Justyna Kujawińska - psychoterapeutka Gestalt

30/03/2026

🍀 Bezpłatny telefon zaufania dla nauczycieli - warto o nim wiedzieć 👇.

Duże zainteresowanie Telefonem Zaufania dla Nauczycieli Fundacji Twarze Depresji sprawiło, że uruchamiamy dodatkowy dyżur psychologa💕

Dzięki wsparciu finansowemu marki UmmU należącej do USP Zdrowie, od następnego tygodnia Telefon Zaufania będzie dostępny dwa razy w tygodniu:
📞 poniedziałki i wtorki | godz. 13:00–17:00
📞 +48 510 338 182

Decyzja o rozszerzeniu dyżurów to odpowiedź na realne potrzeby zgłaszane przez nauczycielki i nauczycieli z całej Polski. Coraz więcej osób pracujących w oświacie mierzy się z przeciążeniem obowiązkami, przewlekłym stresem, wypaleniem zawodowym czy depresją.

Od listopada 2025 roku – dzięki zaangażowaniu marki UmmU, która wspiera zdrowie, rozwój i równowagę emocjonalną dzieci – nauczyciele mogą korzystać z bezpłatnego wsparcia psychologicznego zapewnianego przez Fundację. Po drugiej stronie telefonu dyżuruje doświadczony specjalista zdrowia psychicznego, który uważnie wysłucha, pomoże uporządkować trudną sytuację i wspólnie poszuka możliwych rozwiązań.

Z telefonu mogą skorzystać nauczyciele, którzy mierzą się m.in. z:
• przeciążeniem obowiązkami
• depresją i zaburzeniami lękowymi
• przewlekłym stresem
• wypaleniem zawodowym
• trudnościami emocjonalnymi
• potrzebą rozmowy i wsparcia

Praca nauczyciela to ogromna odpowiedzialność – nie tylko za edukację młodych ludzi. Dlatego tak ważne jest, aby osoby pracujące w szkole miały również przestrzeń, by zadbać o swoje zdrowie psychiczne.

Rozszerzenie godzin dyżuru to kolejny krok Fundacji Twarze Depresji w stronę realnego wsparcia środowiska oświaty. A naszą inicjatywę patronatem honorowym objęło Ministerstwo Edukacji Narodowej

29/03/2026

💚 „Tylko wyregulowany układ nerwowy umożliwia nam współczucie”.

To zdanie zabrałam sobie niedawno ze spotkania z Maria Sitarska - psychologia i psychoterapia, które dotyczyło traumy więzi i ekosystemów zdrowienia.

Przypomina ono o znaczeniu kondycji układu nerwowego dla sposobu bycia i reagowania. Z perspektywy neuronauki, gdy jesteśmy przytłoczeni, przemęczeni, przebodźcowani, w stresie, nasza zdolność do empatii i współczucia jest znacznie ograniczona. Częściej bywamy wtedy napięci, drażliwi, nadmiernie pobudzeni lub - wręcz przeciwnie - wycofani i jakby pozbawieni czucia. Gdy zauważymy u siebie taki stan, warto zadbać o regulację układu nerwowego.

Co może nam w tym pomóc:

• uważność – orientacja na to, co tu i teraz, we mnie i wokół mnie

• ćwiczenia oddechowe (od świadomości, jak oddycham w kierunku naturalnego, spokojnego oddechu) i gruntujące - przywracające kontakt z ciałem (choćby skupienie się na kontakcie stóp z podłożem, pleców z oparciem itd.)

• ćwiczenia fizyczne, np. rozciąganie, joga, spacer, taniec (w zależności od tego, co lubimy i potrzebujemy)

• skupienie się na kontakcie z bliskimi ludźmi i zwierzętami (w tym bliskość cielesna, dotyk, przytulenie)

• odkrywanie połączeń ze światem natury (i wszelkich innych połączeń, które osadzają nas w szerszym kontekście i dają poczucie wsparcia)

• bycie w przyrodzie, obserwacja roślin i ptaków

• odpoczynek i sen (zwłaszcza gdy mieliśmy go za mało)

• ciepło (herbaty, kąpieli, kocyka…), przyjemne, kojące nas zapachy, relaksująca muzyka…

🌿 Jak się okazuje, troszcząc się o siebie, możemy stawać się też lepsi i bardziej współczujący dla innych.

Może to dobry moment, by o to zadbać?

Dobrej niedzieli! 🫶

26/03/2026

👀 "Można powiedzieć, że obserwacja ptaków reorganizuje nam pracę mózgu. W momentach skupienia na sobie w naszych mózgach działa sieć tzw. trybu domyślnego. Sieci uwagowe zaś, związane z wykrywaniem bodźców, z tym, co na zewnątrz, działają o wiele słabiej. Gdy ptaki odciągają naszą uwagę, dokonujemy zahamowania pewnych obszarów mózgu związanych z referencyjnością i uaktywnienia sieci uwagowych, nastawionych na przeszukiwanie otoczenia. Pacjenci mówią: to czyści mózg. Kiedy wraca się z takiej obserwacji, rzeczy, które przed wyjściem wydawały nam się bardzo istotne, teraz sprawiają wrażenie o wiele mniej ważnych. Jesteśmy w stanie spojrzeć na siebie i swoje problemy nie z perspektywy bieżącego zaabsorbowania codziennymi sprawami, ale z lotu ptaka."

~ Sławomir Murawiec, fragment wywiadu 👇.

🐦‍⬛ Dla zainteresowanych wpływem obserwacji ptaków na zdrowie psychiczne polecam krótki wywiad ze Sławomirem Murawcem - psychiatrą oraz Stanisławem Łubieńskim - prezesem zarządu Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków 💚.

https://styl.interia.pl/zwierzeta/news-rzuc-wszystko-i-chodz-popatrzec-na-ptaki,nId,23188252

Niektórzy mówią, że to "czyści mózg". Pomaga zatrzymać natrętne myśli, złapać dystans, wrócić pamięcią do dobrych momentów albo nabyć nowe,

24/03/2026

🧡 Nie wszystko trzeba kontrolować...

📖 Cytat - powiedzenie z książki Ryszarda Kulika "Wystarczająco dobre życie".

📷 Wiosenny Wrocław uchwycony podczas mojego ostatniego spaceru "w przerwie".

23/03/2026

📣 Halo Wrocław! Bezpłatna grupa wsparcia dla rodziców nastolatków w wieku 14-18 lat - polecam! 🙂 Szczegóły w załączonym poście, spotkania ruszają już w tym tygodniu 👇.

Rusza kolejna bezpłatna grupa wsparcia dla rodziców nastolatków. Grupa będzie obywała się co dwa tygodnie w siedzibie Fundacji Praesterno przy Kościuszki 80a. Pierwsze spotkanie już w najbliższy czwartek 26.03 o godz 17.

Na grupach dla rodziców, które prowadzimy, pomagamy uczestnikom odbudować relację z ich nastoletnimi dziećmi. Rodzice uczą się właściwej komunikacji, budowania akceptacji dla emocji swoich dzieci oraz rozumienia tego, co się dzieje z ich dziećmi w danym momencie ich życia.

Na Grupę Rodziców zapraszamy tych rodziców, których dzieci są w wieku 14-18 lat.

Ilość miejsc ograniczona (decyduje kolejność zgłoszeń)

Projekt bezpłatny finansowany przez Gminę Wrocław

Aby zapisać się na grupę zapraszamy do kontaktu telefonicznego od poniedziałku do piątku w godzinach 15:00-19:00.
📞+48 666 935 351
📍 ul. Kościuszki 80a

22/03/2026

🌿 Równolegle do naszego życia toczy się życie całej natury, której jesteśmy częścią. Niezależnie od tego, z czym się aktualnie mierzymy w naszym ludzkim doświadczeniu, na drzewach pojawiają się pąki, trawa rośnie, wróble ćwierkają, dzięcioł wykuwa nową dziuplę, pełzacz podąża w górę drzewa, drozd śpiewa… Zawsze jest coś więcej. Gdzieś sprawy toczą się w swoim, właściwym rytmie. Nie wszystko od nas zależy. Nasze problemy to nie wszystko.

Zauważasz to?

Jak Ci robi ta perspektywa?

☘️ Świat natury jest dla nas otwarty i może wpływać na nas tym mocniej, im bardziej chcemy go zauważać. Rozwijanie połączenia z nim wspiera dobrostan, przynosi ukojenie i poczucie sensu. Przyroda, o czym już nieraz pisałam i jeszcze tu będę pisać, jest też wspaniałą nauczycielką życia.

🍀 Osadzenie w naturze to na pewno ważny aspekt mojego życia. I pracy też, bo ten kontekst coraz częściej pojawia się w gabinecie – nie tylko w postaci kalendarza z ptakami 🙂.

🌸 Wczoraj był pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. Spędziłam go na spacerze przyrodniczym (wraz z innymi zapaleńcami), obserwując ptaki oraz rośliny budzące się do rozkwitu.

❤️‍🩹 Niezwykły czas pozostawienia w tle aktualnych trosk i zatrzymania się na tym, co dzieje się w danej chwili - z którego wraca się z większym spokojem, dystansem i nadzieją.

🐦‍⬛ Wiosna to dobry czas by zacząć zauważać przyrodę wokół nas i pogłębiać tę relację. By zaobserwować drzewa – jak się zmieniają. By zobaczyć różne ptaki, które pojawiają się w okolicy. Wsłuchać się w ich śpiew, a może nauczyć się je rozpoznawać (aplikacja Merlin będzie w tym pomocna 🙂). Według badań naukowych - zdrowie psychiczne tylko na tym skorzysta, a wszelkie praktyki oparte na kontakcie z przyrodą mogą wspierać procesy psychoterapeutyczne (choć ich nie zastąpią).

📷 Zdjęcia z mojego spaceru - ptaki to dzięcioł średni i sójka, sfotografowane z pomocą lunety.

16/03/2026

🌸 Zauważam, że ostatnio mniej mnie tutaj. A to dlatego, że obecność psychologa i psychoterapeutki w mediach społecznościowych oraz szerzej - w internecie - nie jest, przynajmniej według mnie, najważniejsza. Ważniejsze wydaje mi się to, by być prawdziwie i jak najbardziej obecną w gabinecie z moimi klientami, a także z moimi bliskimi i w przyrodzie, która również jest mi bliska. O relacji ze sobą nie zapominając.

🌿 I gdy nie da się być wszędzie, to ja coraz częściej wybieram obecność w rzeczywistym świecie, zachowując energię i uwagę na to, co uznaję za najistotniejsze - na kontakt, który prawdziwie porusza i odmienia.

👥️ Obecność w gabinecie rozumiem jako gotowość do angażowania się i towarzyszenia klientom - z otwartością na czucie, ucieleśnienie, rozumienie i robienie tego wszystkiego, co w danej chwili potrzebne, by wspierać proces zdrowienia i rozwoju (nierzadko wzajemnego🤞). A to wymaga ode mnie dbania o kondycję psychofizyczną, regulację układu nerwowego, przytomność i świadomość - co z kolei nie zawsze jest do pogodzenia z intensywną obecnością w internetowych przestrzeniach, pełnych przepychu, chaosu i wielu w sumie niepotrzebnych treści, które jednak do mnie trafiają i coś mi robią (i ja nie wiem, na ile chcę to pole współtworzyć).

🤷‍♀️ Z drugiej strony trochę też lubię tu być i chcę tu być, bo to często wstęp do całkiem realnych spotkań i forum do dzielenia się tym, co ważne i aktualne 👇.

📣 Np. tym, że zwalniają mi się 2 (!!) MIEJSCA na konsultację/psychoterapię i już zapraszam do kontaktu! [będzie o tym jeszcze osobny post 🙂]

🌳 Wiem, że nie tylko mi towarzyszą podobne dylematy. Tymczasem wracam jednak słuchać śpiewu ptaków i obserwować rozkwit pąków lipy za gabinetowym oknem. Daję sobie też czas na myślenie oraz przetwarzanie uczuć i zdarzeń przed kolejną sesją...

🌼 Nieśmiało zachęcam też do cyfrowej higieny i większej uważności w codzienności!

📷 Jedna z kart "Pomiędzy" stworzonych przez Pracownię Zeszytów oraz wiosenny rozkwit.

10/03/2026

👨👨‍🦱🧔‍♂️ Zobaczyłam dziś ten obrazek, a potem jeszcze usłyszałam piosenkę i pomyślałam, że chcę je razem zadedykować mężczyznom w dniu Waszego święta - z życzeniami, żebyście byli przyjmowani i kochani oraz żebyście przyjmowali samych siebie w pełni swojego człowieczeństwa, z tym, co w Was silne i z tym, co potrzebuje czułości! 💪❤️

Wszystkiego dobrego, Panowie!

A piosenka, a właściwie tekst z ostatniego "hymnu" Męskiego Grania 👇.

"To bardzo ziemskie, by kochać,
to bardzo ziemskie, by brać,
to bardzo ziemskie, by dawać,
to ziemskie bardzo się bać.

To bardzo ziemskie, by płakać,
to bardzo ziemskie, by trwać,
to bardzo ziemskie, by tęsknić,
to bardzo ziemskie.

To takie ludzkie,
to takie żeńskie,
to takie piękne,
to takie MĘSKIE..." 🎶

(autorzy: Natalia Przybysz, Ralph Kaminski, Igor Herbut, Błażej Król).

Panowie, wszystkiego dobrego

09/03/2026

❗️„Zmęczenie egzystencjalne” nie mija po odpoczynku, bo odpoczynek nie zmienia kierunku życia. Problemem nie jest ilość zadań do wykonania. Problemem jest kierunek życia...

(...) "Zmęczenie egzystencjalne”, które towarzyszy depresji, często nie prosi o odpoczynek, ono prosi o prawdę i o odwagę do bycia sobą."

Kiedy byłam w depresji, doświadczałam przewlekłego zmęczenia. Takiego, które nigdy nie mija. Nie przechodzi po przespanej nocy, po wolnym weekendzie czy dwutygodniowych wakacjach.

Taki stan ciała i ducha, w którym nic się nie chce, na nic nie ma siły. Ani na to, żeby wstać z łóżka, ani na ciepły prysznic, ani na drobne przyjemności.
Wszystko tylko męczy i drażni.

„Zmęczenie egzystencjalne” nie jest zwykłym zmęczeniem. To stan, w którym brakuje powodu i chęci do życia. Nie brakuje ról i obowiązków, ale brakuje wyraźnego „PO CO to wszystko”?

Zmęczenie to rodzi ciche pytania: Czy to moje życie? Czy ja jestem tam, gdzie chce być? Dlaczego „mam wszystko”, a czuję pustkę, samotność, bezradność i brak sensu?

Ono działa, jak hamulec bezpieczeństwa - pojawia się, kiedy żyjesz zbyt długo wbrew sobie. Kiedy nie możesz odejść, powiedzieć „nie”, zmienić kierunku.

Kiedy serce nie jest słyszane, a ciało musi trwać - organizm mówi STOP i wysyła na ratunek zmęczenie.

„Zmęczenie egzystencjalne” nie mija po odpoczynku, bo odpoczynek nie zmienia kierunku życia. Problemem nie jest ilość zadań do wykonania. Problemem jest kierunek życia.

I dopiero gdy zaczynasz słuchać siebie:
- czego już nie chcę dźwigać,
- czemu/komu chcę wreszcie powiedzieć TAK,
- kim jestem, gdy przestaję spełniać oczekiwania - energia powoli wraca.

Kiedy zaczynasz żyć tym, co jest w pełni Twoje, co jest w zgodzie z Twoim prawdziwym JA, pojawia się lekkość i chęć do działania, a razem z nimi sprawczość i satysfakcja - wtedy zmęczenie, które przychodzi jest chwilowe, łatwo się regenerujesz, szybko napełnia się Twoja życiowa bateria.

„Zmęczenie egzystencjalne”, które towarzyszy depresji, często nie prosi o odpoczynek, ono prosi o prawdę i o odwagę do bycia sobą.

Z miłością 🌿 Joanna Poremba

08/03/2026

🌸 Drogie Kobiety! Z okazji dzisiejszego święta życzę sobie i Wam, żebyśmy akceptowały i doceniały siebie (i siebie nawzajem) w całej naszej różnorodności.

Bo kobiecość, tak jak każda z nas, ma wiele odsłon i znaczeń 🩷.

Wspierajmy się i szanujmy nasze historie, preferencje, możliwości i wybory!

WSZYSTKIE niesiemy w sobie wartości, które wzbogacają ten świat.

📷 A różne kwiaty razem tworzą piękny bukiet 🌿.

06/03/2026

❤️‍🩹 "Żal jest uczuciem wrodzonym i jednym z darów, jakie człowiek otrzymał. Żal pomaga nam przejść przez życiowe klęski. Ale ilu z was mogło wypłakać się jako dzieci?

Gdybyśmy pozwolili dzieciom wypłakać się i wyżalić, kiedy przeżywają swoje "tysiące małych śmierci", nie wyrastałyby na ludzi pełnych poczucia winy i zarazem litości nad sobą. Bardzo często nie pozwala im się na ich "małą żałobę".

Pamiętacie, co mówili wasi rodzice, kiedy płakaliście? "Duży chłopiec nie płacze". "Beksa". "Jak zaczniesz ryczeć, pójdziesz do swego pokoju". "Boże kochany, znowu zaczyna się mazać". Albo mój własny "faworyt" wśród tego rodzaju zwrotów: "Jeśli natychmiast nie przestaniesz płakać, to ci zaraz pokażę i dopiero wtedy będziesz mieć powód do płaczu". Dzieci, które słyszą coś takiego, pławią sie potem w życiu w oceanie litowania się nad sobą i nie umieją poradzić sobie z uczuciem żalu.

Kiedy dziecko spadnie z roweru, a wy, rodzice, pozwolicie mu się wypłakać i nie będziecie robić z tego wielkiej sprawy, to w parę sekund potem dziecko znowu wejdzie na rower i będzie pedałować dalej. W ten sposób przygotowuje się ono na życiowe sztormy. Nie będzie "beksą". Będzie silne - nie dźwigając balastu niewylanych łez."

📖 Elizabeth Kübler-Ross, "Życiodajna śmierć. O życiu, śmierci i życiu po śmierci".

Obraz: Caitlyn Grabenstein.

06/03/2026

❤️‍🩹 "W kulturze, która oferuje szybką ulgę w każdym cierpieniu, długotrwały smutek budzi szczególny niepokój. Czasem zdumiewa mnie myśl, że ludzie przeżywający żałobę są wszędzie, a jednak nie widzimy żadnych jawnych oznak ich cierpienia. Uczy się nas, byśmy wstydzili się smutku, który nie mija. Jakby naznaczał człowieka jako wadliwego, niedoskonałego - niczym plama na ubraniu. Trzymanie się smutku, chęć wyrażania go są niezgodne z nowoczesnym stylem życia; modni ludzie nie grzęzną w żałobie.

(...) Nasza kulturowa podejrzliwość wobec dojmującego smutku wyrasta z obawy, że jeśli go uwolnimy, to zawładnie nami i odsunie nas od życia. Ta obawa zwykle jest jednak niesłuszna. W najgłębszym sensie smutek to pożar serca, intensywny ogień, który daje nam pocieszenie i ulgę. Kiedy nie pozwalamy sobie w pełni go wyrazić, zalega w naszym sercu jak ciężar, wywołując psychiczne i fizyczne cierpienie."

📖 bell hooks, "Wszystko o miłości. Nowe wizje".

Fot. Rene Bohmer.

̇ałoba