บทเรียนจากใจ Bipolar

02/07/2025

ในวันที่ทุกสิ่งผิดพลาดไปหมดใจที่ดีจะนำทุกสิ่งเข้าที่เอง

#ขอบคุณไอจีช่องjagolf56

02/07/2025

ยังไม่สามารถปล่อยวางได้ก็ไม่เป็นไรนะ แต่อยากให้รู้ตัวว่าอะไรที่เรากำลังยึดอยู่ จะนำไปสู่คำตอบที่ว่าเมื่อไหร่เราถึงจะยอมปล่อยสิ่งที่ยึดไป

02/06/2025

เมื่อการโบกมือเล็ก ๆ… กลายเป็นวัฒนธรรม
ที่ทำให้คนทั้งโลกอบอุ่นใจ

คุณเคยนั่งริมหน้าต่างเครื่องบิน
แล้วหันไปเห็นพนักงานภาคพื้นดินที่สนามบิน
โบกมือให้กับเครื่องบินที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากเกทไหมครับ?

ภาพนี้… คนญี่ปุ่นเรียกว่า Good-bye Wave
และรู้ไหมว่าต้นกำเนิดของมันมาจากไหน?
ไม่ใช่มาตรฐานของสนามบินโลก
ไม่ใช่มาตรฐานจากฝั่งตะวันตก
แต่มีเรื่องเล่าว่ามาจาก ANA (All Nippon Airways)
สายการบินประจำชาติของญี่ปุ่น
ที่เกิดวัฒนธรรมนี้ขึ้นมาเองโดยความบังเอิญ
เรื่องมันย้อนกลับไปในช่วงต้นยุค 1970
ที่สนามบินนาฮะ จังหวัดโอกินาว่า
มีช่างเครื่องของ ANA คนหนึ่ง ชื่อ M-san (น่าจะเป็นตัวย่อ)
ที่สังเกตเห็นว่า…
ลูกค้าที่มาญี่ปุ่นหรือลงใต้มาเที่ยวทะเลโอกินาว่า
มักจะกลับไปพร้อมรอยยิ้ม ตัวดำคล้ำจากแดด
แต่บางคน… กลับไปพร้อมผิวขาวเหมือนเดิม
เพราะเจอฝน เจอไต้ฝุ่นทั้งทริป

เขาเลยบอกกับรุ่นน้องว่า…
“คนที่เที่ยวสนุก เราก็ดีใจ
แต่คนที่เจออุปสรรค… ผมก็อยากบอกว่า
‘คราวหน้ามาใหม่นะครับ’”
ดังนั้นเขาจึงเริ่มโบกมือส่งเครื่องบินทุกลำ
ไม่เว้นแม้แต่วันที่ฝนตกหนักหรืออากาศร้อนจัด

⸻

พอรุ่นน้องเห็น ก็ทำตาม
พอหัวหน้างานเห็น ก็ไม่ห้าม
จนค่อย ๆ กลายเป็นวัฒนธรรมของ ANA
และลามไปยังสนามบินทั่วญี่ปุ่น
จากนั้น… ภาพพนักงานภาคพื้นดินโบกมือส่งเครื่องบิน
ก็แพร่หลายไปจนเป็นภาพที่สนามบินทั่วโลกนำไปทำตาม

⸻

แม้วันนี้ในสนามบินใหญ่ ๆ ทั่วโลก
คุณจะเห็นพนักงานภาคพื้นดิน
(รวมถึงช่างเครื่อง, เจ้าหน้าที่ ground handling)
ยืนเรียงแถว 2–3 คน
โบกมือให้เครื่องบินที่กำลังล้อหมุนออกไป
รู้ไหมครับว่า… พวกเขามองเห็นคุณที่อยู่บนเครื่องชัดเจน?
พนักงาน ANA หลายคนบอกว่า
“ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน… เวลาผู้โดยสารบนเครื่องโบกมือตอบกลับมา เรามองเห็นชัดมากนะ”

และหลายคนที่ได้ยินแบบนี้
ก็จะหันไปโบกมือตอบกลับทุกครั้ง
เพราะมันคือโมเมนต์เล็ก ๆ ที่คนสองฝั่ง…
เชื่อมถึงกันได้ด้วยใจ

⸻

ผมรู้สึกว่า Good-bye Wave ไม่ใช่แค่ท่าทาง
แต่มันคือ…
-การส่งความรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจ
-การสร้างความหมายให้กับงานเล็ก ๆ ที่ทำซ้ำทุกวัน
-การส่งต่อความรับผิดชอบจากภาคพื้นดิน… สู่ท้องฟ้า

และสุดท้าย มันคือการบอกกันระหว่างพนักงานภาคพื้นดินและพนักงานที่ืำงานบนเครื่องแบบเงียบๆ ว่า…
“เราเชื่อใจคุณนะ ฝากผู้โดยสารของเราด้วย”
และ “ขอบคุณที่พาพวกเขามาถึงอย่างปลอดภัย”

คุณล่ะครับ…
เคยมีโมเมนต์เล็ก ๆ แบบนี้
ที่ทำให้หัวใจอบอุ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวไหม?
มาเล่าให้ฟังหน่อยนะครับ

Boom JapanSalaryman

22/05/2025

อย่ากลัวที่จะเป็นตัวเองกันนะคะ

ขอบคุณเจฟซาเตอร์ที่เป็นตัวอย่างค่ะ

https://www.instagram.com/reel/DJ9aW7ipFZg/?igsh=MXBjMzFoYmN1dDJtYQ==

11/05/2025

ฟังวีดีโอนี้จบจะทำให้คุณเข้าใจว่าจะมีความสุขมากขึ้นได้อย่างไร

ถูกใจ 236 ครั้ง 23 ความคิดเห็น "วิธีง่ายที่สุดในการเข้าถึงธาตุรู้"

30/04/2025

วันนี้มาฟังเพลงให้กำลังใจกันนะคะ

หยุดพักแล้วค่อยเริ่มใหม่ ให้ฝนในใจค่อยๆ ซา

https://www.facebook.com/share/v/16FR2wXDpk/

ด้วยรัก❤️💯

27/04/2025

รูมี กวีชาวเปอร์เซียกล่าวไว้ว่า "โอ เมื่อไหร่ที่ท่านเห็นความงดงามในตน ท่านย่อมเป็นที่สักการะบูชาให้แก่ตัวเอง"

หนังสือเล่มนี้จะบอกคุณถึงกระบวนการค้นพบความงดงามของตัวตนที่เป็นของแท้

ด้วยรัก❤️💯

27/04/2025

มีพระภิกษุชาวเวียดนามรูปหนึ่ง พระคุณเจ้าเป็นนักปรัชญาด้วย ท่านมีนามว่า ติช นัท ฮันห์ ท่านเขียนถึงวิธีอร่อยกับชาหนึ่งถ้วยไว้ว่า
>
>
คนชงต้องทำตัวให้ตื่นอยู่ทุกขณะ ถึงจะดื่มชาได้รส เพราะการมีสติตื่นอยู่กับเวลานี้เท่านั้น ถึงจะรับรู้ความร้อนกรุ่นของชา และมีสติอยู่ ณ เวลานี้ จมูกเราจึงได้กลิ่นหอมหวล ลิ้นเราจึงได้สัมผัสถึงรสชาติหอมหวาน ซาบซึ้งกับความกลมกล่อมของชา
>
>
หากเรามัวไปคิดถึงแต่เรื่องเมื่อวานนี้ หรือกังวลกับพรุ่งนี้ที่ยังมาไม่ถึง ก็เท่ากับพลาดประสบการณ์ดีดียามดื่มชาถ้วยนั้นไปซะหมด เมื่อก้มหน้าลงหรือถ้วยจะพบว่าน้ำชาเกลี้ยงถ้วยเสียแล้ว
>
>
ชีวิตคนก็เช่นกัน ถ้าเราไม่อยู่กับวันนี้ให้เต็มที่ เมื่อเราเหลียวไปมองรอบตัว มันก็หายไปเสียแล้ว เราจะพลาดความรู้สึก กลิ่นหอมหวล ความกลมกล่อม และความสวยงามของชีวิตไปอย่างน่าเสียดาย เพราะมันจะเล่นผ่านเราไปรวดเร็ว ไม่หวนคืน
>
>
อดีตจบลงแล้ว เรียนรู้จากมันแล้วปลดปล่อยมันไปเถอะ ส่วนอนาคตหรือก็ยังมาไม่ถึง วางแผนได้ แต่อย่าเสียเวลาไปกลัดกลุ้มกังวลถึงมันเลย ความกลัด กลุ้มกังวลไม่ให้อะไร
>
>
เมื่อใดที่เราหยุดคำนึงถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว เมื่อใดที่เราหยุดกังวลถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นได้ เมื่อนั้นแหละที่เราได้อยู่กับปัจจุบัน และเมื่อนั้นเราจึงจะมีความสุขกับการมีชีวิต

จากหนังสือ เราจะข้ามเวลามาพบกัน Only Love is Real A Story of Soulmates Reunited ดร.ไบรอัน แอล ไวท์ เขียน คุณมณฑานี ตันติสุข แปล

ด้วยรัก ❤️

21/04/2025

20/04/2025

สวัสดีทุกคนที่แวะมาอ่านนะคะ

เพจนี้เกิดจากใจของคนธรรมดาคนหนึ่ง…
ที่เคยมี "ไบโพลาร์" เป็นเพื่อนร่วมทางในชีวิต

มันไม่ง่ายเลย
แต่ทุกก้าวที่ผ่านมาสอนอะไรบางอย่าง
ทั้งเรื่องของใจ ความหวัง และความเข้าใจตัวเอง

“บทเรียนจากใจ Bipolar”
จึงเกิดขึ้นเพื่อแบ่งปันประสบการณ์จริง ความรู้ที่ได้เรียนรู้ และกำลังใจสำหรับใครก็ตามที่กำลังเผชิญกับวันที่ใจแกว่ง

คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
ขอให้ที่นี่เป็นที่พักใจเล็ก ๆ ที่เราจะค่อย ๆ เดินไปด้วยกันนะ

ด้วยความรัก❤️และความเข้าใจ
จากใจคนเคยเป็นไบโพลาร์