08/12/2025
"Osoba narcystyczna zaprzedała samą siebie, czy to z potrzeby spełniania oczekiwań innych, czy to z potrzeby zabezpieczenia się przed ranami nie do zniesienia, czy z obu tych przyczyn. Teraz w dalszym ciągu czyni to, co jej uczyniono - idealizuje siebie i o wiele za dużo od siebie wymaga, jednocześnie karząc i dewaluując samą siebie, gdy nie spełnia tych nierealistycznych oczekiwań. Potrzebuje kogoś, kto wysłucha i zrozumie ją, kto odzwierciedli i wzmocni, kto będzie ją cenić i oczekiwać, że zrealizuje własne możliwości zaspokojenia swych prawdziwych, ludzkich potrzeb. Tego właśnie nie potrafili zrobić we właściwy sposób rodzice, ale teraz może to dla niej zrobić terapeuta i inni ludzie, co umożliwi jej z czasem internalizację, dojrzewanie i ostatecznie przemianę."
📖 Stephen M. Johnson, "Humanizowanie narcystycznego stylu", wyd. Oficyna Związek Otwarty / OZO, Warszawa 2023.
Jedna z najważniejszych, a może nawet najważniejsza dla nas lektura, w kontekście rozumienia adaptacji narcystycznej.
📷 Zdj. kadr z filmu "Czarny łabędź" (2010), reż. Darren Aronofsky / materiały prasowe (NG Collection/Interfoto/Forum).
Niezwykle bogata w znaczenia i wielowymiarowa opowieść o ogromnej potrzebie uznania i o perfekcjonizmie za cenę autodestrukcji. Nina Sayers, którą poznajemy w filmie jest baletnicą, która dostaje rolę życia - ma zagrać w "Jeziorze łabędzim" Czajkowskiego. Wraz z rozwojem fabuły widzimy, że Nina skrajnie utożsamia się z ideałem, czyli personą w języku jungowskim, i że coraz bardziej się gubi.
Bardzo ciekawie nakreślony jest również kontekst, w jakim żyje główna bohaterka - wydaje się być uwięziona nie tylko w świecie baletu, ale i w bardzo trudnej relacji z matką, co jest jednym z najbardziej tajemniczych i frapujących wątków filmu. Warto do tego filmu wracać!
