Monika Stępka - Gabinet Psychoterapii i Rozwoju Osobistego

03/11/2025

Nie ma jednej adekwatnej reakcji na stratę. Tą właściwą, w znaczeniu - służącą naszemu zdrowiu psychicznemu i życiu - jest nasza zgoda na przeżycie żałoby. Ze wszystkimi towarzyszącymi jej uczuciami złości, bezradności, rozpaczy... Tak długo, w takim tempie, w jakim tego potrzebujemy. Czasem przy aktualnej stracie odzywają się nasze wcześniejsze, nie przeżyte, niedokończone, stąd nasze reakcje mogą się wydawać innym nieadekwatne.
Pamiętajmy, że "ludzkie reakcje są zawsze adekwatne – niekoniecznie do rzeczywistości na zewnątrz, ale do rzeczywistości wewnętrznej, do losów każdego człowieka"

W komentarzu wklejam link do postu z fragmentem rozmowy o żałobie. Być może przyniesie komuś większe zrozumienie siebie lub bliskich w żałobie.

10/10/2025

W Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego pamiętajmy o tym, że w czasach, w których tak powszechne jest dbanie o zdrowie fizyczne, zdrowie psychiczne również powinno być priorytetem. I warto mówić o tym głośno, bez tabu, z empatią.
Warto również pamiętać, że każdy ma jakieś swoje trudności i ograniczenia, bo jest człowiekiem. Bądźmy dla siebie życzliwi i pamiętajmy o tym, by sięgać po pomoc bliskich oraz specjalistów.
Bo zdrowie psychiczne to prawo każdego człowieka.

14/09/2025

W Światowy Dzień Osób Chorych na Schizofrenię warto przypomnieć 10 tez o schizofrenii:

1. Schizofrenia jest chorobą - Schizofrenia jak każda choroba jest wydarzeniem losowym i nikomu nie można przypisywać winy za zachorowanie, zwłaszcza samemu choremu i jego rodzinie.
2. Schizofrenia jest chorobą o wielu wymiarach - Nie ma jednej choroby zwanej schizofrenią. Już od dawna wiadomo, że jest to grupa chorób najprawdopodobniej o podobnych mechanizmach powstania. Objawy i przebieg choroby są różnorodne.
3. Schizofrenia jest nie tylko chorobą - Schizofrenia jest także doświadczeniem chorej osoby i jej najbliższych, ponieważ wiąże się z różnorodnymi kryzysami.
4. Schizofrenia nie jest chorobą dziedziczną - Stopień pokrewieństwa nie determinuje zachorowania, lecz koreluje z jego ryzykiem np. jeżeli osobą chorującą jest jedno z rodziców prawdopodobieństwo zachorowania wynosi 10%, a w wypadku bliźniąt jednojajowych około 40%.
5. Schizofrenia nie jest chorobą nieuleczalną - Rokowanie w schizofrenii jest zróżnicowane i indywidualnie niemożliwe do przewidzenia w chwili wybuchu choroby. Można natomiast skutecznie pomóc w uwolnieniu chorego od objawów lub w ich ograniczeniu.
6. Jest schizofrenia, są osoby chorujące na schizofrenię - nie ma „schizofreników” - Od chwili wybuchu choroby, a nawet na długo wcześniej można dostrzec i chore, i zdrowe aspekty funkcjonowania u każdej chorej osoby. Pamiętajmy, że nie ma następstw bezwzględnie trwałych.
7. Chorujący na schizofrenię nie przestaje być człowiekiem, osobą, obywatelem - jak każdy z nas - Choroba nie podważa człowieczeństwa chorych, nie narusza ludzkiej godności osoby. Osoby chorujące na schizofrenię w okresach remisji choroby powinny mieć zapewnione pełne współuczestnictwo w życiu społecznym, co szczególnie wyraża się prawem do zatrudnienia
8. Chorujący na schizofrenię nie zagrażają innym bardziej niż osoby zdrowe - Pamiętajmy, że większości czynów agresywnych i zabronionych przez prawo dopuszczają się zdrowi, a nie chorzy. Osoby chore przeżywają najczęściej poczucie zagrożenia, wycofują się a ryzyko samobójstwa znacznie przewyższa ryzyko agresji z ich strony.
9. Chorujący na schizofrenię oczekują szacunku, zrozumienia i pomocy - Chorujący na schizofrenie oczekują jak każdy z nas szacunku. Oczekują również zrozumienia i pomocy przeciw zabobonom, stereotypom, stygmatom, odtrąceniu i marginalizacji.
10. Schizofrenia rzuca światło na pytania egzystencjalne wspólne chorym i zdrowym - Schizofrenia konfrontuje nas z pytaniami, które są dla nas wszystkich wspólne i ważne. Wsłuchując się w osoby chorujące na schizofrenie możemy sami zostać wzbogaceni.

Źródło: Stowarzyszenie Otwórzcie Drzwi
https://otworzciedrzwi.org

12/03/2025

Depresja u mężczyzn może się przejawiać inaczej niż u kobiet ⬇️

23/02/2025

Z okazji Dnia Walki z Depresją przypominam kilka informacji, które mogą być pomocne.

Wsparcie bliskich jest niezwykle ważne jednocześnie niewystarczające, aby wyleczyć depresję. Jeśli objawy depresji utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, warto wybrać się na wizytę do psychiatry. Po badaniu i diagnozie, lekarz przepisze Ci receptę na leki. Będziesz w ustalonym czasie przychodzić na wizyty kontrolne, aby odpowiednio dobierać dawkę, ewentualnie w razie potrzeby zmieniać lek. Pierwsze zmiany nastroju zaczynają być zauważalne po dwóch do czterech tygodni od rozpoczęcia stosowania leku.

Najlepsze efekty w leczeniu depresji daje połączenie farmakoterapii z psychoterapią.

Ponieważ pojęcia psychiatry, psychoterapeuty, psychologa, pedagoga, terapeuty (np. zajęciowego) są często mylone i ludzie szukają pomocy niekoniecznie u specjalisty, którego potrzebują, warto wiedzieć, że:
🌱Depresję diagnozuje lekarz psychiatra, prowadzi farmakoterapię (czyli dobiera odpowiedni lek i wystawia receptę), nie prowadzi psychoterapii
🌱 Konsultacje oraz psychoterapię prowadzi psychoterapeuta, czyli osoba po lub w trakcie Całościowego Szkolenia Psychoterapeutycznego (trwającego 4-5 lat), poddająca swoją pracę regularnej superwizji. Psychoterapeuta nie wystawia recept.
🌱Psycholog prowadzi konsultacje. Po rozpoznaniu objawów depresji, kieruje do lekarza psychiatry i psychoterapeuty. Sam nie prowadzi farmakoterapii ani psychoterapii (chyba, że jest jednocześnie psychoterapeutą).

Dla osoby w depresji nieefektywne poszukiwanie wsparcia może być bardzo osłabiające i demotywujące, dlatego warto wiedzieć, że wymienione zawody są różne, wiążą się z różnymi kompetencjami i różnymi możliwościami wsparcia.

I na koniec --> jeśli jesteś bliskim osoby chorującej na depresję, możesz czuć bezradność, zagubienie, złość, frustrację, poczucie winy, że nie jesteś w stanie pomóc, i inne trudne dla Ciebie w tej sytuacji uczucia. Ty też możesz w tej sytuacji skorzystać ze wsparcia specjalisty, do czego zachęcam.

24/01/2025

🧠💚 Zdrowie psychiczne na wyciągnięcie ręki! 📱✨

Chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak zadbać o swoje zdrowie psychiczne? 🌿💭 Teraz to prostsze niż myślisz – wystarczy zeskanować kod QR! 🔍➡️🎥

📌 Jak to działa?
1️⃣ Zeskanuj kod QR swoim telefonem. 📲
2️⃣ Obejrzyj filmy, które pomogą Ci lepiej zrozumieć siebie i swoje emocje. 🎞️💡
3️⃣ Odkryj wskazówki, jak radzić sobie ze stresem, samotnością czy trudnymi emocjami. 🌈🧘

Edukacja i wsparcie na wyciągnięcie ręki – zawsze, kiedy tego potrzebujesz. 🕊️🤝zachęcamy do wydruku i umieszczenia w widocznym miejscu 🔥
Wojewódzki Szpital Psychiatryczny im. prof. Tadeusza Bilikiewicza w Gdańsku🏥

Pomorskie

16/12/2024

"Kołyska naszych nadziei" - poruszające określenie, na to, jak ważna jest obecność drugiego - zwłaszcza w tych niezmienialnych sytuacjach. Jak cenne jest to, że można po pierwsze: z kimś/przy kimś, a nie samemu, a po drugie: przeżyć, znieść, pomieścić.

Dla Helen Douglas psychoterapia jest nie tylko rozwiązywaniem problemów, lecz także — co najmniej w równej mierze — zmaganiem się z problemami, które nie mają rozwiązania. To wobec nich ludzie czują się najbardziej bezradni i przy nich najbardziej potrzebują obecności kogoś, kto, jak to ujął Levinas, pomoże zachować w sobie „ideę możliwości” jako „kołyskę naszych nadziei”: Nie wiem, jak znaleźć rozwiązanie dla nierozwiązywalnych problemów. Ono wciąż śpi na dnie pudełka; ale pudełka — kołyski naszych nadziei (...) w której może spać niemożliwe.”

Emanuel Levinas, Alterity and Transcendence, Columbia University Press, New York 1999, s. 89. za "Psychoterapia między wiedzeniem a niewiedzeniem” Wojciech Drath, Bogdan de Barbaro

fot Simon Lee

11/12/2024

Zakończyliśmy XII edycję Studium Mediacji w Strefie NVC. Miałam przyjemność być uczestniczką drugiej edycji 10 lat temu. To był dla mnie niezwykle wzbogacający czas, a z jego owoców korzystam do dziś. Jeśli macie ochotę wejść na ścieżkę mediacji, również tych dotyczących konfliktów wewnętrznych, zapraszamy - w lutym startujemy z XIII edycją Studium. A 4-5 stycznia odbędzie się warsztat wprowadzający do NVC dla osób, które jeszcze nie znają NVC, a chcą uczestniczyć w Studium Mediacji, lub po prostu chcą się nauczyć NVC.
Tutaj znajdziecie program i inne informacje: organizacyjne:https://strefanvc.pl/studium-mediacji-prowadzonych-metoda-nvc/
W razie pytań, zapraszam do kontaktu.

12/11/2024

"W miarę rozwoju zdolności przeżywania żałoby zazwyczaj odkrywamy wiele nieprzezwyciężonego żalu związanego z dojmującym brakiem opieki, której potrzebowaliśmy, by się rozwijać i rozkwitać. Poniżej przedstawiam kluczowe formy opieki rodzicielskiej, których potrzebują wszystkie dzieci. Wiedza na temat niezaspokojonych potrzeb może pomóc ci wypłakać nieuwolniony ból, który wynika z dorastania bez takiego wsparcia. Co więcej, wesprze cię ona w przejęciu roli własnego rodzica (wewnętrzny reparenting) i bardziej troskliwej interakcji z samym sobą."

"W miarę rozwoju zdolności przeżywania żałoby zazwyczaj odkrywamy wiele nieprzezwyciężonego żalu związanego z dojmującym brakiem opieki, której potrzebowaliśmy, by się rozwijać i rozkwitać. Poniżej przedstawiam kluczowe formy opieki rodzicielskiej, których potrzebują wszystkie dzieci. Wiedza na temat niezaspokojonych potrzeb może pomóc ci wypłakać nieuwolniony ból, który wynika z dorastania bez takiego wsparcia. Co więcej, wesprze cię ona w przejęciu roli własnego rodzica (wewnętrzny reparenting) i bardziej troskliwej interakcji z samym sobą.
1. Opieka werbalna. Chętne uczestnictwo w wielowymiarowej rozmowie. Duża liczba pochwał i pozytywnych informacji zwrotnych. Chęć odpowiedzi na wszystkie pytania. Uczenie, czytanie opowiadań i dostarczanie zasobów do ciągłego rozwoju werbalnego.
2. Opieka duchowa. Dostrzeganie i odzwierciedlanie zasadniczej wartości dziecka, jego fundamentalnej dobroci i kochającej natury. Zapewnienie doświadczeń radości, zabawy i miłości, aby podtrzymać wrodzone poczucie dziecka, że życie jest darem. Duchowe lub filozoficzne wskazówki, aby pomóc dziecku w zintegrowaniu bolesnych aspektów życia. Pielęgnowanie twórczego wyrażania siebie przez dziecko. Częste obcowanie z naturą.
3. Opieka emocjonalna. Podejście do dziecka z troską, szacunkiem i zainteresowaniem. Przyjmowanie i docenianie pełnej ekspresji emocjonalnej dziecka. Modelowanie wyrażania emocji bez użycia przemocy. Uczenie bezpiecznych sposobów uwalniania złości, które nie krzywdzą dziecka ani innych. Duże dawki miłości, ciepła, czułości i współczucia. Honorowanie łez jako sposobu na uwolnienie się od bólu. Zapewnienie bezpiecznego schronienia. Humor.
4. Opieka fizyczna. Czułość i ochrona. Zdrowa dieta i harmonogram snu. Uczenie nawyków pielęgnacyjnych, dyscypliny i odpowiedzialności. Pomaganie dziecku w rozwijaniu hobby, zainteresowań zewnętrznych i poczucia własnego stylu. Wspieranie dziecka w zachowaniu równowagi między odpoczynkiem, zabawą i pracą. Moja książka The Tao of Fully Feeling zawiera wiele wskazówek i zaleceń dotyczących rozpoznawania i opłakiwania strat z dzieciństwa.

Często trudno jest zmotywować się do opłakiwania strat, które miały miejsce tak dawno temu. Wiele z nich wygląda tak mgliście, że próba podjęcia żałoby jest trochę jak próba poddania się zabiegowi dentystycznemu. Kto chce iść do dentysty? Ale kto nie idzie, gdy ból zęba staje się nie do zniesienia?
Ból duszy znacznie trudniej przypisać stratom z dzieciństwa, jednak ci, którzy podejmują się opisanej poniżej podróży w żałobę, dobrze wiedzą, że sedno bólu duszy i psychologicznego cierpienia tkwi w nieprzepracowanych stratach związanych z dorastaniem pod opieką rodziców, którzy ich porzucili.
Te straty muszą być tak długo opłakiwane, aż człowiek naprawdę zrozumie, jak bardzo jego opiekunowie nie byli opiekunami i jak bardzo rodzice nie byli sojusznikami. Musi przeżywać żałobę, dopóki nie przestanie się obwiniać za ich nadużycia lub zaniedbania. Musi się smucić, dopóki nie zrozumie, że wyuczony nawyk automatycznego porzucania siebie jest powtórzeniem braku ich obecności."

Pete Walker, złożone PTSD
fot Liam Simpson

10/10/2024

🤍 Dziś Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego 🤍

Jeśli jesteś w kryzysie:
💞 bądź dla siebie wyrozumiała/y
🫂 podziel się z bliskimi swoimi uczuciami, myślami, obawami
🆘 sięgnij po pomoc psychoterapeuty i/lub psychiatry

Jeśli ktoś z Twoich bliskich jest w kryzysie:
🙌 nie zaprzeczaj, nie umniejszaj, nie oceniaj jego/jej przeżyć
🫶 bądź blisko, wysłuchaj, sprawdź, czy potrzebna jest pomoc w działaniu (zakupy, gotowanie, znalezienie specjalisty)
🆘 zaproponuj wsparcie specjalisty