คำว่า “อัตถจริยา” (Useful Conducts) หมายถึง การบำเพ็ญประโยชน์ การประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น นั่นคือ ช่วยเหลือรับใช้ ทำงานสร้างสรรค์ ประพฤติการที่เป็นประโยชน์ ด้วยความตั้งใจอย่างดีเลิศ นั่นคือ ช่วยเหลือส่งเสริมคนให้มีความเชื่อถือถูกต้อง (สัทธาสัมปทา) ให้ประพฤติดีงาม (สีลสัมปทา) ให้มีความเสียสละ (จาคสัมปทา) และให้มีปัญญา (ปัญญาสัมปทา) ซึ่งการประพฤติปฏิบัติดังกล่าวนี้ ทำให้สังคมเกิดความสงบสุข เป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้ ที่มีคำสมัยใหม่เรียกว่า “จิตอาสา” (Public Mind) อย่างเช่น การเล่นดนตรีให้ผู้ป่วยในโรงพยาบาลฟังเพื่อความผ่อนคลายความเจ็บป่วย การให้คำแนะนำผู้ตกทุกข์ได้ยากในสังคม การสอนหนังสือให้เป็นวิทยาทานแก่ผู้ด้อยโอกาส แต่บุญกุศลที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น คือ การเผยแผ่ธรรมทานให้แก่สาธุชนทั่วไป ให้พบเห็นความจริงแห่งชีวิต เพื่อให้พ้นทุกข์ทั้งปวง
The word “Atthajariya” means that friendly aid, doing good, doing a favor, a useful conduct for others, life of service, or benefactions such as helping serve somebody with something, doing a piece of creative work, expressing some useful behavior in a excellently volitional manner, as follows: support other peoples to obtain the accomplishment of confidence, moral behavior–virtue, generosity–charity, and wisdom–knowledge, respectively. As for such activities, they cause the society to be clam and happy as a sense of the great and benevolent things in our life. As compared with the modern buzzword “Public Mind”, it means the following things: playing and singing for patients in hospital, giving suggestions for suffering victims in the society, or teaching chanceless people as academic offers. Moreover, for the greater doing good, it would be most likely to preach practical Dhamma towards other people to find out the truth of life in order to release all sufferings. Reference: http://www.siripat.com/Useful-Conducts.asp
Note: Edited “Atthacariyã” to “Atthajariya” for easy to communicating.
