25/01/2026
Jakiś czas temu trafiłam na cytat z którym się w pełni utożsamiam. Będzie na końcu, bo teraz chcę podzielić się przemyśleniami.
Na swojej drodze często spotykam osoby, które choć młode wiekiem, nieustająco są niezadowolone ze swojego życia. Często latami trwają w swoich trudnościach i ograniczeniach, narzekają na ludzi i okoliczności...
Spotykam też takie osoby, które pomimo już dawno osiągnięcia wieku emerytalnego, nieustająco mają apetyt na życie.
Jakiś czas temu spotkałam w swojej podróży parę, która pomimo wieku przeszło 80 lat, aktywnie poznawała świat. Życie zetknęło mnie z nimi na 7 dni, gdy miałam okazję przyglądać się ich funkcjonowaniu. Widziałam jak pomimo własnych ograniczeń, codziennie mierzyli się z trudnościami. Nie narzekali. Byli pogodni, wspierali siebie. Żadne nie wyręczało drugiego i nie oczekiwali, że ktoś ich będzie wyręczał. Wręcz mówili, że muszą sami, aby pozostać w dobrej formie.
Innym razem, w niełatwej wspinaczce na Zawrat (Tatry), zobaczyłam Pana (78 lat) w trampkach, pokonującego trasę sprawnie, który uśmiechnięty, motywował innych do dalszej drogi. Odpoczywał chwilę, od tak na łyk wody, bo mówił, że nieche przyzwyczaić się do bezczynności, a dzień jest krótki.
Kiedyś usłyszałam jak 80 letnia kobieta, mówiła, że chce być jak najdłużej aktywna, dlatego podróżuje. A zapytana czy się nie boi, że coś jej się stanie? Odpowiedziała: a co najgorszego może mnie spotkać? Tylko śmierć. A co za różnica gdzie to się stanie? A tak to może tak szybko mnie nie znajdzie. Wybieram życie, tyle ile jest mi go dane.
Nieustająco spotykam takie osoby. Są dla mnie inspiracją
Te i inne historie pojawiły się w mojej głowie dzisiaj, a co je łączy?
Moim zdaniem odpowiedzialność za siebie i swoje życie.
Jedni ją podejmują, a inni niekoniecznie.
No jasne w życiu dotykają nas różne trudności i ograniczenia. Jednak to każdy z nas decyduje, co z nimi zrobi.
W mojej pracy często używam metafory góry, która przecież składa się z ziarenek piasku, wystarczy zacząć...
Wiem co dziś będzie moim pierwszym ziarnem piasku.
Idę zagrać w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy ❤️ która mnie fascynuje, bo zachwycają mnie ludzie którzy niosą pomoc na własną miarę 5, 10 czy x złotych.
Pomimo trudności Orkiestra ciągle gra.
A ja razem z nią, bo mogę dodać swoje ziarenko, a co najważniejsze chcę to zrobić 😍
A czy Ty już wiesz od czego zaczniesz?
Ku inspiracji cytat:
Starzejemy się wtedy, gdy oddajemy swoje życie w ręce innych, gdy tracimy chęć do uczenia się, gdy wierzymy, że zakochać się można tylko w wieku dwudziestu lat.
Starzejemy się, gdy stajemy się zbyt racjonalni, bo nadmierny racjonalizm zamyka drzwi wyobraźni, podcina skrzydła i przygasza marzenia.
Starzejemy się wtedy, gdy tracimy zdolność zachwytu...
~ Gina Carditta
