Słucham uważnie

05/01/2026

Pierwsze sesje w nowym roku za nami. Dla tych, którzy czekają na „odpowiedni moment”, mam kilka miejsc w nowym kalendarzu 🙂 Zapraszam do zapisów na konsultacje.

02/01/2026

Wygląda na to, że coraz bardziej regularnie pojawia się tu mój kącik filmowy 😉 być może trzeba pomyśleć nad ubraniem tego w jakiś cykl. Nowy Rok zaczęłam od kolejnej w ostatnim czasie skandynawskiej produkcji zobaczonej w jednym z moich ulubionych kin. I tym razem idzie do Państwa polecajka. Jeali miałabym napisać, o czym właściwie był ten film, to dla mnie był on chyba przede wszystkim o skutkach czyjejś nieobecności. Jeśli lubicie naturalne kino o relacjach i emocjach, bez bohaterów jednoznacznie dobrych i jednoznacznie złych, będą Państwo zadowoleni. Tak jak i ja byłam 🙂

31/12/2025

Choć aktualnie dość mocno zgłębiam temat symboliki Nowego Roku i tego, z jakiego powodu wypada on właśnie w środku zimy, kiedy w naturze nic nowego nie ma prawa się zadziać, nie zawrócę kijem Wisły. I tak, podobnie jak wielu innych, od kilku dni myślami jestem przy podsumowaniach tego roku i intencjach na kolejny rok.

Słowo, które szczególnie mi w tych myślach towarzyszy to „jakość”. Nie chcę, by było „jakoś”. Chcę jakości i to konkretnych. Myślę więc o tym, jakie jakości chcę zabrać ze sobą z 2025 i poprzednich lat, które z nich zostawić ze sobą, a jakie nowe chcę zaprosić do 2026 i na kolejne lata. Dlatego dziś sobie i Państwu z serca życzę znalezienia odpowiedzi na w/w pytania i zgodnych z tymi jakościami: relacji, rozmów, relaksu, odpoczynku, przyjemności oraz chwil. Bo jakość to jest luksus w życiu. Niech nam się darzy ✨

14/12/2025

Zobaczyłam dziś piękny film. Piękny nie dlatego, że spotkało się dwoje ludzi i to wystarczyło, żeby zwierzątka w lesie zaczęły tańczyć i śpiewać piosenki jak w bajce Disney’a. Piękny nie dlatego, że historia po jakiś typowych dla gatunku zawirowaniach skończyła się na ślubnym kobiercu, kiedy tak naprawdę wszystko dopiero się zaczyna. Zobaczyłam film piękny dlatego, że był szczery, autentyczny i prawdopodobny. „Być kochaną” dotyka czułych punktów, choć, jak to film, posługuje się pewnymi skrótami fabularnymi. Naturalne, emocjonujące kino o tym, jak dojeżdża nas nie tylko codzienność, ale też to, co choć nieuświadomione, rządzi naszymi myślami i działaniem. Takie kino chcę oglądać. Kino dające nadzieję, że choć bywamy swoimi największymi wrogami (zarówno sami dla siebie jak i w stosunku do naszych bliskich), to zmiana na lepsze jest możliwa.

13/12/2025

Uwielbiam symbolikę dnia świętej Łucji, kiedy światło walczy z ciemnością. W tradycji ludowej noc przed dniem świętej Łucji była uznawana za jedną z najbardziej niebezpiecznych w roku. W nocy czuwano, by nie wpuścić złych duchów do domostw. Zapalano świece - nie ze strachu, lecz wierząc, że światło chroni przed złem. W dniu, kiedy Łucja zaczyna nieść światło, przypominam sobie pełnię lata, oczekując jaśniejszych dni. Każda noc ma swój kres, a światło zawsze do nas wraca. I tym razem tak będzie. Nawet jeśli póki co nic na to nie wskazuje.

08/12/2025

Grudzień. Ledwo się zaczął, a już po Mikołajkach. Mam wrażenie że w grudniu czas przyspiesza. A tegoroczny grudzień powoduje, że boję się otwierać media społecznościowe. Jeszcze nie zdążyłam ochłonąć po listopadzie, który w skrócie przebiegał tak: kup więcej, niesamowita okazja, promocja tylko teraz, był Black Friday, ale to za mało, zrobimy Black Week, a na wypadek gdybyśmy nic w tym czasie nie kupili, to niech będzie jeszcze Black Month żeby na pewno każdy się na coś załapał, a dziś już ósmy grudnia. Aktualnie każdy szanujący się przedsiębiorca ma jakiś kalendarz adwentowy. Rozwojowy, z ćwiczeniami, na wdzięczność, na masaż twarzy… Mam wrażenie, że jeszcze jeden wpis tego typu i oszaleję. Mam uczucie, że wszystkiego jest za dużo i że nie pomieszczę już więcej. No właśnie - więcej. Więcej prezentów, więcej zakupów, więcej presji… Dlatego chyba na tę chwilę jestem w opcji „mniej”. Chyba przede wszystkim mniej Internetu. Bo potrzebuję Świąt, uwielbiam ten klimat i już w listopadzie zaczęłam szykować dekoracje, tymczasem ledwo grudzień się zaczął, a już mam dość. I ktokolwiek ma podobnie - nie jesteście sami 🙂 A ósmy grudnia to może dobry moment by zastanowić się, jakich Świąt potrzebuję w tym roku. I niech tylko tego będzie dla Was więcej w grudniu 🙂 Zdjęcie z jedynego kalendarza adwentowego, jaki obserwuję w tym roku. Bo lubię ładne obrazki. I nawet doświadczam chyba w tym momencie „relief of missing out”. Polecam :)

Instagram

07/12/2025

Niedziela wieczór i humor popsuty? Przed rozpoczęciem kolejnego roboczego tygodnia, przytoczę jeszcze jedno zdanie z wystąpienia Jacka Walkiewicza, które odsłuchuję z maturzystami podczas zajęć o motywacji: „Pasja rodzi profesjonalizm, profesjonalizm daje jakość, a jakość to jest luksus w życiu.” Niech tej jakości będzie jak najwięcej w naszych życiach. Państwu i sobie tego życzę równie mocno 🙂

05/12/2025

!

Pola z Trójmiasta w podstawówce nie potrafiła odnaleźć się w klasie, za to z zapałem udzielała się na treningach siatkówki i zbiórkach harcerskich – tam była duszą towarzystwa. Podejrzeń mamy nie wzbudziło to, że w szkole z nikim się nie kumplowała, bo i tak całe popołudnia miała zajęte spotkaniami. Po wystawieniu ocen w siódmej klasie Pola zapytała mamę, czy może już nie chodzić do szkoły. Gdy ta zaczęła się wahać, córka pękła. Rozpłakała się i powiedziała, że już nie daje rady. Poszły na długi spacer. Pokazała telefon. − To, co tam było wypisywane, te głosówki wysyłane na grupę klasową, włos mi się zjeżył po prostu! – mówi mama Poli.

__
To, co odkryła w swoim reportażu Maria Hawranek, budzi przerażenie. Okazuje się, że rodzice często nie zdają sobie sprawy, jakie zło może czaić się w telefonie ich dziecka.

📌 Koniecznie przeczytajcie ten tekst – link znajdziecie w komentarzu.
📌 Rozmawiajcie ze swoimi dziećmi, nawet jeśli „wszystko wygląda dobrze”.
📌 Bądźcie uważni na to, jak funkcjonują grupy na internetowych komunikatorach. Właśnie tam mogą rodzić się problemy niewidoczne na pierwszy rzut oka.

Instytut Cyfrowego Obywatelstwa
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
Fundacja Dbam o Mój Zasięg
Kosmos dla Dziewczynek
NASK

04/12/2025

Początek grudnia zaczął się dla mnie zajęciami z maturzystami na temat motywacji. Miałam niezły ubaw, przygotowując materiały do zajęć. Sporo miejsca poświęciłam pop-psychologicznemu wymiarowi motywacji. Prezentacja przeplatana jest filmikami, motywacyjnymi hasłami do wieszania na ścianach (możesz wszystko, możesz być kimkolwiek tylko chcesz, masz nieograniczone możliwości, sukces to decyzja…). Dodajmy do tego podcasty motywujące, kursy roztaczania aury bogactwa… No uzbierało się tego trochę i tak naprawdę moglibyśmy spędzić całe półtorej godziny, dyskutując wyłącznie o tym. Wśród tych wszystkich treści umieściłam również słynny wykład Jacka Walkiewicza „Pełna moc możliwości”. Przesłuchałam go ponownie przed zaproponowaniem go uczniom i doszłam do wniosku, że nieźle się „zestarzał”, choć kto wie, przy jakim wniosku będę po siódmym odsłuchu z ostatnią grupą uczniów 😉 Niby padają tam dość oczywiste stwierdzenia, ale całość nadal „niesie”. Tak się złożyło, że wczoraj dowiedziałam się na jednej z sesji w gabinecie, że Walkiewicz mierzy się aktualnie z chorobą. I nagle uderzyło mnie to, że gdyby nie ta odwaga, o której pan Jacek mówi w swoim wystąpieniu, dziś, z perspektywy choroby, mogłoby się wydarzyć dokładnie to o czym on tam opowiada, czyli dziś mógłby patrzeć na możliwości, które miał, a z których nie skorzystał, bo się bał, a teraz nie skorzysta z innych powodów. Sama nie wiem, do czego właściwie zmierza ten wpis, a puenta jakaś musi być. Może to wpis o tym, że nie ma przypadków, w końcu nie zwróciłabym uwagi komuś że pewne stwierdzenia brzmią jak „wyjęte z Walkiewicza”, gdybym dzień wcześniej nie przesłuchała znów tego wystąpienia, nie dowiedziałabym się o chorobie i nie skleiłoby mi się to w głowie w całość. Uznajmy więc, że to wpis o fantastycznych zbiegach okoliczności. W końcu mamy grudzień i przydałoby się trochę grudniowej magii 😉

30/11/2025

Słowo na niedzielę :)

26/11/2025

Między innymi o tym właśnie mówiłam na ostatnim spotkaniu z rodzicami moich uczniów 🙂

🌿 Pochwała nie jest prezentem ani formą grzeczności.To precyzyjna informacja, która trafia w głąb układu nerwowego i wysyła jasny sygnał: „To, co zrobiłeś, działa. Możesz próbować dalej”.

🧠Mózg traktuje ją jak dane, które pomagają się uczyć, a nie jak miłą uwagę bez znaczenia.
Dobrze sformułowana pochwała reguluje emocje,
obniża poziom stresu i wzmacnia poczucie bezpieczeństwa.

To właśnie dzięki niej rośnie motywacja wewnętrzna — bo dziecko (i dorosły też) dostaje informację,
że jego wysiłek ma sens, że strategia działa, że warto podejmować kolejne próby.

🪧Kiedy pochwała jest konkretna i związana z działaniem, mózg zapisuje ją jak drogowskaz:
„Idź w tę stronę, rozwijaj to, kontynuuj”.
I właśnie dlatego staje się potężnym narzędziem

🗣️Mózg nie potrzebuje pochlebstwa; potrzebuje informacji o tym, co działa. Dlatego zamiast kolejny raz powtarzać: „Jaki zdolny z ciebie chłopak!”,
warto docenić proces — uwagę, koncentrację, próbę, strategię. To właśnie takie komunikaty budują motywację i odporność.

🗞️ | Tekst Justyny Żukowskiej - Gołębiewskiej znajdziesz w najnowszym numerze , powstał we współpracy MŁODE GŁOWY i Fundacją Unaweza dostępnym na Literia.pl, dobrych salonach prasowych i w Onet Premium ➡️ https://literia.pl/czasopismo-newsweek-extra-8-25

21/11/2025

Oprócz działalności gabinetowej, w której nieustannie się realizuję, nadal pracuję również w szkole średniej jako psycholog szkolny. Kilka dni temu miałam okazję spotkać się z rodzicami moich uczniów, by powiedzieć kilka słów o sztuce jakościowej rozmowy i komunikacji w ogóle. Mówiłam między innymi o tym:

Dlaczego nie uważam pytania „Co tam w szkole?” za dobre pytanie, mimo że pada ono w dobrej wierze?

Co to znaczy „dać wybór” nastolatkowi i czy to oznacza pełną swobodę?

Dlaczego dobra rada to taka, o którą ktoś poprosił?

Cieszy mnie liczna obecność rodziców i ich otwartość na przyglądanie się sobie w relacjach ze swoimi nastoletnimi dziećmi. Zdarza mi się słyszeć, że skoro pracuję z młodzieżą, to na pewno jestem tym umęczona, bo „ta dzisiejsza młodzież…” 😉 Bywają w tej pracy trudne momenty, to fakt. Jednak spotkania takie jak to wtorkowe dają dużo radości i satysfakcji w tym wszystkim, co na co dzień dręczy nasz system oświaty. Dziękuję za Wasze zaufanie :)