej SIEBIE, jesteś też bliżej innych.💚💚💚

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

24/04/2026

Zmiana zaczyna się wtedy, gdy wychodząc ze schematu, działam inaczej bo to właśnie nowe działanie przerywa stary wzorzec i tworzy nową jakość💚

Schematy emocjonalne przenikają się, wzmacniają i uzupełniają. Często jeden uruchamia kolejny, tworząc złożoną sieć reakcji i przekonań, która działa w nas automatycznie.

Dlaczego schematy się utrzymują? Przede wszystkim dlatego, że są znane. Dla mózgu to, co znane, oznacza bezpieczeństwo. Nie chodzi tu o szczęście, ale o przetrwanie. Strefa komfortu nie zawsze jest przyjemna. To przestrzeń tego, co oswojone, nawet jeśli jest trudne, bolesne czy ograniczające. Mózg wybiera to, co już zna, ponieważ nie musi wtedy zużywać dodatkowej energii ani mierzyć się z nieznanym.

Dlatego często pozostajemy w schematach, które wcale nam nie służą. Pojawiają się także tak zwane ukryte korzyści. Może to być brak działania tłumaczony przekonaniem „taka już jestem”, kierowanie uwagi na zewnątrz i obwinianie innych, pozostawanie w roli ofiary, unikanie odpowiedzialności za siebie i swoje wybory, a także przyciąganie uwagi i zainteresowania otoczenia. Daje to chwilowe poczucie ulgi lub bezpieczeństwa, ale jednocześnie zatrzymuje nas w miejscu.

Wyjście ze schematu wiąże się z opuszczeniem tego, co znane, i wejściem w przestrzeń nieznanego. Dla mózgu jest to sygnał zagrożenia, nawet jeśli w rzeczywistości oznacza szansę na rozwój i zmianę. Dlatego zmiana nie jest tylko kwestią wiedzy, ale przede wszystkim gotowości do wzięcia odpowiedzialności za siebie.

Dopiero wtedy przestajemy powielać to, co znane, i zaczynamy świadomie tworzyć nowe doświadczenia 💛

‼️Ja osobiście podczas Kongresu, a szczególnie w trakcie mojego pierwszego wystąpienia przed tak dużą i świadomą publicznością, wyszłam daleko poza swoją strefę komfortu.⁉️

Było to dla mnie doświadczenie pełne emocji, momentami wymagające, ale jednocześnie bardzo otwierające. Z jednej strony pojawiał się lęk, napięcie i wewnętrzne wątpliwości, a z drugiej ogromna gotowość, by stanąć w swojej prawdzie i podzielić się tym, co dla mnie ważne.

Czy było łatwo❓ NIE

Było w tym dużo emocji, momentów zawahania i spotkania z własnym lękiem. Ale zamiast się wycofać, wzięłam ten lęk „pod pachę” i pozwoliłam sobie iść dalej. Zaprosiłam odwagę, nie jako brak strachu, ale jako decyzję, żeby zrobić krok mimo niego.
Wiedziałam, że jeśli chcę zmiany, nie mogę działać tak jak dotychczas. Że nowe doświadczenie może pojawić się tylko wtedy, gdy zrobię coś inaczej niż zwykle.

To właśnie w tym miejscu, pomiędzy lękiem a decyzją, zaczyna się prawdziwa zmiana. Nie wtedy, gdy jest łatwo, ale wtedy, gdy wybieram siebie mimo niepewności.
I to doświadczenie pokazało mi, że odwaga nie polega na tym, że się nie boję. Odwaga polega na tym, że idę dalej nawet kiedy się boję 🤍

Odezwały się nie tylko schematy emocjonalne, ale cały wewnętrzny system przekonań i programów rodowych, który wpływał na sposób, w jaki myślę o sobie i funkcjonuję w świecie.

Pojawił się schemat perfekcjonizmu poczucie, że cokolwiek zrobię, i tak nie jest wystarczająco dobre, więc powinnam starać się jeszcze bardziej. Towarzyszy temu ciągłe napięcie i brak satysfakcji, nawet wtedy, gdy obiektywnie robię dużo i dobrze.

Znać dało o sobie przekonanie, że mogę sobie nie poradzić, że sytuacje mnie przerosną, że nie mam wystarczających zasobów, by iść dalej z lekkością i zaufaniem.

Pojawił się także głęboki lęk przed oceną i zranieniem. Przekonanie, że inni mogą mnie skrytykować, odrzucić, wykorzystać lub poniżyć sprawia, że wchodzę w relacje z poziomu ostrożności i napięcia, zamiast swobody i autentyczności.

Bo schematy przenikają się i wzajemnie wzmacniają, tworząc zamknięty krąg doświadczeń. Perfekcjonizm napędza napięcie, napięcie wzmacnia lęk, lęk prowadzi do wycofania lub nadmiernego dopasowania, a to z kolei potwierdza przekonania o byciu niewystarczającą.

Pokazały się również programy rodowe z okresu PLAN/CE, zapis, że wychodzenie do ludzi (pierwsze pokazanie na świecie podczas porodu), bycie widoczną, pokazywanie siebie wiąże się z cierpieniem.
Równolegle ujawnił się schemat relacyjny pomiędzy kobietami doświadczenia rodowe, że kobiety ranią, oceniają, zamiast wspierać. To bardzo głęboki wzorzec, który często niesie się z pokolenia na pokolenie, zapisany w doświadczeniach wcześniejszych kobiet w rodzinie.

❌Bo bardzo często wydaje nam się, że coś mamy już „przerobione”, zrozumiane i zamknięte.⁉️

Dopiero życie, poprzez nowe doświadczenia, weryfikuje nasz rzeczywisty stan wewnętrzny. Pokazuje, czy to, co wiemy, naprawdę zostało przez nas zintegrowane, czy wciąż działa na poziomie schematów i automatycznych reakcji.

To właśnie w takich momentach wychodzi na powierzchnię to, co jeszcze w nas żywe emocje, napięcia, przekonania, które nie zostały do końca zauważone i zaopiekowane.

I to jest w porządku. To nie oznacza, że „coś jest nie tak” albo że się cofamy. To znak, że wchodzimy głębiej. Że życie zaprasza nas do kolejnego etapu świadomości. Nowe doświadczenia nie podważają naszej drogi one ją pogłębiają. Pokazują, gdzie jeszcze możemy zobaczyć więcej, poczuć więcej i być bardziej w prawdzie ze sobą.
To właśnie w tym procesie rodzi się prawdziwa zmiana ❤️To proces wychodzenia z działania z lęku…i powrotu do działania z miejsca wewnętrznego poczucia wartości. ❤️

Jeśli ten post był dla Ciebie wartościowy zostaw serduszko , zostaw komentarz, podziel się nim z kimś, kto też czasem „nie potrafi tego puścić". Twoja reakcja ma znaczenie, bo dzięki niej ten przekaz może dotrzeć do kogoś, kto właśnie teraz potrzebuje przypomnienia💚

Z serca jeszcze raz wdzięczność Violetta Karys - Akademia Psychobiologii Zdrowia za zaufanie, szansę i prowadzenie💚

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

https://malgorzatawyszomirska.pl/

21/04/2026

Za nami pierwszy Kongres Psychobiologii Zdrowia i Nowej Świadomości❤️🙏❤️

To były niezwykłe dni pełne inspiracji, spotkań i prawdziwej obecności. Dni, w których nie tylko marzyliśmy, ale przede wszystkim podjęliśmy decyzje, aby być częścią wspólnoty tworzącej tą przestrzeń. Są momenty, w których wizja przestaje być tylko myślą a zaczyna stawać się działaniem.

Z całego serca dziękuję za możliwość bycia prelegentką. To dla mnie ogromny zaszczyt i radość móc dzielić się wiedzą, doświadczeniem i energią z tak świadomymi, otwartymi ludźmi.

Dziękuję Violetta Karys - Akademia Psychobiologii Zdrowia za stworzenie tej przestrzeni, a wszystkim uczestnikom za obecność, uważność i gotowość do bycia w procesie również tym nieidealnym.

Każde wystąpienie było innym spojrzeniem na to samo na to, jak ciało komunikuje emocje, jak pracuje biologiczna inteligencja i jak ogromną rolę odgrywa świadomość w procesie zdrowienia.

Każdemu z osobna dziękuję z serca, głęboko i naprawdę. Za odwagę, by patrzeć szerzej i głębiej oraz za gotowość do dotykania tematów, które nie zawsze są łatwe, ale zawsze są prawdziwe.

Poruszająca była również przestrzeń między ludźmi rozmowy, wymiana doświadczeń i spotkania z osobami, które czują, widzą i rozumieją podobnie. To niezwykle budujące doświadczenie widzieć, jak wiele jest osób, dla których zdrowie to nie tylko brak objawów, ale głęboki dialog z ciałem.

To ogromny dar móc doświadczać takich spotkań z ludźmi, którzy chcą wnosić świadomość tam, gdzie przez lata obecne były lęk, automatyzm i bezsilność. To właśnie w takich przestrzeniach rodzi się realna zmiana nie tylko w wiedzy, ale w odczuwaniu, wyborach i działaniu.

Dziś wiemy, że zdrowie to nie tylko program i wiedza, ale też przestrzeń do działania. Wszystko to dzieje się w świecie, który zmienia się szybciej niż kiedykolwiek pod wpływem nowych technologii, mediów społecznościowych i sztucznej inteligencji. Mam głębokie poczucie, że takich rozmów bardzo dziś potrzebujemy. Świat przyspiesza, a nowa świadomość pozwala zwolnić i wrócić do tego, co naprawdę ważne do SIEBIE, do ciała i do świadomego wyboru. Coraz bardziej liczy się nie tylko to, czego uczymy ale też jak i po co to robimy.

To był moment, w którym decyzje zaczęły nabierać realnego kształtu. Bo energia podąża za decyzją… a życie podąża za energią.

Dziś już nie pytamy „czy się uda”.
Dziś wybieramy i zaczynamy tworzyć.

Wiem, że wielu z Was było częścią tego wydarzenia i jestem ogromnie ciekawa Waszych doświadczeń, odczuć oraz refleksji.

Co było dla Was najbardziej poruszające?
Co zabieracie ze sobą dalej?

Będę bardzo wdzięczna, jeśli podzielicie się w komentarzu Wasza perspektywa ma ogromną wartość i może stać się inspiracją również dla innych 🤍

Z wdzięcznością I miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

16/04/2026

To dopiero przedsmak tego, co czeka nas na Kongresie ✨

To, co już teraz możesz poczuć to tylko delikatne wprowadzenie do znacznie głębszego doświadczenia.

Kongres będzie przestrzenią, w której spotkają się wiedza, świadomość i doświadczenie.
Miejscem inspiracji, zatrzymania i prawdziwego kontaktu ze sobą.

To czas, w którym:
- poszerzysz swoją perspektywę
- pogłębisz relację ze sobą
- usłyszysz to, co na co dzień bywa zagłuszane
- poczujesz, że nie jesteś w tym sama / sam

To nie będzie tylko wydarzenie. To będzie proces. Droga. I zaproszenie do czegoś więcej.

Skorzystaj z przygotowanych zniżek dla uczestników:

❤️10% rabatu na bilet z hasłem: TERAPIA

❤️15% rabatu na nocleg w Hotelu Scandic z kodem: KONGRES PSYCHOBIOLOGII ZDROWIA.

To przestrzeń, w której możesz zatrzymać się, posłuchać siebie i spojrzeć na swoje doświadczenia z nowej perspektywy.
Z większą świadomością.
Z większym zrozumieniem.
👉 https://kongrespsychobiologiazdrowia.pl/
Może właśnie tam znajdziesz odpowiedzi, których szukasz. 💚

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

DWA WYSTĄPIENIA O PRAWDZIWYCH ŹRÓDŁACH ZDROWIA CZŁOWIEKA ❤️

Podczas Kongresu Psychobiologii Zdrowia i Nowej Świadomości poprowadzę dwie prelekcje, które dotyczą jednego z najważniejszych obszarów ludzkiego życia – relacji pomiędzy ciałem, emocjami, historią przeżyć oraz świadomością człowieka.

Pierwsza prelekcja nosi tytuł: „Psychobiologia zdrowia – duchowe i emocjonalne przyczyny chorób. Dziedziczność i cykliczność przeżyć. Jak „odczucia” tworzą objawy w narządach?”

Podczas tej prelekcji pokażę, w jaki sposób objaw w ciele powstaje jako biologiczna odpowiedź organizmu na odczute doświadczenie o silnym ładunku emocjonalnym. Opowiem o dziedziczności przeżyć, cykliczności doświadczeń oraz o tym, jak odczucia zapisują się w narządach i wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.

W tym ujęciu ciało staje się niezwykle precyzyjnym zapisem historii życia człowieka. Narządy przechowują ślady przeżyć, konfliktów oraz emocji, które w określonych momentach życia ujawniają się w postaci objawów. Prelekcja pokaże również duchowy wymiar zdrowia oraz drogę powrotu do wewnętrznej spójności poprzez zmianę percepcji, świadomość własnych myśli i emocji oraz odzyskanie kontaktu z prawdą o sobie.

Drugie wystąpienie nosi tytuł: „Zdrowie psychiczne w psychobiologii – stres, zmęczenie, depresja, perfekcjonizm i choroby zatrzymanego ruchu życia. Jak powrócić do siebie?”

Opowiem o zależnościach pomiędzy stresem, chronicznym zmęczeniem, depresją, perfekcjonizmem oraz chorobami zatrzymanego ruchu życia. W tym ujęciu objawy psychiczne i somatyczne ukazują moment oddalenia od własnego kierunku, wartości i autentycznego czucia siebie.

Szczególne miejsce w tej prelekcji zajmie temat tłumionych emocji oraz procesów prowadzących do psychicznego i biologicznego zamrożenia. Omówię także zjawisko chorób zatrzymanego ruchu życia, które mogą przejawiać się w postaci depresji, bezsenności, migren, zawrotów głowy, chronicznego zmęczenia oraz innych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego.

Pokażę również autorskie spojrzenie na chroniczne zmęczenie jako konsekwencję porzucenia siebie oraz życia w lojalności wobec oczekiwań systemu rodzinnego. W takiej sytuacji człowiek traci kontakt z własnym czuciem i własnym kierunkiem, a zatrzymanie ruchu życia zaczyna manifestować się także w ciele.

Wystąpienia tworzą wspólną opowieść o człowieku widzianym jako całość, o organizmie, który reaguje na historię przeżyć, emocje, relacje rodzinne oraz sposób postrzegania świata. To również zaproszenie do refleksji nad tym, w jaki sposób objaw może stać się początkiem procesu samopoznania oraz drogą powrotu do siebie ❤️

Zamykamy sprzedaż biletów, dlatego to ostatnia szansa, aby dołączyć do wydarzenia, które gromadzi ekspertów różnych podejść do zdrowia i świadomości człowieka.

Jeśli czujesz, że Twoje ciało, emocje oraz historia życia tworzą jedną opowieść, warto stać się częścią tego wydarzenia i spotkać się z nami podczas Kongresu.

Ostatnie bilety dostępne są na stronie wydarzenia – https://kongrespsychobiologiazdrowia.pl

Do zobaczenia we Wrocławiu ❤️

Violetta Karys – ekspert psychobiologii, psycholog kliniczny, specjalista psychosomatyki, terapeuta systemowy i wykładowca

14/04/2026

Objaw przewlekły.

Twoje ciało nie jest Twoim wrogiem. Ono reaguje na to, co przeżywasz i jak do siebie mówisz. I bardzo dobrze odpowiada na łagodność, obecność i spokój. Dlatego następnym razem, kiedy pojawi się ból, spróbuj nie tylko go „znieść”, ale przede wszystkim być przy sobie w inny sposób.

Jeśli czujesz gotowość, by pójść krok dalej, spojrzeć na siebie z nowej perspektywy i budować większą świadomość –zapraszam Cię na wyjątkowe wydarzenie we Wrocławiu Kongres Psychobiologii Zdrowia i Nowej Świadomości

To przestrzeń, w której:
✨ nauczysz się lepiej słuchać swojego ciała
✨ poznasz, jak emocje wpływają na napięcia i ból
✨ doświadczysz praktyk wspierających regulację i spokój
✨ poczujesz więcej kontaktu ze sobą i swoim wnętrzem

To nie będzie kolejny wykład. To spotkanie z Tobą w uważności, akceptacji i prawdzie.

Jeśli czujesz gotowość, by pójść krok dalej, spojrzeć na siebie z nowej perspektywy i budować większą świadomość zapraszam na wyjątkowe wydarzenie we Wrocławiu:

👉 https://kongrespsychobiologiazdrowia.pl/

Dla uczestników przygotowano:

❤️10% rabatu na bilet (hasło: TERAPIA)
❤️15% rabatu na nocleg w Hotelu Scandic (kod: KONGRES PSYCHOBIOLOGII ZDROWIA)

Twoje ciało chce współpracować. Daj mu na to przestrzeń 💛

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

10/04/2026

CENA „ŚWIĘTEGO SPOKOJU”⁉️

Ktoś rzuca złośliwą uwagę. Ty zaciskasz zęby, uśmiechasz się i udajesz, że wszystko jest w porządku. Przyjmujesz napięcie, żeby nie robić sceny, żeby nie psuć atmosfery. W imię „świętego spokoju” pozwalasz sobie na kolejne drobne przekroczenia. Ktoś wbija szpilę pod płaszczykiem żartu, a Ty ją przyjmujesz, choć w środku coś się zaciska. Ktoś prosi Cię o przysługę, na którą nie masz siły ani ochoty, a mimo to się zgadzasz. Ktoś przekracza Twoje granice, ale milczysz, żeby nie wyjść na osobę trudną, roszczeniową albo „problematyczną”.

Na zewnątrz jest spokój. Na zewnątrz jesteś „miła”, „wyrozumiała”, „łatwa we współpracy”. Ale w środku zaczyna narastać coś zupełnie innego. Pojawia się gniew, frustracja, napięcie. I zamiast skierować je na zewnątrz w zdrowy sposób, zaczynasz kierować je do siebie. Zaciskasz się coraz bardziej. Tłumisz. Przełykasz. Udajesz, że nic się nie dzieje. Wchodzisz w powtarzalny schemat, który z czasem staje się Twoją normą.

To mogą być bardzo konkretne sytuacje. W pracy ktoś regularnie zrzuca na Ciebie swoje obowiązki, a Ty się zgadzasz, choć czujesz przeciążenie. W relacji ktoś żartuje z Ciebie przy innych, a Ty się śmiejesz razem z nim, choć jest Ci przykro. W rodzinie słyszysz komentarze, które Cię ranią, ale nie reagujesz, bo „tak zawsze było”. Krok po kroku uczysz się ignorować siebie.
Każda taka sytuacja zostawia ślad. Osłabia Twoje poczucie własnej wartości. Odbiera energię. Buduje w Tobie przekonanie, że Twoje potrzeby są mniej ważne niż potrzeby innych. Że lepiej się dopasować niż narazić na konflikt. Że spokój na zewnątrz jest ważniejszy niż prawda w środku.

Święty spokój na zewnątrz często oznacza wewnętrzną walkę.
I bardzo ważne jest to, żeby to jasno powiedzieć. To nie jest Twoja wina. Nikt nas nie uczył stawiania granic. Nikt nie pokazywał, że można być jednocześnie empatycznym i stanowczym. Wiele osób wychowało się w przekonaniu, że bycie dobrym człowiekiem oznacza bycie uległym, cichym, dostosowanym.

Tylko że empatia to nie jest zgoda na wszystko. Zrozumienie dla innych nie oznacza rezygnacji z siebie. Można być wrażliwym i jednocześnie mieć granice. Można być życzliwym i mówić „nie”. Można dbać o relacje i jednocześnie nie zgadzać się na to, co nas rani.

Granice nie oddzielają Cię od ludzi. One oddzielają Cię od krzywdzenia.

Przychodzi moment, w którym warto się zatrzymać i zapytać siebie, ile jeszcze chcę to w sobie trzymać. Ile jeszcze chcę się dopasowywać kosztem siebie. I gdzie w moim życiu zaczyna się przestrzeń, w której mogę w końcu stanąć po swojej stronie.
Bo prawdziwy spokój nie polega na unikaniu konfliktów. Prawdziwy spokój zaczyna się wtedy, kiedy przestajesz walczyć ze SOBĄ.

I jest jeszcze coś bardzo ważnego.✅

Kiedy ignorujesz to, co czujesz, kiedy nie reagujesz, kiedy wciąż odkładasz siebie na później… ciało zaczyna mówić głośniej. Najpierw subtelnie napięciem, zmęczeniem, ściskiem w brzuchu. Potem coraz wyraźniej. Pojawia się objaw.

To nie jest przypadek. To informacja.

Jeśli nadal ją ignorujesz, jeśli dalej trwasz w tym, co Ci nie służy, objaw może stać się przewlekły. Bo Ty przewlekasz sytuacje, emocje i schematy, które już dawno domagają się zobaczenia i zmiany.
Ciało nie działa przeciwko Tobie. Ono próbuje Cię zatrzymać. Pokazać. Przywołać do siebie.

Może to jest właśnie ten moment, żeby nie iść dalej „na siłę”.❓
Jeśli czujesz, że to porusza coś w Tobie i chcesz spojrzeć na swoje ciało oraz emocje z większą czułością i świadomością zapraszam na Kongres Psychobiologii Zdrowia i Nowej Świadomości.

Być może będzie to przestrzeń, w której coś ważnego w Tobie zostanie zauważone i przyjęte.

💜10% rabatu na bilet z hasłem: TERAPIA
💜15% rabatu na nocleg w Hotelu Scandic z kodem: KONGRES PSYCHOBIOLOGII ZDROWIA

Spotkajmy się na żywo, w przestrzeni uważności, rozmowy i prawdziwego kontaktu.
👉 https://kongrespsychobiologiazdrowia.pl/

To przestrzeń, w której możesz naprawdę zatrzymać się i zobaczyć więcej.

Jeśli ten post był dla Ciebie wartościowy zostaw serduszko , zostaw komentarz, podziel się nim z kimś, kto też czasem „nie potrafi tego puścić". Twoja reakcja ma znaczenie, bo dzięki niej ten przekaz może dotrzeć do kogoś, kto właśnie teraz potrzebuje przypomnienia💚

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

09/04/2026

Czy umiesz być OBSERWATOREM?

Zatrzymaj się na chwilę…A jeśli to nie sytuacje w Twoim życiu są problemem… tylko to, jak bardzo próbujesz je kontrolować?

Czasem zatrzymanie się jest trudniejsze niż działanie. Żyjemy w świecie, w którym uczymy się kontrolować, ogarniać, mieć wpływ i wiedzieć, jak powinno być.

Budujemy swoje przekonania, swoje racje, swoje wizje i bardzo często zaczynamy się ich kurczowo trzymać.
Trzymamy się swoich wyobrażeń o życiu, trzymamy się ludzi takimi, jakimi chcielibyśmy, żeby byli, trzymamy się tego, co znane, nawet jeśli już dawno przestało nam służyć.

I na poziomie głowy wszystko wydaje się logiczne.

Ale ciało ma swoją prawdę. Ciało nie analizuje, nie tłumaczy, nie racjonalizuje, ono pokazuje. Im bardziej próbujemy kontrolować, tym bardziej pojawia się napięcie. Im bardziej się upieramy, tym bardziej ciało się usztywnia.

Sztywność w karku, zaciśnięta szczęka, ścisk w brzuchu, napięcie, które trudno nawet nazwać, to nie są przypadkowe sygnały. To często informacja, że coś trzymasz zbyt mocno, że coś w Tobie nie płynie, że coś wymaga zobaczenia, a nie kontroli.

Czasem to przekonanie, że musi być po Twojemu. Czasem relacja, w której boisz się odpuścić. Czasem obraz siebie, który już dawno przestał być prawdziwy.

I wtedy pojawia się pytanie, czy naprawdę muszę to dalej trzymać. Może nie chodzi o to, żeby zrobić więcej, naprawić więcej i zrozumieć więcej.

Może chodzi o to, żeby na chwilę się zatrzymać i zobaczyć.
Bez oceniania, bez walki, bez potrzeby zmieniania czegokolwiek na siłę. Tylko zobaczyć, gdzie się spinam, gdzie próbuję kontrolować, gdzie nie pozwalam sobie odpuścić.

Bo bardzo często dopiero wtedy, gdy przestajemy się kurczowo trzymać, pojawia się przestrzeń na oddech, na zmianę i na coś nowego.

I nie chodzi o to, żeby puścić wszystko i nic nie robić, ale żeby zobaczyć, co naprawdę jest Twoje, a co trzymasz tylko z przyzwyczajenia, lęku albo przekonania, że tak trzeba.

Ciało nie jest przeciwko Tobie, ciało jest z Tobą. Tylko czasem mówi językiem, którego nie chcemy słuchać. Może dziś warto zatrzymać się na chwilę i zapytać siebie, co ja teraz trzymam i czy naprawdę chcę to dalej trzymać.

Jeżeli w codziennym życiu reagujesz szybciej, niż zdążysz pomyśleć, a pewne sytuacje wywołują w Tobie silne emocje, napięcie w ciele, potrzebę wycofania się lub przeciwnie – nadmierną mobilizację…

i zdarza się, że sam/sama nie do końca rozumiesz, dlaczego tak reagujesz to warto wiedzieć, że jednym z kluczy do zrozumienia tych reakcji są schematy emocjonalne.

Jeśli czujesz gotowość, by pójść krok dalej, spojrzeć na siebie z nowej perspektywy i budować większą świadomość zapraszam Cię na wyjątkowe wydarzenie we Wrocławiu:

👉 https://kongrespsychobiologiazdrowia.pl/

Dla uczestników przygotowano:
❤️ 10% rabatu na bilet (hasło: TERAPIA)
❤️ 15% rabatu na nocleg w Hotelu Scandic (kod: KONGRES PSYCHOBIOLOGII ZDROWIA)

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie

04/04/2026

Dla Ciebie z uważnością i wdzięcznością za wspólną drogę z okazji Świąt Wielkiej Nocy przesyłam kilka myśli prosto z serca.

Wielkanoc i miejsce tych świąt w kalendarzu przypominają o ich głębokim, symbolicznym znaczeniu, szczególnie w odniesieniu do odradzającej się natury. Wraz z nadchodzącą wiosną wszystko wokół budzi się do życia, regeneruje i odnawia. To czas, który naturalnie kieruje naszą uwagę ku odnowie nie tylko w przyrodzie, ale również w nas samych.

Skoro cała natura się odradza, człowiek również może wejść w ten proces. Nie musi czekać na lepszy moment, ponieważ odrodzenie może rozpocząć się tu i teraz poprzez codzienny wybór tego, jak myślimy, co czujemy i jak działamy. Jeśli chcemy przyspieszyć ten wewnętrzny proces przemiany, warto dążyć do tego, aby nasze myśli, uczucia i działania stawały się coraz bardziej świadome, czyste i pełne życzliwości.

Zmartwychwstanie nie jest jedynie wydarzeniem, ale procesem duchowym. To droga wychodzenia z wewnętrznej stagnacji, z tego, co w nas zatrzymane, ciężkie czy niewspierające. Czasem jest to proces powolny i wymagający, ale najważniejsze jest, aby go rozpocząć.
Nasze wewnętrzne odrodzenie zaczyna się w momencie, gdy stajemy się bardziej świadomi, bardziej obecni i bliżsi sobie. Kiedy uczymy się panować nad sobą, otwieramy serce na innych i zaczynamy żyć w większej zgodzie ze sobą i światem. To właśnie jest prawdziwe zmartwychwstanie, czyli stan świadomości, który rozświetla nasze wnętrze i pozwala odpuścić to, co już nam nie służy.

Niech ten czas będzie zaproszeniem do wewnętrznego oczyszczenia i otwarcia się na życie, które płynie przez nas na wszystkich poziomach fizycznym, emocjonalnym i duchowym.
Tak jak wiosną ziemia, otrzymując więcej światła i ciepła, pozwala ziarnom wykiełkować, tak samo w nas może rozpocząć się nowy proces wzrostu. To, co widzimy w naturze, jest odbiciem tego, co może wydarzyć się w naszym wnętrzu, jeśli tylko damy sobie na to przestrzeń. 🌿

W tym szczególnym okresie życzę Ci:

Byś tak jak natura budząca się do życia – mógł/mogła obudzić w sobie to, co najprawdziwsze i najbardziej Twoje.

Byś z odwagą spojrzał/spojrzała na to, co domaga się uwagi nie po to, by to zwalczyć, ale po to, by to ukochać.

Byś potrafiła/ potrafił zatrzymać się i usłyszeć głos swojego ciała bo ono mówi prawdę, zanim zdąży to zrobić umysł.

Byś przyjmowała przyjmował swoje emocje bez oceny nawet te trudne, bo właśnie one są bramą do wewnętrznej wolności.

Niech to będzie czas
💚uzdrowienia dawnych ran,
💚uwolnienia z zapisanych w ciele emocji,
💚odnalezienia nowego sensu w historii, którą nosisz w sobie.

Życzę Ci, byś z odwagą i łagodnością przyjmowała/przyjmował swoje emocje – także te, które chciały być ukryte –
bo każda z nich niesie informację, a niektóre… nawet zbawienie.

Niech Twoje ciało będzie Twoim sprzymierzeńcem, a umysł i serce zgodnie współbrzmiące.

Niech w Tobie zmartwychwstanie:

💛 spokój,
💛zaufanie,
💛poczucie własnej wartości,
💛wewnętrzny spokój,
i cicha pewność, że jesteś dokładnie taki/a, jaki/a masz być.

Niech te Święta przyniosą Ci:

😇uzdrowienie dawnych schematów,
😇ukojenie w relacji z samym/samą sobą,
😇odwagę, by żyć w zgodzie z tym, co naprawdę czujesz.

Życzę Ci, aby Twoje „wewnętrzne JA” mogło zmartwychwstać
wolne od przeszłości, a pełne życia, lekkości i wewnętrznej spójności.

Z serca dziękuję, że mogę Ci towarzyszyć i życzę Ci Świąt, które dotykają nie tylko tradycji, ale i duszy.

Zmartwychwstanie to nie tylko symbol...

To proces, który może wydarzyć się również w Tobie.

W psychobiologii ciało, emocje i historia wewnętrzna są ze sobą nierozerwalnie związane.

A Wielkanoc to idealny moment, by:
💟uznać to, co bolało,
💟odpuścić to, co już nie służy,
💟przyjąć siebie – takim a, jakim a jesteś.

Przy całej naszej odmienności w sferze odczuć religijnych, okazje takie jak Święta są świetnym momentem na to, by pracować nad głębokim rozumieniem poglądów innych.

Ponadto, niezależnie od tego w jaki sposób świętujecie (lub nie) ten okres życzę Wam, by stał się właśnie tym, czego chcecie doświadczyć w tym czasie.

Z
martwych
wstanie
Odkryj swoje życie na nowo, obudź się do życia, kochaj życie, kreuj swoje życie i bądź jego Twórcą, niech stare odejdzie dając miejsce nowemu

Trochę wiedzy 🧐

J***O to symbol życia
J***O to symbol nowego
Symbolika JAJKA w powiązaniu z żywiołami
Żółtko – to OGIEŃ
Białko – to WODA
Skorupka – ZIEMIA
Błonka - POWIETRZE

Uczulenie na białka – czyjego zachowania nie tolerujesz?
Uczulenie na żółtko relacje z ojcem
Niechęć do jajek – j***o to symbol życia przed narodzinami i potencjału wczesnego dzieciństwa. Co działo się w momencie poczęcia? Co działo się przy zapłodnieniu, jakie emocje tam były?
Z czułością dla Ciebie na Święta i na każdy dzień,
niech Twoje "JA" odrodzi się pełne mocy i bliższe prawdy.

Wszystkiego dobrego na Święta z poziomu duszy, serca i komórki.

z miłością Małgorzata Wyszomirska Psychobiologia, Psychosomatyka, Świadomość Siebie