14/11/2025
"Odidealizowanie terapeuty i powolne psychologiczne oddzielanie się klienta od terapeuty może mu sprawić ból, a nawet działać demoralizująco.
Wówczas terapeuta musi wznieść się ponad codzienne ludzkie reakcje zranienia i złości spowodowane krytyką - coś, czego być może nie zdołali zrobić rodzice klienta.
Im bardziej rodzice klienta bronili się przed przyznaniem się do nagannego postępowania i niesprawiedliwości, tym ważniejsze jest, aby zrobił to terapeuta.
Im rzadziej przepraszał rodzic, tym istotniejsze jest aby terapeuta był skłonny to czynić.
Każde drobne przyznanie się do braku wrażliwości, zrozumienia, uwagi lub nawet chęci zranienia (pod warunkiem, że klient pragnie, aby terapeuta przyznał się do tego) potwierdza to, czego doświadcza klient, zachęca go do bycia autentycznym, zmniejsza desproporcję sił między klientem a terapeutą oraz toruje drogę do autonomii i separacji."
/Karen J. Maroda
"Techniki terapii psychodynamicznej. Praca nad emocjami w relacji terapeutycznej"
Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2014