25/02/2026
Najdroższa praca świata. Bez wynagrodzenia.
Państwo - jak i często opinia społeczna- traktuje całodobową, dożywotnią opiekę nad bliską osobą jako „brak aktywności zawodowej”, a nie jak realną, wyczerpującą pracę.
Jak zauważa jedna z naszych czytelniczek “To absurd, że:
-pracując 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, nie mamy prawa do urlopu, chorobowego ani emerytury zapewniającej godne życie,
-jesteśmy wykluczeni z rynku pracy, ale jednocześnie karani biedą na starość,
-system zakłada, że będziemy wiecznie zdrowi, silni i dostępni,
-nasze dzieci mają zagwarantowaną pomoc tylko dopóki my żyjemy, a potem… cisza,
-bezpieczeństwo naszych dorosłych dzieci zależy od determinacji rodzica, nie od państwa,
-musimy sami budować domy, szkoły i system wsparcia, bo system po prostu nie istnieje.
Największy absurd?
To, że miłość i odpowiedzialność zostały zamienione w narzędzie systemowej przemocy ekonomicznej.”
Oto kluczowe fakty dotyczące sytuacji opiekunów:
Problemy systemowe: Opiekunowie często zmuszeni są do rezygnacji z pracy zarobkowej, co w przypadku niedostatecznego wsparcia państwa prowadzi do wykluczenia społecznego.
Świadczenia w 2026 roku: Od 1 stycznia 2026 r. świadczenie pielęgnacyjne dla opiekunów osób niepełnosprawnych wynosi 3386 zł miesięcznie netto.
Zmiany w przepisach: Od 2024 roku wprowadzono nowe zasady, umożliwiające łączenie pobierania świadczenia pielęgnacyjnego z pracą zawodową. Niestety pozbawiają one możliwości pobierania świadczenia, gdy osoba z niepełnosprawnością kończy 18 lat.
Świadczenie wspierające: Dostępne jest również świadczenie wspierające dla osób z niepełnosprawnościami, zależne od poziomu ich potrzeby wsparcia (zmieniające się progi punktowe w latach 2024–2026).
Pomimo wzrostu kwot świadczeń, praca ta nie jest w pełni doceniana, a opiekunowie często czują się pozostawieni samym sobie. Opieka nad osobami starszymi i chorymi to praca "totalna", angażująca całe życie opiekuna, często powodująca zespół stresu opiekuna (CSS), objawiający się wyczerpaniem fizycznym i psychicznym.
Dlatego powstała kampania społeczna „Póki my żyjemy” — żeby mówić głośno o realnych potrzebach, o przyszłości dorosłych osób z niepełnosprawnościami i o systemowych rozwiązaniach, które powinny istnieć nie „kiedyś”, ale teraz.
👉 Dołącz do kampanii „Póki my żyjemy”.
Udostępnij post.
Zabierz głos.
Pokaż, że widzisz i rozumiesz — bo zmiana zaczyna się od świadomości i wspólnego działania.
Organizatorzy kampanii - członkowie zespołu Praw Opiekunek/ów Inicjatywy Nasz Rzecznik
Nasz Rzecznik
Autyzm po ludzku Stowarzyszenie Żurawinka Chcemy całego życia Autyzm Polska FPOA Projekt CzujCzuj Fundacja Autism Team Fundacja Po Mojemu Fundacja NieOdkładalni Fundacja dla Gigantów Porozumienie Autyzm-Polska Fundacja Jesteśmy Ważni Fundacja FIONA Stowarzyszenie Mudita
i Wsparcie Drogą i Nadzieją LATAWIEC
Wspierają nas - partnerzy kampanii
Fundacja Oswoić Miopatie Stowarzyszenie "Wytchnienie"
Fundacja Penumbra Polska Stowarzyszenie Progres Fundacja Wielkie Rzeczy Fundacja Giganci Fundacja Kolory Spektrum Fundacja Ktoś
Fundacja Niebieski Szlak Stowarzyszenie "Godna Przyszłość" Stowarzyszenie Na Tak Fundacja SAMI - Samodzielność Aktywność Możliwości Inkluzja Fundacja Idę Dalej DRAVET.pl Stowarzyszenie NIEwidzialnil Fundacja Pełnoprawni MY Fundacja Pomoc Autyzm Siła Małych Kroków
Stowarzyszenie "Unlock"Stowarzyszenie Spectrum Aureum Fundacja Niezwykli Ludzie Fundacja "Kto ukradł jutro?"Fundacja Alpha
