15/12/2021
"W trakcie dobrze rozwijającej się psychoterapii klient stopniowo zaczyna odczuwać coraz większą realną siłę i mniejsza zależność od władzy terapeuty, staje się mu równy emocjonalnie, a jego rola nie jest już tak podrzędna. Wiele standardowych elementów praktyki psychoanalitycznej ma na celu pomóc pacjentom w odnalezieniu, opanowaniu i rozwinięciu swej siły. Na przykład przez powstrzymywanie się od udzielania porad i jawnego osobistego wpływu terapeuci wyrażają przekonanie, że pacjenci, kiedy lepiej siebie zrozumieją, będą potrafili odkryć lub wymyślić własne rozwiązania swoich problemów. Czekając, aż klient sam wybierze temat do dyskusji podczas sesji, staramy się wytworzyć w nim zaufanie, że jakaś jego wewnętrzna dynamika „wie”, jak dotrzeć do trapiącego go problemu. Przeczekując intensywność jego negatywnych emocji, pokazujemy, że ich siła niekoniecznie musi być destrukcyjna. Nawet kiedy pracujemy z osobami, których psychika wymaga od nas większej aktywności i gotowości do konsultacji, dokładamy starań, by – jeśli tylko to możliwe i bezpieczne – szanować ich potencjalną autonomię."
Nancy McWilliams, Psychoterapia psychoanalityczna
fot Kazi Mizan