WOTUW Zielona Góra

03/04/2026

W czasie Świąt Wielkanocnych chcemy zatrzymać się na chwilę przy idei odrodzenia — nie tylko jako symbolu, lecz jako realnego procesu, który może dokonywać się w każdym z nas.
W duchu jungowskim Wielkanoc przypomina, że nawet po najciemniejszym okresie pojawia się możliwość transformacji. To czas, w którym to, co było ukryte w cieniu, może zostać zauważone, przyjęte i powoli przemienione w źródło siły. Każdy krok ku świadomości, każda decyzja o zmianie, to małe „zmartwychwstanie” wewnętrzne.
Życzymy Państwu odwagi do spotkania ze sobą, cierpliwości w procesie przemiany oraz nadziei, która rodzi się nawet w najtrudniejszych momentach. Niech ten czas przyniesie spokój, regenerację i poczucie, że nowy początek jest zawsze możliwy.

Zespół Poradni Terapii Uzależnień w Zielonej Górze

02/04/2026

Wszyscy jesteśmy niedoskonałymi ludźmi żyjącymi na niedoskonałym świecie. Życie nie polega na mierzeniu wszystkiego linijką i kątomierzem, żeby bilans się zgadzał jak na rachunku bankowym. Prawda ?
Haruki Murakami, Norwegian Wood

photography by Annie Leibovitz

01/04/2026

„Przebudzenie to wysiłek, dlatego wiosna budzi się niechętnie.”
— Stanisław Łubieński

Wiosna często kojarzy się nam z energią, świeżym startem i lekkością. A jednak… zmiana rzadko bywa łatwa. Budzenie się – do życia, do emocji, do działania – może wymagać czasu, cierpliwości i odwagi. Czasem to proces powolny, pełen wątpliwości, a nawet oporu. I to jest w porządku.

Jeśli czujesz, że „Twoja wiosna” przychodzi nieśmiało albo z trudem — nie jesteś w tym sam_a. Każda zmiana ma swoje tempo.

31/03/2026

,,Człowiek musi z kimś czuć, z kimś myśleć, z kimś rozmawiać, aby wiedział, że istnieje.''
Wiesław Myśliwski 1932-2026 .. Ostatnie rozdanie''

photography by Alberto Bresciani

31/03/2026

27/03/2026

Pod jedną gwiazdką
Wisława Szymborska
Przepraszam przypadek, że nazywam go koniecznością.
Przepraszam konieczność, jeśli jednak się mylę.
Niech się nie gniewa szczęście, że biorę je jak swoje.
Niech mi zapomną umarli, że ledwie tlą się w pamięci.
Przepraszam czas za mnogość przeoczonego świata na sekundę.
Przepraszam dawną miłość, że nową uważam za pierwszą.
Wybaczcie mi, daleki wojny, że noszę kwiaty do domu.
Wybaczcie, otwarte rany, że kłuję się w palec.
Przepraszam wołających z otchłani za płytę z menuetem.
Przepraszam ludzi na dworcach za sen o piątej rano.
Daruj, szczuta nadziejo, że śmieję się czasem.
Darujcie mi, pustynie, że z łyżką wody nie biegnę.
I ty, jastrzębiu, od lat ten sam, w tej samej klatce,
zapatrzony bez ruchu zawsze w ten sam punkt,
odpuść mi, nawet gdybyś był ptakiem wypchanym.
Przepraszam ścięte drzewo za cztery nogi stołowe.
Przepraszam wielkie pytania za małe odpowiedzi.
Prawdo, nie zwracaj na mnie zbyt bacznej uwagi.
Powago, okaż mi wspaniałomyślność.
Ścierp, tajemnico bytu, że nie mogę być wszędzie.
Przepraszam wszystkich, że nie mogę być każdym i każdą.
Wiem, że póki żyję, nic mnie nie usprawiedliwia,
ponieważ sama sobie stoję na przeszkodzie.
Nie miej mi za złe, mowo, że pożyczam patetycznych słów,
a potem trudu dokładam, żeby wydały się lekkie.

26/03/2026

Noc nad morzem ma w sobie coś wyjątkowego…
Cisza, która koi myśli. Fale, które przypominają, że wszystko przychodzi i odchodzi.
W procesie zdrowienia też bywają takie momenty — spokojne, ale i pełne refleksji. To właśnie wtedy najczęściej spotykamy się ze sobą naprawdę.

25/03/2026

Zachwyt
Co zachwyciło Cię ostatnio?
Co czuje Twoje ciało, gdy się zachwycasz?
Co Twoim zdaniem jest najbardziej zachwycające?

W.Taberska- Karty głębokiego poznania

24/03/2026

Współuzależnienie to cicha historia, która często rozgrywa się obok uzależnienia – w relacjach, w codziennych wyborach, w trosce, która zaczyna kosztować zbyt wiele.
To życie skupione wokół drugiej osoby: jej nastrojów, jej problemów, jej nałogu. To odkładanie siebie „na później”, usprawiedliwianie, kontrolowanie, ratowanie… aż w końcu trudno już rozpoznać, gdzie kończy się pomoc, a zaczyna utrata siebie.
Jeśli czujesz, że:
– Twoje samopoczucie zależy głównie od drugiej osoby
– przejmujesz odpowiedzialność za czyjeś decyzje i konsekwencje
– masz trudność w stawianiu granic
– zaniedbujesz własne potrzeby
to być może dotyka Cię współuzależnienie.
To nie jest słabość. To mechanizm, który można zrozumieć i zmienić.
Zostawiamy Was dziś z utworem, który dobrze oddaje emocje uwikłania, bliskości i zagubienia w relacji.

💿 Zamów CD i MERCH: https://sklepjazzboy.pl/pl_PL/c/PREORDER-DARIA-ZE-SLASKA-HALO%2C-CO-JEST-GRANE/54🎧 https://E-muzyka.link/DariazeSlaskaMiloscitdNajbliżs...

23/03/2026

Każda droga ma swój początek… i nie zawsze wiemy, dokąd prowadzi. Czasem jest prosta i spokojna, a czasem pełna zakrętów, wątpliwości i zatrzymań. To zupełnie naturalne — życie rzadko biegnie jedną, przewidywalną trasą.

Jeśli czujesz, że utknąłeś lub potrzebujesz wsparcia, nie musisz iść tą drogą sam. Rozmowa może pomóc odnaleźć kierunek, zrozumieć siebie i zrobić kolejny krok — we własnym tempie.

Jesteśmy tu, żeby Ci towarzyszyć. 🤍

20/03/2026

„Czułem się, jakbym to ja był dostosowywany do terapii, a nie terapia była dostosowywana do mnie”: Doświadczenia pacjentów związane z pomocną i niepomocną psychoterapią“
Badaniem objęto 148 dorosłych pacjentów korzystających z psychoterapii w brytyjskim publicznym systemie opieki zdrowotnej (NHS). Celem pracy było zbadanie, które elementy terapii pacjenci uznają za pomocne lub niepomocne oraz jakie mają sugestie dotyczące jej ulepszenia. Uczestnicy wypełniali anonimową ankietę online z pytaniami otwartymi, a odpowiedzi poddano analizie tematycznej.
Wyniki badania podkreślają, że pacjenci cenią przede wszystkim terapię spersonalizowaną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb i sytuacji życiowej, a nie podejście „jeden rozmiar dla wszystkich”. Szczególnie negatywnie oceniano terapie zbyt sztywne, schematyczne i bezosobowe, które nie uwzględniały unikalnych doświadczeń pacjenta. Ważnym czynnikiem skutecznej terapii okazała się także relacja z terapeutą – pacjenci, którzy czuli się wysłuchani, traktowani z empatią i powagą, byli bardziej zadowoleni z przebiegu leczenia. Wielu uczestników wskazywało, że dzięki terapii zdobyli nowe umiejętności radzenia sobie z trudnościami, lepiej rozumieli siebie i swoje problemy oraz zyskali większe poczucie sprawczości.
Jednocześnie część pacjentów wyrażała potrzebę, by terapia sięgała głębiej i skupiała się na fundamentalnych przyczynach trudności, a nie tylko na objawach. Wśród barier wskazywano także przekonania osobiste – niektórzy uczestnicy uważali swoje problemy za głównie biologiczne i preferowali samodzielne radzenie sobie, co osłabiało ich zaangażowanie w terapię.
Pacjenci zgłaszali również konkretne sugestie dotyczące ulepszenia psychoterapii w systemie publicznym. Najczęściej postulowali indywidualizację podejścia, większą elastyczność i uwzględnianie osobistych preferencji. Wskazywano na potrzebę jasnej struktury sesji, przewidywalności i konsekwencji w prowadzeniu terapii, a także budowania silniejszej więzi terapeutycznej opartej na empatii, uważności i autentycznym zaangażowaniu terapeuty. Pacjenci sugerowali także, by system publiczny umożliwiał dostęp do bardziej doświadczonych terapeutów oraz wydłużenie lub zwiększenie dostępności sesji. [1]

Komentarz:
Z perspektywy klinicznej badanie stanowi przypomnienie, że skuteczność terapii zależy nie tylko od zastosowanego podejścia, lecz przede wszystkim od zdolności terapeuty do responsywności – elastycznego, empatycznego reagowania na emocje, rytm i potrzeby pacjenta. Dla psychoterapeutów to ważny głos potwierdzający, że fundamentem procesu leczenia pozostaje żywa, autentyczna relacja, w której pacjent czuje się realnie widziany i rozumiany.

[1] Li, E., Kealy, D., Aafjes-van Doorn, K., McCollum, J., Curtis, J. T., Luo, X., & Silberschatz, G. (2024). “It felt like I was being tailored to the treatment rather than the treatment being tailored to me”: Patient experiences of helpful and unhelpful psychotherapy. Psychotherapy Research, 35(5), 695–709. https://doi.org/10.1080/10503307.2024.2360448

fot NIK