เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/1364591723567145/

Ahymsinthailand Himalayanyoga, 421/24 Sathupradith Road, Bangkok (2026)

30/03/2026

เมื่อเธอรู้ว่าสิ่งใดเป็นอันตรายต่อตัวเอง เธอก็จะสามารถตัดสินใจที่จะไม่ทำผิดพลาดซ้ำอีกได้ เพราะสิ่งนั้นจะขัดขวางการเติบโตและพัฒนาการด้านบุคลิกภาพของเธอ ซึ่งจะทำให้เธอไม่มีความสุข จงอย่าท้อแท้ในตัวเอง ด้วยการตัดสินใจว่าเธอไม่สามารถพัฒนาได้อีกแล้ว เธอจะเป็นอิสระนับจากวินาทีที่เธอตัดสินใจว่าจะไม่ทำพฤติกรรมที่เป็นผลร้ายต่อการเติบโตของตัวเธอเองอีกต่อไป

Once you know that something is injurious to you, you can decide not to continue to commit that mistake, because it will not allow you to grow and it does not change your personality or make you happy. Do not give up on yourself by deciding that you cannot improve. The moment you decide that you are not going to repeat actions that are unhealthy for you and your growth, then you are free.

~SWAMI RAMA
The Art of Joyful Living [pg 43]

Courtesy of Savita Agarwal

29/03/2026

นักปฏิบัติสมาธิต้องนั่งในท่าที่สบายและสามารถรักษาร่างกายให้มั่นคง โดยให้ศีรษะ ลำคอ และลำตัวอยู่ในแนวเส้นตรง (ตามธรรมชาติ) มีเพียงไม่กี่ท่าเท่านั้นที่ใช้สำหรับการปฏิบัติสมาธิ ในบรรดาท่าเหล่านั้น สิทธาสนะ (Siddhasana) เป็นท่าที่แนะนำเป็นพิเศษ นอกจากนี้ยังสามารถใช้ท่า อรรธปัทมาสนะ (Ardhapadmasana) หรือท่าครึ่งดอกบัว (ท่าขัดสมาธิ) หรือท่า สุขาสนะ (Sukhasana) ได้เช่นกัน ท่าที่เลือกใช้นั้นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการจัดท่าให้ศีรษะ ลำคอ และลำตัวอยู่ในแนวเส้นตรง และจัดแขนขาให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม เพื่อไม่ให้เกิดความไม่สบายหรือการรบกวนร่างกาย

The meditator should sit in a posture that is comfortable and in which he can keep his body steady and his head, neck, and trunk straight. There are only a few postures that are used for meditation, and among these the accomplished pose (siddhasana) is preferable. One can also use the half lotus pose (ardhapadmasana) or the easy pose (sukhasana). The position one chooses is not so important. One can even choose to sit upright on a firm chair. That which is most important is to keep the head, neck, and trunk in a straight line and to arrange the upper and lower limbs in a definite way so that they do not create disturbance and discomfort for the body.

-Swami Rama, Perennial Psychology of the Bhagavad Gita, Pp.239

Courtesy of Randall Krause

28/03/2026

การจดจ่ออยู่กับอารมณ์ด้านลบต่าง ๆ ซึ่งมักจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งคือกับดักที่อันตราย ผู้ที่พยายามชำระจิตใจและทำจิตให้สงบเบิกบานจะไม่สามารถรู้สึกโกรธได้เลย แต่สำหรับผู้ที่ไม่เคยคิดจะทำการชำระจิตใจหรืออารมณ์ให้บริสุทธิ์ (chitta prasādhana) การปฏิบัติสมาธิจะทำให้เขากลายเป็นคนที่โกรธมากขึ้น คนพวกนี้จะกล่าวว่า "การทำสมาธิคือสาเหตุที่ทำให้ฉันโกรธ" ทั้งที่จริงแล้วพวกเขาเป็นคนขี้โมโหอยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้พวกเขานำพลังจากการจดจ่อของจิตไปอยู่กับความโกรธนั้น

ดังนั้น จงเรียนรู้ที่จะทำจิตให้สงบลง และฝึกฝนการชำระอารมณ์ซึ่งเราพูดถึงกันมานานหลายสิบปีแล้ว

"Then there is the trap of intensification of concentration into negative emotions. It happens very often. While on one hand, there may be someone who is working on self-purification and self-pacification calms down and becomes incapable of anger – incapable. There are others, however, who have not done any work on self-purification, emotional purification, chitta prasādhana, and I have seen cases where they have become angrier. And then they say, 'Oh, this meditation is making me angry.' They were angry before. They have now channeled the energy of concentration into that anger.

Learn to practice self-pacification. Learn to do the emotional purification, about which we have spoken for decades and decades."

-Swami Veda Bharati, https://www.ahymsin.org/docs2/News/1311Nov/00.html

Courtesy of Carolyn Hume

27/03/2026

เมื่อเธอมองเห็นแสงสว่างในตัวคู่ชีวิตของเธอ เธอก็จะตระหนักได้ว่า "คู่ชีวิตของฉันไม่ใช่แค่ร่างกายหรือวัตถุที่ให้ความพึงพอใจทางประสาทสัมผัส แต่เป็นมนุษย์ที่มีแสงสว่างแห่งความศักดิ์สิทธิ์อยู่ภายใน" เมื่อทั้งสองฝ่ายเข้าใจเช่นนี้ ความสัมพันธ์ก็จะเป็นเหมือนวิหารที่สมบูรณ์แบบ เมื่อเธอเข้าใจว่ามนุษย์คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เธอก็ไม่จำเป็นต้องไปสวดภาวนาที่วัด โบสถ์ หรือวิหารภายนอกอีกต่อไป ประสบการณ์นั้นคือความรักและความรักคือการรู้แจ้งสัจธรรมที่อยู่ภายใน เมื่อนั้นเองที่เธอจะค้นพบว่าตัวเองพร้อมที่จะให้ทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่มีเงื่อนไข เพราะหากปราศจากความรักแล้ว ทุกสิ่งก็ไร้ความหมาย

When you see that light in your partner, then you realize, “My partner is not a mere body or an object of sensory gratification, but a human being who has that light of divinity within.” When both partners realize that, then your relationship is a complete temple. When you understand that a human being is a shrine, then you don’t need to go to an external temple, church or chapel to pray. That experience is love: love means knowing the Truth within. Then, suddenly, you will discover yourself giving all that you have without any condition. Without love, there is no meaning in anything.

~SWAMI RAMA
The Art of Joyful Living [pg 150]

Courtesy of Savita Agarwal

26/03/2026

เราทั้งหมดต่างเป็นผู้เดินทาง จุดหมายปลายทางร่วมของพวกเราคือสภาวะที่จิตสำนึกของเราขยายขอบเขตกว้างออกไปจนกระทั่งมันโอบกอดทุกสิ่งเอาไว้ จงจำไว้ว่า นี่คือเป้าหมายของพวกเรา มันคือวัตถุประสงค์สูงสุดของชีวิต และไม่ว่าเราจะตระหนักรู้จุดมุ่งหมายนี้หรือไม่ก็ตาม การเดินทางก็ยังคงดำเนินต่อเนื่องไป ทุก ๆ ประสบการณ์ชีวิตจะนำพาให้เราเข้าใกล้เป้าหมายสุดท้ายมากขึ้นเรื่อย ๆ

We are all on a journey. Our destination is a state in which our consciousness is expanded to that limit at which our identity is not narrowly confined but embraces all. This is the underlying goal that each of us has, the ultimate purpose of our existence. Whether we are consciously aware of it or not, we are all traveling in this direction. Through the many experiences we have, we are moving closer and closer toward that final destination.

-SWAMI RAMA & SWAMI AJAYA
Creative Use of Emotion [pg 46]

Courtesy of Savita Agarwal

25/03/2026

หากเธอนำผ้าไปคลุมตะเกียงไว้สักหก,เจ็ดหรือแปดชั้น เธอก็จะเห็นเพียงแค่แสงสลัวเท่านั้น หากเธอค่อย ๆ นำผ้าที่ปกคลุมมันออกทีละชิ้น แสงจากตะเกียงก็จะค่อย ๆ เจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ ข้อจำกัดของจิตก็เหมือนกับผ้าที่ถูกนำมาปกคลุมตะเกียง ผู้ปฏิบัติธรรมจะต้องเข้าไปเผชิญหน้ากับจิตในระดับและมิติต่าง ๆ มากมาย (จิตส่วนบุคคล จิตเหนือความเป็นบุคคล จิตรวมหมู่ จิตจักรวาล) ก่อนที่เขาจะเข้าถึงจิตสำนึกเดิมแท้อันบริสุทธิ์ได้ ณ จุดนั้น เธอจะค้นพบว่า จิต (ในรูปแบบปกติที่เธอคุ้นเคย) จะไม่หลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย เธอจะดำรงอยู่ในจิตสำนึกเดิมแท้เพียงเท่านั้น จิตสำนึกเป็นสภาวะที่แตกต่างจากจิต

"When you put five, six, seven, or eight shades on a table lamp, you will find the light seems very dim. If you go on removing the shades, finally you will find the light. The limitations of the mind are exactly like those shades. There are various levels of mind to pe*****te before reaching the kingdom of the soul – personal mind, transpersonal mind, inner mind, collective mind, and cosmic mind. When you go to the center of consciousness, you will not find mind there. You will only find consciousness itself. Consciousness is different from mind."

-Swami Rama, Samadhi the Highest State of Wisdom: Yoga the Sacred Science, page 27

Courtesy Carolyn Hume

24/03/2026

หัวใจแห่งโยคะ คือ หัวใจแห่งจิตวิญญาณ (ไม่ใช่หัวใจในร่างกาย) ที่เป็นจุดที่ควบคุมดูแลทั้งระบบของชีวิต มันมีชื่อเรียกว่า “อนาหตะ จักระ (หรือ จักระหัวใจ) ซึ่งเป็นจักระที่เชื่อมโยงสามจักระที่อยู่ด้านล่าง และอีกสามจักระที่อยู่ด้านบนเข้าไว้ด้วยกัน เหล่าโยคีจะคิดใคร่ครวญและโฟกัสอยู่ที่อนาหตะจักระ ซึ่งอยู่ที่จุดเดียวกับหัวใจ (ในร่างกาย) แต่จักระเป็นสิ่งที่ตาเนื้อและจิตไม่สามารถมองเห็นได้ นี่คือกระบวนการฝึกในระดับสูงที่คุรุจะถ่ายทอดให้กับศิษย์ที่มีความพร้อมเป็นการส่วนตัว ผู้ที่ยังมีแรงปรารถนาที่จะเข้าถึงสัจธรรมสูงสุด (ผ่านเส้นทางแห่งโยคะ) ไม่มากพอ จะไม่สามารถฝึกในรูปแบบนี้ได้ เมื่อศิษย์พร้อม คุรุย่อมปรากฏขึ้น เพื่อช่วยเหลือศิษย์ที่มีความจริงใจและตั้งใจปฏิบัติ

The yogic heart is not the lump of flesh but a focal point that governs the entire system of life and light. It is the spiritual heart, the focal center — anahata chakra that connects the three lower plexus — with the three upper plexuses. The spiritual heart on which the yogis contemplate is located within the cavity of the physical heart but is quite invisible to the senses and the mind. This is a highly advanced process that is only orally taught by the Guru to his disciples in secret. One cannot tread this path unless one is animated by an unquenchable desire to know this secret, mysterious ladder of yoga. When the disciple is ready, the Guru appears. When the student is sincere, he certainly gets divine help.

~SWAMI RAMA
Life Here and Hereafter [pg 127]

Courtesy of Savita Agarwal

23/03/2026

หากใครคนหนึ่งเข้าใจมันตรา AUM (โอม) เขาก็จะเข้าใจจักรวาลทั้งหมด และเข้าใจทุก ๆ สิ่งในชีวิต “A” คือเครื่องหมายสัญลักษณ์ของสภาวะตื่น “U” สภาวะฝัน และ “M” สภาวะหลับลึก แต่มีเพียงส่วนที่ไร้เสียงของ AUM เท่านั้นที่จะนำเธอเข้าสู่สภาวะที่สี่ ที่มีชื่อเรียกว่า “ตุริยะ (Turiya) ซึ่งเป็นสภาวะนอกเหนือจิต ณ จุดนั้น เธอจะสามารถมองเห็นทั้งสามสภาวะก่อนหน้า (ตื่น ฝัน หลับลึก) ได้อย่างชัดเจนพร้อม ๆ กัน

If anyone understands the syllable “AUM”, he understands the whole universe. He understands everything. AUM: “A” represents waking state. “U” dreaming state. “M” sleeping state. But there is one silent part of AUM that leads you to the fourth state which is called Turiya, the state beyond, from where you can see all three states —sleeping, dreaming, and waking.

-SWAMI RAMA
An Excerpt from Mundaka Upanishad

Courtesy of Savita Agarwal

22/03/2026

มีชุดการฝึกโยคะอาสนะสองชุดที่สำคัญ คือ ชุดฝึกที่ทำให้ร่างกายแข็งแรง ซึ่งมีส่วนช่วยสนับสนุนชุดฝึกที่เอื้อประโยชน์ต่อการปฏิบัติสมาธิ

There are two sets of yoga asanas (postures) that should be practiced. The postures for physical culture keep the body firm and are thus complementary to the postures practiced for meditation.

-Swami Rama, Perennial Psychology of the Bhagavad Gita, Pp. 238

Courtesy of Randall Krause

21/03/2026

ในบรรดาองค์ความรู้ทั้งมวล ความรู้ทางจิตวิญญาณหรือธรรมะ ถือเป็นความรู้ในระดับสูงสุด ซึ่งได้มาจากการเดินทางเข้าสู่ภายในอย่างเป็นระบบ ความรู้ที่บริสุทธิ์ที่สุดคือความรู้เกี่ยวกับ อาตมัน หรือแก่นแท้แห่งจิตสำนึก (ธรรมชาติเดิมแท้ของทุกสรรพสิ่ง) ที่จะช่วยดับความกระหายในการแสวงหาความจริงได้อย่างสิ้นเชิง เมื่อผู้ปฏิบัติมีศรัทธาอย่างแรงกล้าในอาตมันที่สถิตอยู่ภายใน และเชื่อมั่นในคำสอนของครูบาอาจารย์ รวมถึงผู้ที่ได้บรรลุธรรมนำทางมาก่อน เขาก็จะสามารถทำหน้าที่ของตนได้อย่างไร้ข้อบกพร่อง เขาจะไม่เสียเวลาไปกับการครุ่นคิดในเรื่องที่ไม่เกิดประโยชน์ ความรู้นี้เองที่จะชำระล้างเส้นทางสู่ศูนย์กลางแห่งจิตสำนึก ศรัทธาที่มั่นคง, จิตใจที่แน่วแน่, การควบคุมประสาทสัมผัส, การไม่ยึดติด และการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ล้วนเป็นเครื่องมือสำคัญที่จะช่วยให้เรา เห็นตนเองในทุกสรรพสิ่งและเห็นทุกสรรพสิ่งในตนเอง" เพราะไม่มีสิ่งใดที่สูงส่งและบริสุทธิ์ไปกว่าความรู้ในอาตมันอีกแล้ว ความรู้นี้จะนำมาซึ่งความสงบสุขที่สมบูรณ์และช่วยขจัดความคลางแคลงใจทั้งมวลให้หมดสิ้นไป

Among all branches of knowledge, the highest is spiritual knowledge, which is attained by the systematic method of the inward journey. The purest of all knowledge is the knowledge of Atman, the center of consciousness, which completely quenches the thirst for knowing the truth. When the sadhaka has firm faith in the inner dweller. Atman, and when he trusts his teacher and understands the scriptures and teachings of the great ones who have already trodden the path of light, then he is capable of performing his duties without committing any error. He does not waste his lime uselessly brooding on concerns that dissipate the mind. Such knowledge purifies the way to the center of consciousness. Firm faith, a one-pointed mind, control of the senses, non-attachment, and regular sadhana are important means for seeing oneself in all and all in oneself. Nothing is higher and purer than the knowledge of Atman. Such knowledge gives one perfect peace. Then all doubts are resolved.

-Swami Rama, Perennial Psychology Of Bhagavad Gita, Pg 195

Courtesy of Meeta Arora Jagtap

20/03/2026

“ฉันให้อภัยเธอ” สามคำนี้มีพลังด้านบวกมากมายที่สามารถเปลี่ยนความมืดมิดในใจให้กลายเป็นแสงสว่างแห่งวันใหม่ได้ทันที ทันทีที่เธอให้อภัย ท่าที ทัศนคติ และบุคลิกภาพของเธอก็จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง แทนที่จะถูกทรมานด้วยความเกลียดชังและความรู้สึกพยาบาทในการเรียกร้องความยุติธรรม เธอจะได้สัมผัสกับความรู้สึกโล่งอกและสบายใจ เมื่อเธอปลดปล่อยวางความรู้สึกเชิงลบเหล่านั้น และเลิกหาเหตุผลที่จะแก้แค้น นอกจากนี้ เธอจะพบว่าตัวเองเริ่มรู้สึกถึงสายใยที่เชื่อมโยงตัวเธอกับผู้อื่น ความรู้สึกแข็งกระด้างและการปิดกั้นตัวเองจะถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพียงแค่บอกกับตัวเองว่า "มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ฉันไม่จำเป็นต้องเอาคืน ฉันจะเพียงแค่ปล่อยมันไป"

เมื่อเธอฝึกให้อภัยและมอบความรัก เธอจะพบว่า ผู้อื่นเริ่มปฏิบัติต่อเธอต่างไปจากเดิม แทนที่จะตอบโต้ท่าทีที่ต้องการแก้แค้นของเธอด้วยความไม่ไว้วางใจและการปิดกั้น พวกเขากลับเริ่มเปิดใจและแบ่งปันความอบอุ่นให้กับเธอ เมื่อพวกเขารับรู้ถึงทัศนคติที่ให้อภัยของเธอ พวกเขาจะตระหนักว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องกลัวการตัดสินหรือความโกรธจากเธออีกต่อไป พวกเขาสามารถเป็นตัวเองได้อย่างสบายใจเมื่ออยู่กับเธอ และรู้สึกซาบซึ้งในสิ่งนี้มากจนพร้อมจะเปิดใจและมอบทุกสิ่งที่พวกเขามีให้เธอ

ดังนั้น เมื่อเราให้อภัยผู้อื่น เราก็จะได้รับความสบายใจ ความสงบ และความสุขกลับมา เพราะการที่เราปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไรจะสร้างสถานการณ์ที่ทำให้เราได้รับการปฏิบัติจากคนอื่นเช่นเดียวกัน เมื่อเราให้อภัยผู้อื่น เราจะพบว่าพวกเขาจะถือโทษเราน้อยลง และเราก็ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวการถูกตัดสินที่รุนแรงจากพวกเขาอีกต่อไป กฎแห่งการดำรงอยู่ของมนุษย์ข้อนี้ได้ถูกกล่าวไว้อย่างชัดเจนมานานแล้วในบทสวดมนต์ต่อพระผู้เป็นเจ้าที่ว่า "โปรดอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า ดังที่ข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้ที่ทำบาปต่อข้าพเจ้า" หลายคนมองว่าคำสวดนี้เป็นเพียงคำขอพร โดยขอให้พระเจ้า (ซึ่งพวกเขามองว่า เป็นสิ่งแยกออกจากพวกเขา) ให้อภัยแก่พวกเขาเช่นเดียวกับที่พวกเขาให้อภัยแก่ผู้อื่น แต่แท้จริงแล้ว มันไม่จำเป็นต้องมีการร้องขอเลย เพราะการที่เราให้อภัยผู้อื่นย่อมนำไปสู่การถูกให้อภัยในระดับเสมอกัน การให้อภัยผู้อื่นคือการยกโทษให้กับตัวเราเองไปพร้อม ๆ กัน
นี่คือกฎแห่งการให้อภัย

"'I forgive you.' These three words are so powerful that they can suddenly change the darkness that we experience about us into the pure light of a new day. As soon as you experience forgiveness your whole demeanor, your attitude and your personality change dramatically. Instead of being tormented by the hate and vengeful feelings that are carried inside in seeking justice, you experience a warm expansiveness. As you let go of those negative feelings, and of the rationalizations that gave you the excuse to get even you find yourself beginning to experience a common bond you share with others. The sense of rigidity and of being shut off within yourself is replaced by a feeling of comfort. All this is achieved by simply saying, 'It’s no big thing, I don’t have to get even. I’ll just let go.'

When you practice forgiveness and love you find that others begin to treat you differently. Instead of reacting to your revengeful attitude with their own closed-off distrust, other people begin to open up and share their warmth with you. As they become aware of your forgiving attitude, they realize that they no longer have to fear judgment and wrath. They can be themselves and be comfortable with you. Others will appreciate this to such a degree that they will open themselves to you and give whatever they can.

So, in forgiving others, we become the recipients of comfort, peace and happiness. It turns out that the way we treat others creates a situation that leads us to be treated in the same way. When we forgive others we soon find that they begin to hold less against us. We need not to be so fearful of their harsh judgments. This law of human existence was clearly expressed long ago in the Lord’s Prayer: 'Forgive us our trespasses as we forgive those who trespass against us.' Many people look at this statement as merely a request, asking the Lord, who is seen as separate from them, that they be forgiven the way they forgive others. But no request need to be made, for there is an exact and inevitable correspondence: to the extent that we forgive others we are forgiven, and the very act of forgiving is in itself a forgiveness of ourselves.
This is the law of forgiveness."

-Swami Rama and Swami Ajaya, Creative Use of Emotion, page 150. A longer excerpt can be read at this link: https://www.ahymsin.org/docs2/News/1803/01.html

Courtesy of Carolyn Hume

18/03/2026

โยคีปลุกพลังศักดิ์สิทธิ์ (กุณฑาลินี) ที่ขดตัวคล้ายงูและอยู่ในสภาพหลับใหลให้ตื่นขึ้น พวกท่านจึงได้ยินเสียงบางอย่าง ซึ่งโยคีหลายท่านให้ความเห็นว่าเป็นเสียงที่คล้ายกับเสียงขู่ของงู พวกท่านจะคลายขดพลังกุณฑลินีและนำพาพระนางซึ่งสถิตอยู่ในช่องทางที่ละเอียดที่สุดภายในร่างกาย (ที่เรียกว่า พรหมนาฑี และ สรัสวดีนาฑี) ให้ขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ซึ่งเป็นที่ประทับของสัจธรรมศักดิ์สิทธิ์อันเป็นที่รักของพระนาง
สำหรับเหล่าโยคีและผู้ศรัทธาใน ศรีวิทยา จะสามารถบรรลุสิ่งนี้ได้โดยง่ายดาย ศรีวิทยามีเป้าหมายสูงสุดคือการเข้าถึงสภาวะ ตุริยะ หรือสภาวะที่สี่ ซึ่งอยู่เหนือสภาวะของการตื่น การฝัน และการหลับใหล นอกจากนี้ พระแม่ยังทรงมีอีกพระนามหนึ่งว่า ตรีปุรสุนทรี

The yogis awaken her. So what they heard during that time was hissing sound ―Hsssss! Which was later on compared by the swamis to the hiss of the snake. It’s coiled like a snake. They uncoil this force and lead this force which resides inside centralis canalis—Brahmanadi, Saraswatinadi—the finest tube, channel, to the highest abode where her Beloved resides. This is easily accomplished by the yogis, by the devotees of Sri Vidya. The goal of Sri Vidya is to attain turiya, the fourth state, which is beyond waking, dreaming, and sleeping. There is another name for Mother Divine, and that is Tripurasundari.

~SWAMI RAMA
An Excerpt from Saundarya Lahari

Courtesy of Savita Agarwal

Ahymsinthailand Himalayanyoga

30/03/2026

29/03/2026

28/03/2026

27/03/2026

26/03/2026

25/03/2026

24/03/2026

23/03/2026

22/03/2026

21/03/2026

20/03/2026

18/03/2026

ที่อยู่

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ติดต่อ การปฏิบัติ

ทางลัด

แชร์

ประเภท