11/12/2025
🧬 ชีวิตคืออะไร (WHAT LIFE IS.....)
บทความโดย-Dr. Jack Kruse
จากการสำรวจของเรา ผมคิดว่าเราได้ตอบคำถามหลักที่ Erwin Schrödinger ตั้งไว้ในหนังสือของเขาปี 1944 เรื่อง "What is Life?"—คำถามที่พยายามทำความเข้าใจพื้นฐานทางกายภาพของชีวิต โดยเชื่อมช่องว่างระหว่างฟิสิกส์, เคมี, และชีววิทยา Schrödinger ถามว่าชีวิตรักษาความเป็นระเบียบและความซับซ้อนได้อย่างไรเมื่อเผชิญกับเอนโทรปีทางอุณหพลศาสตร์ โดยเสนอว่าชีวิตจะต้อง "กินเอนโทรปีเชิงลบ" (negentropy) ด้วยการดึงความเป็นระเบียบจากสภาพแวดล้อม การอภิปรายเหล่านี้พบได้ในบล็อกมากมาย ซึ่งทั้งหมดมีรากฐานมาจาก วิทยานิพนธ์แบบกระจายศูนย์ ของผม พวกเขาไม่เพียงแต่ตอบคำถามนี้เท่านั้น แต่ยังขยายให้กลายเป็นการสังเคราะห์ที่ลึกซึ้งถึงแก่นแท้ของชีวิต, อัลฟา (Alpha), นู (Nu), และโอเมกา (Omega), ที่ถูกรวบรวมไว้ในแนวคิดของการสังเคราะห์การดำรงอยู่แบบกระจายศูนย์
❓️คำถามของ Schrödinger: ชีวิตคืออะไร?
Schrödinger โต้แย้งว่าชีวิตทำงานเหมือน "ผลึกที่ไม่มีคาบ (aperiodic crystal)" ซึ่งเป็นโครงสร้างที่มีความเป็นระเบียบแต่ไม่มีความเป็นคาบซ้ำ ๆ รักษาความซับซ้อนของมันโดยการดึงพลังงานและความเป็นระเบียบจากสภาพแวดล้อม เขาเน้นบทบาทของสารพันธุกรรม (ซึ่งต่อมาถูกระบุว่าเป็น DNA) ในฐานะผู้ถือความเป็นระเบียบนี้ โดยเน้นว่าชีวิตขัดขืนกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ในระดับท้องถิ่นโดยการเพิ่มเอนโทรปีในสภาพแวดล้อมขณะที่รักษาความเป็นระเบียบภายในไว้ คำถามหลักของเขาคือ: ชีวิตบรรลุสิ่งนี้ในระดับกายภาพได้อย่างไร และหลักการใดที่ควบคุมความสามารถในการคงอยู่และวิวัฒนาการของมัน?
👉 คำตอบของเรา: การสังเคราะห์การดำรงอยู่แบบกระจายศูนย์
การอภิปรายของเราได้วาดภาพที่ชัดเจนของชีวิตในฐานะ "กระบวนการแบบกระจายศูนย์ที่ขับเคลื่อนด้วยแสง" ถูกหล่อหลอมโดยไมโทคอนเดรีย และชี้นำโดยการทำงานร่วมกันของไบโอโฟตอน (biophotons), การผลิตน้ำ, และจังหวะจักรวาล สิ่งนี้ตอบคำถามของ Schrödinger โดยตรงในขณะที่ขยายมันไปสู่กรอบความคิดแบบกระจายศูนย์ ซึ่งก็คือ อัลฟา (จุดเริ่มต้น), นู (กระบวนการดำเนินชีวิต), และโอเมกา (จุดสิ้นสุด) ใน "เมล็ดพันธุ์ของแนวคิด" เดียวกัน ลองทำแผนผังแนวคิดเหล่านี้เข้ากับคำถามในหนังสือของ Schrödinger ปี 1944 ที่ถามถึงชีวิต:
1️⃣. อัลฟา (Alpha): แสงเมื่อแรกกำเนิดและที่มาของความเป็นระเบียบ
* มุมมองของ Schrödinger: ชีวิตเริ่มต้นด้วยกลไกในการจัดเก็บและทำซ้ำความเป็นระเบียบ ซึ่งเขาสันนิษฐานว่าเป็นผลึกที่ไม่มีคาบ (DNA) เขาเน้นย้ำถึงความจำเป็นสำหรับแหล่งกำเนิดของ negentropy เพื่อเริ่มต้นและรักษาระเบียบนี้
* คำตอบแบบกระจายศูนย์ของเรา: เราได้ระบุว่า "อัลฟา" คือช่วงเวลาของการปฏิสนธิ ที่ซึ่ง "การปล่อยไบโอโฟตอน" (การปล่อยโฟตอนที่อ่อนมาก) เป็นการบ่งชี้ถึงการกำเนิดของชีวิต การศึกษาพัฒนาการของตัวอ่อนในระยะแรกแสดงให้เห็นว่าเมื่อสเปิร์มพบกับไข่ ประกายสังกะสีจะกระตุ้นคลื่นแคลเซียม พร้อมกับการปล่อยไบโอโฟตอนจากกิจกรรมรีดอกซ์ของไมโทคอนเดรีย แสงนี้คือ "แสงกระตุ้นจลน์" แรก ที่นำเซลล์ออกจากสภาวะสงบนิ่งของเซลล์ต้นกำเนิดและเข้าสู่การเดินทางของไมโทคอนเดรีย ซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์ของโฟตอนที่เริ่มต้นการสังเคราะห์ชีวิตแบบกระจายศูนย์ ไมโทคอนเดรีย, โรงไฟฟ้าของเซลล์, เริ่มต้นการหล่อหลอมพลังงาน (ATP) และความเป็นระเบียบ (การผลิตน้ำที่พร่องดิวทีเรียม (DDW) ที่ไซโตโครม ซี ออกซิเดส), "กิน negentropy จากแสงและออกซิเจน" ตามที่ Schrödinger เสนอ ในวิทยานิพนธ์แบบกระจายศูนย์ของผม สิ่งนี้สอดคล้องกับ Great Oxygenation Event (GOE) ที่ซึ่งชีวิตวิวัฒนาการต่อไปเพื่อควบคุมแสงและออกซิเจน สร้างความเป็นระเบียบผ่านกระบวนการของไมโทคอนเดรียที่จบลงด้วยการปล่อยไบโอโฟตอน "การปล่อยแสงนั้นมีคำตอบสำหรับคำถามของ Schrödinger"
2️⃣. นู (Nu): การเดินทางของการหล่อหลอมโดยไมโทคอนเดรีย
* มุมมองของ Schrödinger: ชีวิตรักษาสภาพตัวเองโดยการดึงความเป็นระเบียบจากสภาพแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง รักษาความซับซ้อนภายในของมันเพื่อต่อต้านเอนโทรปี เขาเน้นบทบาทของการเผาผลาญในกระบวนการนี้ แม้ว่าเขาจะขาดรายละเอียดระดับโมเลกุลที่เราเข้าใจในปัจจุบัน
* คำตอบแบบกระจายศูนย์ของเรา: "นู" คือการเดินทางที่กำลังดำเนินอยู่ของไมโทคอนเดรีย ที่ซึ่งแสงกระตุ้น, การผลิตน้ำ, และการสะท้อนทางแม่เหล็กของสภาพแวดล้อมหล่อหลอมทุกบทของชีวิต ขณะที่โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์และแรงดึงของดวงจันทร์กำหนดจังหวะทางชีวภาพ ไมโทคอนเดรียจะผลิต ATP และน้ำที่พร่องดิวทีเรียม (DDW) ปรับประสิทธิภาพพลังงานให้เหมาะสมและลดเอนโทรปี ไบโอโฟตอน (UPE) ซึ่งถูกปล่อยออกมาในระหว่างปฏิกิริยารีดอกซ์ จะเพิ่มขึ้นตามความคิด, อารมณ์, และเจตนา ดังที่ระบุไว้ในการศึกษา (Nature Photonics, Frontiers in Neuroscience) ทำหน้าที่เป็น "เครื่องหมายความสอดคล้องของเซลล์" สิ่งนี้สอดคล้องกับแนวคิด negentropy ของ Schrödinger: ไมโทคอนเดรีย "กิน" แสง (เช่น การสัมผัสแสงอาทิตย์, 810 nm PBM) เพื่อรักษาความเป็นระเบียบ ต่อต้านเอนโทรปีโดยการจัดเรียงกับความถี่ตามธรรมชาติ วิทยานิพนธ์ของเราเน้นว่าการหยุดชะงักสมัยใหม่ (แสงสีน้ำเงิน, nnEMF) เพิ่ม heteroplasmy และเอนโทรปี ทำลายความกลมกลืนของ UPE นี้ อย่างไรก็ตาม ไมโทคอนเดรียยังสามารถฟื้นฟูการตั้งค่าเริ่มต้นได้โดยใช้ autophagy หรือ apoptotsis ขึ้นอยู่กับระดับความเสียหายที่ต้องเผชิญ โดยการเลือกแสงกระตุ้นที่สั่นพ้องกับรหัสแหล่งกำเนิด (Source Code) (แสง, น้ำ, สนามแม่เหล็ก) ซึ่งในที่นี้เปรียบเสมือน "นักถ่ายภาพด้วยแสงทางชีววิทยา" (biological photolithographer) เช่น Lumin Scribe (ดวงอาทิตย์) ผู้ทอแสงเข้ากับผืนผ้าของชีวิต
🚨 กลไกการตายของเซลล์ (Apoptosis) และบทบาทของไมโทคอนเดรีย
เมื่อเซลล์ได้รับสัญญาณความตายหรือเมื่อการทำงานของไมโทคอนเดรียถูกบุกรุกอย่างรุนแรง กระบวนการการตายของเซลล์ตามโปรแกรม (programmed cell death หรือ apoptosis) จะถูกริเริ่มผ่านวิถีภายใน (intrinsic หรือ mitochondrial pathway)
* การกระตุ้น BAX และ BAK: โปรตีนที่ส่งเสริม apoptosis ได้แก่ BAX และ BAK ซึ่งมักพบในไซโตซอลหรือบนเยื่อหุ้มไมโทคอนเดรียชั้นนอก จะถูกกระตุ้นโดยโปรตีน "BH3-only" เช่น PUMA, NOXA, และ BID
* การซึมผ่านของเยื่อหุ้มไมโทคอนเดรียชั้นนอก (MOMP): BAX และ BAK ที่ถูกกระตุ้นจะแทรกเข้าไปในเยื่อหุ้มไมโทคอนเดรียชั้นนอกและสร้างรูพรุนหรือช่องทาง ซึ่งนำไปสู่การซึมผ่านของมัน
* การปล่อยปัจจัย Apoptogenic: ผ่านรูพรุนเหล่านี้ โปรตีนในช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้มหลายชนิดจะถูกปล่อยเข้าสู่ไซโตพลาสซึม "โปรตีน heme ที่สร้างน้ำในชีวิตกลายเป็นโปรตีนที่ริเริ่มความตาย" UPE ที่จำเพาะเจาะจงสูงนำไปสู่การกระทำนี้
* ไซโตโครม ซี (Cytochrome c): เมื่ออยู่ในไซโตซอล ไซโตโครม ซี จะจับกับโปรตีน Apaf-1 (apoptotic protease activating factor 1) ซึ่งจะคัดเลือกและกระตุ้น pro-caspase-9 เพื่อสร้างสารเชิงซ้อนขนาดใหญ่ที่เรียกว่า apoptosome
* การกระตุ้น Caspase: caspase-9 ที่ทำงานจะตัดและกระตุ้น executioner caspases โดยเฉพาะ caspase-3 และ caspase-7 ซึ่งเป็นเอนไซม์หลักที่รับผิดชอบในการทำลายเซลล์
* "SMAC/DIABLO และ Omi/HtrA2:" โปรตีนเหล่านี้จะถูกปล่อยออกมาและทำหน้าที่โดยการทำให้สารยับยั้งเซลล์ของ caspases (IAPs) เป็นกลาง จึงส่งเสริมการกระตุ้น caspase อย่างเต็มที่ ผมเชื่อว่าชีวิตต้องใช้ขั้นตอนทั้งหมดเหล่านี้เพราะเมื่อชีวิตเริ่มต้น กระบวนการนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสิ้นสุดในระดับควอนตัมเนื่องจากความแม่นยำสูงสุดที่จำเป็นสำหรับฟิสิกส์ AMO (atomic, molecular, and optical physics)
* Apoptosis-Inducing Factor (AIF): AIF สามารถถูกปล่อยออกมาและเคลื่อนย้ายไปยังนิวเคลียส ซึ่งจะกระตุ้นการแตกตัวของ DNA และการควบแน่นของโครมาตินในลักษณะที่ไม่ขึ้นกับ caspase กระบวนการนี้ดำเนินต่อไปเป็นเวลา 24–48 ชั่วโมง
3️⃣. โอเมกา (Omega): แสงเมื่อความตายและการปล่อยความเป็นระเบียบ
* มุมมองของ Schrödinger: Schrödinger ไม่ได้กล่าวถึงความตายโดยตรง แต่กรอบความคิดของเขาระบุเป็นนัยว่า ความเป็นระเบียบของชีวิตจะสลายไปเมื่อมันไม่สามารถดึง negentropy ได้อีกต่อไป โดยพ่ายแพ้ต่อเอนโทรปีเมื่อกระบวนการเผาผลาญหยุดลง "ปัจจุบันเรารู้ว่าความตายเกิดขึ้นด้วยความแม่นยำอย่างไร"
* คำตอบแบบกระจายศูนย์ของเรา: "โอเมกา" คือบทสุดท้าย ที่ซึ่งความตายไม่ใช่การล่มสลาย แต่เป็นการ "ถ่ายทอดแสงกลับคืนสู่จักรวาล" งานวิจัยที่ผ่านการทบทวนโดยผู้เชี่ยวชาญ (Frontiers in Aging Neuroscience, 2022; PNAS, 2023) แสดงให้เห็นว่าเมื่อเกิดความตาย สมองจะปล่อยคลื่นแกมมา (30–100 Hz) ในพื้นที่ร้อนด้านหลัง (posterior hot zone) พร้อมกับการปล่อยไบโอโฟตอนที่เพิ่มขึ้นจากไมโทคอนเดรีย บางคนเชื่อว่านี่คือการแพร่สัญญาณแสงครั้งสุดท้ายเข้าสู่สนามพลัง "แต่ผมไม่เชื่อเช่นนั้น"
🧠ทำไมผมถึงไม่เชื่อเช่นนั้น?
"Thanatotranscriptome" หมายถึงสำเนา RNA ทั้งหมดที่ผลิตจากส่วนของจีโนมที่ยังคงทำงานหรือตื่นตัวอยู่ในอวัยวะภายในของร่างกายหลังจากที่ร่างกายตายไปแล้ว มันมีความเกี่ยวข้องกับการศึกษาชีวเคมี, จุลชีววิทยา, และชีวฟิสิกส์ของการศึกษาเรื่องความตาย (thanatology) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนิติวิทยาศาสตร์ ยีนบางตัวอาจยังคงแสดงออกในเซลล์ได้นานถึง 48 ชั่วโมงหลังความตาย โดยผลิต mRNA ใหม่ ยีนบางตัวที่โดยปกติถูกยับยั้งตั้งแต่สิ้นสุดพัฒนาการของทารกในครรภ์อาจถูกแสดงออกอีกครั้งในช่วงเวลานี้ "นัยยะของสิ่งนี้กว้างใหญ่และยังไม่ถูกสำรวจ" การแสดงออกของยีนหลังความตายบ่งชี้ว่าเซลล์ไม่ได้อยู่เฉย ๆ ทันที แต่แสดงกระบวนการที่กระตือรือร้น เช่น การซ่อมแซมความเสียหายของ DNA และการตอบสนองเพื่อความอยู่รอดของเซลล์ ไม่ใช่แค่การย่อยสลาย
ผมเชื่อว่ากระบวนการนี้วิวัฒนาการขึ้นเนื่องจากระดับออกซิเจนที่เพิ่มขึ้นและลดลงที่เกิดขึ้นในช่วง GOE (Great Oxygenation Event) ชีวิตไม่เคยรู้ว่าจุดจบของมันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เนื่องจากความผันผวนอย่างรุนแรงที่มันถูกบังคับให้วิวัฒนาการอยู่ และผมยังเชื่อว่าเนื่องจากความผันแปรสุดขั้วนี้ ชีวิตจึงเปิดโอกาสให้สามารถฟื้นคืนจากความตายได้หากสภาพแวดล้อมกลับมาเอื้ออำนวย
"ทำไมผมถึงเชื่อเช่นนั้น?"
เมื่อเร็ว ๆ นี้ มีบทความหนึ่งที่แสดงให้เห็นความสามารถที่น่าทึ่งของเซลล์ศพ ตัวอย่างเนื้อเยื่อถูกนำออกจากต่อมลูกหมากของศพห้าศพในระหว่างการชันสูตรโดยแพทย์นิติเวช หลังจากการสกัด RNA มีการสังเคราะห์ cDNA และกำหนดความเข้มข้น cDNA ถูกทำปฏิกิริยาในการทำโปรไฟล์การแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับ apoptosis ด้วย human PCR Array ผลลัพธ์ของ PCR Array แสดงให้เห็นว่าที่ 38 ชั่วโมงหลังความตาย ยีนส่วนใหญ่สำหรับการเหนี่ยวนำ apoptosis และการควบคุมเชิงบวก (เช่น caspases) "มีการแสดงออกสูงเกินกว่า" ที่ 5 วันหลังความตาย
การแสดงออกของยีนต้าน apoptosis เช่น BAG1, BCL2, และตัวควบคุมเชิงลบของ apoptosis, XIAP, "เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ" ตามเวลา อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของยีนส่งเสริม apoptosis เช่น TP53 และ TNFSF10 ไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในเวลานี้ ดังนั้น "เซลล์ต่อมลูกหมากหลังความตายยังคงสามารถต่อต้านการตายของเซลล์ตามโปรแกรมได้ด้วยกลไกต้าน apoptosis" แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลไกส่งเสริม apoptosis จะครอบงำ ผมเชื่อว่าวิถีนี้คือสิ่งที่ถูกดัดแปลงในสายมะเร็งที่กลายเป็นอมตะ
สิ่งนี้สะท้อนถึงแสงเมื่อแรกกำเนิด ที่ซึ่งเซลล์สืบพันธุ์ของเราดำรงอยู่แต่ไม่ได้มีชีวิตอย่างมีสติ แต่อยู่ในสภาวะที่ถูกระงับการทำงาน เติมเต็มวงจรชีวิต ในวิทยานิพนธ์ของผม การพุ่งขึ้นของคลื่นแกมมานี้สอดคล้องกับการพุ่งขึ้นของกิจกรรมรีดอกซ์ของไมโทคอนเดรีย ปล่อยความเป็นระเบียบของเซลล์ (negentropy) ในรูปของไบโอโฟตอน ซึ่งอาจเข้ารหัสจิตสำนึกหรือความทรงจำเป็นร่องรอยฮาร์มอนิก ดังที่แนะนำโดยข้อมูลประสบการณ์ใกล้ตาย (NDE) ผมเชื่อว่าสิ่งนี้เติมเต็มวิสัยทัศน์ทางฟิสิกส์ของ Schrödinger: "ชีวิตรักษาความเป็นระเบียบจนถึงช่วงสุดท้าย จากนั้นปล่อยมันกลับคืนสู่จักรวาล เพิ่มเอนโทรปีในสภาพแวดล้อมขณะที่ส่งผ่านแก่นแท้ของมันสู่ความไม่สิ้นสุด"
💡 การสังเคราะห์แบบกระจายศูนย์: การรวมอัลฟา, นู, และโอเมกา
วิสัยทัศน์ของผมเกี่ยวกับชีวิตในฐานะ "อัลฟา, นู, และโอเมกาเข้าสู่เมล็ดพันธุ์เดียวของแนวคิด" คือการสังเคราะห์การดำรงอยู่แบบกระจายศูนย์ ซึ่งเป็นกรอบความคิดที่ชีวิตเป็นกระบวนการที่ขับเคลื่อนด้วยแสงของไมโทคอนเดรีย ถูกหล่อหลอมโดยการทำงานร่วมกันของไบโอโฟตอน, น้ำ, และแรงแม่เหล็กจักรวาลที่ใช้ในดวงดาว สิ่งนี้ตอบคำถามของ Schrödinger โดยตรงโดยการระบุพื้นฐานทางกายภาพของชีวิต:
* แสงในฐานะแหล่งกำเนิดของ Negentropy: ไบโอโฟตอนเมื่อแรกกำเนิดและความตาย และตลอดชีวิต คือ "ลายเซ็นทางแสง" ของความเป็นระเบียบของไมโทคอนเดรีย ดึง negentropy จากแสง (พลังงานแสงอาทิตย์, PBM) เพื่อรักษาความซับซ้อนตามที่ Schrödinger เสนอ
* ไมโทคอนเดรียในฐานะผลึกที่ไม่มีคาบ: ในขณะที่ Schrödinger สันนิษฐานว่า DNA เป็นผลึกที่ไม่มีคาบ วิทยานิพนธ์ของผมวาง "ไมโทคอนเดรียไว้ที่ศูนย์กลาง" ของการจัดระเบียบนี้ พวกมันหล่อหลอมพลังงาน (ATP, DDW) และความสอดคล้อง (UPE) รักษาความเป็นระเบียบของชีวิตผ่านกระบวนการที่ขับเคลื่อนด้วยแสง
* กระบวนการแบบกระจายศูนย์: ชีวิตไม่ใช่เครื่องจักรแบบรวมศูนย์ แต่เป็น "การเต้นรำแบบกระจายศูนย์" ถูกกำหนดรูปร่างโดยการเลือกแสงกระตุ้นของไมโทคอนเดรีย สอดคล้องกับรหัสแหล่งกำเนิด (Source Code) (ซึ่งเป็นตัวแทนของ Lumin Scribe หรือ Glow Alchemist) สิ่งนี้สั่นพ้องกับแนวคิดของ Schrödinger ที่ว่า👉ชีวิตเป็นระบบที่วิวัฒนาการผ่านปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม ไม่ใช่การเขียนโปรแกรมที่เข้มงวด
🎨 มิติที่ละเอียดอ่อน (The Ethereal Dimension)
คำถามของ Schrödinger ในชื่อหนังสือของเขาในปี 1944 มีพื้นฐานมาจากฟิสิกส์ แต่การสังเคราะห์แบบกระจายศูนย์นี้ได้ยกระดับคำถามนั้นให้กลายเป็นความจริงที่ละเอียดอ่อน (ethereal truth) ซึ่งสะท้อนความน่าเกรงขามของแผงตรงกลางของวิหารซิสติน (Sistine Chapel) เหนือคุณ👇คือภาพเพดานทั้งหมด ผมเชื่อว่าทุกสิ่งที่อยู่ในบล็อกนี้ถูกเข้ารหัสอยู่ในงานศิลปะบนเพดานนั้นโดยผู้สร้าง นั่นคือ ไมเคิลแองเจโล
อัลฟา (แสงเมื่อแรกกำเนิด), นู (การเดินทางของชีวิต), และโอเมกา (แสงเมื่อความตาย) รวมกันเป็นเมล็ดพันธุ์เดียว นั่นคือ "การสังเคราะห์แบบกระจายศูนย์ของการดำรงอยู่ของเรา" ไมโทคอนเดรียที่นำทางด้วยแสง หล่อหลอมแต่ละบทของชีวิต ถักทอไบโอโฟตอนให้เป็นผืนผ้าที่ส่องสว่างซึ่งเริ่มต้นและสิ้นสุดด้วยการระเบิดของรังสี "เมลานินจาก POMC" ทำให้ขั้นตอนสุดท้ายเป็นไปได้ วิสัยทัศน์นี้ตอบคำถาม "ชีวิตคืออะไร?" และเผยให้เห็นชีวิตในฐานะ "งานศิลปะแห่งจักรวาล" เป็นการร่วมมืออันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างนักถ่ายภาพด้วยแสงทางชีววิทยา (biological photolithographer) กับรหัสแหล่งกำเนิด (Source Code) อันเป็นนิรันดร์แห่งแสง
🌅 ความเป็นจริงคือสิ่งที่ไม่ได้หายไปหลังพระอาทิตย์ขึ้นครั้งถัดไป
ความเข้าใจผิดเรื่องอายุยืนยาว (The longevity fallacy) นั้นลึกซึ้ง เราไม่ได้แก่ลงอย่างสม่ำเสมอ
ไมโทคอนเดรียหนึ่งตัวเริ่มล้าหลัง และส่วนที่เหลือของโคโลนีก็ติดตามไปอย่างช้า ๆ
สิ่งนี้ทำให้ "ความตาย" เป็นรูปแบบของสุขภาพที่ช้าที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ "และนั่นคือความยืนยาว" (longevity)
📌มีเพียง autophagy หรือ apoptosis เท่านั้นที่สามารถหยุดการแพร่กระจายของเอนโทรปีได้ โดยการนำเครื่องยนต์ที่ไม่ดีออกไป
👉นั่นคือการต่อสู้พื้นฐานของชีวิตที่เป็นรากฐานของวิทยานิพนธ์ของผม
📝 สรุป (SUMMARY)
ใช่, ผมเชื่อว่าเราได้ตอบคำถามของ Schrödinger จากปี 1944 ด้วยการสังเคราะห์ที่กึกก้อง: "ชีวิตคือกระบวนการแบบกระจายศูนย์ที่ขับเคลื่อนด้วยแสง" ที่ซึ่งไมโทคอนเดรียหล่อหลอมความเป็นระเบียบจากความวุ่นวาย, กิน negentropy ผ่านไบโอโฟตอน, การผลิตน้ำ, และการสั่นพ้องของจักรวาล จากประกายไฟของอัลฟาเมื่อปฏิสนธิ ไปจนถึงการเดินทางของนูผ่านแสงกระตุ้น, ไปจนถึงการพุ่งขึ้นของคลื่นแกมมาของโอเมกาเมื่อความตาย นี่คือชีวิต, เป็นเมล็ดพันธุ์เดียวของการดำรงอยู่, เป็นผลงานชิ้นเอกของ Lumin Scribe ที่สะท้อนการเต้นรำอันเป็นนิรันดร์ของแสงและพลังงานที่ Schrödinger พยายามทำความเข้าใจ
ผมพยายามใช้ปัญญานี้ในทุกบล็อกเพื่อให้กลุ่มของผมเข้าใจ โดยใช้ภูมิปัญญาของการ "ผ่าตัดสมองโดยไม่ใช้มีด"
🧬เริ่มต้นด้วย Mitochondria แล้ว จบลงด้วย Mitochondria
ปล.ผมแปลและบันทึก เพื่อทบทวน เรียนรู้ทำความเข้าใจเท่านั้น ท่านใดไม่สนใจก็ข้าม
